ITPP2/443-1420/14/EK

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 24 listopada 2014 r. Izba Skarbowa w Bydgoszczy ITPP2/443-1420/14/EK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 9 października 2014 r. (data wpływu 16 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku w związku z realizacją projektu polegającego na utworzeniu miejsca aktywizacji społeczności lokalnej - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 16 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku w związku z realizacją projektu polegającego na utworzeniu miejsca aktywizacji społeczności lokalnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Fundacja realizuje projekt pt: "XXX" zgodnie z umową przyznania pomocy z dnia 16 czerwca 2014 r., zawartą z Samorządem Województwa, reprezentowanym przez Zarząd Województwa, w ramach działania 413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju", objętego PROW na lata 2007-2013, finansowanego w ramach środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Celem operacji jest zwiększenie atrakcyjności turystycznej i bytowej mieszkańców oraz wykorzystanie w tym celu zasobów naturalnych i kulturowych obszaru poprzez utworzenie miejsca aktywizacji mieszkańców i turystów. Działanie będzie miało wpływ na poprawę jakości życia na obszarach wiejskich poprzez zagospodarowanie dotychczas nieużytkowanego terenu. Przyczyni się również do urozmaicenia i poszerzenia oferty spędzania czasu wolnego przez mieszkańców i turystów oraz poprawy bezpieczeństwa poprzez adaptacje terenów zielonych. Ponadto zaktywizowana zostanie społeczność lokalna poprzez stworzoną ofertę turystyczną dla mieszkańców obszarów wiejskich i turystów. Na realizację projektu Fundacja otrzymała dofinansowanie na koszty związane z obsługą projektu, jego promocją, zagospodarowaniem terenu, zakupem materiałów do wykonania A.... oraz elementów dekoracyjnych, które jest wypłacane na podstawie składanych wniosków o płatność. Korzystanie z alei XXX będzie ogólnodostępne i bezpłatne. Dla potrzeb realizowanego projektu Fundacja złożyła oświadczenie, że nie może odliczyć kwoty podatku od towarów i usług zapłaconego na fakturach dokumentujących zakupy przeznaczone na pokrycie kosztów niezbędnych przy realizacji tej działalności i jest on kosztem kwalifikowalnym, gdyż zakupy służą sprzedaży zwolnionej i nie występuje związek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ww. ustawy, jak również Fundacja nie jest podatnikiem VAT czynnym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Fundacji przysługuje prawo do odliczania podatku naliczonego w związku z realizowanym projektem lub istnieje możliwość ubiegania się o zwrot podatku.

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazującego, że korzysta ze zwolnienia podmiotowego w zakresie podatku od towarów i usług oraz nie wykonuje czynności opodatkowanych, od dokonanych zakupów w ramach realizowanego projektu nie ma prawa do ubiegania się o odliczenie podatku naliczonego w oparciu o art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż nabywane towary i usługi nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Fundacja stwierdziła, że nie może się również ubiegać o zwrot podatku zgodnie z rozporządzeniem z dnia 22 grudnia 2010 r. oraz z uwagi na korzystanie ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl ust. 2 pkt 1 lit. a przywołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r. poz. 1656) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy przywołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

Do dnia 31 grudnia 2013 r. powyższą kwestię w analogiczny sposób regulowały przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r. poz. 247, z późn. zm.).

Należy wskazać, że przywołane przez Fundację rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649, z późn. zm.) obowiązywało w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 5 kwietnia 2011 r. i regulowało powyższe kwestie w analogiczny sposób w rozdziale 9 oraz § 8 ust. 3 i 4.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w związku z realizacją ww. projektu Fundacji nie przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie jest podatnikiem VAT czynnym, a dokonane zakupy nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Fundacja nie ma również prawa do otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż środki, o których mowa we wniosku, nie stanowią środków wskazanych w przywołanych wyżej rozporządzeniach Ministra Finansów.

Końcowo należy wskazać, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, gdyż kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl