Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 27 lutego 2008 r.
Izba Skarbowa w Bydgoszczy
ITPP1/443-691/07/DM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 3 grudnia 2007 r. (data wpływu 10 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku na roboty związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego oraz infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2007 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku na roboty związane z realizacją obiektów budownictwa mieszkaniowego oraz infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu.

W przedmiotowym wniosku, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest m.in. dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a) ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2008 r. wraz z infrastruktura towarzyszącą. W 2007 r. Spółka zawarła także dwie umowy, na podstawie których zobowiązała się do zrealizowania budynków mieszkalnych wielorodzinnych, które zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych sklasyfikowane są jako obiekty budownictwa mieszkaniowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Realizacja tych umów zostanie zakończona w 2008 r. Ponadto Spółka zamierza zawrzeć kolejne umowy, na podstawie których zobowiązana będzie do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym wraz z infrastrukturą towarzyszącą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z brzmieniem obowiązującego od dnia 1 stycznia 2008 r. art. 41 ust. 12 i ust. 12a-c) ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka realizując zawarte już kontrakty oraz zawierając kolejne, których przedmiotem jest/będzie realizacja, tj. dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a) ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu na dzień 1 stycznia 2008 r. wraz z infrastrukturą towarzyszącą związaną z tymi obiektami, zobowiązana będzie do fakturowania na rzecz inwestora od 1 stycznia 2008 r. oddzielnie:

a.

robót polegających na realizacji obiektów budownictwa mieszkaniowego z zastosowaniem 7% stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z ust. 12 ustawy,

b.

robót polegających na realizacji infrastruktury towarzyszącej związanej z realizacją obiektów budownictwa mieszkaniowego z zastosowaniem 22% stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy.

oraz czy w związku z tym będzie zobowiązana tworzyć dwa odrębne protokoły, tj. jeden dotyczący tylko robót związanych z realizacją obiektów budownictwa mieszkaniowego oraz drugi dotyczący wyłącznie robót budowlanych związanych z infrastrukturą towarzyszącą.

Czy, pomimo utraty mocy art. 146 ust. 3 ustawy z dniem 31 grudnia 2007 r. celem rozgraniczenia robót związanych z realizacją obiektów budownictwa mieszkaniowego od robót polegających na wykonaniu infrastruktury towarzyszącej Spółka powinna posługiwać się byłą definicją infrastruktury towarzyszącej.

Czy od 1 stycznia 2008 r. roboty budowlane związane z budową np. kotłowni na zewnątrz budynku mieszkalnego powinny być opodatkowane stawką 22%, natomiast roboty budowlane związane z wykonaniem kotłowni umieszczonej na terenie budynku mieszkalnego winny być opodatkowane 7% stawką podatku.

Czy od dnia 1 stycznia 2008 r. przy budowie sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, cieplnej osobno trzeba fakturować część robót, która dochodzi do budynku i opodatkować je stawką 22% a osobno sieci rozprowadzające umieszczone bezpośrednio w budynku i opodatkować stawką 7%.

W ocenie Wnioskodawcy w związku z brzmieniem obowiązującego od dnia 1 stycznia 2008 r. art. 41 ust. 12 i ust. 12a-c) ustawy o podatku od towarów i usług Spółka realizując opisane zadania inwestycyjne, zobowiązana będzie do stosowania od 1 stycznia 2008 r. dwóch różnych stawek podatku od towarów i usług, tj. innej dla robót związanych z obiektami budownictwa mieszkaniowego poprzez zastosowanie stawki 7% na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z ust. 12 tego przepisu oraz innej dla robót dotyczących infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu poprzez zastosowanie 22% stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy. Wobec powyższego Spółka zobowiązana będzie tworzyć dwa odrębne protokoły, tj. jeden, który będzie dotyczył tylko i wyłącznie robót związanych z realizacją obiektów budownictwa mieszkaniowego oraz drugi - dotyczący wyłącznie robót budowlanych związanych z infrastrukturą towarzyszącą. Ponadto celem rozgraniczenia robót związanych z realizacją obiektów budownictwa mieszkaniowego od robót polegających na wykonaniu infrastruktury towarzyszącej, Spółka powinna posługiwać się "byłą" definicją infrastruktury towarzyszącej. W ocenie Wnioskodawcy od 1 stycznia 2008 r. roboty budowlane związane z budową kotłowni, sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, cieplnej na zewnątrz budynku mieszkalnego powinny być opodatkowane 22% stawką podatku, natomiast roboty budowlane związane zarówno z wykonaniem kotłowni umieszczonej na terenie budynku mieszkalnego jak i sieci rozprowadzających umieszczonych bezpośrednio w budynku winny być opodatkowane 7% stawką podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone, tj. 7%, 3% i 0%.

Stosownie do art. 41 ust. 12 cyt. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, rozumie się w myśl ust. 12a) cyt. przepisu obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12b) ww. ustawy nie zalicza się:

1.

budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m 2;

2.

lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m 2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c) ustawy).

Ponadto zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. § 5 ust. 1a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 z późn. zm.) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.

robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,

2.

obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Należy również zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujące od dnia 1 stycznia 2008 r., zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Z treści znowelizowanych przepisów wynika więc, iż preferencyjna, 7% stawka podatku nie dotyczy stawek stosowanych do budowy, remontów i konserwacji obiektów infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, co oznacza, iż roboty te począwszy od dnia 1 stycznia 2008 r., ze względu na utratę mocy przepisu przejściowego, jakim był w tym zakresie art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) cyt. ustawy, podlegają opodatkowaniu według stawki 22%.

Odnosząc wskazane regulacje prawne do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż od dnia 1 stycznia 2008 r., zgodnie z art. 41 ust. 12 w zw. z ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 5 ust. 1a) cyt. rozporządzenia Ministra Finansów, 7% stawkę podatku od towarów i usług, Spółka winna stosować jedynie w odniesieniu do robót polegających na realizacji obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części. Natomiast z uwagi, iż znowelizowane przepisy nie wprowadziły preferencji podatkowej dla infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, roboty budowlane z nią związane opodatkowane są 22% stawką podatku na podstawie art. 41 ust. 1 cyt. ustawy.

Ponadto wskazać należy także, iż w przypadku realizacji ww. robót budowlanych ustawodawca nie wprowadził wymogu sporządzania odrębnych protokołów mających na celu wydzielenie robót związanych z realizacją obiektów budownictwa mieszkaniowego od robót budowlanych związanych z infrastrukturą towarzyszącą temu budownictwu. Jedynym warunkiem zastosowania 7% stawki podatku od towarów i usług jest, aby roboty budowlane dotyczyły obiektów budownictwa mieszkaniowego. Oznacza to, iż dla celów podatkowych, posiadanie przez Spółkę dwóch odrębnych protokołów nie jest konieczną przesłanką dla stosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług na roboty związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego, może natomiast stanowić dodatkowy dokument potwierdzający uprawnienie do jej stosowania.

Z kolei celem właściwego zdefiniowania pojęcia obiektu budownictwa mieszkaniowego i co się z tym wiąże stosowania odpowiedniej stawki podatkowej, Spółka winna uwzględniać regulacje wynikające z przywołanego art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wskazać należy także, iż zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.) budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Natomiast z uregulowań zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 1 lit. a) i pkt 2).

Biorąc powyższe pod uwagę podnieść należy, iż zarówno roboty budowlane związane z wykonaniem kotłowni znajdującej się w budynku mieszkalnym, stanowiącej jego integralną część, jak i roboty polegające na rozprowadzeniu w budynku wewnętrznych instalacji wodociągowych, kanalizacyjnych, czy cieplnych podlegają opodatkowaniu 7% stawką podatku od towarów i usług. Natomiast roboty związane z wykonaniem kotłowni na zewnątrz budynku czy też sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, cieplnej do budynku mieszkalnego objęte są 22% stawką podatku. Z tych też względów, uwzględniając zapisy przywołanych powyżej przepisów, w sytuacji, gdy Wnioskodawca wykonuje zarówno zewnętrzne (do budynku) jak i wewnętrzne (w budynku mieszkalnym) sieci rozprowadzające, powinien odpowiednio stosować 7% stawkę podatku od towarów i usług do części robót dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, a 22% stawkę podatku do pozostałych robót.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl