Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 13 października 2009 r.
Izba Skarbowa w Warszawie
IPPB5/423-423/09-4/IŚ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Banku przedstawione we wniosku z dnia 22 lipca 2009 r. (data wpływu 27 lipca 2009 r.) oraz piśmie uzupełniającym z dnia 29 września 2009 r. (data nadania 29 września 2009 r., data wpływu 30 września 2009 r.) - na wezwanie Nr IPPB5/423-423/09-2/IŚ z dnia 22 września 2009 r. (data nadania 23 września 2009 r., data doręczenia 25 września 2009 r.) - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sprecyzowania, jakie salda bilansowe podlegają zaliczeniu do przychodów lub do kosztów uzyskania przychodów przy zmianie metody ustalania różnic kursowych z podatkowej na metodę wg przepisów o rachunkowości - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sprecyzowania, jakie salda bilansowe podlegają zaliczeniu do przychodów lub do kosztów uzyskania przychodów przy zmianie metody ustalania różnic kursowych z podatkowej na metodę wg przepisów o rachunkowości.

Z uwagi na fakt, iż wyżej określony wniosek zawierał braki formalne, tutejszy organ podatkowy wezwał Bank pismem Nr IPPB5/423-423/09-2/IŚ z dnia 22 września 2009 r. o uzupełnienie tego wniosku w przedmiotowym zakresie.

Wniosek uzupełniono prawidłowo w wyznaczonym terminie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca - Bank (dalej jako: "Bank" albo "Spółka") jest podmiotem prowadzącym działalność bankową na podstawie decyzji Komisji Nadzoru Finansowego wydanej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 z późn. zm.; dalej: ustawa PB). Oznacza to, iż Spółka jest bankiem w rozumieniu ustawy PB.

W bieżącym roku podatkowym Bank stosuje tzw. podatkową metodę rozliczania różnic kursowych, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 1) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr.54. poz. 654 z późn. zm.; dalej: ustawa p.d.o.p.).

W konsekwencji Bank rozpoznaje różnice kursowe dla celów podatkowych w oparciu o art. 15a ustawy p.d.o.p.

Obecnie Bank rozważa możliwość zmiany metody ustalania różnic kursowych dla celów podatkowych (tzw. metoda podatkowa jest stosowana przez Bank od początku prowadzenia działalności). Bank zamierza wraz z rozpoczęciem nowego roku podatkowego przejść na tzw. rachunkową metodę ustalania różnic kursowych dla celów podatkowych, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy p.d.o.p. Planowane jest, iż nowo wybrana metoda ustalania różnic kursowych będzie stosowana przez Bank przez co najmniej 3 lata podatkowe.

Spółka podkreśla, iż jako bank w rozumieniu ustawy PB podlega obowiązkowemu badaniu przez podmioty uprawnione (biegłych rewidentów). Oznacza to, iż sprawozdania finansowe sporządzane przez Bank podlegają obowiązkowemu badaniu przez podmioty uprawnione (biegłych rewidentów). Obowiązek ten wynika z art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 z z późn. zm.; dalej u.rach.), zgodnie z którym obligatoryjnemu badaniu przez biegłych rewidentów podlegają m.in. roczne sprawozdania banków (stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 2 u.rach., przez bank należy rozumieć jednostkę działającą na podstawie przepisów Prawa bankowego).

Mając na względzie powyższe, tj. fakt, iż sprawozdania finansowe sporządzane przez Bank podlegają badaniu przez podmioty uprawnione (biegłych rewidentów) oraz zamiar Banku stosowania tzw. metody rachunkowej przez co najmniej 3 kolejne lata podatkowe - Bank, na skutek złożenia pisemnego zawiadomienia do właściwego dla Banku naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tej metody, będzie uprawniony do ustalania różnic kursowych dla celów podatkowych zgodnie z tzw. metodą rachunkową od nowego roku podatkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z wyborem dla celów podatkowych tzw. metody rachunkowej ustalania różnic kursowych, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy p.d.o.p., Bank zobowiązany będzie na pierwszy dzień roku podatkowego, w którym metoda ta zostanie wybrana zaliczyć odpowiednio do kosztów bądź przychodów podatkowych jedynie naliczone różnice kursowe ustalone na podstawie przepisów o rachunkowości na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego, tj. bez uwzględniania różnic kursowych naliczonych w latach poprzedzających ten rok.

Zdaniem Banku, przy zmianie metody ustalania różnic kursowych z tzw. "podatkowej" na metodę "rachunkową", Bank powinien dla celów podatkowych zaliczyć na pierwszy dzień roku podatkowego stosowania tej metody odpowiednio do kosztów bądź przychodów podatkowych naliczone różnice kursowe ustalone na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego, a zatem różnice kursowe wynikające z wyceny dokonanej w tym roku.

Uzasadnia to w następujący sposób:

Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy pop, podatnicy mogą ustalać różnice kursowe dla celów podatkowych na podstawie:

* art. 15a ustawy p.d.o.p. (tzw. metoda podatkowa, albo

* przepisów o rachunkowości (tzw. metoda rachunkowa).

Stosownie do art. 9b ust. 3 ustawy p.d.o.p., podatnicy ustalający różnice kursowe dla celów podatkowych w oparciu o tzw. metodę rachunkową są zobowiązani stosować tą metodę przez okres nie krótszy niż trzy lata podatkowe, licząc od początku roku podatkowego, w którym została przyjęta ta metoda. Jednocześnie podatnik celem skorzystania z omawianej metody rozpoznawania różnic kursowych dla celów podatkowych musi spełniać następujące warunki:

* w okresie stosowania metody rachunkowej rozpoznawania różnic kursowych sprawozdania finansowe sporządzane przez podatnika muszą podlegać badaniu przez podmioty uprawnione do ich badania (biegłych rewidentów) oraz

* w terminie 30 dni od daty rozpoczęcia działalności gospodarczej (w odniesieniu do podatników rozpoczynających prowadzenie działalności w trakcie roku) zawiadomić w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika o wyborze tej metody.

Bank podaje, iż w zdarzeniu przyszłym spełni wyżej określone warunki, tj. sprawozdania finansowe przez niego sporządzane podlegają obowiązkowi badania przez biegłych rewidentów z mocy u.rach., a ponadto zamierza w terminie, o którym mowa w przytoczonym powyżej art. 9b ust. 3 ustawy p.d.o.p., złożyć pisemne zawiadomienie o wyborze tzw. metody rachunkowej oraz zamierza stosować tę metodę przez co najmniej 3 kolejne lata podatkowe.

Dalej wskazuje, iż ustawodawca art. 9b ust. 5 ustawy p.d.o.p. nałożył na podatników wybierających tzw. metodę rachunkową dodatkowy obowiązek.

Zgodnie bowiem z art. 9b ust. 5 ustawy p.d.o.p., w przypadku wyboru metody ustalania różnic kursowych, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 (tzw. metoda rachunkowa), podatnicy na pierwszy dzień roku podatkowego, w którym została wybrana ta metoda, zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów naliczone różnice kursowe ustalone na podstawie przepisów o rachunkowości na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego.

Mając na względzie treść ww. przepisu Bank uważa, iż ustawodawca obliguje podatników do rozliczenia dla celów podatkowych wyłącznie naliczonych różnic kursowych ustalonych na podstawie przepisów o rachunkowości na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego z tytułu transakcji wyceny aktywów i pasywów oraz pozycji pozabilansowych w walucie obcej (na co wskazuje również art. 9b ust. 2 ustawy p.d.o.p.).

Zauważa przy tym, iż na ostatni dzień roku podatkowego naliczonymi różnicami kursowymi z transakcji, aktywów i pasywów oraz pozycji pozabilansowych w walucie obcej ustalonymi na podstawie przepisów o rachunkowości będą różnice z tytułu wyceny dokonanej zgodnie z art. 30 u.rach. Wycena ta dokonywana jest na dzień bilansowy, tj. dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych za dany rok, czyli na ostatni dzień roku podatkowego, o którym mowa w analizowanym art. 9b ust. 5 ustawy p.d.o.p.

Wskazuje w tym miejscu, iż z punktu widzenia rachunkowości naliczone różnice kursowe, ustalone na dzień bilansowy, czyli różnice kursowe powstałe z wyceny wpływają na wynik finansowy tego roku, za które sporządzane jest sprawozdanie. Jednocześnie mając na względzie art. 9b ust. 5 p.d.o.p., a zatem z punktu widzenia podatkowego, różnice kursowe z wyceny na dzień bilansowy roku poprzedzającego przejście na rachunkową metodę ustalania różnic kursowych dla potrzeb rozliczeń podatkowych zostają zaliczone do przychodów lub kosztów pod datą pierwszego dnia następnego roku podatkowego, tzn. roku podatkowego, który rozpoczyna przynajmniej trzyletni okres stosowania metody rachunkowej. Tym samym - podkreśla Bank - zaliczone do kosztów bądź przychodów podatkowych powinny być tylko i wyłącznie różnice naliczone w poprzednim roku, a zatem z wyceny dokonanej na ostatni dzień tego roku (a nie z wyceny z lat poprzednich, tj. wyceny dokonywanej na ostatni dzień bilansowy tych lat począwszy od daty zaksięgowania zobowiązania/należności). Wynika to z faktu, iż różnice kursowe ustalone na dzień bilansowy, powstałe z wyceny aktywów i pasywów w walutach obcych wpływają na wynik finansowy tego roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe. Zatem różnice te w kolejnym roku nie stanowią już naliczonych różnic kursowych tego roku. Oznacza to, iż jedynymi naliczonymi różnicami kursowymi ustalonymi na podstawie przepisów o rachunkowości na ostatni dzień danego roku podatkowego są różnice kursowe z wyceny dokonanej w tym roku.

Podsumowując powyższe stwierdza, iż w związku z przejściem na metodę rachunkową ustalania różnic kursowych Bank powinien dla celów podatkowych zaliczyć na pierwszy dzień roku podatkowego stosowania tej metody odpowiednio do kosztów bądź przychodów podatkowych naliczone różnice kursowe ustalone na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego, a zatem różnice kursowe wynikające z wyceny dokonanej w tym roku.

Na podparcie własnego stanowiska Bank wskazuje, iż jest ono tożsame z poglądem zaprezentowanym przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 2 grudnia 2008 r. (sygn. IBPBI/2/423-964/08/MO). W interpretacji tej (odnoszącej się do analogicznego stanu faktycznego) wskazano, co następuje:

"Z literalnego brzmienia przepisu art. 9b ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, iż podatnicy, którzy wybrali metodę ustalania różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości, na pierwszy dzień roku podatkowego, w którym została wybrana ta metoda zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów naliczone różnice kursowe na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego. Przepisy ustawy podatkowej określają precyzyjnie dzień ustalenia różnic kursowych, to jest na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego, czyli w opisanej przez Spółkę sytuacji - 31 grudnia 2006 r., a nie w latach wcześniejszych".

Podaje również, iż analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 19 czerwca 2009 r. (sygn. IPPB5/423-240/09-4/IŚ).

Końcowo, Bank wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Banku w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Banku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl