PSUS/PPO I/443/ 294 - 1/ 05 /ŁG - Dokumentowanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

Pisma urzędowe
Status:  Aktualne

Pismo z dnia 6 października 2005 r. Urząd Skarbowy w Sosnowcu PSUS/PPO I/443/ 294 - 1/ 05 /ŁG Dokumentowanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

Pytanie podatnika

Spółka pyta, jakim dowodem udokumentować faktyczny wywóz naczepy do kontrahenta niemieckiego?

Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) stwierdzam, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 13.07.2005 r., który wpłynął w dniu 15.07.2005 r. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie

W dniu 15.07.2005 r. do Naczelnika Pierwszego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Sosnowcu wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Klient niemiecki zamawia naczepę i zgodnie z umową wpłaca na rzecz Spółki 100 % umówionej kwoty. W momencie otrzymania zaliczki Spółka wystawia fakturę dokumentującą ten fakt ujmując w treści, iż jest to zaliczka na naczepę typ... z zastosowaniem stawki 0 %. Po otrzymaniu zaliczki Spółka najczęściej nie zna jeszcze numeru podwozia, aby bliżej określić naczepę na którą otrzymała zaliczkę. Wydanie i wywóz towaru następuje w terminie późniejszym, tj. w miesiącu przedpłaty lub następnym. Kontrahent niemiecki przyjmuje od Spółki fakturę zaliczkową traktując ją informacyjnie, a w momencie otrzymania towaru żąda od Spółki faktury, na której są wyspecyfikowane wszystkie dane identyfikacyjne naczepy w celu jej rejestracji.

Spółka pyta, jakim dowodem udokumentować faktyczny wywóz naczepy do kontrahenta niemieckiego?

Spółka stoi na stanowisku, iż należy wystawić drugą fakturę ze wszystkimi znamionami pojazdu i umieścić na niej adnotację, iż wystawiono fakturę zaliczkową nr... z dnia...na kwotę... do zapłaty zostało 0.

Ocena prawna stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1. podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2. osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

3. podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe zharmonizowane, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

4. podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, z zastrzeżeniem ust. 2-4. W przypadku gdy przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, podatnik wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, (art. 20 ust. 2 ustawy).Stosownie do postanowień znowelizowanego od dnia 01.06.2005 r. przepisu art. 20 ust. 3 ustawy, jeżeli przed dokonaniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów otrzymano całość lub część ceny, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej otrzymanie całości lub części ceny. Oznacza to, że jeżeli przed dokonaniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów podatnik-dostawca otrzyma całość lub część ceny, obowiązek podatkowy powstanie u niego z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej otrzymanie całości lub części ceny.

Jednocześnie uwzględnić należy, że w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25.05.2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798), w zakresie wystawiania faktur z tytułu otrzymanych zaliczek, obowiązuje przepis § 14 ust. 1, zgodnie z którym w przypadku jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy. Ponieważ nie zastrzeżono, że przepis ten stosuje się jedynie do zaliczek w przypadku dostaw krajowych, uznać należy, że znajduje on zastosowanie także w przypadku zaliczek na poczet dostaw wewnątrzwspólnotowych. W świetle tego przepisu otrzymanie zaliczki w formie całości lub części ceny, nakłada na dostawcę obowiązek wystawienia faktury dokumentującej ten fakt (w ciągu 7 dni od jej otrzymania). Ponadto zgodnie z przepisem § 14 ust. 5 ww. rozporządzenia, jeżeli faktury, o których mowa w ust. 1 i 2, obejmują całą cenę brutto towaru lub usługi, sprzedawca po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi nie wystawia faktury w terminie określonym w § 13, który stanowi, iż fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 14 i 15.

Natomiast uwzględniając przepis art. 87 ust. 3a ustawy, w myśl którego do obrotu, o którym mowa w ust. 3, wlicza się obrót z tytułu otrzymania należności, dla którego obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19 ust. 12 albo art. 20 ust. 3, pod warunkiem przedstawienia w urzędzie skarbowym zabezpieczenia majątkowego w kwocie odpowiadającej kwocie podatku jaka byłaby należna gdyby obrót ten dotyczył dostawy towarów na terytorium kraju, do czasu przedstawienia dokumentów potwierdzających eksport towarów albo wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, objętych tą należnością - przedstawienie zabezpieczenia jest niezbędne do wykazania tegoż obrotu w deklaracji VAT-7 za okres rozliczeniowy, w którym otrzymano zaliczkę, jako wpływającego na możliwość uzyskania zwrotu w terminie 60, a nie 180 dni.

Reasumując, jeżeli podatnik na poczet wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów otrzymał zaliczkę, która zrodziła u niego obowiązek podatkowy (na mocy art. 20 ust. 3 ustawy), cały obrót z tego tytułu wpływa na wielkość (limit) kwoty podatku naliczonego, którego zwrotu może się domagać w terminie 60 dni - o ile przedstawi w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe w kwocie odpowiadającej kwocie podatku jaka byłaby należna, gdyby obrót ten dotyczył dostawy towarów na terytorium kraju.

Wobec powyższego Spółka zobowiązana jest do wystawiania faktury ze stawką 0 % dokumentującej otrzymanie zaliczki na poczet wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i przekazania tej faktury kontrahentom z krajów Unii Europejskiej.

Zgodnie z przepisem art. 42 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki 0%, pod warunkiem, że:

1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;

2. podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Przepis art. 42 ust. 3 ustawy stanowi, iż dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

2. kopia faktury,

3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

Zapis art. 42 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług mówi, iż w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1. korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2. dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

3. dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

4. dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów mają dokumenty, wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy. Natomiast, dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy pełnią funkcję uzupełniającą, w przypadku, gdy dokumentacja podstawowa nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy.

W przekonaniu organu podatkowego, intencją ustawodawcy było wskazanie w przepisie art. 42 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług dokumentów, które mają być dowodami potwierdzającymi dostarczenie towaru do nabywcy znajdującego się poza terytorium kraju. Ustawodawca nie wyraża wprost wymogu posiadania trzech osobnych dokumentów. Wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy, dokumenty mają bowiem łącznie potwierdzać spełnienie warunku z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, a ustawodawca nie określił żadnych szczegółów, dotyczących formy, w jakiej mają występować - nie liczy się zatem ilość dokumentów, ale to, co wynika z ich treści. Z powołanych przepisów - art. 42 ust. 3 i 42 ust. 11 ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług - można wysnuć wniosek, że dokumenty, jakimi podatnik powinien się posłużyć dla wykazania, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, winny okoliczność tę jednoznacznie, w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzać. Z dowodów, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 winno wynikać kto, komu, co, gdzie i kiedy dostarczył, gdyż informacje te są niezbędne dla potwierdzenia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, jej przedmiotu, oraz momentu powstania obowiązku podatkowego.

W przedmiotowej sprawie mamy jednak do czynienia z sytuacją, gdy Spółka na poczet wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów otrzymała zaliczkę, która zrodziła u niej obowiązek podatkowy, na mocy art. 20 ust. 3 ustawy, a Spółka zobowiązana jest do wystawiania faktury ze stawką 0 % dokumentującej otrzymanie zaliczki na poczet wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Reasumując stwierdzić należy, że jeżeli faktura dokumentująca pobranie zaliczki obejmuje całą cenę brutto towaru (naczepy), sprzedawca po wydaniu towaru nie wystawia faktury w terminie określonym na zasadach ogólnych. Jednakże w przypadku, kiedy cena sprzedaży przedmiotowej naczepy (nawet o kilka złotych) różniłaby się od kwoty otrzymanej zaliczki, wówczas Spółka po dokonaniu dostawy obowiązana jest do wystawienia faktury na zasadach ogólnych, z tym że sumę wartości towaru (naczepy) pomniejsza się o wartość otrzymanej zaliczki. Taka faktura winna również zawierać numer faktury wystawionej przed wydaniem, w tej sytuacji można również umieścić na niej wszystkie dane identyfikacyjne przedmiotowej naczepy.

Niniejsze postanowienie - na mocy art. 143 § 2 pkt 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa - wydane zostało z upoważnienia Naczelnika Pierwszego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Sosnowcu.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl