ITPP2/443-1167a/11/AF

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 15 listopada 2011 r. Izba Skarbowa w Bydgoszczy ITPP2/443-1167a/11/AF

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 sierpnia 2011 r. (data wpływu 19 sierpnia 2011 r.), uzupełnionym w dniach 26 października oraz 15 listopada 2011 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją inwestycji współfinansowanej ze środków europejskich i budżetu państwa - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2011 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniach 26 października oraz 15 listopada 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją inwestycji współfinansowanej ze środków europejskich i budżetu państwa.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina zakończyła realizowaną w 2011 r. inwestycję - budowę stadionu sportowego wraz z obiektami towarzyszącymi. Projekt był realizowany przy wsparciu Unii Europejskiej i budżetu państwa w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 (Oś Priorytetowa 7, Działanie 7.2 -"Infrastruktura sportowa") Składając wniosek o dofinansowanie Gmina złożyła oświadczenie, iż nie będzie mogła odzyskać podatku od towarów i usług, przewidując przekazanie obiektów powstających w wyniku tej inwestycji (stadionu, zaplecza, parkingów, itp.) własnej jednostce organizacyjnej - samorządowemu zakładowi budżetowemu - Miejskiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji w trwały zarząd (w trybie art. 18 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami). Na podstawie tak sformułowanego wniosku instytucja zarządzająca przyznała dofinansowanie w kwocie brutto w wysokości 40% kosztów zadania. W przytoczonym powyżej przepisie ustawy o gospodarce nieruchomościami, formami wyposażenia jednostek organizacyjnych samorządu terytorialnego są także najem i dzierżawa oraz użyczenie, a w art. 16 ust. 2 pkt 4 i ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych dla samorządowego zakładu budżetowego, jako formę władania majątkiem, przewidziano użytkowanie.

W międzyczasie Gmina zdecydowała się przekazać całą inwestycję w użyczenie Miejskiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji, który podpisał umowę najmu stadionu i pomieszczeń biurowych z klubem sportowym (co miesiąc wystawia fakturę VAT), osiągając tym samym przychody opodatkowane. Środki trwałe, powstałe w wyniku inwestycji ujęte są w ewidencji środków trwałych Urzędu Gminy.

Gmina realizując zadanie inwestycyjne w latach 2005-2011 nie odliczała podatku naliczonego od ponoszonych nakładów inwestycyjnych.

W świetle pojawiających się korzystnych dla jednostek samorządu terytorialnego stanowisk organów skarbowych, Gmina zamierza zmienić formę przekazania majątku, tj. oddania go w dzierżawę, ustalając czynsz przynajmniej na poziomie rekompensującym koszty amortyzacji obiektu. Wówczas - w ocenie Gminy - będzie mogła odzyskać podatek od całości nakładów inwestycyjnych. Wymagać to będzie korekty oświadczenia złożonego Instytucji Zarządzającej i rozliczenia otrzymanej refundacji wydatków w kwocie odpowiadającej podatkowi od towarów i usług, uznanemu jako wydatek kwalifikowalny.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje czynnym podatnikom VAT oraz gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi, a samorządowy zakład budżetowy jakim jest Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji, z którym Gmina zamierza podpisać umowę dzierżawy, jak i Gmina są za rejestrowani, jako czynni i odrębni podatnicy VAT.

Niepewność Gminy budzą następujące przesłanki, komplikujące możliwość podpisania takiej umowy dzierżawy:

1.

Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2005 r., orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej z dnia 4 października 2004 r., Stanowisko Wojewody (stwierdzające niemożność zawarcia umowy dzierżawy z własną jednostką organizacyjną taką, jak zakład budżetowy czy jednostka budżetowa;

2.

