Pisma urzędowe
Status: Aktualne

Pismo
z dnia 8 października 2013 r.
Możliwość opodatkowania podatkiem od towarów i usług dokonania przez gminę darowizny nieruchomości stanowiących drogi publiczne na rzecz nadleśnictwa.
Izba Skarbowa w Bydgoszczy
ITPP2/443-666/13/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2013 r. (data wpływu 8 lipca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 7 października 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności darowizny działek gruntu - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 7 października 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności darowizny działek gruntu.

W złożonym wniosku oraz jego uzupełnieniu, został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na podstawie aktu notarialnego z dnia 19 grudnia 2012 r. Gmina przekazała Skarbowi Państwa Nadleśnictwu. w drodze darowizny nieruchomości będące drogami gruntowymi, oznaczone w ewidencji gruntów jako działki o nr: 3/7, 3/8, 6, 8, 16, 18, 55, 74/4 i 74/5, o łącznej powierzchni 2,17 ha. Działki te są drogami gruntowymi stanowiącymi budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane. Gmina nie ponosiła wydatków na ich ulepszenie i nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Działki zostały przekazane na wniosek Nadleśnictwa w celu umożliwienia wykonania remontu i przebudowy drogi na jej całym odcinku. Ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego wartość rynkowa nieruchomości została określona na kwotę 168.000,00 zł W związku z tym, że dla ww. działek brak jest obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, a w ewidencji gruntów i budynków są one sklasyfikowane jako drogi, zważywszy na interpretacje podatkowe reprezentujące różne stanowiska, dostawa towarów, tj. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, została opodatkowana podatkiem od towarów i usług wg stawki 23% w kwocie 38.640,00 zł. Grunty, będące przedmiotem darowizny, Gmina nabyła z mocy prawa w 1991 r., na podstawie decyzji komunalizacyjnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku darowizny nieruchomości, stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.), należało doliczyć podatek od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawcy, darowiznę nieruchomości stanowiących drogi należało opodatkować podatkiem od towarów i usług wg stawki 23%. Gmina wskazała, że w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług darowizna jest czynnością zrównaną z odpłatną dostawą i podlega opodatkowaniu na podstawie art. 7 ust. 1 tej ustawy, zatem naliczyła od tej transakcji podatek w kwocie 38.640,00 zł. Nadleśnictwo podatek zapłaciło, a Gmina ujęła podatek należny w deklaracji VAT-7 i odprowadziła do urzędu skarbowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Z uwagi na fakt, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej dotyczy stanu faktycznego zaistniałego w grudniu 2012 r., oceny prawnej tego stanowiska dokonano w oparciu o przepisy obowiązujące w tym okresie.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na podstawie ust. 2 ww. artykułu, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r., przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.

przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2.

wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 powołanej ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Analizując powołany przepis art. 7 ust. 2 ustawy należy zauważyć, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa podatnika, zarówno na cele związane, jak i na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością, o ile przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru w całości lub w części. Jeżeli natomiast nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, nieodpłatne przekazanie nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że na podstawie aktu notarialnego z dnia 19 grudnia 2012 r. Gmina przekazała Nadleśnictwu w drodze darowizny nieruchomości będące drogami gruntowymi w celu umożliwienia wykonania remontu i przebudowy drogi na jej całym odcinku. Czynność ta została przez Gminę opodatkowana podatkiem od towarów i usług wg stawki 23%. Przekazane działki są drogami gruntowymi stanowiącymi budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane. Gmina nie ponosiła wydatków na ich ulepszenie i nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że skoro - jak wynika z treści wniosku - przy nabyciu ww. nieruchomości Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, to ich darowizna nie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji czynność ta nie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem. Wobec powyższego, stanowisko Gminy, zgodnie z którym dostawę przedmiotowych nieruchomości należało opodatkować wg stawki podatku w wysokości 23%, uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl