Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 11 marca 2020 r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS)
WPI/200000/43/206/2020

Na podstawie art. 34 ust. 1 i ust. 5 ustawy z 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 z późn. zm.) w związku z art. 83d ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 266 z późn. zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznaje za prawidłowe stanowisko przedstawione we wniosku złożonym 10 marca 2020 r. przez Przedsiębiorcę (...) w sprawie nieuwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe) oraz na ubezpieczenie zdrowotne pracowników korzyści materialnej w postaci kart sportowych -Multisport, w części finansowanej przez pracodawcę.

UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym 10 marca 2020 r., (zwana dalej "Przedsiębiorcą") wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (zwanego dalej "Zakładem") o wydanie indywidualnej interpretacji w trybie art. 34 ustawy - Prawo przedsiębiorców.

Przedsiębiorca poinformował, że zamierza umożliwić wszystkim swoim zainteresowanym pracownikom skorzystanie z programu pozapłacowych świadczeń z zakresu sportu i rekreacji (karty sportowe -MULTISPORT). Wprowadzenie i dofinansowanie kart sportowych ma na celu zwiększenie poczucia więzi z pracodawcą oraz dbanie o dobre zdrowie i aktywny tryb życia pracowników, co zdaniem Spółki przełoży się na dobrą atmosferę i lepsze efekty pracy.

Przedsiębiorca zasady przystąpienia i korzystania z programu zamierza określić w regulaminie wynagradzania. Przystąpienie do programu będzie dobrowolne. Uczestnictwo w programie umożliwi pracownikom korzystania z wybranych obiektów sportowych oraz rekreacyjnych po obniżonych cenach. Pracownik deklarując chęć uczestnictwa wyrazi jednocześnie zgodę na potrącenie ze swojego wynagrodzenia części kosztów uczestnictwa w programie stanowiącą 50% kosztów całkowitych. Pozostałą część kosztów (50%) uczestnictwa w programie wnioskodawca zamierza finansować ze swoich środków. Część kosztów uczestnictwa pokrywaną przez Spółkę będzie stanowić przychód osiągany przez pracownika z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy.

Spółka wskazuje, że uprawnienie pracowników do zakupu kart sportowych, c których mowa we wniosku po cenach niższych niż detaliczne będzie wynikało z regulaminu wynagradzania.

W związku z powyższym Przedsiębiorca ma wątpliwości czy wartość oferowanych pracownikom świadczeń, z tytułu których otrzymują oni korzyści materialne ze względu na ceny znacznie niższe niż detaliczne powinna stanowić podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, jeżeli ponoszą z tego tytułu częściową odpłatność, a prawo do tych świadczeń zostało uregulowane w regulaminie wynagradzania?

Przedsiębiorca przedstawił własne stanowisko w sprawie.

Zdaniem Przedsiębiorcy dodatkowe świadczenia oferowane pracownikom, które są w części finansowane przez pracowników i zostały uregulowane w regulaminie wynagradzania Firmy nie stanowią podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne. Zdaniem Spółki zastosowanie tu będzie miał § 2 ust. 1 pkt 26 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2017. poz. 1949), zwane dalej "Rozporządzeniem", zgodnie z którym podstawy wymiaru nie stanowią następujące przychody tj. korzyści materialne wynikające z układów zbiorowych pracy, regulaminów, wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, a polegające na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług oraz korzystaniu z bezpłatnych lub częściowo odpłatnych przejazdów środkami lokomocji. Zdaniem Spółki korzystanie przez pracowników z programu pozapłacowych świadczeń w zakresie rekreacji i sportu współfinansowanych przez pracodawcę spowoduje, że pracownik uzyska korzyść materialną polegającą na uprawnieniu do zakupu usługi po cenach niższych niż detaliczne. Przedsiębiorca stoi na stanowisku, że korzyść pracownika stanowić będzie przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r., osiągany przez pracowników u pracodawcy z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy. W ocenie Przedsiębiorcy pracodawca będzie mógł w niniejszej sytuacji zastosować wyłączenie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 26 Rozporządzenia.

Przedsiębiorca uważa, że zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 i 2 oraz art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. poz. 887) podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne pracowników stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy z wyłączeniem przychodów wymienionych w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, jak również wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną oraz zasiłków z ubezpieczeń społecznych. Zatem zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 26 Rozporządzenia podstawy wymiaru składek nie stanowią korzyści materialne wynikające z układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, a polegające na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług oraz z korzystania z bezpłatnych lub częściowo odpłatnych przejazdów środkami lokomocji.

W ocenie Spółki konstrukcja § 2 ust. 1 pkt 26 Rozporządzenia jednoznacznie wskazuje, że aby móc zastosować wskazane wyłączenia, dana korzyść musi stanowić przychód pracownika z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy oraz dodatkowo prawo do uzyskania korzyści musi wynikać z przepisów układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu przewidujących partycypacją pracownika w poniesieniu kosztów nabycia tych świadczeń. Uzyskanie przez pracownika prawa do tych świadczeń po cenach niższych niż detaliczne umożliwi wyłączenie wartości tych korzyści z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz analogicznie (na zasadach art. 20 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych) z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe i wypadkowe.

Przedsiębiorca wskazuje także na treść, że art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1793), a mianowicie, że do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne pracowników, stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe tych osób. Zdaniem Przedsiębiorcy powyższe wyłączenie z § 2 ust. 1 pkt 26 Rozporządzenia będzie miało zastosowanie także do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Przedsiębiorca stoi na stanowisku, że koszt świadczeń, które będą udostępniane pracownikom na podstawie postanowień regulaminu wynagradzania i częściowo finansowane przez pracowników, spełniają wymogi określone w § 2 ust. 1 pkt 26 Rozporządzenia, zatem świadczenia te nie będą stanowiły podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalno rentowe, wypadkowe, chorobowe i zdrowotne otrzymujących go pracowników.

W związku z powyższym Przedsiębiorca zwraca się z prośbą o udzielenie interpretacji indywidualnej czy wskazane powyżej stanowisko jest prawidłowe.

Mając na uwadze treść wniosku oraz obowiązujące przepisy, Zakład zważył, co następuje:

Zagadnienia dotyczące obowiązku opłacania i ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne regulują przepisy ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1949).

Stosownie do treści art. 18 ust. 1 i ust. 2, art. 20 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 9 ww. ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz § 1 powołanego rozporządzenia, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe) pracowników stanowi przychód w rozumieniu przepisów ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 z późn. zm.) z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, z wyłączeniem wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną oraz zasiłków z ubezpieczeń społecznych.

Natomiast zgodnie z art. 81 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1373 z późn. zm.), do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne pracowników stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób. Zaznaczyć należy również, że w myśl powołanego powyżej art. 83d ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, Zakład wydaje interpretacje indywidualne, wyłącznie w ściśle zakreślonym katalogu spraw. Kwestia kwalifikacji określonego świadczenia jako przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz wskazania źródła takiego przychodu, nie mieści się w powyższym zakresie. W konsekwencji, Zakład dokonał interpretacji przepisów dotyczących ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne opierając się na zawartym we wniosku wskazaniu Przedsiębiorcy w powyższej kwestii.

Powołane wyżej rozporządzenie, wśród przychodów niestanowiących podstawy wymiaru składek wskazuje w § 2 ust. 1 pkt 26 na korzyści materialne wynikające z układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, a polegające na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług oraz korzystaniu z bezpłatnych lub częściowo odpłatnych przejazdów środkami lokomocji.

Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że aby świadczenie (korzyść) stanowiące przychód pracownika nie rodziło obowiązku opłacania składek - powinno zostać przyznane pracownikowi na mocy postanowień obowiązującego u pracodawcy układu zbiorowego pracy, regulaminu wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, a także przybrać formę niepieniężną (formę zakupu po cenach niższych niż detaliczne lub formę usługi). W świetle powyższego, składki na ubezpieczenia społeczne nie powinny być naliczane od przychodu pracownika z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, stanowiącego korzyść materialną wynikającą z układu zbiorowego pracy, regulaminu wynagradzania ub przepisów o wynagradzaniu, a polegającą na umożliwieniu pracownikowi skorzystanie z artykułów, przedmiotów lub usług jedynie za częściową odpłatnością.

Z treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, że Przedsiębiorca zamierza umożliwić pracownikom korzystanie z programu pozapłacowych świadczeń z zakresu sportu i rekreacji w postaci kart sportowych - Multisport za częściową odpłatnością. Pracownik będzie pokrywał część opłaty za kartę Sportową Multisport, a pozostałą kwotę będzie finansował Przedsiębiorca. Uprawnienie pracowników do zakupu kart Multisport po cenie niższej niż detaliczna będzie wynikać z regulaminu wynagradzania obowiązującego u Przedsiębiorcy, a pracownik w związku z dofinansowaniem dokonywanym przez Pracodawcę uzyska przychód ze stosunku pracy. Wobec powyższego, finansowana przez Przedsiębiorcę część opłaty za karty Multisport nie będzie stanowiła, na mocy wskazanego § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne pracowników. Z uwagi na treść art. 81 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, kwota ta nie będzie również podlegać uwzględnieniu w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne pracowników.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Przedsiębiorcy w sprawie wyłączenia z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe) oraz ubezpieczenie zdrowotne z tytułu stosunku pracy finansowanej przez niego części opłaty za karty sportowe Multisport uzyskane przez pracowników uznać należy za prawidłowe.

POUCZENIE

Decyzja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Przedsiębiorcą i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji.

Wydana decyzja wiąże Zakład wyłącznie w sprawie Przedsiębiorcy, na którego wniosek została wydana. Stosownie do art. 35 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców niniejsza decyzja nie jest wiążąca dla Przedsiębiorcy, natomiast jest wiążąca dla Zakładu, do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Od niniejszej decyzji przysługuje, zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 34 ust. 5 ustawy z 6 marca 2018 r., Prawo przedsiębiorców, odwołanie do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (...). Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem jednostki organizacyjnej ZUS, która wydała decyzję lub do protokołu sporządzonego przez tę jednostką, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji.

Opublikowano: www.zus.gov.pl