Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 9 stycznia 2012 r.
Izba Skarbowa w Warszawie
IPPP3/443-1371/11-2/KB
Prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu pojazdów w ramach prowadzonej działalności spółki, która jest autoryzowanym dealerem samochodów.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 12 października 2011 r. (data wpływu 17 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu zakupu pojazdów-jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu zakupu pojazdów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: Spółka) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka jest autoryzowanym dealerem X Ltd. Sp. z o.o. (dalej: Importer) i w związku z tym prowadzi m.in. sprzedaż nowych samochodów. W przedmiocie działalności Spółki znajduje się - zgodnie z PKD 2007 - Sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek (45.11.Z).

Obecnie Spółka rozważa możliwość rozszerzenia gamy sprzedawanych towarów (samochodów) o bankowozy. W tym celu Spółka będzie nabywać od importera nowe samochody osobowe, zwane dalej Pojazdami, które następnie będą adaptowane (procedura adaptacyjna) na bankowóz typu C, o którym mowa w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128) - dalej zwanym Rozporządzeniem. Zgodnie z tą procedurą adaptycyjną nabyte Pojazdy będą w pierwszej kolejności rejestrowane na Spółkę w odpowiednim, ze względu na siedzibę Spółki, Urzędzie Gminy/Starostwie Powiatowym uzyskując tym samym dopuszczenie do ruchu - w tym tablice rejestracyjne, nalepkę kontrolną oraz pozwolenie czasowe. Rejestracja Pojazdów jest uwarunkowana praktyką działania podmiotów dokonujących ich rejestracji, w przypadku gdy dochodzi do zmiany ich rodzaju i przeznaczenia. Następnie w Pojazdach tych zostaną zainstalowane elementy wyposażenia, tak aby spełniały one wymagania zawarte w załączniku nr 5 Rozporządzenia określone dla bankowozu typu C. Po instalacji wyposażenia Pojazdy te przechodzić będą badania certyfikujące w specjalnie do tego celu wyznaczonych jednostkach certyfikujących pojazdy przystosowane do przewozu wartości pieniężnych lub samochodów specjalnych (bankowozów). W wyniku ich przeprowadzenia następować będzie potwierdzenie spełnienia wymagań Rozporządzenia dla bankowozu typu C i wydanie dla tych Pojazdów stosownych certyfikatów. W celu potwierdzenia zmian rodzaju i przeznaczenia samochodu, o których mowa powyżej, w dalszej kolejności Pojazdy te poddawane będą dodatkowemu badaniu technicznemu w stacji kontroli pojazdów - zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Komplet dokumentacji potwierdzający spełnienie wymagań technicznych dla bankowozu typu C, o którym mowa w Rozporządzeniu, będzie następnie:

a.

przekazywany Nabywcy pojazdu specjalnego (bankowozu) wraz z fakturą jego sprzedaży wystawioną przez Spółkę, kartą pojazdu, tablicami rejestracyjnymi w celu jego przerejestrowania na tego Nabywcę, bądź też

b.

przekazywany przez Spółkę do Urzędu Gminy/Starostwa Powiatowego, w którym Pojazd ten został przez Spółkę zarejestrowany, w celu otrzymania dowodu rejestracyjnego zawierającego wpis, iż jest to pojazd specjalny - bankowóz. W dalszej kolejności pojazd ten jest sprzedawany przez Spółkę Nabywcy już jako pojazd specjalny - bankowóz.

Wszystkie Pojazdy od momentu ich nabycia przez Spółkę od Importera do momentu ich sprzedaży (przekazania) Nabywcy nie będą użytkowane (używane) przez Spółkę, a ewentualne jazdy tymi Pojazdami w tym okresie będą odbywać się tylko i wyłącznie w celu dokonania ich certyfikacji oraz badań technicznych niezbędnych dla tego rodzaju samochodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy w przedstawionym w niniejszym wniosku zdarzeniu przyszłym Spółce przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535, t.j. z dnia 29 lipca 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054) wykazanego na fakturze zakupu (fakturach zakupu) zakupu Pojazdu (Pojazdów).

Zdaniem Wnioskodawcy, w powyższej sytuacji Spółka będzie miała prawo na - podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, o której mowa w pytaniu w niniejszym wniosku, z uwzględnieniem art. 3 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 7 lit. a) Ustawy do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w pytaniu powyżej. Fakt rejestracji tych Pojazdów na Spółkę oraz dokonywana zmiana rodzaju i przeznaczenia Pojazdów pozostaje bez wpływy na charakter tych Pojazdów jako towarów handlowych. Dodatkowo należy zważyć, iż Pojazdy te nie będą wykorzystywane przez Spółkę do prowadzonej działalności (np. do wynajmu, do rozwożenia towaru do kontrahentów, do przemieszczenia się pracowników w sprawach służbowych), a sama rejestracja tych Pojazdów ma tylko ułatwić formalną procedurę dokonania w nich powyższych zmian. Tym samym Pojazdy te - mimo, iż będą zarejestrowane na Spółkę oraz że nastąpiła zmiana ich rodzaju i przeznaczenia - będą nadal przedmiotem bezpośredniej odprzedaży. Nie będą miały tu zatem zastosowania ograniczenia wynikające z art. 3 ust. 1 Ustawy polegające na tym, iż kwotę podatku naliczonego przy zakupie tych pojazdów stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze, nie więcej jednak niż 6.000,00 zł, ponieważ przepisu tego nie stosuje się, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odsprzedaż tych samochodów (pojazdów).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi:

1.

suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

a.

z tytułu nabycia towarów i usług,

b.

potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,

c.

od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;

2.

w przypadku importu towarów - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego i deklaracji importowej, z zastrzeżeniem pkt 5;

3.

zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;

4.

kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

5.

kwota podatku należnego z tytułu importu towarów - w przypadkach, o których mowa w art. 33a.

Wyjaśnić należy, iż na mocy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), zwanej dalej: "ustawą nowelizującą", z dniem 1 stycznia 2011 r., dodano m.in. przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej, dodane przepisy art. 86a ust. 1-10 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. Natomiast, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów, regulują przepisy art. 3 ustawy nowelizującej.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o podatku od towarów i usług), stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.

pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;

2.

pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;

3.

pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;

4.

pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

5.

pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;

6.

pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

7.

przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

a.

odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub

b.

oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W myśl art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Zauważa się, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy nie definiują pojęć "pojazd samochodowy", dlatego też należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.). Jak wskazuje art. 2 pkt 31 i pkt 33 ww. ustawy - Prawo o ruchu drogowym, "pojazd" oznacza środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane, zaś "pojazd samochodowy" - pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.

W świetle powyższego uznać należy, iż obowiązujące od dnia 1 stycznia 2011 r. ograniczenia wynikające z art. 3 ustawy nowelizującej nie mają zastosowanie do pojazdów samochodowych w przypadku, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odsprzedaż tych samochodów (pojazdów), a także nie mają zastosowania do pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy.

W załączniku tym został wymieniony następujący wykaz przeznaczeń pojazdów specjalnych:

1.

Agregat elektryczny/spawalniczy

2.

Bankowóz

3.

Do prac wiertniczych

4.

Koparka, koparkospycharka

5.

Ładowarka

6.

Do oczyszczanie dróg

7.

Podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych

8.

Pomoc drogowa

9.

Do zimowego utrzymania dróg

10.

Żuraw samochodowy

11.

Pogrzebowy

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a przedmiotem działalności jest sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek. Wnioskodawca rozważa możliwość rozszerzenia gamy sprzedawanych samochodów o bankowozy. W tym celu Spółka zamierza nabywać nowe samochody osobowe, zwane dalej Pojazdami, które następnie będą adaptowane na bankowóz typu C. Zgodnie z tą procedurą adaptacyjną nabyte Pojazdy byłyby w pierwszej kolejności rejestrowane na Spółkę, a później zostałyby zainstalowane elementy wyposażenia, tak aby spełniały wymagania określone dla bankowozu typu C. Rejestracja Pojazdów w tym przypadku jest uwarunkowana praktyką działania podmiotów dokonujących ich rejestracji gdy dochodzi do zmiany ich rodzaju i przeznaczenia. Po dodatkowych badaniach technicznych potwierdzających spełnienie wymagań technicznych dla bankowozu typu C, pojazd byłby sprzedawany przez Spółkę Nabywcy już jako pojazd specjalny - bankowóz. Wszystkie pojazdy od momentu ich nabycia przez Spółkę od Importera do momentu ich sprzedaży nie będą używane przez Spółkę, a ewentualne jazdy w tym okresie odbywać się będą tylko i wyłącznie w celu dokonania ich certyfikacji i badań technicznych.

Mając zatem na uwadze przedstawiony stan prawny oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w opisanej sytuacji w odniesieniu do pojazdów samochodowych w stosunku do których Spółka zamierza adaptować na bankowóz typu C, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu pojazdów. Fakt rejestracji tych pojazdów na Spółkę, aby można było dokonać zmiany rodzaju i przeznaczenia (bankowóz) pozostaje bez wpływu na charakter tych Pojazdów, jako towarów handlowych przeznaczonych w chwili zakupu do dalszej odsprzedaży.

Reasumując Wnioskodawcy, którego przedmiotem działalności jest sprzedaż samochodów osobowych i furgonetek na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy w związku z brzmieniem art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a) ustawy nowelizującej, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturach zakupu Pojazdów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl