US-PS-I/415/1/52/05 - Naliczony podatek od towarów i usług jako koszt uzyskania przychodów.

Pisma urzędowe
Status:  Aktualne

Pismo z dnia 5 stycznia 2006 r. Urząd Skarbowy w Legnicy US-PS-I/415/1/52/05 Naliczony podatek od towarów i usług jako koszt uzyskania przychodów.

POSTANOWIENIE

Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), Naczelnik Urzędu Skarbowego w Legnicy stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 27 września 2005 r., który wpłynął w dniu 28 września 2005 r. o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej możliwości zaliczenia w koszty uzyskania przychodów naliczonego podatku od towarów i usług, jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2005 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Legnicy wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego sprawy wynika, że prowadząc działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych na ogólnych zasadach jest Pani podatnikiem podatku od towarów i usług dokonującym wyłącznie sprzedaży opodatkowanej. We wrześniu 2005 r. otrzymała Pani fakturę za rozmowy telefoniczne przeprowadzone w miesiącu czerwcu tego roku z terminem płatności w lipcu 2005 r. Z uwagi na datę otrzymania faktury, wynikający z niej podatek naliczony VAT nie został odliczony od podatku należnego, co wynika z treści wniosku, lecz zaliczony został w koszty uzyskania przychodów (faktura zaewidencjonowana została w księdze podatkowej w wartości brutto). W związku z zaistniałą sytuacją ma Pani wątpliwości, czy naliczony podatek VAT może być uznany za koszt uzyskania przychodów w sytuacji, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do jego odliczenia od podatku należnego, ale je utracił z powodu przekroczenia ustawowego terminu do dokonania odliczenia bądź z uprawnienia do obniżenia podatku należnego zrezygnował przy założeniu, że sam wydatek, z którym związany jest naliczony podatek VAT stanowi koszt uzyskania przychodów.

Według przedstawionego we wniosku własnego stanowiska w sprawie w przypadku przekroczenia terminu przewidzianego do dokonania odliczenia naliczonego podatku VAT lub rezygnacji z prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, kwota nie odliczonego podatku VAT stanowi koszt uzyskania przychodów pod warunkiem, że sam wydatek, z którym związany jest naliczony podatek VAT stanowi koszt uzyskania przychodów.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług jest podstawowym przywilejem podatnika wynikającym z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.). Stosownie do tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje, w przypadku nabycia usług telekomunikacyjnych, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu dotyczy w rozliczeniu za okres, w którym przypada termin płatności art. 86 ust. 10 pkt 3 ustawy. W przypadku, gdy podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w podanym wyżej terminie, może, na podstawie art. 86 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług, obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy. Ustawa o podatku od towarów i usług dopuszcza dodatkowo dla podatników, którzy nie dokonali obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach wskazanych w ust. 10 i 11 art. 86, możliwość obniżenia kwoty podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego art. 86 ust. 13 ustawy.

Z przytoczonych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że nie utraciła Pani prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanej w miesiącu wrześniu 2005 r. faktury za usługi telekomunikacyjne, bowiem prawo to przysługuje Pani nadal na mocy powołanego wyżej art. 86 ust. 13 ustawy (może Pani złożyć korektę deklaracji VAT-7 za miesiąc lipiec 2005 r.).

Przywilej, jakim jest prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego pociąga za sobą konsekwencje w postaci wyłączenia z kategorii kosztów uzyskania przychodów w ramach podatku dochodowego, podatku od towarów i usług uiszczonego przy nabyciu towarów i usług. Stanowi o tym art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony:

-

jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,

-

w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

W ocenie organu podatkowego użyty w powołanym wyżej przepisie zwrotnie przysługuje oznacza wyłącznie brak uprawnienia wynikający z ustawy o podatku od towarów i usług, a nie sytuację, w której prawo do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego podatnik posiadał lecz z tego prawa nie skorzystał.

Zdaniem tut. organu zawarta w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych regulacja dot. zaliczania naliczonego podatku od towarów i usług do kosztów uzyskania przychodów nie uprawnia również podatnika do dokonywaniu wyboru, czy obniżyć kwotę należnego podatku od towarów i usług o podatek naliczony, czy też nie korzystając z tego prawa zagwarantowanego w ustawie o podatku od towarów i usług, zaliczyć podatek naliczony w koszty uzyskania przychodów.

Biorąc zatem pod uwagę fakt, iż w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług ma Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanej faktury za rozmowy telefoniczne, to naliczony w tej fakturze podatek od towarów i usług nie stanowi kosztów uzyskania przychodów. Tym samym niezasadnym było księgowanie przedmiotowej faktury w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kwocie brutto, tj. łącznie z naliczonym podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Legnicy nie podziela Pani stanowiska, zgodnie z którym w sytuacji opisanej we wniosku nie obniżenie podatku należnego o podatek naliczony uprawnia Panią do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku VAT wynikającego z faktury otrzymanej w m-cu wrześniu 2005 r. za rozmowy telefoniczne za m-c czerwiec br.

Tym samym stwierdza, że przedstawione przez Panią stanowisko w sprawie jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania postanowienia.

Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Legnicy w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.

Zażalenie podlega opłacie skarbowej.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl