Procedury
Status: Aktualna
Wersja od: 27 sierpnia 2018 r.
Autorzy:

Postępowanie w sprawach o odebranie osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką, prowadzone na podstawie Konwencji haskiej

Postępowanie w sprawach o odebranie osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką, prowadzone na podstawie Konwencji haskiej

Postępowanie w sprawach o odebranie osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką, prowadzone na podstawie Konwencji haskiej

Krok: uprowadzenie dziecka

Przepisy Konwencji dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzona w Hadze dnia 25 października 1980 r. (dalej jako Konwencja Haska) dotyczą sytuacji, w której jedno z rodziców zabiera lub zatrzymuje wspólne dziecko za granicą bez zgody drugiego rodzica. Takie zachowanie kwalifikowane jest jako uprowadzenie a całość uprawnień drugiego z rodziców  w przypadku uprowadzenia lub zatrzymania dziecka w innym państwie (uprowadzenia międzynarodowe).

Organami właściwymi, decydującymi o wniosku o wydanie dziecka, są organy tego państwa, w którym dziecko aktualnie przebywa.

Należy jednocześnie podkreślić, że Konwencja haska znajduje zastosowanie wówczas, gdy uprowadzenie jest bezprawne (warunek obligatoryjny), a zatem kiedy są spełnione przesłanki wskazane w art. 3 Konwencji.

Krok: zawiadomienie właściwego organu

Wniosek o odebranie dziecka może zostać złożony za pośrednictwem organu centralnego państwa stałego pobytu dziecka lub bezpośrednio do organu centralnego państwa wezwanego, tj. tego państwa, w którym dziecko przebywa (art. 8, art. 21 Konwencji haskiej).

W Polsce organem właściwym jest Ministerstwa Sprawiedliwości (organ centralny), którego obowiązki i procedurę postępowania w sprawie wniosków regulują przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. o wykonywaniu niektórych czynności organu centralnego w sprawach rodzinnych z zakresu obrotu prawnego na podstawie prawa Unii Europejskiej i umów międzynarodowych (Dz.U. 2018, poz. 416).

Wniosek o zwrot dziecka lub o realizację prawa do odwiedzin powinien być sporządzony według wzoru przewidzianego w Konwencji haskiej. Do wniosku należy załączyć wszystkie niezbędne dokumenty, w tym pełnomocnictwo dla organu centralnego państwa wezwanego.

W myśl art. 8 Konwencji haskiej wniosek powinien zawierać:

1) informacje dotyczące tożsamości wnioskodawcy, dziecka oraz osoby, co do której istnieje domniemanie, że uprowadziła lub zatrzymała dziecko;

2) datę urodzenia dziecka, jeśli jest to możliwe do ustalenia;

3) podstawy, na które powołuje się wnioskodawca, żądając powrotu dziecka;

4) wszelkie dostępne informacje dotyczące miejsca przebywania dziecka oraz tożsamości osoby, co do której istnieje domniemanie, że dziecko z nią przebywa.

Do wniosku można dołączyć lub uzupełnić go o:

1) uwierzytelnione odpisy jakiegokolwiek orzeczenia lub ugody, przydatne dla sprawy;

2) zaświadczenie lub poświadczone oświadczenie pochodzące od organu centralnego lub innej właściwej władzy państwa stałego pobytu dziecka lub osoby kompetentnej, dotyczące przepisów ustawodawstwa tego państwa w tym zakresie;

3) wszelkie inne przydatne dokumenty.

Zarówno wniosek, jak i pełnomocnictwo powinny być podpisane przez wnioskodawcę. Dokumenty oraz wniosek sporządza się w języku polskim, a następnie należy przetłumaczyć je na język urzędowy państwa, w którym przebywa dziecko (art. 24 Konwencji).

Koszty tłumaczenia wniosku i załączonych dokumentów obciążają wnioskodawcę, choć może on zostać z nich zwolniony (art. 9 ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. o wykonywaniu niektórych czynności organu centralnego w sprawach rodzinnych z zakresu obrotu prawnego na podstawie prawa Unii Europejskiej i umów międzynarodowych (Dz.U. 2018, poz. 416) (dalej jako ustawa).

Zob. schemat: Zwolnienie od kosztów sądowych

Pełna treść dostępna po zalogowaniu do LEX

Zaloguj się do LEX | Nie korzystasz jeszcze z programów LEX? Zamów prezentację