IPPP1-443-1108/08-4/JF

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 21 sierpnia 2008 r. Izba Skarbowa w Warszawie IPPP1-443-1108/08-4/JF

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 4 czerwca 2008 r. (data wpływu 10 czerwca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki dla usługi kompleksowej - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki dla usługi kompleksowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedsiębiorstwo T Spółka z o.o. jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości. Nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste przed dniem 1 maja 2004 r. i została zabudowana kompleksem budynków, które stanowią Ośrodek Wypoczynkowy. Wymieniony ośrodek na mocy umowy dzierżawy z dnia 25 kwietnia 2006 r. wydzierżawiany jest przez Spółkę osobie prowadzącej działalność gospodarczą. Dzierżawca za korzystanie z ośrodka wypoczynkowego ponosi opłaty określone w § 7 umowy dzierżawy - oprócz czynszu dzierżawnego płatnego rocznie, dzierżawca zobowiązany jest do pokrywania kosztów opłaty za użytkowanie wieczyste, podatku od nieruchomości oraz ubezpieczenia majątkowego i OC.

W związku z faktem, iż obie strony umowy dzierżawy są przedsiębiorcami, do których ma zastosowanie ustawa o VAT, MPT z tytułu opłat należnych w związku z dzierżawą ośrodka, dzierżawca wystawia faktury VAT. Na należności wynikające z tych faktur składają się opłaty opisane powyżej. Wszystkie pozycje wyszczególnione w fakturze opodatkowane są stawką VAT 22%. Dzierżawca kwestionuje wysokość tej stawki w stosunku do opłat z tytułu użytkowania wieczystego, twierdząc, iż opłata ta w stosunku do nich winna być zwolniona z podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Dokonując dostawy usługi kompleksowej (wydzierżawienie ośrodka wypoczynkowego) wystawiliśmy fakturę VAT z zastosowaniem jednolitej stawki podatku VAT 22% na wszystkie usługi wchodzące w skład usługi kompleksowej (użytkowanie wieczyste, podatek od nieruchomości oraz składka ubezpieczeniowa) - czy nasze działanie jest prawidłowe.

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega w szczególności odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Nadto, z mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 tej ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Co więcej, na mocy art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wobec sprzedaży towarów i usług wynosi co do zasady 22%. Mając powyższe na uwadze uznać należy, że czynsz dzierżawy opodatkowany jest podatkiem VAT w wysokości 22%. Usługa ta nie jest bowiem wyszczególniona w przepisach szczególnych określających inną stawkę.

Nadto, z wyjaśnień zawartych w pkt 7.6.8 zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonych Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 z późn. zm.), które zgodnie z § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z 6 kwietnia 2004 r. w sprawie PKWiU (Dz. U. Nr 89, poz. 844 z późn. zm.) stosowane jest nadal do celów podatkowych, wynika, że usługa złożona składająca się z kombinacji różnych czynności powinna być zaklasyfikowana tak, jak gdyby składała się z usługi, która nadaje całości zasadniczy charakter. Definicja powyższa stosowana jest do określenia tzw. usługi kompleksowej, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT w jednej stawce. O stawce VAT przy usługach kompleksowych składających się z usługi głównej oraz usług towarzyszących decyduje usługa główna. Do całości usługi kompleksowej podatnik powinien zatem zastosować stawkę właściwą dla usługi głównej. Nieprawidłowe jest dążenie do rozdzielania usługi kompleksowej na samą sprzedaż i oddzielnie ocenianą, z punktu widzenia podatkowego, inną czynność. Odmienne stanowisko, dopuszczające podział czynności kompleksowej na kilka czynności odrębnie ocenianych z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego, stoi w sprzeczności do unormowania zawartego w art. 6 ust. 2 VI Dyrektywy wskazującego, iż w przypadku czynności kompleksowych należy przyjmować jednolitą stawkę podatkową dla całego kompleksu czynności. W takim wypadku stawkę podatkową całego kompleksu czynności determinować będzie czynność podstawowa (wyrok WSA z 2 lutego 2007 r. I SA/Kr 150/06). Wobec powyższego, czynności, które stanowią kategorię usług towarzyszących, nie będą stanowiły odrębnego przedmiotu klasyfikowania, a tym samym będą opodatkowane jak czynność główna i jak czynność ta klasyfikowane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Dzierżawa lokalu stanowi świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, wobec czego jest także czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.

Podstawową stawką opodatkowania w podatku od towarów i usług jest, w świetle art. 41 ust. 1 ustawy, stawka 22%. Natomiast na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W pozycji 4 załącznika nr 4 do ustawy wymieniono usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe (PKWiU ex 70.20.11). Opodatkowanie lub zwolnienie od podatku VAT wynajmu nieruchomości mieszkalnych uzależnione zatem jest od celu na jaki będzie ona wynajmowana.

W przypadku wynajmu na cele mieszkaniowe - będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, natomiast w przypadku dzierżawy na cele inne niż mieszkaniowe czynność ta będzie opodatkowana stawką określoną w art. 41 ust. 1 ustawy tj. 22%. Oznacza to, że dzierżawa nieruchomości na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki 22%.

Z treści art. 29 ust. 1. wynika, że podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest usługa najmu, dzierżawy, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (podatek od nieruchomości, opłata za wieczyste użytkowanie, OC, itp.). Wyliczenie, co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych).

Brak jest podstaw do wydzielenia z podstawy opodatkowania z tytułu świadczonych usług najmu (dzierżawy) do odrębnego fakturowania takich części składowych czynszu jak: podatek od nieruchomości, opłaty za użytkowanie wieczyste, czy ubezpieczenie majątkowe i OC. W każdym bowiem przypadku traktować je należy jako część kwoty należnej z tytułu świadczonej usługi dzierżawy (najmu) i opodatkować według stawki właściwej dla usługi dzierżawy, tj. 22%. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega bowiem świadczenie usługi dzierżawy jako całości. Przedmiotem określonej umową czynności jest skategoryzowana usługa, nie zaś sekwencja czy też zbór dowolnie wyodrębnionych w jej ramach usług. Na tę okoliczność zarejestrowany czynny podatnik VAT w oparciu o art. 106 ust. 1 ustawy jest obowiązany wystawić fakturę, stwierdzającą wykonanie usługi najmu.

Z wyjaśnień zawartych w pkt 7.6.8 zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 z późn. zm.), które zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 89, poz. 844 z późn. zm.)stosowane jest nadal do celów podatkowych wynika, że w przypadku gdy usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, powinna być zaklasyfikowana tak, jak gdyby składała się z usługi, która nadaje całości zasadniczy charakter.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca wystawia fakturę VAT z tytułu opłat należnych w związku z dzierżawą ośrodka wypoczynkowego. Opłaty z tytułu czynszu dzierżawnego, podatku od nieruchomości oraz ubezpieczenia majątkowego i OC zostały wyszczególnione na fakturze i opodatkowane stawką 22% podatku od towarów i usług. Z zawartej umowy wynika, iż dzierżawca poza czynszem pokrywa koszty stałe związane z dzierżawioną nieruchomością, a Spółka koszty te przenosi na dzierżawcę, tj. koszty związane z podatkiem od nieruchomości i opłatami z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, ubezpieczenia majątkowego i OC. Treść wniosku wskazuje na świadczenie przez Spółkę usługi kompleksowej.

W tak przedstawionym stanie faktycznym należy stwierdzić, że opłaty podatku od nieruchomości, ubezpieczenia majątkowego i OC oraz opłaty z tytułu wieczystego użytkowania stanowią element cenotwórczy kompleksowej usługi dzierżawy. Wobec powyższego przedmiotem opodatkowania jest skategoryzowana usługa, nie zaś zbiór wyodrębnionych w jej ramach usług. Opłaty te stanowią część składową czynszu, pozostając w związku ze świadczoną usługą, są więc obrotem w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i zawierają ten podatek. Z uwagi na powyższe opodatkowaniu nie będą podlegać poszczególne koszty, ale kompleksowa usługa dzierżawy, opodatkowana na zasadach ogólnych według stawki podatku w wysokości 22%.

W związku z powyższym należy uznać stanowisko Podatnika za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl