IPPP3/443-530/12-2/MPe - Pismo wydane przez: Izba Skarbowa w Warszawie - OpenLEX

IPPP3/443-530/12-2/MPe

Pisma urzędowe
Status: Aktualne

Pismo z dnia 26 lipca 2012 r. Izba Skarbowa w Warszawie IPPP3/443-530/12-2/MPe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2012 r. (data wpływu 18 maja 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

* prawidłowe - w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla usług polegających na dostosowaniu podłączeń hydraulicznych, gazowych, wentylacyjnych i elektrycznych do zabudowy meblowej, naklejeniu: szkła, laminatów, paneli fornirowanych, tapet, paneli lakierowanych lub glazury na ściany w obiektach budownictwa społecznego (PKOB 111, 112 i 113),

* nieprawidłowe - w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla usług polegających na montażu trwałej zabudowy kuchennej wykonywanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym (PKOB 111, 112 i 113).

UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2012 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

X., dalej Wnioskodawca, prowadzi działalność w zakresie usług montażowych, sprzedawanych towarów używanych do szeroko rozumianego wykańczania wnętrz, ze szczególnym uwzględnieniem materiałów budowlanych użytych do remontu lub/i modernizacji pomieszczeń, w których instalowane są: glazury, szkło, lustra, terakoty, ceramika łazienkowa, płyty karton-gipsowe, płyty wiórowe laminowane, drewno i inne półprodukty drewniane lub drewno podobne, konstrukcje z płyt karton gipsowych lub płyt wiórowych laminowanych, pełniących funkcje mebli, wyposażenia tych konstrukcji, farby, akcesoria i inne półprodukty do wykańczania wnętrz, meble kuchenne na stałe zainstalowane do ścian budynku wraz z ich wyposażeniem. Prace te polegają na:

1.

Dostosowaniu podłączeń hydraulicznych, gazowych, wentylacyjnych i elektrycznych do zabudowy meblowej.

2.

Naklejeniu: szkła, laminatów, paneli fornirowanych, tapet, paneli lakierowanych lub glazury na ściany.

3.

Trwałym zamontowaniu wcześniej wykonanych przez Wnioskodawcę półproduktów mebli kuchennych, finalnie stanowiących meble kuchenne wraz z wyposażeniem na stałe do ścian budynku tak, że ich deinstalacja prowadzić będzie do istotnej zmiany całości oraz uszkodzenia ścian.

Podkreślenia wymaga fakt, iż Klient sprzedając mieszkanie (dom jednorodzinny), w którym jest zabudowa stała w postaci mebli kuchennych, nie może zabrać mebli, ponieważ są wykonane i zamontowane w danym pomieszczeniu, pod określony wymiar na stałe i nie będą pasowały w innym lokalu.

Powyższe usługi stanowią jeden, nie dający się sztucznie podzielić, kompleksowy proces - począwszy od zamówienia złożonego przez Klienta - osoby fizycznej. Usługa kończy się montażem półproduktów meblowych tak, że stanowią one całość i spełniają przeznaczoną im funkcję oraz pracami remontowymi wykańczającymi - arylowanie, sylikonowanie, uszczelnianie i malowanie. Z klientami zawierane są umowy cywilnoprawne, których przedmiotem jest dzieło w postaci kompletnego wyposażenia kuchni. Cena w umowie podawana jest za całą kompletną usługę zabudowy kuchni.

Wszystkie prace i materiały w niniejszym wniosku są częścią składową kompleksowego wykończenia lokalu użytkowego do stanu zamieszkania w rozumieniu rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) a jakikolwiek element wyżej wymienionych prac po odłączeniu od całości nie może być przedmiotem obrotu, gdyż trzeba brać pod uwagę, że w istotny sposób straci on na wartości i tym samym dochodzi do istotnej zmiany całości - pozostaną dziury technologiczne oraz spowoduje to nieodwracalne uszkodzenie substancji budynku lub odłączonego elementu, w wyniku czego meble nie będą spełniać swojej funkcji oraz istotnie stracą na wartości estetycznej, użytkowej oraz finansowej.

Zdaniem Wnioskodawcy świadczenie usług w warunkach opisanych w stanie faktycznym opodatkowane jest stawką preferencyjną, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wyżej wymieniona usługa trwale montowana w budynkach i lokalach użytkowych sklasyfikowanych w PKOB grupa 111, 112, i 113 jest usługą kompleksową w rozumieniu ustawy i jako taka podlega opodatkowaniu obniżoną 8% stawką VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zastosowano we własnym stanowisku przepisy prawa:

1.

art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7% z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1;

2.

art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeż. art. 146f;

3.

art. 47 Kodeksu cywilnego (k.c.) (Mienie) § 1 i § 2;

4.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) DZIAŁ I Przepisy ogólne pkt 9, DZIAŁ III Budynki i pomieszczenia Rozdział 7 § 92.1. oraz § 92.1;

5.

Modernizacja I Wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2001 r., sygn. IV SA 390/01 przyp. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 stycznia 1995 r. w § 6 ust. 3 precyzuje, że: ulepszenie polega na przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji. Zgodnie z powyższym, wszystkie prace budowlane, polegające na montażu w budynku dodatkowych elementów, których nie było w stanie pierwotnym, posiadają status "budowy";

6.

art. 51 § 1 Kodeksu cywilnego (k.c.) Przynależnościami są rzeczy ruchome potrzebne do korzystania z innej rzeczy (rzeczy głównej) zgodnie z jej przeznaczeniem, jeżeli pozostają z nią w faktycznym związku odpowiadającym temu celowi;

7.

art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego (k.c.), "nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków;

8.

art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 z późn. zm.)

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.

stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;

2.

stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W związku z tym, że przepisy dotyczące podatku od towarów i usług nie definiują pojęć "budowa", "remont", "modernizacja", "przebudowa", "roboty budowlane", należy dokonać ich wykładni w oparciu o przepisy z innych dziedzin.

Mianowicie, przepisy art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 z późn. zm.) definiują "modernizacje" jako trwałe ulepszenie (unowocześnienie) istniejącego budynku lub lokalu, przez co zwiększa się wartość użytkowa budynku lub lokalu.

Tak więc "modernizacja" oznacza unowocześnienie, uwspółcześnienie produktu, trwałe ulepszenie np. istniejącego obiektu budowlanego prowadzące do zwiększenia jego wartości.

Zdaniem Wnioskodawcy prace opisane w niniejszym wniosku dokładnie odzwierciedlają pojęcie "modernizacji". Modernizacja oznacza:

1.

UNOWOCZEŚNIANIE - w wyniku zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku, unowocześnienie polegać będzie na zamontowaniu nowych mebli kuchennych z nowymi nowoczesnymi rozwiązaniami z dziedziny ergonomii i wyposażenia. Ponadto, meble kuchenne są wręcz nieodzownym elementem mieszkania. Brak mebli kuchennych, redefiniowałby status mieszkania, gdyż nie można byłoby spełnić warunków definiujących lokal użytkowy jako mieszkanie, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) Dział I pkt 9, Dział III Rozdział 7 pkt 92.1., Dział III Rozdział 7 pkt 92.2. Tak więc zamontowanie mebli kuchennych w lokalu użytkowym jest niewątpliwie jego unowocześnieniem dającym podstawę do określenia go jako mieszkania.

2.

UWSPÓŁCZESNIANIE PRODUKTU - w wyniku zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku, uwspółcześnienie produktu polega na tym, że meble są robione na wymiar, pod indywidualne techniczno - budowlane warunki pomieszczeń przeznaczonych na kuchnię lub wnękę kuchenną. Uwspółcześnienie polega między innymi na tym, że nie stosujemy już, jak dawniej, mebli wolnostojących niezintegrowanych z samą substancją budynku, tylko wręcz przeciwnie. W niniejszym wniosku opisujemy zdarzenie przyszłe jako instalację na trwałe zamontowanych półproduktów meblowych z substancją budynku, określonych wyłącznie pod indywidualne warunki lokalowe klienta. Meble w zabudowie, w odróżnieniu od mebli wolnostojących, nie są gotowym produktem przywiezionym na miejsce montażu, a posiadają jedynie cechę półproduktu, ponieważ oddzielnie nie stanowią wartości przewidzianej w umowie i nie mają cechy/funkcji produktu finalnego. W świetle powyższego, zastosowanie nowoczesnych rozwiązań w meblach kuchennych oraz fakt ich trwałego zamontowania do ścian budynku, niewątpliwie jest uwspółcześnieniem samej substancji budynku.

3.

TRWAŁE ULEPSZENIE np. istniejącego obiektu budowlanego prowadzące do zwiększenia jego wartości - w wyniku zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku, trwałe ulepszenie polega na tym, że istotnym jest fakt trwałego zamocowania mebli kuchennych do substancji budynku, gdyż zgodnie z art. 47 k.c. (Mienie) § 1 oraz art. 47 k.c. (Mienie) § 2 wszystko co nie może być odłączone od substancji budynku bez jego uszkodzenia lub istotnej zmiany całości, albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego, stanowi część składową substancji budynku. Tak więc w świetle powyżej przytoczonej ustawy należy rozumieć, iż wszystkie zainstalowane, przykręcone, przeklejone półprodukty kuchenne stanowią finalną całość, i których ewentualny demontaż wiązałby się z trwałym ich uszkodzeniem, należy traktować jako cześć składową budynku, a nie jako dodatkowe wyposażenie podnoszące jego funkcjonalność. W świetle powyższego, fakt trwałego zamontowania mebli nie jest bez znaczenia, zgodnie z przytoczoną ustawą ponieważ dzięki temu stanowią one substancję budynku, tym samym stając się nieruchomością w myśl art. 46 § 1 k.c. Natomiast, zamontowanie półproduktów mebli kuchennych, które finalnie stanowią meble kuchenne nie podlega podważeniu, iż jest to ulepszenie istniejącego lokalu użytkowego, dzięki któremu warunkiem jest określenie go jako mieszkania. Reasumując, trwały montaż półproduktów mebli kuchennych finalnie stanowiących całość jako meble kuchenne na stałe do ścian budynku, jest trwałym ulepszeniem prowadzącym do zwiększenia wartości lokalu użytkowego, a tym samym istniejącego obiektu budowlanego.

Wskazać należałoby, że z uwagi na to, iż obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Niemniej jednak, praktyka wskazuje na logiczne stosowanie przepisów prawa i bez wskazania wprost w ustawie. I tak, obniżoną stawkę podatku VAT stosujemy do różnych prac instalacyjno - budowlanych np. do instalacji urządzeń klimatyzacyjnych IPPP3/443-1391/11-2/RD, montażu na stałe rolet, żaluzji bądź moskitier wg. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 29 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Po 675/11, czy też stolarki okiennej ITPPI/443-187/11/KM - bez jednoznacznego wskazania w ustawie lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy, że do urządzeń klimatyzacyjnych, moskitier, rolet, żaluzji czy też okien, łącznie z usługą montażu należy stosować 8% stawką VAT. Niemniej jednak, z logicznego punktu widzenia, należy przyjąć, że wszelkie prace montażowo-instalacyjne ingerujące w strukturę budynku i na trwałe z nią związane zgodnie z art. 47 k.c. § 1 i 2 są pracami ogólno - budowlanymi.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że zgodnie z Wyrokiem Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2001 r., sygn. IV SA 390/01 na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 stycznia 1995 r. w § ust. 3 precyzuje, że: ulepszenie polega na przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji i zgodnie z tym, wszystkie prace budowlane polegające na montażu w budynku dodatkowych elementów, których nie było w stanie pierwotnym, posiadają status "budowy". Bez znaczenia jest fakt zamontowania okuć takich jak prowadnice, kosze, zawiasy i inne okucia, ponieważ zgodnie z art. 51 § 1.k.c. przynależnościami są rzeczy ruchome potrzebne do korzystania z innej rzeczy (rzeczy głównej) zgodnie z jej przeznaczeniem, jeżeli pozostają z nią w faktycznym związku odpowiadającym temu celowi. Tak więc nie sposób uznać, że okucia pozostające w związku z meblami kuchennymi są rzeczą ruchomą, gdyż stanowią ich przynależność, tak jak okucia okien (zawiasy, zamki, uchwyty, itp.) czy też okucia rolet lub moskitier i stanowią całość przedmiotowej substancji.

Stwierdzić należy, iż możliwość zastosowania preferencyjnej stawki VAT w wysokości 8% ma miejsce w przypadku, gdy przedmiotem umowy jest wykonanie usługi jako całości. Wówczas przy ustalaniu właściwej stawki VAT z tak określonej usługi, nie można wyłączać jej poszczególnych kosztów do odrębnej sprzedaży. Warunek ten spełnia, w opinii Wnioskodawcy, z jednej strony kompleksowy charakter usługi, z drugiej zaś wynagrodzenie ustalone jako jednolite wynagrodzenie ryczałtowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

* prawidłowe - w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla usług polegających na dostosowaniu podłączeń hydraulicznych, gazowych, wentylacyjnych i elektrycznych do zabudowy meblowej, naklejeniu: szkła, laminatów, paneli fornirowanych, tapet, paneli lakierowanych lub glazury na ściany w obiektach budownictwa społecznego (PKOB 111, 112 i 113),

* nieprawidłowe - w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla usług polegających na montażu trwałej zabudowy kuchennej wykonywanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym (PKOB 111, 112 i 113).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy, stawka podatku w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. wynosi 23%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 oraz art. 146f.

Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

Na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 8%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 oraz art. 146f.

W rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Przepis art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, iż do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.

budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,

2.

lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z tym rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.

Jednocześnie, w myśl § 7 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 z późn. zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla:

1.

robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

2.

robót konserwacyjnych dotyczących:

a.

obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b.

lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

c.

w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 7 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują natomiast pojęć "budowa", "remont", "modernizacja", "przebudowa", "roboty budowlane", dlatego też w tym zakresie należy dokonać ich wykładni w oparciu o przepisy z innych dziedzin.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o:

* budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego (pkt 6),

* robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (pkt 7),

* przebudowie - należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; (...) (pkt 7a),

* remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych, polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (pkt 8).

W znaczeniu słownikowym ("Współczesny słownik języka polskiego", red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), "remont" oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast "montaż" to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. W związku z przytoczoną definicją stwierdzić należy, że pojęcie "montaż" odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje wytwór będący zupełnie nową całością.

Z kolei "instalować" oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

Pojęcie "modernizacja" - według słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 474, kol. 2) - oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie usług montażowych, sprzedawanych towarów używanych do szeroko rozumianego wykańczania wnętrz, ze szczególnym uwzględnieniem materiałów budowlanych użytych do remontu lub/i modernizacji pomieszczeń, w których instalowane są: glazury, szkło, lustra, terakoty, ceramika łazienkowa, płyty karton-gipsowe, płyty wiórowe laminowane, drewno i inne półprodukty drewniane lub drewno podobne, konstrukcje z płyt karton gipsowych lub płyt wiórowych laminowanych, pełniących funkcje mebli, wyposażenia tych konstrukcji, farby, akcesoria i inne półprodukty do wykańczania wnętrz, meble kuchenne na stałe zainstalowane do ścian budynku wraz z ich wyposażeniem.

Prace te polegają na:

1.

Dostosowaniu podłączeń hydraulicznych, gazowych, wentylacyjnych i elektrycznych do zabudowy meblowej.

2.

Naklejeniu: szkła, laminatów, paneli fornirowanych, tapet, paneli lakierowanych lub glazury na ściany.

3.

Trwałym zamontowaniu wcześniej wykonanych przez Wnioskodawcę półproduktów mebli kuchennych, finalnie stanowiących meble kuchenne wraz z wyposażeniem na stałe do ścian budynku tak, że ich deinstalacja prowadzić będzie do istotnej zmiany całości oraz uszkodzenia ścian.

Jak wskazuje Wnioskodawca, powyższe usługi stanowią jeden, nie dający się sztucznie podzielić, kompleksowy proces - począwszy od zamówienia złożonego przez klienta. Usługa kończy się montażem półproduktów meblowych tak, że stanowią one całość i spełniają przeznaczoną im funkcję oraz pracami remontowymi wykańczającymi - arylowanie, sylikonowanie, uszczelnianie i malowanie. Wnioskodawca zawiera z klientami umowy cywilnoprawne, których przedmiotem jest dzieło w postaci kompletnego wyposażenia kuchni. Cena w umowie podawana jest za całą kompletną usługę zabudowy kuchni.

Wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione w niniejszym wniosku dotyczą tego czy świadczona usługa trwale montowana w budynkach i lokalach użytkowych sklasyfikowanych w PKOB grupa 111, 112, i 113 jest usługą kompleksową w rozumieniu ustawy i jako taka podlega opodatkowaniu obniżoną 8% stawką podatku.

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane w zdarzeniu przyszłym usługi stanowią jeden, nie dający się sztucznie podzielić, kompleksowy proces. Natomiast wszystkie prace i materiały są częścią składową kompleksowego wykończenia lokalu użytkowego do stanu zamieszkania a jakikolwiek element wymienionych prac po odłączeniu od całości nie może być przedmiotem obrotu, gdyż w istotny sposób traci on na wartości i tym samym dochodzi do istotnej zmiany całości powodujące pozostanie dziur technologicznych, które nieodwracalnie uszkadzają substancję budynku lub odłączonego elementu, w wyniku czego meble nie będą spełniać swojej funkcji oraz istotnie stracą na wartości estetycznej, użytkowej oraz finansowej. Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie przedmiotowych usług opodatkowane jest 8% stawką podatku, gdyż jej zastosowanie ma miejsce w przypadku, gdy przedmiotem umowy jest wykonanie usługi jako całości. Wówczas przy ustalaniu właściwej stawki VAT z tak określonej usługi, nie można wyłączać jej poszczególnych kosztów do odrębnej sprzedaży. Warunek ten spełnia, w opinii Wnioskodawcy, z jednej strony kompleksowy charakter usługi, z drugiej zaś wynagrodzenie ustalone jako jednolite wynagrodzenie ryczałtowe.

Odnosząc się do stanowiska Wnioskodawcy w zakresie uznania wykonywanych czynności za usługę kompleksową, należy zauważyć, że wprawdzie przepisy podatkowe nie regulują zasad zawierania umów cywilnoprawnych z klientami (kwestie te zostały uregulowane w przepisach Kodeksu cywilnego), a treść umowy cywilnoprawnej jest indywidualną sprawą stron, które ją zawierają i zależy od ich uzgodnień, to jednakże, w ocenie tut. Organu, nie można poprzez zawarcie odpowiedniej treści umowy cywilnoprawnej wywodzić korzystnych dla siebie skutków podatkowych w postaci preferencji podatkowych.

Wskazać należy, że z uwagi na to, iż obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług dotyczących samego instalowania, czy montażu różnych towarów.

Fakt, że Wnioskodawca uważa, iż wymienione we wniosku usługi stanowią jeden, nie dający się sztucznie podzielić, kompleksowy proces za który ustalane jest jednolite wynagrodzenie ryczałtowe, wynika z przyczyn praktycznych i niewątpliwej korzyści dla kontrahenta. Jednak nie pozwala to na uznanie, że dostawa ta nabiera jednorodnego charakteru i może w całości korzystać z preferencyjnej stawki podatku VAT przewidzianej dla usług budowlanych. Nie ma w tym konkretnym przypadku znaczenia stosunek cywilnoprawny łączący strony, tzn. w jaki sposób strony umówiły się na rozliczenie transakcji. Postanowienia łączące strony w zakresie wykonywania usługi polegającej w pierwszej kolejności na dostosowaniu podłączeń hydraulicznych, gazowych, wentylacyjnych i elektrycznych do zabudowy meblowej, naklejeniu: szkła, laminatów, paneli fornirowanych, tapet, paneli lakierowanych lub glazury na ściany a następnie na trwałym zamontowaniu wcześniej wykonanych przez Wnioskodawcę półproduktów mebli kuchennych, finalnie stanowiących meble kuchenne wraz z wyposażeniem na stałe przymocowanych do ścian budynku nie mogą decydować o wysokości stawki podatku. Niezależnie bowiem od tego, jak strony określiły przedmiot umowy, o stosowaniu określonej stawki podatku decyduje faktyczna czynność, z którą ustawa o VAT wiąże obowiązek podatkowy, a nie ustalenia umowne między podmiotami.

Należy w tym miejscu wskazać, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia lokalu mieszkalnego, jak również nie odnosi się do kwestii jego części składowej. Z tych względów zasadne jest odniesienie się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.). Zgodnie z art. 47 § 2 tej ustawy, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Ponadto w myśl postanowienia art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Aby uzyskać atrybut części składowej rzeczy nadrzędnej, w tym przypadku lokalu mieszkalnego, wyposażenie dodatkowe powinno być połączone z tą rzeczą w taki sposób, że będzie istniała:

1.

więź fizykalno przestrzenna,

2.

więź funkcjonalna (gospodarcza), a połączenie będzie miało charakter trwały (nie dla przemijającego użytku). Przy czym przesłanki te muszą być spełnione łącznie. W konsekwencji takiego połączenia elementy wykończenia dodatkowego powinny stracić byt w sensie prawnym, gospodarczym i fizycznym. Zatem elementy wykończenia dodatkowego nie będą mogły samoistnie stanowić rzeczy, lecz powinny tworzyć z mieszkaniem jedną całość. Stosownie jednak do art. 47 § 3 Kodeksu cywilnego przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Odmienne znaczenie, aniżeli część składowa, posiada przynależność. I tak, przynależnościami są rzeczy ruchome potrzebne do korzystania z innej rzeczy (rzeczy głównej) zgodnie z jej przeznaczeniem, jeżeli pozostają z nią w faktycznym związku odpowiadającym temu celowi (art. 51 § 1 Kodeksu cywilnego). Przynależność nie traci tego charakteru przez przemijające pozbawienie jej faktycznego związku z rzeczą główną (art. 51 § 3 Kodeksu cywilnego).

Pojęcie przynależności należy zatem odróżnić od pojęcia części składowej, bowiem związek, jaki zachodzi pomiędzy rzeczą przynależną (pomocniczą), a rzeczą główną, jest luźniejszy niż związek pomiędzy częścią składową, a rzeczą nadrzędną. Wprawdzie przynależności i części składowe dzielą los prawny rzeczy głównej (nadrzędnej), lecz w przypadku przynależności zasada ta nie ma charakteru bezwzględnie obowiązującego. Pomiędzy rzeczą główną, a przynależną zachodzi wyłącznie związek funkcjonalny. Nie ma więc ścisłej więzi fizycznej, która powoduje, że rzecz staje się częścią składową innej rzeczy. W stosunku przynależności występują dwa odrębne podmiotowe prawa własności - do rzeczy głównej i do rzeczy pomocniczej. Zatem, przynależność (rzecz pomocnicza) nie traci samodzielnego bytu prawnego wskutek jej związku z rzeczą główną - pozostaje, w przeciwieństwie do części składowej, samoistną rzeczą ruchomą. Dlatego też przynależność może stanowić przedmiot samoistnego obrotu, natomiast część składowa nie może być przedmiotem odrębnej dostawy.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż wszelkie prace przygotowawcze polegające na dostosowaniu różnych podłączeń do zabudowy meblowej oraz montaż wykonanych mebli kuchennych, mimo, iż stanowi element jednej umowy, może być odmiennie opodatkowana. Pomiędzy pracami budowlanymi a montażem trwałej zabudowy kuchennej nie zachodzi ścisły związek nie pozwalający na rozdział tych świadczeń. Co do zasady, jedno świadczenie usług podlega jednej stawce podatku VAT, jednakże możliwe jest oddzielne opodatkowanie określonych składników tej usługi, jeżeli z przepisów wyraźnie wynika taka ewentualność i taka konieczność.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego na tle powołanych przepisów prawa, prowadzi do wniosku, że sama usługa montażu trwałej zabudowy czy też instalacja poszczególnych towarów nie może być traktowana jako konserwacja, remont, modernizacja, a także budowa czy przebudowa, bowiem czynności te stanowią zaopatrywanie budynków w elementy wyposażenia, natomiast nie dotyczą elementów konstrukcyjnych czyli substancji samego budynku. Trwałą zabudowę kuchenną należy uznać za wyposażenie budynku (lokalu), a fakt trwałego ich przytwierdzenia do ścian, podłoża i sufitu, w przedmiotowej sprawie, pozostaje bez znaczenia bowiem nie nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego budynku, a jedynie podniesienie jego funkcjonalności.

Natomiast, usługi polegające na dostosowaniu podłączeń hydraulicznych, gazowych, wentylacyjnych i elektrycznych do zabudowy meblowej, naklejeniu: szkła, laminatów, paneli fornirowanych, tapet, paneli lakierowanych lub glazury na ściany - w zależności od okoliczności towarzyszących tej czynności - mogą być uznane za związane z budową lub remontem, o którym mowa w ustawie.

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów, stwierdzić należy, że do opisanych we wniosku usług polegających na montażu trwałej zabudowy kuchennej wykonywanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym zastosowanie ma stawka 23%, bowiem czynności te nie stanowią usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, jak również usług, o których mowa w § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z kolei, w przedmiocie usług polegających na dostosowaniu podłączeń hydraulicznych, gazowych, wentylacyjnych i elektrycznych do zabudowy meblowej, naklejeniu: szkła, laminatów, paneli fornirowanych, tapet, paneli lakierowanych lub glazury na ściany w obiektach budownictwa społecznego (PKOB 111, 112 i 113) Wnioskodawca może zastosować obniżoną, tj. 8% stawkę podatku VAT stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy z zastrzeżeniem wynikającym z art. 41 ust. 12b ustawy, gdyż mogą być one uznane za związane z modernizacją lub remontem, o którym mowa w ustawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl