Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 17 maja 2010 r.
Izba Skarbowa w Warszawie
IPPP1-443-294/10-2/AS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 11 marca 2010 r. (data wpływu 15 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka z o.o. (dalej: Spółka) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie hurtowej sprzedaży artykułów spożywczych oraz chemii gospodarczej poprzez sieć swoich magazynów dystrybucyjnych rozmieszczonych na terenie całego kraju. Oferta Spółki kierowana jest głównie do klientów hurtowych, prowadzących działalność gospodarczą.

W ramach prowadzonej działalności prowadzi i zamierza prowadzić w dalszym ciągu działania zmierzające do zwiększenia popytu na dystrybuowane przez siebie towary. Działania te w założeniu mają przyciągnąć nowych klientów oraz nagradzać dłuższą współpracę stałych odbiorców. Ponadto działania, o których mowa niżej mają na celu kształtowanie pozytywnego wizerunku Spółki, jako solidnego partnera w interesach.

Działania, o których mowa można podzielić na:

1.

Programy lojalnościowe - kierowane do dystrybutorów nabywających towary w celu ich dalszej odsprzedaży w sklepach prowadzących działalność detaliczną. Nabycie towarów uprawnia do otrzymania określonej liczby punktów, które mogą zostać wymienione na nagrody rzeczowe. Klienci Spółki korzystają z tej możliwości i w zamian za zgromadzone punkty otrzymują nagrody zgodnie z regulaminem promocji. Celem tego programu ma być budowanie lojalności nabywców i zachęcenie do dłuższej współpracy ze Spółką. Spółka na chwilę obecną od wydawanych nagród odprowadza podatek należny.

2.

Konkursy i loterie premiowe - w ramach tego programu Spółka organizuje konkursy i loterie premiowe dla nabywców. Warunkiem udziału jest nabycie określonej ilości produktów danego producenta w określonym czasie. Wśród wszystkich nabywców w drodze losowania wyłaniani są laureaci, którzy otrzymują nagrody gwarantowane. W momencie wydania nagród zwycięzcom Spółka nalicza podatek należny z tego tytułu.

3.

Program partnerski e-profit - program lojalnościowy jak w pkt 1 z tą różnicą że kierowany jest do przedsiębiorców zamawiających towary za pomocą strony internetowej. Zakup produktów jest premiowany doliczeniem określonej liczby punktów do konta użytkownika. Użytkownik otrzymuje określoną liczbę punktów ustaloną według danej akcji promocyjnej. Uczestnik programu może wymienić punkty na nagrody w postaci bonów towarowych Spółki i bonów upominkowych lub nagród rzeczowych. Przy czym bon towarowy uprawnia do nabycia określonej liczby towarów za kwotę bonu. Bon upominkowy z kolei jest emitowany przez innych przedsiębiorców niż Spółka i może zostać wymieniony na nagrody rzeczowe w innych placówkach na zasadach określonych przez emitentów tych bonów. Bon traktowany jest jako pewnego rodzaju uprawnienie. Sam upominek, czy nagroda jest wydawana nieodpłatnie przez inny podmiot. Rola Spółki kończy się w chwili wydania bonu upominkowego. W przypadku wydawanych nagród rzeczowych, na chwilę obecną Spółka opodatkowuje ich wydanie. W zakresie wydawanych towarów za tzw. bony towarowe, Spółka również dokonuje opodatkowania wydanych towarów. Wydanie bonów upominkowych nie jest traktowane jako czynność podlegająca opodatkowaniu.

4.

Wydawanie towarów na cele reprezentacji - Spółka podejmuje gości (kontrahentów) reprezentujących zarówno dostawców nabywanych przez Spółkę towarów jak również ich odbiorców. Na tych spotkaniach zużywa towary nabyte w celu podejmowania gości (napoje, słodycze, owoce) oraz wręcza się gościom upominki (np. z okazji świąt czy podpisania umowy), co wpływa na kształtowanie pozytywnego wizerunku Spółki jako rzetelnego partnera w biznesie. W ocenie Spółki takie działania przekładają się na wzrost wyników finansowych spółki. Należy dodać, że wartość upominków zwykle przekracza kwotę 10 zł, a Spółka nie prowadzi ewidencji osób obdarowanych. W przypadku, zużycia towarów podczas spotkań z kontrahentami czy gośćmi Spółka nie nalicza z tego tytułu podatku należnego. Natomiast w przypadku, upominków - na obecną chwilę w miesiącu ich wydania gościom naliczany jest podatek należny.

5.

Wydawanie towarów na cele reklamy - Spółka wydaje gadżety reklamowe z logo Spółki np. długopisy, smycze do tel. komórkowych, kubki, kalendarze, organizery, parasole, odzież z logo Spółki, itp. Spółka wydaje je w punktach handlowych osobom dokonującym zakupów towarów jak również uczestnikom imprez masowych i festynów organizowanym przez Spółkę. Gadżety te są z reguły małej wartości, choć w przypadku niektórych ich jednostkowa cena nabycia może przekroczyć kwotę 10 zł Również w tym przypadku należy zaznaczyć, że nie jest prowadzona ewidencja osób je otrzymujących. W ocenie Spółki wydawane towary służą zwiększeniu rozpoznawalności Spółki, a tym samym mają wpływ na wielkość przychodów. W przypadku towarów, których wartość nie przekracza kwoty 10 zł, Spółka nie traktuje tych czynności jako podlegających opodatkowaniu, natomiast w sytuacji, gdy wartość ta zostaje przekroczona podatek należny jest naliczany.

Odnosząc się do powyższych działań należy wyjaśnić, że dokonując nabycia towarów przeznaczonych cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem Spółka pomniejsza swój podatek należny o kwoty podatku naliczonego.

W przypadku gdy naliczany jest podatek należny - na koniec każdego miesiąca wystawiane są faktury wewnętrzne, które ujmowane są we właściwych rejestrach sprzedaży i wykazywane w składanych deklaracjach jako czynności zrównane z odpłatnymi dostawami towarów, o których mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.

Czy nieodpłatne przekazanie (wydanie) towarów w ramach punktu 1-5 stanu faktycznego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

2.

W jaki sposób należy dokonać korekty kwot podatku należnego, w sytuacji, gdy podatek został nałożony bez podstawy prawnej i w konsekwencji wystawione zostają faktury wewnętrzne.

Ad. 1

Odnosząc się do poszczególnych stanów faktycznych stwierdzić należy, że:

Przypadek 1 (programy lojalnościowe) - Spółka opodatkowując wydawane nagrody dokonuje tego bez podstawy prawnej. Wg jej oceny czynności wydania towarów nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przypadek 2 (konkursy i loterie premiowe) - Spółka opodatkowując wydawane nagrody dokonuje tego bez podstawy prawnej. Wg jej oceny czynności wydania towarów nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przypadek 3 (program partnerski e-profit) - Spółka opodatkowując wydawane nagrody dokonuje tego bez podstawy prawnej. Wg jej oceny czynności wydania towarów nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przypadek 4 (wydawanie towarów na cele reprezentacji i reklamy) - Spółka prawidłowo postępuje nie naliczając podatku należnego z tytułu zużycia towarów na potrzeby reprezentacji. W przypadku wydań upominków przekraczających kwotę 10 zł, jednocześnie nie prowadząc żadnej ewidencji, Spółka nakładając podatek należny dokonuje tego bez podstawy prawnej. Wg jej oceny czynności wydania towarów nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przypadek 5 (wydawanie towarów na cele reklamy) - bez względu na wartość towarów będących przedmiotem tych czynności Spółka opodatkowując te towary dokonuje tego bez podstawy prawnej. Wg jej oceny czynności wydania towarów nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dla poparcia swojego stanowiska Spółka przytacza następującą argumentację:

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.

przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2.

wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Powołanego przepisu nie stosuje się natomiast do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek. Z treści powołanego przepisu wynika, że opodatkowaniu podlega nieodpłatne przekazanie towarów na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Oznacza to, że przepis ten pomija takie nieodpłatne przekazania towarów, które zostały dokonane na cele związane z przedsiębiorstwem prowadzonym przez podatnika. Czynności wymienione w pkt 1 i 2 tego artykułu zostały wymienione jedynie jako przykłady o czym świadczy sformułowanie w "szczególności".

Z kolei ust. 3 tego artykułu określa jedynie rodzaje towarów, których przekazanie zostało wyłączone z zakresu przedmiotowego opodatkowania i jest on przepisem szczególnym w stosunku do ust. 2.

Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że wątpliwości związane z powyższym zagadnieniem były przedmiotem rozstrzygnięcia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W sprawie C48/97 wyjaśniono, że w myśl obowiązującej wówczas VI Dyrektywy (obecnie 12 Dyrektywy 2006/112/WE) w sprawie VAT każde nieodpłatne przekazanie towarów zarówno na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem jak też z nim niezwiązane podlega opodatkowaniu, jeżeli podatnik odliczył podatek naliczony związany z tymi towarami. Wyjątkiem będzie tu jedynie przekazanie próbek i prezentów o niewielkiej wartości o ile ich przekazanie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Polska ustawa o podatku VAT nie w pełni jednak odzwierciedla zapisy dyrektywy unijnej obowiązującej w tym zakresie. Analiza treści powołanego przepisu w zestawieniu z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT prowadzi do wniosku, że ustawodawca krajowy uzależnił powstanie obowiązku podatkowego od oceny czy nieodpłatne przekazanie jest lub nie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem podatnika. Powyższe oznacza, że ustawodawca dokonał wadliwej implementacji przepisów prawa wspólnotowego na skutek odstąpienia od brzmienia zdania drugiego art. 5 ust. 6 szóstej Dyrektywy zwłaszcza w świetlej jej interpretacji w wyroku z dnia 27 kwietnia 1999 r. o którym mowa wyżej.

W ramach regulacji zawartej w art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o VAT brak jest podstaw do dokonywania interpretacji tych przepisów w sposób inny niż poprzez ich gramatyczną wykładnię. Takie rozumienie przepisów ustawy o VAT jest prezentowane w szeregu wyrokach sądów administracyjnych, przez co - w omawianej sprawie - można mówić o jednolitej linii orzeczniczej.

Przykładowo w wyroku WSA z dnia 4 marca 2009 III SA/Wa 3156/08 (dotyczącym podobnego stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszego wniosku) Sąd rozstrzygnął problem nieodpłatnego przekazania towarów w ramach programu lojalnościowego czy też w ramach konkursów i loterii. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że jeżeli podatnik przekazuje nieodpłatnie towar należący do jego przedsiębiorstwa, to dla uznania, iż mamy do czynienia z podlegającą opodatkowaniu dostawą towarów, konieczne jest ustalenie, że przekazanie zostało dokonane na cele inne, niż związane z przedsiębiorstwem. Sąd podkreślił, iż konstrukcja art. 7 ust. 2 ustawy o VAT zawiera koniunkcję zgodnie z którą aby dane przekazanie mogło zostać uznane za dostawę o której mowa w art. 5 ust. 1 konieczne jest przekazanie:

1.

nieodpłatne oraz

2.

na cele niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Brak któregokolwiek z powyższych elementów wyklucza opodatkowanie takiego przekazania. Podobne stanowisko zaprezentowano także w wyrokach WSA z dnia 15 lipca 2009 I SA/Wr 507/09, z dnia 14 lutego 2008 r. I SA/Rz 875/07, 20 marca 2008 I SA/Łd 1432/07, oraz wyrokach NSA: sygn. FSK 600/07 z 13 maja 2008 oraz z 23 marca 2009 r. I FPS 6/08 - orzeczenie wydane w poszerzonym składzie.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego niniejszej sprawy Spółka prezentuje stanowisko, że zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o VAT nie stanowi dostawy towarów przekazanie przez podatnika bez wynagrodzenia towarów należących do przedsiębiorstwa w ramach akcji promocyjno reklamowych, na cele wiążące się z tym przedsiębiorstwem, nawet jeżeli Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem tych towarów.

Należy przy tym podkreślić, że pogląd zaprezentowany w niniejszym zapytaniu znajduje oparcie zarówno w obowiązujących przepisach prawa jak również orzecznictwie sądów administracyjnych.

Ad. 2

W związku z tym, że na udokumentowanie czynności nieodpłatnego przekazania towarów w ramach prowadzonej działalności wystawiane były faktury wewnętrzne, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, korekty podatku należnego należy dokonać poprzez:

1.

wystawienie wewnętrznych faktur korygujących,

2.

ujęcie wymienionych w pkt 1 faktur korygujących w bieżącym okresie rozliczeniowym, przykładowo: w marcu 2010 r. wystawiane są wewnętrzne faktury korygujące do faktur wewnętrznych wystawionych w czerwcu 2005 r.. Zmniejszenie kwoty podatku należnego z tytułu nieprawidłowego opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów dokonanego w czerwcu 2005 r. nastąpi w rozliczeniu za marzec 2010 r..

Mając na względzie powyższe uprzejmie Spółka prosi o zajęcie stanowiska w niniejszej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy).

Z kolei przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się - w myśl art. 7 ust. 2 ustawy - również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.

przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2.

wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Jednocześnie z treści art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż nie uznaje się za dostawę towarów przekazywania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Stosownie natomiast do postanowień z art. 7 ust. 4 cyt. ustawy, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.

o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;

2.

których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Natomiast w myśl art. 7 ust. 7, przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się niewielką ilość towaru reprezentującą określony rodzaj lub kategorię towarów, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż w ramach prowadzonej działalności, Spółka prowadzi i zamierza prowadzić działania zmierzające do zwiększenia popytu na dystrybuowane przez siebie towary. Działania te w założeniu mają przyciągnąć nowych klientów oraz nagradzać dłuższą współpracę stałych odbiorców. Ponadto działania, o których mowa mają na celu kształtowanie pozytywnego wizerunku Spółki, jako solidnego partnera w interesach. Działania te obejmują: programy lojalnościowe, konkursy i loterie premiowe, program partnerski e-profit, wydawanie towarów na cele reprezentacji, wydawanie towarów na cele reklamy. W ramach ww. działań dochodzi do nieodpłatnego przekazania towarów. Dokonując nabycia towarów przeznaczonych na ww. cele, w związku z faktem iż są związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, Spółka pomniejsza podatek należny o kwoty podatku naliczonego.

Wnioskodawca prezentuje stanowisko, iż zgodnie z art. 7 ust. 2 i ust. 3 ustawy, nie stanowi dostawy towarów przekazanie przez podatnika bez wynagrodzenia towarów należących do przedsiębiorstwa w ramach akcji promocyjno-marketingowych, na cele wiążące się z tym przedsiębiorstwem, nawet jeżeli Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem tych towarów.

Gramatyczna wykładnia art. 7 ust. 2 ustawy budzi pewne wątpliwości, zatem nie można się tylko na niej opierać. W celu dokonania prawidłowej analizy treści normy prawnej wynikającej z przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zasadnym jest dokonanie wykładni systemowej wewnętrznej, z uwzględnieniem brzmienia ust. 3 tego artykułu, będącego przepisem szczególnym w stosunku do uregulowania art. 7 ust. 2 tej ustawy.

Przede wszystkim zauważyć należy, że określone w ust. 3 wyłączenia od zakresu zastosowania przepisu ust. 2, dotyczą towarów, których zbycie co do zasady jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Jeśli zatem na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług przekazanie towarów określonych w tym przepisie, których wydanie niewątpliwie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem - podlega wyłączeniu od opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to w konsekwencji należy wnioskować, że art. 7 ust. 2 ustawy stanowi podstawę do opodatkowania również nieodpłatnego przekazania towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Odmienna interpretacja podważałaby racjonalność ustawodawcy. Gdyby przyjąć bowiem, iż opodatkowaniu na mocy ust. 2 podlegają wyłącznie czynności w ogóle nie związane z przedsiębiorstwem, zbędne byłoby wyłączanie z opodatkowania czynności, które i tak nie podlegałyby opodatkowaniu jako związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

Zatem z powołanych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nie tylko nieodpłatne przekazanie towarów na cele niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem, ale także nieodpłatne przekazanie towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, za wyjątkiem próbek, prezentów o małej wartości, czy też drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu tych towarów.

W przedmiotowej sprawie nie można także pominąć wykładni prowspólnotowej. Unormowanie zawarte w art. 7 ust. 2 i ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług nawiązuje do treści art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347.1 i L 384.92), będącej odpowiednikiem art. 5 (6) VI Dyrektywy Rady, z którego wynika, że wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę towarów. Za odpłatną dostawę towarów nie uznaje się jednakże wykorzystania do celów działalności przedsiębiorstwa podatnika towarów stanowiących prezenty o niskiej wartości i próbki. Analiza powołanych przepisów pozwala stwierdzić, że swoją dyspozycją obejmują one każde nieodpłatne zbycie towarów, zarówno do celów innych niż prowadzona działalność gospodarcza, jak i do celów tej działalności.

Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, iż wątpliwości związane z właściwym rozumieniem i następnie stosowaniem ww. przepisu rozstrzygnięte zostały przez ETS w sprawie C-48/97 Kuweit Petroleum z dnia 7 kwietnia 1999 r. Udzielając odpowiedzi na pytanie prejudycjalne, zgodnie z art. 234 TWE, ETS stwierdził, że z brzmienia literalnego art. 5 ust. 6 zdanie pierwsze Szóstej Dyrektywy wynika, że przepis ten traktuje jako dostawę dokonaną za wynagrodzeniem (więc podlegającą podatkowi VAT) nieodpłatne wydanie przez podatnika towarów należących do aktywów jego przedsiębiorstwa, w przypadku gdy podatek VAT należny z tytułu nabycia towarów podlegał odliczeniu. Nie ma przy tym znaczenia, czy wydanie to zostało dokonane w celach związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem. Zdaniem ETS, drugie zdanie tego przepisu wyłączające opodatkowanie w przypadku wykorzystania towarów w celu wydania próbek lub wręczenia prezentów o małej wartości w celach związanych z przedsiębiorstwem podatnika nie miałoby sensu, gdyby pierwsze zdanie nie nakładało podatku VAT na nieodpłatne wydanie takich towarów przez podatnika, nawet jeśli jest ono dokonywane w związku z prowadzonym przedsiębiorstwem.

W ocenie tut. organu nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, iż w sprawie opisanej we wniosku, wykładnia prowspólnotowa nie ma zastosowania. Należy zauważyć, że Polska ma obowiązek stosowania wykładni prowspólnotowej od momentu wejścia do Unii Europejskiej, czyli od dnia 1 maja 2004 r. W założeniu art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE, będący odpowiednikiem art. 5 ust. 6 Szóstej Dyrektywy powinien zostać całkowicie odzwierciedlony w ustawie. W sytuacji, gdy konstrukcja art. 7 ust. 2 i ust. 3 budzi pewne trudności interpretacyjne, zasadne jest interpretowanie prawa krajowego tak, aby osiągnąć wyznaczony przez Dyrektywę rezultat.

Na poparcie swojego stanowiska, Wnioskodawca przytoczył szereg wyroków wojewódzkich sądów administracyjnych oraz wyroki NSA: sygn. I FSK 600/07 z 13 maja 2008 r. oraz I FPS 6/08 - orzeczenie wydane w poszerzonym składzie z 23 marca 2009 r. Odnośnie powyższych wyroków tut. organ podkreśla, iż wyroki te wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, zatem tut. organ nie jest nimi związany przy dokonywaniu oceny prawnej stanowiska Wnioskodawcy w indywidualnej sprawie dotyczącej podobnej tematyki.

Rozstrzygnięcia dokonane przez Sąd wiążą bowiem wyłącznie w konkretnych sprawach, w których zostały wydane. Tut. organ nie neguje roli orzecznictwa jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, aczkolwiek w przedmiotowej sprawie nie podziela linii orzecznictwa przyjętej w wyrokach przedstawionych przez Wnioskodawcę.

Należy także zauważyć, iż przy wyroku I FSK 600/07 jeden z sędziów NSA zgłosił zdanie odrębne, w którym zauważył iż: "dokonujący wykładni Naczelny Sąd Administracyjny powinien przyjąć domniemanie, że dokonując implementacji dyrektywy państwo członkowskie miało zamiar jej pełnego wykonania. Punktem wyjścia jest zawsze wykładnia językowa. Gdy ona nie wystarcza, konieczne jest zatem odwoływanie się do interpretacji systemowej i celowościowej. Podstawowym celem dokonywania wykładni systemowej jest zapewnienie zgodności między normami należącymi do odrębnych porządków prawnych (tekst jedn. prawa polskiego i prawa wspólnotowego) oraz inspirowanie organu stosującego prawo krajowe do wyboru takiego rezultatu wykładni, który zapewnia możliwie największą skuteczność prawu wspólnotowemu. W konsekwencji sąd krajowy powinien dokonać wykładni istniejącego prawa wewnętrznego tak, aby uwzględniała ona treść, jak i cel przepisu prawa wspólnotowego. Natomiast wykładnia celowościowa prawa wspólnotowego nakazuje w większym stopniu uwzględniać cele konkretnych rozwiązań prawnych niż literalne brzmienie przepisów je zawierających."

Biorąc pod uwagę powyższe tut. organ stoi na stanowisku, iż z konstrukcji art. 7 ust. 2 oraz art. 7 ust. 3 wynika podstawa prawna do zastosowania opodatkowania przekazanych towarów bez wynagrodzenia na cele związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem, w przypadku gdy przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Odnosząc się do konkretnych działań podejmowanych przez Wnioskodawcę, jeżeli wydawanych towarów nie można uznać za prezenty o małej wartości, próbki oraz drukowane materiały reklamowe i informacyjne, a Spółce przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, należy stwierdzić, iż:

* nieodpłatne wydanie nagród w zamian za punkty w programie lojalnościowym podlega opodatkowaniu,

* nieodpłatne wydanie nagród w konkursach i loteriach premiowych podlega opodatkowaniu,

* nieodpłatne wydanie nagród w zamian za punkty lub bony towarowe w ramach programu partnerskiego podlega opodatkowaniu, natomiast wydanie bonów upominkowych nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu z uwagi na fakt, iż bony nie mieszczą się w definicji towarów ujętej w art. 2 pkt 6 ustawy,

* nieodpłatne wydanie towarów na cele reprezentacji podlega opodatkowaniu, natomiast zużycie towarów podczas spotkań z kontrahentami nie podlega opodatkowaniu,

* nieodpłatne wydanie towarów na cele reklamy podlega opodatkowaniu.

Reasumując, nieodpłatne przekazanie towarów przez Spółkę w ramach działań promocyjno-reklamowych, o których mowa we wniosku, mających na celu kształtowanie pozytywnego wizerunku Spółki jako solidnego partnera w interesach w przypadku, gdy przy ich nabyciu Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, stanowi dostawę towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

Opodatkowaniu nie podlega natomiast - bez względu na istnienie prawa do odliczenia - przekazanie towarów wskazanych w art. 7 ust. 3-7 ustawy, tj. towarów uznanych za prezenty o małej wartości, próbki oraz drukowane materiały reklamowe i informacyjne.

Tym samym pytanie nr 2 należało uznać za bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl