Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 30 września 2011 r.
Izba Skarbowa w Łodzi
IPTPB1/415-60/11-4/KSU

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 14 czerwca 2011 r. (data wpływu 17 czerwca 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 września 2011 r. (data wpływu 16 września 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w przypadku zbycia nieruchomości - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 czerwca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w przypadku zbycia nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 31 sierpnia 2011 r., Nr IPTPB1/415-60/11-2/KSU, Wnioskodawczynię wezwano do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 5 września 2011 r., natomiast w dniu 16 września 2011 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej 12 września 2011 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W 2008 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem - w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej - nabyła z majątku wspólnego prawo własności nieruchomości zabudowanej, oznaczonej w księdze wieczystej jako gospodarstwo rolne z zabudowaniami. Nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w celu wykorzystania tej nieruchomości do prowadzenia przez małżonka Wnioskodawczyni pozarolniczej działalności gospodarczej, co potwierdza treść: umowy sprzedaży z dnia 26 maja 2008 r., sporządzonej w formie aktu notarialnego.

Małżonek Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej nie amortyzował przedmiotowej nieruchomości. Nieruchomość ta nie została wprowadzona przez małżonka Wnioskodawczyni do ewidencji środków trwałych, gdyż przedmiotowa nieruchomość miała stanowić towar (środek obrotowy) przeznaczony do dalszej sprzedaży w ramach działalności gospodarczej małżonka Wnioskodawczyni. Po śmierci małżonka, tj. po dniu 13 maja 2009 r., Wnioskodawczyni złożyła wniosek o wpis do ewidencji działalności gospodarczej, prowadzonej przez organ właściwy miejscowo, w celu kontynuowania działalności gospodarczej prowadzonej uprzednio przez małżonka.

Obecnie przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawczyni jest działalność deweloperska. Decyzją, właściwego organu gminy zakupiona przez Wnioskodawczynię (wspólnie z małżonkiem) przedmiotowa nieruchomość została podzielona na wniosek Wnioskodawczyni na kilkanaście działek budowlanych. Na nieruchomości tej realizowane są obecnie przez Wnioskodawczynię inwestycje budowlane w zakresie budowy domów jedno-lub wielorodzinnych. Inwestycje te są prowadzone w celu osiągnięcia przez Wnioskodawczynię przychodu ze sprzedaży tych domów. Działki budowlane (powstałe w wyniku podziału nabytej w 2008 r. nieruchomości) nie zostały wprowadzone przez Wnioskodawczynię do ewidencji środków trwałych, w związku z czym do dnia złożenia niniejszego wniosku o wydanie interpretacji nie były one amortyzowane. Działki te stanowią bowiem środki (aktywa) obrotowe (tj. towary), które po zakończeniu realizowanych inwestycji zostaną zbyte na rzecz osób trzecich w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 14 czerwca 2011 r. dodano także, iż nieruchomości (towary handlowe) będące przedmiotem sprzedaży zostały nabyte przez Wnioskodawczynię wyłącznie na podstawie umowy sprzedaży z dnia 26 maja 2008 r. w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. Podniesiono również, iż Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Podano także, że jedynymi spadkobiercami zmarłego męża były Wnioskodawczyni i matka zmarłego męża, które w dniu 8 czerwca 2009 r. zawarły umowę o dział spadku (akt notarialny: Rep. A nr), na podstawie, której dokonały działu spadku z jednoczesnym zniesieniem współwłasności w ten sposób, że ogół odziedziczonych składników majątkowych po zmarłym mężu nabyła w całości Wnioskodawczyni i to bez obowiązku spłaty z tego tytułu na rzecz matki zmarłego męża.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionej powyżej sytuacji, w przypadku odpłatnego zbycia przez Wnioskodawczynię poszczególnych części nieruchomości (działek), nabytej wspólnie z mężem w 2008 r., kosztem uzyskania przychodu, o jaki Wnioskodawczyni będzie mogła pomniejszyć uzyskany przez siebie przychód z odpłatnego zbycia poszczególnych części nieruchomości, będzie wysokość wydatków poniesionych przez Wnioskodawczynię na nabycie tych części nieruchomości, tj. cena sprzedaży przedmiotowej nieruchomości określona w akcie notarialnym z dnia 26 maja 2008 r., proporcjonalnie do powierzchni poszczególnych zbywanych przez Wnioskodawczynię działek, powiększona o ewentualne nakłady poczynione na poszczególne działki.

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52 oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z kolei na podstawie ustępu 2 tego artykułu, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Opodatkowaniu zatem, podlega generalnie nadwyżka przychodu nad kosztami ich uzyskania. Zasadniczo przychodem natomiast są w myśl art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Przepis art. 14 ust. 1 tej ustawy konkretyzuje z kolei, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont, przy czym u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W świetle art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu z działalności gospodarczej uważa się zasadniczo dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

W związku z powyższym, w przypadku zbycia przez Wnioskodawczynię opisanych w przedstawionym zdarzeniu przyszłym działek budowlanych, kwota uzyskana przez Wnioskodawczynię od nabywcy poszczególnych działek stanowić będzie przychód z działalności gospodarczej Wnioskodawczyni (jako przychód ze sprzedaży towarów), który powstanie z dniem zawarcia (w formie aktu notarialnego) umowy sprzedaży określonej działki budowlanej (jako z dniem wydania rzeczy), nie później jednak niż z dniem wystawienia faktury przez Wnioskodawczynię albo uregulowania należności przez nabywcę określonej działki budowlanej.

Z uwagi na fakt, że jak to zostało już wskazane powyżej, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega generalnie dochód ze źródła przychodów, tj. nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania, w przedmiotowym przypadku należy ustalić, czy Wnioskodawczyni będzie przysługiwało prawo do pomniejszenia przychodu z odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości o koszty uzyskania tego przychodu. W tym celu należy wykazać, że w sytuacji Wnioskodawczyni zostaną spełnione przesłanki uznania danego wydatku za koszt podatkowy, określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z brzmieniem wskazanej powyżej regulacji, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Aby poniesione przez Wnioskodawczynię wydatki mogły zostać uznane za koszty uzyskania przychodu ze sprzedaży towarów, muszą więc zostać spełnione łącznie następujące warunki:

1.

wydatek musi zostać faktycznie poniesiony,

2.

celem jego poniesienia jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów,

3.

wydatek nie może być kosztem wymienionym w art. 23 ww. ustawy jako wydatek, który nie może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

Biorąc pod uwagę powyższe, nie ulega wątpliwości, że w analizowanym przypadku wszystkie ze wskazanych powyżej przesłanek zostaną przez Wnioskodawczynię spełnione. Wydatek na zakup przedmiotowej nieruchomości - w wysokości ceny sprzedaży wynikającej z treści aktu notarialnego z dnia 26 maja 2008 r. - został bowiem przez Wnioskodawczynię faktycznie poniesiony. Zaznaczenia wymaga, że w przypadku Wnioskodawczyni należy uznać, że wydatek został przez Nią poniesiony w całości, gdyż wspólność majątkowa małżeńska stanowi współwłasność łączną, a nie współwłasność w częściach ułamkowych.

Ponadto, celem nabycia przedmiotowej nieruchomości było osiągnięcie przychodów ze źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Potwierdza to treść umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości z dnia 26 maja 2008 r., sporządzonej w formie aktu notarialnego. Co prawda z treści tej wynika, że nabycie tej nieruchomości przez Wnioskodawczynię oraz Jej małżonka nastąpiło w celu jej wykorzystania do prowadzenia działalności gospodarczej przez małżonka Wnioskodawczyni, to jednak w analizowanym przypadku pozostaje to bez wpływu na sytuację prawnopodatkową, Wnioskodawczyni, w związku z faktem, że działalność gospodarcza prowadzona przez małżonka Wnioskodawczyni została po jego śmierci kontynuowana (w ramach następstwa prawnego) przez Wnioskodawczynię. Dodatkowo Wnioskodawczyni pragnie wskazać, że treść art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w żadnym z punktów tego ustępu nie wyłącza możliwości uznania za koszty uzyskania przychodu przedmiotowych wydatków poniesionych przez Wnioskodawczynię na nabycie przedmiotowej nieruchomości.

Wobec powyższego należy uznać, że w analizowanym przypadku wszystkie z wymogów wskazanych w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostaną przez Wnioskodawczynię spełnione, w związku z czym wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię na nabycie przedmiotowej nieruchomości, w wysokości ceny sprzedaży tej nieruchomości określonej w akcie notarialnym z dnia 26 maja 2008 r., ustalone proporcjonalnie do powierzchni poszczególnych działek zbywanych przez Wnioskodawczynię, powiększone o ewentualne nakłady poczynione na poszczególne działki, będą stanowić koszty uzyskania przychodu ze sprzedaży tych działek.

Wnioskodawczyni pragnie także zwrócić uwagę na fakt, że w przypadku podatników podatku dochodowego od osób fizycznych, prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, sfera prywatnej (osobistej) oraz sfera gospodarczej (biznesowej) aktywności takich podatników - rzutująca na ich sytuację podatkową - jest ściśle ze sobą powiązana.

Niejednokrotnie w praktyce dochodzi do sytuacji, w której następuje zmiana przeznaczenia nabytych przez takich podatników składników majątku (rzeczy ruchomych lub nieruchomości), w szczególności do potrzeby wykorzystywania do celów prowadzonej przez takich podatników działalności gospodarczej składników majątku zakupionych przez nich na ich cele prywatne. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszczają jednakże w takich wypadkach możliwość "ukosztowienia" takich składników majątku, tj. rozpoznania (w księgach podatkowych) kosztów ich nabycia dla celów prowadzonej przez takich podatników działalności gospodarczej. Przykładem dopuszczenia przez ustawodawcę takiej możliwości jest chociażby sposób ustalania wartości środków trwałych nabytych przez podatnika przed dniem założenia ewidencji lub wykazu środków trwałych (art. 22g ust. 8 ww. ustawy).

W związku z powyższym, w analizowanym przypadku Wnioskodawczyni również powinna mieć możliwość "ukosztowienia" poniesionego przez Nią, wydatku na nabycie przedmiotowej nieruchomości dla celów rozpoznania kosztów uzyskania przychodu ze zbycia poszczegóInych części przedmiotowej nieruchomości (działek budowlanych).

Prawo Wnioskodawczyni do skorzystania z tej możliwości jest uzasadnione również z uwagi na fakt, że w przypadku dalszego prowadzenia działalności gospodarczej przez małżonka Wnioskodawczyni (tj. do momentu zbycia przedmiotowej nieruchomości), małżonek Wnioskodawczyni byłby uprawniony do rozpoznania kosztu ze zbycia przedmiotowej nieruchomości w wysokości wskazanej przez Wnioskodawczynię powyżej, tj. w wysokości ceny sprzedaży tej nieruchomości określonej w akcie notarialnym z dnia 26 maja 2008 r., powiększonej o ewentualne nakłady na przedmiotową nieruchomość). Jeśli zatem małżonek Wnioskodawczyni byłby uprawniony do rozpoznania takiego kosztu ze sprzedaży nieruchomości, to nie ma podstaw do pozbawienia takiego prawa Wnioskodawczyni, jako osoby kontynuującej działalność gospodarczą prowadzoną uprzednio przez Jej małżonka.

Reasumując, w opinii Wnioskodawczyni, w przypadku odpłatnego zbycia przez Wnioskodawczynię poszczególnych działek budowlanych, nabytych przez Nią wspólnie z mężem w 2008 r., kosztem uzyskania przychodu ze zbycia poszczególnych części przedmiotowej nieruchomości (działek), będzie wysokość wydatków poniesionych przez Wnioskodawczynię na nabycie tych działek, tj. cena sprzedaży przedmiotowej nieruchomości określona w akcie notarialnym z dnia 26 maja 2008 r., proporcjonalnie do powierzchni poszczególnych zbywanych przez Wnioskodawczynię działek, powiększona o ewentualne nakłady poczynione na poszczególne działki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.) nie precyzuje wprost skutków prawnych związanych ze śmiercią podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, jednak śmierć podatnika jest jedną z form zakończenia bytu prawnego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, a więc również zakończeniem występowania podmiotu w obrocie gospodarczym w charakterze podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), spadkobiercy podatnika przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Natomiast § 2 ww. artykułu przewiduje, że jeżeli na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługują prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców, pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek.

W chwili śmierci prawa i obowiązki podatnika przechodzą na spadkobierców. Krąg spadkobierców ustalany jest zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego. Do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.).

Treść art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. Z tym momentem następuje ustalenie, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Natomiast zgodnie z art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą jego otwarcia.

W związku z powyższym, do czasu postanowienia o nabyciu spadku oraz dokonania podziału spadku, majątek jakim jest przedsiębiorstwo stanowi masę spadkową, a zarząd majątkiem spadkowym sprawują spadkobiercy, chyba, że został ustanowiony wykonawca testamentu, kurator spadku lub dozór. W przypadku zapisania w testamencie spadku jednej osobie, nabywa ona spadek z chwilą otwarcia spadku, a więc z chwilą śmierci spadkodawcy.

Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy.

Zatem, kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na osobie, która wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

* pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

* nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

* być właściwie udokumentowany.

W myśl art. 24 ust. 2 ww. ustawy, u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14a kosztami uzyskania, powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Zasady i sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 z późn. zm.).

Zgodnie z § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia, zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych musi być wpisany do księgi, z zastrzeżeniem § 30, niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży. Objaśnienia do podatkowej księgi przychodów i rozchodów zawarte w Załączniku Nr 1 do ww. rozporządzenia wskazują, że do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych wg cen zakupu przeznaczona jest kol. 10.

Według § 3 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia, towarami są: towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby (półfabrykaty), wyroby gotowe, braki i odpady oraz materiały przyjęte od zamawiających do przerobu lub obróbki, z tym że towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej.

Jednocześnie w myśl § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia, określenie "cena zakupu" oznacza cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększoną o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżoną o rabaty opusty, inne podobne obniżenia, w przypadku zaś otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku - wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika.

Stosownie natomiast do § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej "spisem z natury" na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności. Materiały i towary handlowe objęte spisem z natury winny być wycenione według cen zakupu lub nabycia albo wg cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia (§ 29 ust. 1 ww. rozporządzenia).

Jak wynika z informacji zawartych we wniosku, Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem - w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej - w 2008 r. nabyła z majątku wspólnego prawo własności nieruchomości zabudowanej, oznaczonej w księdze wieczystej jako gospodarstwo rolne z zabudowaniami. Nabycie nieruchomości nastąpiło w celu wykorzystania jej do prowadzenia przez małżonka Wnioskodawczyni pozarolniczej działalności gospodarczej. Nieruchomość ta miała stanowić bowiem towar (środek obrotowy) przeznaczony do dalszej sprzedaży. Ze złożonego wniosku wynika, iż jedynymi spadkobiercami zmarłego męża były Wnioskodawczyni i matka zmarłego męża, które w dniu 8 czerwca 2009 r. zawarły umowę o dział spadku (akt notarialny: Rep. A nr), na podstawie, której dokonały działu spadku z jednoczesnym zniesieniem współwłasności w ten sposób, że ogół odziedziczonych składników majątkowych po zmarłym mężu nabyła w całości Wnioskodawczyni i to bez obowiązku spłaty z tego tytułu na rzecz matki zmarłego męża.

Wnioskodawczyni po śmierci męża przejęła prowadzenie działalności gospodarczej. Obecnie przedmiotem działalności jest działalność deweloperska. Na wniosek Wnioskodawczyni przedmiotowa nieruchomość została podzielona na kilkanaście działek budowlanych, na których realizowane są obecnie inwestycje budowlane w zakresie budowy domów jedno-lub wielorodzinnych. Inwestycje te są prowadzone w celu osiągnięcia przez Wnioskodawczynię przychodu ze sprzedaży tych domów. Działki budowlane nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, bowiem stanowią środki (aktywa) obrotowe (tj. towary), które po zakończeniu realizowanych inwestycji zostaną zbyte na rzecz osób trzecich w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni.

Biorąc powyższe pod uwagę w świetle wyżej cytowanych przepisów Wnioskodawczyni winna w kolumnie 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów, która służy do ewidencjonowania zakupu m.in. towarów handlowych według cen zakupu, zaewidencjonować towary handlowe (nieruchomości) uzyskane z udziału wynikającego ze wspólności majątkowej. Ponadto w kolumnie tej winny być również ujęte wydatki poniesione na zakup materiałów i usług związanych z budową domów jedno-lub wielorodzinnych.

W kolumnie tej natomiast, nie należy ewidencjonować wartości towarów handlowych (nieruchomości) otrzymanych w drodze spadku czy działu spadku (nieodpłatnie). Z uwagi na brak innych możliwości zaewidencjonowania wartości towarów handlowych otrzymanych w drodze spadku czy działu spadku (nieodpłatnie), wartość tych towarów należy wpisać w kolumnie 16 "Uwagi" w podatkowej księdze przychodów i rozchodów na podstawie wartości z dnia nabycia spadku czy działu spadku, z których winna wynikać m.in. informacja o rodzaju, ilości oraz cenie jednostkowej każdego towaru, co umożliwi prawidłowe jego rozliczenie.

Wnioskodawczyni zobowiązana była ująć nabyte w ramach wspólności majątkowej oraz otrzymane w drodze spadku i działu spadku towary handlowe (nieruchomości) w remanencie początkowym, a w remanencie końcowym towary handlowe (nieruchomości) nie sprzedane na koniec roku podatkowego i wartość tych remanentów wpisać do podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Spisem tym zobowiązana będzie objąć również produkcję w toku i wyroby gotowe, co w odniesieniu do przedmiotu interpretacji dotyczy także, prowadzonej na nieruchomości niezakończonej budowy budynków.

Wskazać jednak należy, iż wartość towarów handlowych (nieruchomości) nabytych nieodpłatnie, tj. w drodze spadku i działu spadku nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Wnioskodawczynię pozarolniczej działalności gospodarczej, albowiem nie została spełniona jedna z przesłanek wynikająca z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. poniesienie kosztu.

Pomimo więc ciążącego na Wnioskodawczyni obowiązku ujęcia ww. towarów (nieruchomości) w remanencie początkowym, ich wartość nie może być brana pod uwagę, przy ustaleniu dochodu z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Sytuacja taka ma również miejsce w przypadku towarów handlowych nabytych w ramach wspólności majątkowej, albowiem wartość tych towarów w całości stanowiła koszt w działalności męża Wnioskodawczyni. W związku z powyższym kwota ta nie może po raz kolejny stanowić kosztu uzyskania przychodu, a tym samym nie może być brana pod uwagę, przy ustaleniu dochodu z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie możliwości uznania za koszt uzyskania przychodów, o jaki Wnioskodawczyni będzie mogła pomniejszyć uzyskany przez siebie przychód z odpłatnego zbycia poszczególnych części nieruchomości, wydatków poniesionych na nabycie tych części nieruchomości, tj. ceny sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, określonej w akcie notarialnym z dnia 26 maja 2008 r., obliczonej proporcjonalnie do powierzchni poszczególnych zbywanych przez Wnioskodawczynię działek, powiększonych o ewentualne nakłady poczynione na poszczególne działki, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl