WPI/200000/43/636/2017 - Pismo wydane przez: Centrala Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - OpenLEX

WPI/200000/43/636/2017

Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo z dnia 7 czerwca 2017 r. Centrala Zakładu Ubezpieczeń Społecznych WPI/200000/43/636/2017

Na podstawie art. 10 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1829 z późn. zm.) w związku z art. 83d ustawy z dnia 13 października 1998 r., o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 963 z późn. zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie uznaje za prawidłowe stanowisko przedstawione we wniosku złożonym w dniu 15 maja 2017 r. przez przedsiębiorcę: (...) w przedmiocie ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne dla pracownika oddelegowanego: przebywającego pełny miesiąc za granicą (w Niemczech) i osiągającego wynagrodzenie w kwocie przewyższającej wartość przeciętnego wynagrodzenia.

UZASADNIENIE

W dniu 15 maja 2017 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie wpłyną) wniosek przedsiębiorcy (...) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów w trybie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

Wnioskodawca poinformował, iż (...) deleguje (ma zamiar delegować) pracowników do pracy na terenie Niemiec. Osoby delegowane spełniają wszystkie wymogi do uzyskania druków Al, tym samym są (będą) ubezpieczone w Polsce. Problem przedstawiony przez Wnioskodawcę dotyczy zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

Wnioskodawca wskazał, iż w stosunkach do ww. pracowników konieczne jest rozpatrywanie trzech stanów faktycznych mających wpływ na wartość ubezpieczenia:

1. Pracownik oddelegowany świadczący pracę pełny miesiąc oraz przebywający pełny miesiąc za granicą (Niemcy) osiągający wynagrodzenie w kwocie przewyższającej wartość przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy;

2. Pracownik oddelegowany świadczący pracę pełny miesiąc oraz przebywający pełny miesiąc za granicą (Niemcy) osiągający wynagrodzenie w kwocie niższej niż wartość przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy;

3. Pracownik oddelegowany, korzystający w danym miesiącu pracy z urlopu wypoczynkowego bądź przebywający na zwolnieniu chorobowym przez część miesiąca.

W celu ustalenia prawidłowej podstawy do ubezpieczenia, niejako pomocniczo przyjęto zapisy art. 18 ust. 9 i 10 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, zgodnie z czym podstawę wymiaru składek (przeciętne prognozowane wynagrodzenie), jak również w § 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 października 2015 r.

Wnioskodawca opierając się o dotychczas posiadane opinię 992900/401-19/2008 Fum wydane na rzecz izby Pracodawców Polskich - Związek Pracodawców, którego jest członkiem, decyzje 529/2015 wydaną w sprawie tożsamej oraz zmianie, jakie wprowadza ww. wyrok TK, jest zdania:

1. Pracownik oddelegowany przebywający pełny miesiąc w Niemczech osiągający wynagrodzenie w kwocie przewyższającej wartość przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 19 ustawy - jego podstawę do ubezpieczenia stanowi łączna kwota wynagrodzenia (wynagrodzenie godzinowe, premia, kwota dodatków za godziny nadliczbowe nadgodziny, wartość pozostałych świadczeń) pomniejszona o wartość ulgi z tytułu diet (iloczyn dni pobytu i wartość diety za jeden dzień według właściwego kursu za dany miesiąc) i przyrównania do przeciętnego wynagrodzenia tzn. kwoty 4 263,00 zł obowiązującej w 2017 r.

Przykład: pracownik zarobił kwotę brutto (łączną) w wysokości 3 500,00tzn. po przeliczeniu wg stosownego kursu NBP (tabela X 1 = 4,00 zł) to 3 500,00= 14 000,00 - 5 880,00

Kwota będąca podstawą do wyliczenia składek ZUS to 14 000,00 zł (49 € x 30 dni pobytu x kurs) = 14 000,00 - 5 880,00

Reasumując, kwota będąca podstawą do ZUS to 8 520,00 zł.

2. Pracownik oddelegowany świadczący pracę pełny miesiąc oraz przebywający pełny miesiąc za granicą (Niemcy) osiągający wynagrodzenie w kwocie niższej niż wartość przeciętnego wynagrodzenia, analogicznie jak ww. "jego podstawę do ubezpieczeń stanowi łączna kwota wynagrodzenia (wynagrodzenie godzinowe, premia, kwota dodatków za godziny nadliczbowe nadgodziny, wartość pozostałych świadczeń) pomniejszona o wartość ulgi z tytułu diet (iloczyn dni pobytu i wartość pozostałych świadczeń wg właściwego kursu za dany miesiąc) i przyrównana do przeciętnego wynagrodzenia tzn. kwoty 4 263,00 zł obowiązującej w 2017 r." W tym przypadku uzyskana w drodze tego działania kwota jest mniejsza od podstawy 4 263,00 zł - to przyjmuje się za podstawę kwotę faktyczną.

Przykład: pracownik zarobił kwotę brutto (łączną w wysokości 1 000,00tzn. po przeliczeniu wg stosownego kursu NBP (tabela X= 4,00 zł) to 1 000,00 = 4 000,00

Reasumując kwota będąca podstawą do ZUS to 4 000,00

3. Pracownik oddelegowany, korzystający w danym miesiącu pracy z urlopu wypoczynkowego bądź przebywający na zwolnieniu chorobowym przez część miesiąca - podstawę do ubezpieczenia stanowi łączna kwota wynagrodzenia (wynagrodzenie godzinowe, premia, kwota dodatkowa za godziny nadliczbowe nadgodziny, wartość pozostałych świadczeń - wynagrodzenie za czas urlopu) pomniejszona o wartość ulgi z tytułu diet (iloczyn dni pobytu - pomniejszonych o dni nieobecności i wartości diety za jeden dzień wg właściwego kursu za dany miesiąc) i przyrównana do przeciętnego wynagrodzenia (tzn. kwoty 4 263,00 zł obowiązującej w 2017 r.). Jeśli uzyskana w drodze tego działania kwota jest mniejsza od wyliczonej za sprawą proporcji podstawy w 4 263,00 zł - to przyjmuje się kwotę faktyczną wynagrodzenia jako podstawę składek, jeśli natomiast wartość jest wyższa to przyjmuje się kwotę faktyczną powstałą po tym działaniu.

Mając na uwadze treść wniosku oraz obowiązujące przepisy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie. W myśl ustępu 5 powołanego powyżej artykułu udzielenie interpretacji następuje w drodze decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jednocześnie stosownie do art. 83d ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, Zakład wydaje interpretacje indywidualne, wyłącznie w zakresie obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym, zasad obliczania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz podstawy wymiaru tych składek.

Zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, warunkiem koniecznym do stwierdzenia kompletności wniosku, jest jego należyte opłacenie, natomiast w myśl art. 10 ust. 7 tej ustawy - w przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wobec faktu, iż we wniosku złożonym w dniu 15 maja 2017 r. Wnioskodawca zwrócił się z zapylaniem w kwestii ustalenia podstawy wymiaru składek: pracownika oddelegowanego przebywającego pełny miesiąc w Niemczech osiągającego wynagrodzenie w kwocie przewyższającej wartość przeciętnego wynagrodzenia, pracownika oddelegowanego świadczącego pracę pełny miesiąc za granicą osiągający wynagrodzenie w kwocie niższej niż wartość przeciętnego wynagrodzenia, pracownika oddelegowanego korzystającego w danym miesiącu z urlopu wypoczynkowego bądź przebywającego na zwolnieniu chorobowym przez część miesiąca, natomiast do wniosku została dokonana opłata w pojedynczej wysokości, Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydając niniejszą decyzję rozpoznał wniosek w pierwszym z przedstawionych przez Wnioskodawcę zakresów.

Zagadnienia dotyczące ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne regulowane są przepisami ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2236 z późn. zm.).

Stosownie do treści art. 18 ust. 1 i ust. 2, art. 20 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 9 ww. ustawy z oraz § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe) pracowników stanowi przychód w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 z późn. zm.) z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, z wyłączeniem wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną oraz zasiłków z ubezpieczeń społecznych.

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznaje się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty bez względu na źródło finansowania tych wpłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wartość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl § 2 ust. 1 pkt 16 ww. rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2016 r., podstawy wymiaru składek nie stanowi część wynagrodzenia pracowników, których przychód jest wyższy niż przeciętne wynagrodzenie, zatrudnionych za granicą u polskich pracodawców, z wyłączeniem osób wymienionych w art. 18 ust. 12 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych - w wysokości równowartości diety przysługującej z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, za każdy dzień pobytu, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, z tym zastrzeżeniem, że tak ustalony miesięczny przychód tych osób stanowiący podstawę wymiaru składek nie może być niższy od kwoty przeciętnego wynagrodzenia.

Przez przychód pracownika, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia należy rozumieć przychód ustalony, zgodnie z powołanym art. 18 ust. 1 i 2 ustaw o systemie ubezpieczeń społecznych. Tym samym, należy uwzględnić wszystkie wypłaty, stanowiące podstawę wymiaru składek, dokonane lub postawione do dyspozycji ubezpieczonego od pierwszego do ostatniego dnia danego miesiąca, bez względu na okres za jaki przysługują. Ponadto, sformułowanie "za każdy dzień pobytu" należy rozumieć zarówno dni pracy poza granicami kraju, jak i dni rozkładowo wolne od pracy (np. sobotę i niedzielę, przypadające w trakcie trwania podróży służbowej). Dniem pobytu jest każdy dzień, za który pracownik otrzymuje wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru składek.

Cytowany przepis, w znowelizowanym brzmieniu ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy przychód pracownika za dany miesiąc jest wyższy niż przeciętne wynagrodzenie za pracę. Zmiana treści § 2 ust. 1 pkt 16 ww. rozporządzenia polega na pozostawieniu możliwości wyłączenia części wynagrodzenia w odniesieniu do osób. których przychód jest wyższy niż prognozowane przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy. Możliwość obniżania podstawy wymiaru składek o równowartość diet dotyczy zatem tylko tych osób. które uzyskują przychód wyższy niż przeciętne wynagrodzenie. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że w sytuacji gdy odliczenie od zarobków równowartości diet spowoduje obniżenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne pracownika poniżej tego poziomu, przychód podlegający uwzględnieniu w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, będzie można obniżyć jedynie do wysokości przeciętnej płacy tj. kwoty prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy.

Uwzględniając powyższe, Oddział uznał stanowisko przedsiębiorcy za prawidłowe w przedmiocie ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne dla pracownika oddelegowanego, który przebywa pełny miesiąc za granicą (w Niemczech) i osiąga wynagrodzenie w kwocie przewyższającej wartość przeciętnego wynagrodzenia.

POUCZENIE

Decyzja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie jego zaistnienia.

Wydana decyzja wiąże Zakład Ubezpieczeń Społecznych wyłącznie w sprawie przedsiębiorcy, na którego wniosek została wydana. Stosownie do art. 10a ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r., o swobodzie działalności gospodarczej niniejsza decyzja nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy, natomiast jest wiążąca dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Od niniejszej decyzji przysługuje, zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r., o systemie ubezpieczeń społecznych, w związku z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, odwołanie do Sądu Okręgowego w (...). Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem jednostki organizacyjnej ZUS, która wydała decyzję lub do protokołu sporządzonego przez tę jednostkę, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji.

Opublikowano: www.zus.gov.pl