Praca zdalna podczas kwarantanny i izolacji – zasady nabywania prawa do świadczeń i ich rodzaj - OpenLEX

Skibińska Małgorzata, Praca zdalna podczas kwarantanny i izolacji – zasady nabywania prawa do świadczeń i ich rodzaj

Procedury
Status: Aktualna
Wersja od: 28 grudnia 2020 r.
Autor:

Praca zdalna podczas kwarantanny i izolacji – zasady nabywania prawa do świadczeń i ich rodzaj

Praca zdalna podczas kwarantanny i izolacji – zasady nabywania prawa do świadczeń i ich rodzaj

Praca zdalna podczas kwarantanny i izolacji w warunkach domowych – zasady nabywania prawa do świadczeń i ich rodzaj

Co do zasady pracownicy odbywający kwarantannę lub poddani izolacji w warunkach domowych traktowani są jak osoby niezdolne do pracy i mogą ubiegać się o wynagrodzenie za czas choroby lub zasiłek chorobowy. W określonych sytuacjach dopuszczona jest jednak możliwość wykonywania pracy zdalnej we wskazanych okresach z zachowaniem prawa do wynagrodzenia z tego tytułu.

Praca zdalna podczas kwarantanny i izolacji – zasady nabywania prawa do świadczeń i ich rodzaj Pracownik Pracownik Pracodawca wyraził zgodę na prace zdalną Wypłata wynagrodzenia za pracę Pracodawca nie wyraził zgody na pracę zdalną Praca zdalna podczas kwarantanny lub izolacji Wypłata wynagrodzenia za czas choroby lub zasiłku chorobowego Ustalenie czy pracownik przebywa na kwarantannie czy izolacji Czy pracownik złożył wniosek o świadczenie pracy podczas kwarantanny lub izolacji? Pracownik złożył wniosek Pracownik nie złożył wniosku Czy pracodawca wyraził zgodę na świadczenie pracy podczas kwarantanny lub izolacji? Tak Nie Tak Nie

Krok: Ustalenie czy pracownik przebywa na kwarantannie czy izolacji

Zgodnie z art. 2 pkt 12 u.z.z.z. kwarantanna oznacza odosobnienie osoby zdrowej, która była narażona na zakażenie, w celu zapobieżenia szerzeniu się chorób szczególnie niebezpiecznych i wysoce zakaźnych. Kwarantanna ma charakter czasowy i cel zapobiegawczy. Związana jest z zakazem opuszczania miejsca odbywania kwarantanny. Osoby, które były narażone na chorobę zakaźną lub pozostawały w styczności ze źródłem biologicznego czynnika chorobotwórczego, a nie wykazują objawów chorobowych, jeżeli tak postanowią organy inspekcji sanitarnej, podlegają obowiązkowej kwarantannie, która w przypadku SARS-CoV-2, trwa przez okres 10 dni, licząc od dnia następującego po ostatnim dniu odpowiednio narażenia albo styczności. Państwowy powiatowy inspektor sanitarny w uzasadnionych przypadkach decyduje o skróceniu okresu kwarantanny albo zwolnieniu z obowiązku jej odbycia (§ 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 6.04.2020 r. w sprawie chorób zakaźnych powodujących powstanie obowiązku hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych oraz obowiązku kwarantanny lub nadzoru epidemiologicznego (Dz.U. poz. 607 ze zm.) – dalej r.ch.z.o.h. Stosownie do art. 2 pkt 11 u.z.z.z. izolacja polega na odosobnieniu osoby lub grupy osób chorych na chorobę zakaźną albo osoby lub grupy osób podejrzanych o chorobę zakaźną w celu uniemożliwienia przeniesienia biologicznego czynnika chorobotwórczego na inne osoby. Wyodrębnia się dwa rodzaje izolacji, tj.: izolację w warunkach domowych i izolację w innych warunkach (pozadomowych). Zgodnie z § 2 ust. 2 r.ch.z.o.h. obowiązkowej izolacji lub izolacji w warunkach domowych poddawane są osoby, u których stwierdzono zakażenie wywołane wirusem SARS-CoV-2 lub zachorowanie na chorobę wywołaną wirusem SARS-CoV-2 (COVID-19), lub podejrzenie zakażenia lub zachorowania, wobec których lekarz lub felczer nie zastosował obowiązkowej hospitalizacji. Osoby, u których COVID-19 przebiega łagodnie, nie zawsze wymagają pobytu w szpitalu. Zamiast tego lekarz może im zalecić izolację w warunkach domowych, aby nie narażały innych na zakażenie.

Krok: Pracownik złożył wniosek

Pierwszym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, jest wniosek pracownika (propozycja) o wykonywanie pracy zdalnie. Powyższe wynika pośrednio z przepisów, które jednak nie określają formy wskazanego wniosku. W tym zakresie, dla celów dowodowych warto wprowadzić zasadę składania dokumentu w formie pisemnej.