Pisma urzędowe
Status: Aktualne

Pismo
z dnia 11 stycznia 1995 r.
Narodowy Bank Polski
NB/ZPN/6/95
Gwarantowanie emisji akcji i obligacji.

W związku z pojawiającymi się wątpliwościami dotyczącymi gwarantowania emisji akcji i obligacji przez banki oraz traktowania papierów wartościowych nie będących akcjami lub obligacjami w świetle art. 35 Prawa bankowego, Narodowy Bank Polski przedstawia swoje stanowisko w tych sprawach.

1.Zobowiązanie banku z tytułu umów gwarantowania emisji akcji i obligacji należy zaliczać do innych zobowiązań banku określonych w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. e Prawa bankowego, do którego mają zastosowanie normy koncentracji kredytów i innych wierzytelności zawarte w tym przepisie.

Przyjęcie samego zobowiązania banku z tytułu gwarantowania emisji (na etapie zawierania umowy) nie jest jeszcze nabyciem papierów wartościowych i nie może być oceniane w świetle ewentualnego przekroczenia normy określonej w art. 35 ust. 2 Prawa bankowego. Jednak takie zobowiązanie mające charakter nieodwołalny może doprowadzić do nabycia papierów wartościowych i w konsekwencji naruszenia limitu z art. 35 ust. 2. Zatem bank podejmujący zobowiązanie z tytułu gwarantowania emisji papierów wartościowych powinien podjąć stosowne działania zapobiegające przekroczeniu normy z art. 35 ust. 2.

Podstawą przy wyliczaniu wielkości zaangażowania banku jest faktyczna cena nabycia papierów wartościowych.

2.Nabywanie przez bank papierów wartościowych nie będących akcjami lub obligacjami (np. bonów komercyjnych) należy traktować na równi z udzieleniem ich emitentom pożyczki pieniężnej. Przy zakupie tych instrumentów finansowych zastosowanie mają więc normy zaangażowania kredytowego określone w art. 35 ust. 1 Prawa bankowego. Tak powstałe wierzytelności podlegają odpowiedniej klasyfikacji i wymogom tworzenia rezerw celowych obowiązujących w działalności kredytowej banków, przy czym w księgach rachunkowych banku ujmuje się je na właściwych kontach w zespole papierów wartościowych.

Opublikowano: Glosa 1995/8/26