Dane osobopoznawcze dotyczące oskarżonego - OpenLEX

Kremens Karolina, Dane osobopoznawcze dotyczące oskarżonego

Procedury
Status: Aktualna
Wersja od: 1 czerwca 2017 r.
Autorzy:

Dane osobopoznawcze dotyczące oskarżonego

Dane osobopoznawcze dotyczące oskarżonego

Dane osobopoznawcze dotyczące oskarżonego

Dane osobopoznawcze dotyczące oskarżonego organ prowadzący postępowanie organ prowadzący postępowanie czy podejrzany był już prawomocnie skazany? uzyskanie danych dotyczących prawomocnie skazanego podejrzanego dalszy bieg postępowania uzyskanie informacji z centralnej ewidencji kierowców konieczność ustalenia danych osobopoznawczych oskarżonego czy oskarżony jest lub był funkcjonariuszem publicznym? czy postępowanie toczy się w sprawie o przestępstwo w ruchu lądowym określone w rozdziale XXI k.k.? zebranie dodatkowych danych dotyczących funkcjonariusza publicznego czy występuje potrzeba uzyskania informacji dotyczących stosunków majątkowych i źródeł dochodu oskarżonego? uzyskanie informacji dotyczących stosunków majątkowych i źródeł dochodu oskarżonego tak nie tak nie tak nie tak nie

Krok: konieczność ustalenia danych osobopoznawczych oskarżonego

Ustawa wymaga, aby w toku postępowania karnego uzyskać tzw. dane osobopoznawcze dotyczące oskarżonego. Ustalenie tych informacji jest niezbędne ze względu na stosowane w postępowaniu przepisy prawa karnego materialnego (dotyczące wymiaru kary) oraz procesowego (dotyczące stosowania środków przymusu).

Informacje te bezwzględnie należy ustalić w celu skierowania do sądu skargi wszczynającej postępowanie sądowe (np. aktu oskarżenia), ale także powinny zostać ustalone zawsze, gdy postępowanie zostaje zakończone na etapie postępowania przygotowawczego. Świadczy o tym szerokie rozumienie pojęcia oskarżony użytego w art. 213 k.p.k. w kontekście art. 71 § 3 k.p.k., który nakazuje stosować przepisy dotyczące oskarżonego także do podejrzanego. Fakt ten potwierdza także Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, który w § 165 ust. 1 wskazuje, że dane o podejrzanym wskazane w art. 213 § 1–2a k.p.k., należy ustalić niezwłocznie po wydaniu w stosunku do niego postanowienia o przedstawieniu zarzutów, albo po postawieniu mu zarzutu bez wydania takiego postanowienia, w związku z przystąpieniem do przesłuchania w charakterze podejrzanego (w trybie art. 308 § 2 albo 325g k.p.k.). Ten sam przepis wskazuje ponadto, że w przypadku rozstrzygania kwestii zastosowania środka zapobiegawczego, ustalenie danych, o których mowa w art. 213 § 1 k.p.k. powinno nastąpić przed podjęciem decyzji w tym przedmiocie. Zgodnie z § 165 ust. 2 Regulaminu, uzyskane dane należy aktualizować co 6 miesięcy.

Za ustalenie danych osobopoznawczych odpowiada organ prowadzący postępowanie. W głównej mierze będą to organy postępowania przygotowawczego, tj. prokurator albo Policja lub inny organ do prowadzenia tego postępowania uprawniony (zob. art. 298 § 1, art. 312, 325a § 1 k.p.k.). W toku postępowania sądowego odpowiedzialnym za ustalenie danych jest sąd. Pomimo tego, iż prokurator kierując do sądu akt oskarżenia powinien zawrzeć w nim wszystkie dane wskazane w art. 213 k.p.k., może się okazać, że należy je w postępowaniu sądowym doprecyzować, albowiem np. uległy przedawnieniu ze względu na długotrwały okres zawieszenia postępowania po wniesieniu aktu oskarżenia.

Zakres podstawowych danych osobopoznawczych dotyczących oskarżonego i podlegających ustaleniu w postępowaniu określa art. 213 § 1 k.p.k. i należą do nich:

– tożsamość,

– numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności PESEL a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - numer i nazwę dokumentu stwierdzającego tożsamość oraz nazwę organu, który wydał dokument,

– wiek,

– stosunki rodzinne i majątkowe,

– wykształcenie,

– zawód,

– źródła dochodu,

– dane o karalności.

Ustalenie powyższych danych jest obligatoryjne w każdym postępowaniu. Dotyczy to w szczególności także zebrania danych o karalności oskarżonego, albowiem ustawodawca nie założył domniemania niekaralności oskarżonego, lecz rozciągnął obowiązek dochodzenia do prawdziwych ustaleń faktycznych również w tej sferze (zob. wyrok SN z dnia 10 sierpnia 2004 r., III KK 150/04, LEX nr 137721).

W miarę możliwości należy ustalić także numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej umożliwiające kontaktowanie się z oskarżonym oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP).

Poza powyższymi danymi w niektórych przypadkach należy ustalać dalsze szczególne informacje w zależności od indywidualnej sytuacji oskarżonego, o czym dalej.

Krok: czy oskarżony jest lub był funkcjonariuszem publicznym?

Jeżeli w chwili popełnienia czynu lub w czasie postępowania oskarżony jest lub był funkcjonariuszem publicznym, ustawa wymaga zebrania dodatkowych danych od organu zobowiązanego do ich ustalenia (art. 213 § 1 k.p.k. zdanie drugie).

Definicję funkcjonariusza publicznego zawiera art. 115 § 13 k.k. Do grupy tej należą:

1) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej;

2) poseł, senator, radny;

2a) poseł do Parlamentu Europejskiego;

3) sędzia, ławnik, prokurator, funkcjonariusz finansowego organu postępowania przygotowawczego lub organu nadrzędnego nad finansowym organem postępowania przygotowawczego, notariusz, komornik, kurator sądowy, syndyk, nadzorca sądowy i zarządca, osoba orzekająca w organach dyscyplinarnych działających na podstawie ustawy;

4) osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym uprawniona jest do wydawania decyzji administracyjnych;

5) osoba będąca pracownikiem organu kontroli państwowej lub organu kontroli samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe;

6) osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej;

7) funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego albo funkcjonariusz Służby Więziennej;

8) osoba pełniąca czynną służbę wojskową, z wyjątkiem terytorialnej służby wojskowej pełnionej dyspozycyjnie;

9) pracownik międzynarodowego trybunału karnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe.