WPI/200000/43/1026/2016, Nieuwzględnianie w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne zleceniobiorców kwot... - OpenLEX

WPI/200000/43/1026/2016 - Nieuwzględnianie w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne zleceniobiorców kwot wypłaconych diet oraz zwrotu kosztów za korzystanie z pojazdu.

Pisma urzędowe
Status: Aktualne

Pismo z dnia 20 października 2016 r. Centrala Zakładu Ubezpieczeń Społecznych WPI/200000/43/1026/2016 Nieuwzględnianie w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne zleceniobiorców kwot wypłaconych diet oraz zwrotu kosztów za korzystanie z pojazdu.

Na podstawie art. 10 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 584 z późn. zm.) w związku z art. 83d ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 963) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie uznaje za prawidłowe stanowisko przedstawione we wniosku złożonym w dniu 22 września 2016 r. przez przedsiębiorcę: (...) w sprawie nieuwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych zleceniobiorców kwot wypłaconych diet oraz zwrotu kosztów za korzystanie z pojazdu niebędącego własnością zleceniodawcy, do wysokości określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2016 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie wpłynął wniosek przedsiębiorcy (...) reprezentowanej przez Prezesa Zarządu (...) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów w trybie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Powyższy wniosek został uzupełniony przez Wnioskodawcę pismem z 10 października 2016 r. (wpływ do Oddziału w dniu 14 października 2016 r.).

Wnioskodawca poinformował, że jest firmą prowadzącą działalność polegającą na leasingu pracowników oraz zleceniobiorców dla użytkowników końcowych. Klientami firmy są przedsiębiorcy z całej Polski. Zleceniobiorcy w umowach zawartych z Wnioskodawcą będą mieli wskazane miejsce wykonania zlecenia jako siedziba Zleceniodawcy. W siedzibie Zleceniodawcy będą oni wykonywali zlecenie do kilku dni, następnie Spółka zamierza na czas ściśle określony przenieść zleceniobiorcę poza miejsce wykonywania przez niego pracy, które oznaczone jest w zawartej z nim umowie zlecenia.

Dalej Wnioskodawca wskazał, że podczas wykonywania zlecenia może dojść do sytuacji, w której zleceniobiorca zobowiązany będzie odbyć podróż służbową, z czasowego miejsca wykonania zadania do innej miejscowości. Wypłata diety za podróż służbową będzie się odbywać na podstawie zapisów w umowie zlecenia lub w ogólnych warunkach umowy. Wysokość diet wypłacanych zleceniobiorcom z tytułu odbycia podróży służbowej będzie zbieżna z wysokością diet przysługujących pracownikom zatrudnionym w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na terenie kraju. Umowa zlecenia lub ogólne warunki umowy nie przewidują możliwości wypłaty diety powyżej kwoty określonej w przepisach.

Dodatkowo może również dojść do sytuacji, w której zleceniobiorca w czasie podróży służbowej będzie korzystał z pojazdu, który nie będzie własnością Zleceniodawcy. Zleceniobiorca będzie zobowiązany sam zapewnić sobie samochód, którym odbędzie podróż służbową i poniesie z tego tytułu koszty. W tym przypadku zleceniobiorca zobowiązany będzie do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na tej podstawie nastąpi zwrot wydatków za korzystanie z pojazdu poprzez pomnożenie faktycznej liczby przejechanych kilometrów a właściwej stawki dla jednego kilometra określonej w przepisach prawa.

Dodatkowo w piśmie z 10 października 2016 r. Wnioskodawca wskazał, że zarówno diety, jak i zwrot wydatków za korzystanie z pojazdu będą stanowić przychód zleceniobiorców w rozumieniu ustawy o PIT.

W związku z powyższym Wnioskodawca zwrócił się z zapytaniem, czy wartość wypłaconych diet i innych należności z tytułu podróży służbowej zleceniobiorcy na warunkach określonych w zdarzeniu przyszłym, do wysokości określonej w odrębnych przepisach, powinna zostać uwzględniona w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie, Spółka wskazała, że w myśl art. 18 ust. 1 i 2 oraz art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne pracowników stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy z wyłączeniem przychodów wymienionych w § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, podstawy wymiaru składek nie stanowią diety i inne należności z tytułu podróży służbowej pracownika do wysokości określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju. Jednocześnie zgodnie z § 5 ust. 2 wskazanego rozporządzenia, przepisy § 2-4 stosuje się odpowiednio przy ustalaniu podstawy wymiaru składek: członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych, osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia oraz członków rad nadzorczych wynagradzanych z tytułu pełnienia tej funkcji.

Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, iż regulacje zawarte w § 2 rozporządzenia powinny być stosowane również przy umowach cywilnoprawnych, do których stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Analogicznie w tej kwestii wypowiedział się ZUS w wydanym przez siebie poradniku, w którym stwierdził, iż wyłączenie z § 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia ma zastosowanie do zleceniobiorców, jeżeli stosowne postanowienia zawartych z nimi umów lub przepisy odrębne przewidują zwrot tych należności na zasadach przewidzianych przepisami dotyczącymi podróży służbowych pracowników sfery budżetowej. Tym samym ponieważ w analizowanej sprawie diety i inne należności, w tym z tytułu wykorzystania samochodu należącego do zleceniobiorcy w wykonaniu zadania służbowego poza miejscowością wykonania zlecenia, będą wynikały z umów zlecenia bądź ogólnych warunków stanowiących integralną część umowny zlecenia, tym samym możliwość zastosowania § 2 ust. 1 pkt 15 wskazanego rozporządzenia jest możliwa do zastosowania. Przy czym o możliwości zwolnienia z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe będzie decydować wypełnienie dyspozycji określonej w powyższym przepisie.

Należy wskazać, że zwolnieniu ze składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe podlegać będą jedynie diety i inne należności z tytułu podróży służbowej zleceniobiorcy, do wysokości określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju. W tym przypadku, aby prawidłowo określić kwoty, o których mowa powyżej, należy sięgnąć do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.

Wyłączenie wynikające z § 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe odnosi się do należności pracowników, ale z względu na § 5 ust. 2 regulacje te powinno się stosować odpowiednio do zleceniobiorców. Tym samym dyspozycję art. 775 Kodeksu pracy w powiązaniu z § 2 ust. 1 pkt 15 oraz § 5 ust. 2 rozporządzenia należy rozumieć z uwzględnieniem stosunku prawnego, jakim jest umowa zlecenia. W rezultacie co prawda art. 775 Kodeksu pracy ma zastosowanie do umowy o pracę, to jednak analizując go przez pryzmat umowy zlecenia, należy go interpretować w ten sposób, iż należności przysługujące zleceniobiorcy na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową z tytułu wykonywania na polecenie Zleceniodawcy zadań służbowych poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy. Za czas tej podróży służbowej zleceniobiorcom przysługują: diety (przeznaczone między innymi na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki), zwrot kosztów przejazdów, dojazdów środkami komunikacji miejscowej, noclegów i innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb, których w przypadku faktycznej wypłaty nie wlicza się do podstawy wymiaru składek - z uwzględnieniem limitów wynikających z rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, do którego odsyła rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują diety, zwrot kosztów przejazdów i dojazdów środkami komunikacji miejscowej, noclegów, innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Zgodnie z § 7 ww. rozporządzenia dieta w czasie podróży krajowej wynosi 30 zł za dobę podróży. Wnioskodawca zaznaczył, że dieta nie przysługuje za czas delegowania do miejscowości pobytu stałego lub czasowego zleceniobiorcy. Taka sytuacja w przypadku Wnioskodawcy jednak nie będzie miała miejsca, ponieważ diety będą wypłacane jedynie w przypadku odbycia podróży służbowej z aktualnego miejsca wykonywania pracy przez zleceniobiorców. Jak wskazano w stanie faktycznym, może dojść do sytuacji, w której zleceniobiorca w czasie podróży służbowej będzie korzystał z pojazdu, który nie będzie własnością Zleceniodawcy. W tym przypadku należy posiłkować się § 3 ust. 3 i 4, które mówią, że na wniosek zleceniobiorcy Zleceniodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem niebędącym własnością zleceniobiorcy. W przypadkach, o których mowa powyżej, zleceniobiorcy przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1265 oraz z 2013 r. poz. 21).

Stawka za jeden kilometr będzie odpowiadała tej stawce, która zawarta jest w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Aktualnie stawki tzw. kilometrówki wynoszą: dla samochodu osobowego o pojemności skokowej do 900 cm3 - 0,5214 zł za 1 km, dla samochodu osobowego o pojemności skokowej powyżej 900 cm - 0,8358 zł za 1 km, dla motocykla 0,2302 zł za 1 km, dla motoroweru 0,1382 zł za 1 km W przypadku tzw. kilometrówki przebieg pojazdu będzie udokumentowany przez Zleceniodawcę w ewidencji przebiegu pojazdu. Zleceniobiorca będzie ją prowadzić według zasad określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, zwrot kosztów za korzystanie z pojazdu niebędącego własnością pracodawcy, obliczony zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy mieści się w kategorii inne należności z tytułu podróży służbowej zawartych w § 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, czyli również korzysta ze zwolnienia ze składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. Powyższe ma zastosowanie również w odniesieniu do składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Zgodnie bowiem z art. 104 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 674 z późn. zm.) oraz art. 29 ustawy z dnia 13 sierpnia 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 2013 r. poz. 272) analogicznie ustala się składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Powyższe wynika z faktu, iż składki na te Fundusze ustalane są od kwot stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, z tym zastrzeżeniem, że nie znajduje do nich zastosowania ograniczenie rocznej podstawy wymiaru składek, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Jednocześnie w odniesieniu do ubezpieczenia zdrowotnego Wnioskodawca wskazuje, iż zgodnie z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.) do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne pracowników stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób. a więc powyższe ma zastosowanie również do tychże składek. W konsekwencji, wartość wypłaconych diet i innych należności, w warunkach opisanych we wniosku, nie będzie podlegać uwzględnieniu także w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Mając na uwadze treść wniosku oraz obowiązujące przepisy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie. W myśl ustępu 5 powołanego powyżej artykułu udzielenie interpretacji następuje w drodze decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Ponadto stosownie do art. 83d ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, Zakład wydaje interpretacje indywidualne, wyłącznie w zakresie obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym, zasad obliczania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz podstawy wymiaru tych składek.

Zagadnienia dotyczące ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne są regulowane za pośrednictwem przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych i stosownych aktów wykonawczych, w tym rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2236 z późn. zm.).

Mając na uwadze treść zapytania oraz przedstawiony przez Spółkę opis zdarzenia przyszłego, Oddział przyjmuje, że pomimo wskazaniu w uzasadnieniu stanowiska poza "zleceniobiorcami" i "zleceniodawcą" pojęć "pracownika" i "pracodawcy", intencją Wnioskodawcy było ustalenie możliwości wyłączenia określonych świadczeń z podstawy wymiaru składek z tytułu umów zlecenia.

Zgodnie z art. 18 ust. 1, 3 i 7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych, o których mowa wart. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy (tj. osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, zwanymi dalej "zleceniobiorcami", oraz osób z nimi współpracującymi) stanowi uzyskany z tytułu wykonywanej umowy przychód, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), jeżeli w umowie agencyjnej lub umowie zlecenia albo w innej umowie o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, określono odpłatność za jej wykonywanie kwotowo, w kwotowej stawce godzinowej lub akordowej albo prowizyjnie. Ponadto w myśl art. 20 ust. 1 tej ustawy podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe oraz ubezpieczenie wypadkowe stanowi podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i ubezpieczenia rentowe.

Natomiast stosownie do art. 81 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 581 z późn. zm.) do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne zleceniobiorców stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób. Jednocześnie w myśl art. 104 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 645 z późn. zm.) oraz art. 29 ust. 1 ustawy z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1256) obowiązkowe składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, w przypadku zaistnienia obowiązku ich opłacania, ustala się od wypłat stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe bez stosowania ograniczenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Zakład wskazuje przy tym, iż z brzmienia art. 83d ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wynika ograniczenie w tematyce, w której jest zobowiązany wypowiedzieć się za pośrednictwem pisemnej interpretacji przepisów w trybie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, uniemożliwiające potwierdzenie w tym trybie przez Organ kwalifikacji przychodu w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uwzględniając powyższe, Zakład dokonał interpretacji przepisów z zakresu ubezpieczeń społecznych opierając się na informacji w powyższym zakresie przekazanej przez Wnioskodawcę w uzupełnieniu do wniosku.

Szczegółowe zasady ustalania podstawy wymiaru składek zostały zawarte w treści rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Zgodnie z § 5 ust. 2 tego rozporządzenia, w treści obowiązującej od 1 sierpnia 2010 r. przepisy § 2-4 stosuje się odpowiednio przy ustalaniu podstawy wymiaru składek m.in. osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.

W sytuacji otrzymywania przez zleceniobiorcę świadczeń finansowych z tytułu przebywania w podróży noszącej znamiona podróży służbowej zastosowanie będzie miał § 2 ust. 1 pkt 15 wskazanego rozporządzenia, zgodnie z którym co do zasady podstawy wymiaru składek nie stanowią diety i inne należności z tytułu podróży służbowej pracownika - do wysokości określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem pkt 17.

Powyżej wskazane wyłączenie ma odpowiednie zastosowanie do zleceniobiorców w sytuacji, kiedy określone czynności wynikające z zawartej umowy wykonywane są w ramach podróży noszącej cechy podróży służbowej, jeżeli stosowne postanowienia zawartych z nimi umów lub przepisy odrębne przewidują zwrot tych należności do wysokości określonej przepisami rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 167).

Z treści wniosku z 9 września 2016 r. wynika, że Wnioskodawca będzie wypłacał zleceniobiorcom odbywającym podróż służbową diety na podstawie zapisów w umowie zlecenia lub w Ogólnych Warunkach Umowy, stanowiących integralną część umowy zlecenia. Wysokość diet będzie zbieżna z wysokością diet przysługujących pracownikom zatrudnionym w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na terenie kraju i brak będzie możliwości wypłaty diety powyżej kwoty określonej w przepisach.

Ponadto Wnioskodawca zamierza zleceniobiorcom, którzy w czasie podróży służbowej będą korzystali z pojazdu niebędącego własnością zleceniodawcy, zwracać wydatki za korzystanie z pojazdu w wysokości ustalonej jako iloczyn liczby faktycznie przejechanych kilometrów i stawki dla jednego kilometra określonej w przepisach prawa. Zwrot kosztów za korzystanie z pojazdu będzie obliczony zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy.

W świetle powyżej przedstawionych przepisów, uznać należy, iż diety i zwrot kosztów za korzystanie z pojazdu przez zleceniobiorcę zgodnie z wskazanym § 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe będą podlegały wyłączeniu z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne zleceniobiorców do wysokości określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju. W konsekwencji, powyższe świadczenia będą również podlegały wyłączeniu z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Biorąc powyższe pod uwagę, Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy w sprawie nieuwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych zleceniobiorców kwot wypłaconych diet i zwrotu kosztów za korzystanie z pojazdu niebędącego własnością zleceniodawcy do wysokości określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaznacza przy tym, że wydając decyzję na podstawie wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów nie prowadzi postępowania wyjaśniającego ani dowodowego, a jedynie dokonuje wykładni mających zastosowanie w określonym zdarzeniu przyszłym przepisów w oparciu o treść wniosku. Ponadto zakres tematyki podlegającej pisemnej interpretacji został ograniczony poprzez art. 83d ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W konsekwencji Zakład Ubezpieczeń Społecznych w niniejszej decyzji nie odnosi się do prawidłowości przedstawionych zasad wypłaty diet i zwrotu kosztów oraz przebywania zleceniobiorcy w podróży noszącej znamiona podróży służbowej pracownika, gdyż powyższe stanowi zagadnienie niepodlegające interpretacji przez Organ w trybie wynikającym z art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

POUCZENIE

Decyzja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej wydania.

Wydana decyzja wiąże Zakład Ubezpieczeń Społecznych wyłącznie w sprawie przedsiębiorcy, na którego wniosek została wydana. Stosownie do art. 10a ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej niniejsza decyzja nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy, natomiast jest wiążąca dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Od niniejszej decyzji przysługuje, zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w związku z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, odwołanie do Sądu Okręgowego w (...). Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem jednostki organizacyjnej ZUS, która wydała decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez tę jednostkę, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji.

Opublikowano: www.zus.gov.pl