Fakt przekazywania z budżetu Gminy Miejskiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji dotacji przedmiotowej skalkulowanej wg stawek jednostkowych. W kalkulacjach tych uwzględnia się koszty utrzymania obiektów sportowych ponoszonych przez MOSiR. Także w przypadku stadionu, Gmina przekaże ze swojego budżetu (w ramach planu finansowego Urzędu Miasta) dotację przedmiotową, rekompensującą w znacznej części koszty utrzymania stadionu nie pokryte przychodami, w tym koszty wynagrodzeń pracowników, podatków, kosztów bieżącego utrzymania w sprawności sanitarnej i technicznej, a także koszty wspomnianej wyżej dzierżawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle powyższego Gmina będzie miała prawo do dokonania korekt deklaracji VAT-7, oraz do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od kwoty poniesionych nakładów inwestycyjnych na budowę stadionu sportowego wraz z obiektami towarzyszącymi, w zakresie w jakim towary i usługi wykorzystywane będą do wykonywania czynności opodatkowanych (wpływy z tytułu dzierżawy).

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od kwoty poniesionych nakładów inwestycyjnych na budowę stadionu sportowego wraz z obiektami towarzyszącymi, gdyż obiekty wykorzystywane będą do wykonywania czynności opodatkowanych (wpływy z tytułu dzierżawy). Złożone więc w trakcie realizacji inwestycji deklaracje podatkowe musiałyby ulec korekcie.

Stanowisko to - w ocenie Gminy - potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2010 r. (sygn. akt I FSK 174/09), z którego wynika, iż "prawo podatkowe jest częścią systemu prawnego obowiązującego w Polsce. Nie oznacza to jednak, że regulacje i instytucje z zakresu prawa cywilnego mają wprost zastosowanie w zakresie zobowiązań podatkowych. Ustawa o podatku od towarów i usług zawiera szereg autonomicznych pojęć i dla oceny działalności jednostek budżetowych na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług nie mogą mieć zastosowania unormowania zawarte w art. 66 ust. 1 k.c., dotyczące składania oświadczeń, woli czy też art. 33 k.c. definiujący pojęcie osoby prawnej".

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 10 pkt 1 ww. ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18;

Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (ust. 11 ww. artykułu).

Zgodnie z ust. 13 tego artykułu, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 91 ust. 1 cyt. ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Według zapisów ust. 2 powołanego artykułu, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Z treści ust. 3 ww. artykułu wynika, że korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Z kolei z ust. 7 tego artykułu wynika, że przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty (ust. 7a ww. artykułu).

Przepisy te adresowane są m.in. do podatników, którzy wykorzystywali nabyty towar do wykonywania czynności, w związku z którymi nie przysługiwało im prawo do odliczenia podatku naliczonego i nie dokonali odliczenia podatku naliczonego, a następnie prawo to się zmieniło. Wskazuje, iż powinni oni dokonać korekty nieodliczonego podatku naliczonego na zasadach określonych w ust. 1-6, od momentu, gdy towar zaczyna służyć sprzedaży opodatkowanej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stosownie do treści art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju. Może być również oznaczony w ułamkowej części pożytków (§ 2 ww. artykułu).

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, iż w związku z planowanym przekazaniem opisanej we wniosku inwestycji w dzierżawę, Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę, nieodliczonego w trakcie realizacji inwestycji, podatku naliczonego, wynikającą z otrzymanych faktur VAT. W tej sytuacji - wbrew twierdzeniu Gminy - nie należy jednak dokonać korekty deklaracji podatkowych złożonych w czasie realizacji inwestycji, lecz dokonać korekty kwoty podatku naliczonego na zasadach wynikających z przepisu art. 91 ust. 7a ustawy o podatku od towarów i usług w związku z ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3 tego artykułu. Procedura określona w tych przepisach zakłada dokonanie korekty w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty (art. 91 ust. 3 ustawy). Korekta za każdy rok, którego dotyczy, winna obejmować 1/5 kwoty podatku odliczonego w związku z realizacją inwestycji.

Należy zaznaczyć, że w niniejszej interpretacji nie oceniano zgodności z właściwymi przepisami prawa powszechnie obowiązującego zawarcia przez Gminę umowy dzierżawy z własną jednostką organizacyjną. Niniejszej interpretacja została wydana przy założeniu, że taka umowa dzierżawy jest zgodna z tymi przepisami.

Jednocześnie informuje się, że w kwestii prawa podpisania przez Gminę umowy dzierżawy z własnym zakładem budżetowym wydano postanowienie nr ITPP2/443-1167b/11/AF.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl