ITPB3/423-106/11/PST

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 18 maja 2011 r. Izba Skarbowa w Bydgoszczy ITPB3/423-106/11/PST

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 lutego 2011 r. (data wpływu 28 lutego 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości środka trwałego, która została zwrócona Spółce przez dostawcę - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości środka trwałego, która została zwrócona Spółce przez dostawcę.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

"I." Sp. z o.o. (dalej: "I." lub Spółka) prowadzi m.in. działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie właściwego zezwolenia. W ramach procesu inwestycyjnego Spółka zawarła umowę o zastępstwo inwestycyjne z "B." S.A. (dalej: "B." S.A.).

Na podstawie powyższej umowy "B." S.A. zobowiązał się do sprzedaży na rzecz "I." linii technologicznej do cięcia i sortowania drewna (dalej: linia technologiczna), o parametrach wydajnościowych określonych w umowie.

Dostawcą linii technologicznej dla "B." S.A. miała być spółka prawa fińskiego (dalej: Dostawca). Zgodnie z umową o zastępstwo inwestycyjne "B." S.A. miał pełnić funkcję inwestora zastępczego w stosunku do "I.", tzn. działać w imieniu własnym, lecz na rachunek "I." w odniesieniu do zakupu linii technologicznej.

Strony umowy o zastępstwo inwestycyjne na jej podstawie zawarły umowę przedwstępną sprzedaży linii technologicznej, w której ustaliły szczegółowe warunki ostatecznej umowy przyrzeczonej. W ramach umowy przedwstępnej "B." S.A. zobowiązał się również do dokonania w przyrzeczonej umowie sprzedaży przelewu na rzecz "I." wszystkich roszczeń przysługujących mu wobec Dostawcy, wynikających z zawartej z nim umowy.

Warunkiem zawarcia umowy przyrzeczonej, przenoszącej własność linii technologicznej na "I." było osiągnięcie przez nią odpowiednich parametrów wydajnościowych określonych w umowie z Dostawcą.

Mimo upływu terminu określonego w umowie przedwstępnej "B." S.A. nie przekazał Spółce linii technologicznej ze względu na brak umownie ustalonej wydajności linii, z przyczyn dotyczących Dostawcy ("B." S.A. złożył nawet oświadczenie o odstąpieniu od umowy na dostawę linii technologicznej i wniósł powództwo przed sądem w Finlandii o zapłatę określonej kwoty z tytułu zwrotu zapłaconej za nią ceny).

Ostatecznie, na podstawie porozumienia w sprawie rozliczenia Umowy o zastępstwo inwestycyjne między "B." S.A. i "I." doszło do ostatecznej sprzedaży linii technologicznej na rzecz Spółki. "I." - w zamian za przeniesienie własności kompletnej linii technologicznej (o niższej niż określona w umowie wydajności) - zobowiązał się do zwrotu wszelkich wydatków oraz ceny zakupu linii technologicznej wynikającej z umowy zawartej przez "B." S.A. z jej Dostawcą oraz zapłaty wynagrodzenia w wysokości 0,5% wszystkich kosztów.

Po rozliczeniu Umowy o zastępstwo inwestycyjne, Spółka wprowadziła kompletną linię technologiczną do ewidencji środków trwałych i rozpoczęła jej amortyzację dla celów podatkowych. Wartość początkową linii technologicznej określono w oparciu o cenę jej zakupu określoną w rozliczeniu.

W rozliczeniu zaznaczono przy tym, że "B." S.A. jest stroną postępowania sądowego przeciwko Dostawcy i że zwróci on "I." wszelkie kwoty wyegzekwowane od Dostawcy (w przypadku zasądzenia ich przez Sąd w Finlandii).

Sąd w Finlandii w ostatecznym wyroku uwzględnił częściowo powództwo "B." S.A. i zasądził na jego rzecz od Dostawcy określoną kwotę tytułem obniżenia ceny zakupu linii technologicznej.

Na podstawie wyroku Sądu, "B." S.A. wszczął postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Komornika Sądowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości jej stanowiska, zgodnie z którym odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej środka trwałego w postaci linii technologicznej odpowiadającej poniesionym przez Spółkę wydatkom na jej nabycie, które zostaną na jej rzecz zwrócone w przyszłości nie będą stanowiły kosztu uzyskania przychodów, począwszy od miesiąca faktycznego otrzymania przez Spółkę środków pieniężnych stanowiących równowartość obniżonej ceny zakupu.

Stanowisko Wnioskodawcy.

Spółka stoi na stanowisku, iż będzie zobowiązana do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości początkowej środka trwałego w postaci linii technologicznej odpowiadającej poniesionym przez Spółkę wydatkom na jej nabycie, które zostaną na jej rzecz zwrócone w przyszłości. Ponadto, zdaniem Spółki będzie ona zobowiązana do wyłączenia części odpisu amortyzacyjnego z kosztów uzyskania przychodów począwszy od miesiąca faktycznego otrzymania przez Spółkę środków pieniężnych stanowiących równowartość obniżonej ceny zakupu.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16. Odpisy amortyzacyjne stanowiące koszty uzyskania przychodów są dokonywane od wartości początkowej środka trwałego, którą w przypadku jego nabycia zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest cena nabycia.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się

za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na ich nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z postanowieniami porozumienia w sprawie rozliczenia Umowy o zastępstwo inwestycyjne kwoty otrzymane przez "B." S.A. zostaną przekazane nabywcy linii technologicznej, czyli "I.".

Podstawą do dokonania zwrotu będzie faktura korygująca wystawiona przez "B." S.A., obniżająca wartość nabytej linii technologicznej (wynika to m.in. z faktu, że cena, jaką "B." S.A. miał zapłacić Dostawcy, a która została obniżona wyrokiem Sądu w Finlandii, była podstawą określenia ceny należnej "B." S.A. od Spółki).

Celem powołanego przepisu jest wyłączenie możliwości zaliczenia przez podatnika w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków, których realnie nie poniósł (tak m.in. WSA w Kielcach w wyroku z dnia 14 lutego 2006 r., sygn. I SA/Ke 606/05). Jak wskazuje się w doktrynie prawa podatkowego, zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie środków trwałych jest bowiem co do zasady automatyczne, jako konsekwencja zaliczenia towaru do środków trwałych. W przypadku braku przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, możliwe byłoby zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, mimo że wydatki na nabycie danego środka trwałego zostały podatnikowi zwrócone (Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych. Komentarz, pod red. G. Dźwigała, Z. Huszcz, P. Karwat, R. Krasnodębski, M. Ślifirczyk, F. Świtała, Warszawa 2009, s. 329).

Podobnie ratio legis art. 16 ust. 1 pkt 48 ww. ustawy uzasadnił WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 26 maja 2008, sygn. I SA/Bk 166/2008, w którym wskazał, iż: zasadą jest, że konsekwencją wydatku jest dokonywanie odpisów amortyzacyjnych będących kosztami w ujęciu podatkowym. Skoro jednak określone wydatki są podatnikowi zwracane, podatnik zaś nie traci własności środka trwałego (...), to ujmowanie odpisów amortyzacyjnych w ciężar kosztów podatkowych nie znajduje nie tylko prawnego, ale również racjonalnego uzasadnienia. Przecież w takim przypadku podatnikowi refundowano poniesiony wcześniej wydatek. Zatem ostatecznie, przyjmując w uproszczeniu, można dojść do wniosku, że w takim przypadku podatnik nie poniósł ciężaru finansowego związanego z nabyciem lub wytworzeniem środka trwałego".

Pojęcie zwrotu podatnikowi wartości środka trwałego jest przy tym rozumiane szeroko. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 25 lutego 2010 r., (sygn. II FSK 1627/2008) "użyty w art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zwrot "w jakiejkolwiek formie" należy rozumieć w ten sposób, iż każde rozliczenie wydatków, skutkujące ich refundacją przesądza o niemożności zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów".

Zdaniem Spółki, mając na uwadze powyższe, zasądzony wyrokiem sądu zwrot środków pieniężnych wynikający z obniżenia ceny nabycia linii technologicznej z tytułu niższych niż określone w umowie parametrów wydajnościowych będzie zawierał się w pojęciu zwrotu podatnikowi wartości środka trwałego w jakiejkolwiek formie, w związku z czym znajdzie do niego zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W przypadku bowiem realizacji opisanego w stanie faktycznym zdarzenia przyszłego na rzecz Spółki zostanie dokonany zwrot części wydatków poniesionych przez nią przy zakupie linii technologicznej. W związku z tym Spółka poniesie mniejszy niż pierwotnie ciężar finansowy związany z nabyciem środka trwałego w postaci linii technologicznej.

Prawidłowość stanowiska Spółki znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych. Spółka pragnie wskazać w szczególności na interpretację indywidualną z dnia 10 maja 2010 r., znak IBPBI/2/423-623/10/SD, wydaną w zbliżonym stanie faktycznym, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach potwierdził, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych "odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia linii technologicznej w tej części, w której otrzymano zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów".

Artykuł 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ma zastosowanie przy tym zarówno w razie zwrotu całości wydatków poniesionych na nabycie lub wytworzenie danego środka trwałego, jak i ich części. W tym drugim przypadku z kosztów uzyskania przychodów wyłącza się taką część odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada wartości otrzymanego zwrotu.

Spółka wskazuje na podobne rozstrzygnięcia:

* interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2010 r., znak IPPB5/423-34/10-3/DG,

* interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 października 2007 r., znak IP-PB3-423-67/07-2/GJ;

* interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2009 r., znak IPPB5/423-269/09-2/AJ;

* interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 21 sierpnia 2008 r., znak ITPB3/423-349/08/AM.

Zdaniem Wnioskodawcy zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w niniejszej sprawie jest m.in. uzasadnione faktem, że otrzymany przez Spółkę zwrot części poniesionych przez nią wydatków na zakup linii technologicznej nie będzie stanowił jej przychodu podatkowego - do przedmiotowego zwrotu wydatków znajdzie bowiem zastosowanie przepis art. 12 ust. 4 pkt 6a ww. ustawy, zgodnie z którym do przychodów podatkowych nie zalicza się zwróconych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Otrzymany w przyszłości przez Spółkę zwrot części wydatków na zakup linii technologicznej niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów nie będzie stanowił jej przychodu podatkowego, skoro w momencie ich poniesienia przez Spółkę (t.j. w dacie ich zaksięgowania) nie zostały one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Jednocześnie jednak konieczne jest zapewnienie, aby zwrócona Spółce część ceny nie stanowiła jej kosztów podatkowych w postaci odpisów amortyzacyjnych w przyszłości. Stąd konieczność zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w celu obniżenia przyszłych odpisów amortyzacyjnych o wartość dokonanego zwrotu.

Podobny pogląd znajduje również odzwierciedlenie w interpretacjach indywidualnych organów podatkowych, w tym m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 grudnia 2009 r., znak ILPB3/423-787/09-5/JM, w której Dyrektor uznał, iż "środki pieniężne otrzymane przez Spółkę po zakupie środka trwałego, jako zwrot wydatków poniesionych na zakup przedmiotowych środków trwałych nie stanowią dla Spółki przychodu podatkowego zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Odpisy amortyzacyjne dokonywane od tych środków trwałych, z tytułu nabycia których Spółka otrzymała zwrot nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w oparciu o art. 16 ust. 1 pkt 48 ww. ustawy".

Spółka podkreśla, iż organy podatkowe prezentują jednomyślne stanowisko, zgodnie z którym odpisy amortyzacyjne dokonane przed otrzymaniem zwrotu wydatków w jakiejkolwiek formie stanowią w całości koszt uzyskania przychodów, natomiast w momencie otrzymania środków będzie miał zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych obligujący do wyłączenia - począwszy od tego momentu - z kosztów uzyskania przychodów tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada wartości otrzymanego zwrotu.

Wnioskodawca na potwierdzenie swojego stanowiska powołuje rozstrzygnięcia:

* interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 listopada 2010 r., znak IBPBI/2/423-1692/10/AP;

* interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 21 sierpnia 2008 r., znak ITPB3/423-349/08/AM;

* interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 lutego 2010 r., znak ILPB3/423-1058/09-4/KS;

* interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 24 sierpnia 2010 r., znak IBPBI/2/423-1083/10/BG.

W konsekwencji, Spółka stoi na stanowisku, iż odpisy amortyzacyjne od wartości środka trwałego w postaci linii technologicznej, dokonane do dnia otrzymania zwrotu części ceny jej nabycia stanowią w całości koszty uzyskania przychodów okresu, w którym były dokonane. Jednocześnie z chwilą otrzymania w przyszłości zwrotu części ceny Spółka nie będzie zobowiązana do korekty kosztów uzyskania przychodów w zakresie dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych.

Natomiast, począwszy od miesiąca, w którym Spółka otrzyma zwrot części wydatków poniesionych na nabycie linii technologicznej, Spółka będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów jedynie tej części odpisów amortyzacyjnych, które będą odpowiadały niezwróconej Spółce części ceny nabycia linii technologicznej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).

Z kolei art. 15 ust. 6 ustawy stanowi, iż kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Jak stanowi art. 16a ust. 1 pkt 1 ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.

budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2.

maszyny, urządzenia i środki transportu,

3.

inne przedmioty

o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl natomiast art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca - "I." Sp. z o.o. zawarł umowę o zastępstwo inwestycyjne z "B." S.A. Na podstawie przedmiotowej umowy "B." S.A. zobowiązał się do sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy linii technologicznej do cięcia i sortowania drewna, o parametrach wydajnościowych określonych w umowie. Dostawcą linii technologicznej dla "B." S.A. miała być spółka prawa fińskiego. Zgodnie z umową o zastępstwo inwestycyjne miał pełnić funkcję inwestora zastępczego w stosunku do "I." Sp. z o.o., tzn. działać w imieniu własnym, lecz na rachunek "I." Sp. z o.o. w odniesieniu do zakupu linii technologicznej. Strony umowy o zastępstwo inwestycyjne zawarły umowę przedwstępną sprzedaży linii technologicznej, w której ustaliły szczegółowe warunki ostatecznej umowy przyrzeczonej. W ramach umowy przedwstępnej "B." S.A. zobowiązał się również do dokonania w przyrzeczonej umowie sprzedaży przelewu na rzecz "I." Sp. z o.o. wszystkich roszczeń przysługujących mu wobec dostawcy - spółce prawa fińskiego, wynikających z zawartej z nim umowy. Mimo upływu terminu określonego w umowie przedwstępnej "B." S.A. nie przekazał Wnioskodawcy linii technologicznej z przyczyn dotyczących po stronie dostawcy.

Ostatecznie, na podstawie porozumienia w sprawie rozliczenia umowy o zastępstwo inwestycyjne między "B." S.A. i "I." Sp. z o.o. doszło do ostatecznej sprzedaży linii technologicznej na rzecz Wnioskodawcy - w zamian za przeniesienie własności kompletnej linii technologicznej (o niżej niż określona w umowie wydajności) - zobowiązał się do zwrotu szeregu kosztów.

Wnioskodawca wprowadził linię technologiczną do ewidencji środków trwałych i rozpoczął amortyzację dla celów podatkowych. W rozliczeniu zaznaczono przy tym, że "B." S.A. jest stroną postępowania sądowego przeciwko dostawcy i zwróci on "I." Sp. z o.o. wszelkie kwoty wyegzekwowane od dostawcy (w przypadku zasądzenia ich przez sąd w Finlandii).

Sąd w Finlandii w ostatecznym wyroku uwzględnił częściowo powództwo "B." S.A. i zasądził na jego rzecz od dostawcy określoną kwotę tytułem obniżenia ceny zakupu linii technologicznej.

Na podstawie wyroku sądu, "B." S.A. wszczął postępowanie egzekucyjne prowadzone przez komornika sądowego.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz przepisy prawne należy stwierdzić, iż w przypadku zwrotu kwoty z tytułu obniżenia ceny zakupu linii technologicznej - nie będą stanowiły kosztu uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środka trwałego od tej części jego wartości, którą zwrócono podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Reasumując odpisy amortyzacyjne dokonane przed otrzymaniem zwrotu części ceny nabycia środka trwałego w postaci linii technologicznej będą stanowiły w całości koszt uzyskania przychodów, natomiast w momencie faktycznego otrzymania zwrotu będzie miał zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy obligujący do wyłączenia - począwszy od tego momentu - z kosztów uzyskania przychodów tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada wartości otrzymanego zwrotu części ceny nabycia środka trwałego.

W konsekwencji jako, że odpisy amortyzacyjne od wartości środka trwałego, naliczone do dnia otrzymania zwrotu dokonywane są zgodnie z obowiązującym stanem faktycznym i prawnym, to winny one stanowić koszt uzyskania przychodów w pełnej wysokości w okresie, w którym były dokonane. Wobec tego, z chwilą faktycznego otrzymania zwrotu podatnik nie dokonuje wstecz korekty dotychczasowych odpisów.

Natomiast począwszy od miesiąca, w którym zwrot części ceny nabycia otrzymano, do kosztów uzyskania przychodów nie może zaliczyć kwoty odpisów amortyzacyjnych ustalonej w takiej proporcji, w jakiej pozostaje kwota otrzymanego na dany środek trwały zwrotu części ceny nabycia do wartości początkowej tego środka trwałego.

Jednocześnie w miesiącu otrzymania przedmiotowego zwrotu, powinien zmniejszyć bieżące koszty uzyskania przychodów o taką kwotę (część) dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych, w jakiej proporcji pozostaje kwota otrzymanego na dany środek trwały zwrot części ceny nabycia do wysokości wartości początkowej tego środka.

Zatem stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę jest prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl