Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 21 października 2009 r.
Izba Skarbowa w Warszawie
IPPB5/423-418/09-7/MB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 15 lipca 2009 r. (data wpływu 27 lipca 2009 r.) oraz piśmie z dnia 2 października 2009 r. (data wpływu 8 października 2009 r.), uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 25 września 2009 r. Nr IPPB5/423-418/09-5/MB (data nadania 25 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania płatności na rzecz reasekuratora z tytułu jego udziału w składce ubezpieczeniowej - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania płatności na rzecz reasekuratora z tytułu jego udziału w składce ubezpieczeniowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka SA Oddział w Polsce jest oddziałem zagranicznego przedsiębiorcy będącego zakładem ubezpieczeń. Jednostką macierzystą Oddziału jest Spółka Akcyjna z siedzibą we Francji. Oddział został zarejestrowany w dniu 25 października 2006 r. w Sądzie Rejonowym, Wydział Gospodarczy KRS pod numerem. Oddział prowadzi działalność ubezpieczeniową bezpośrednią i pośrednią zgodnie z przepisami Ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2005.155.1095 z późn. zm.) oraz Ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U.123.124.1151 z późn. zm.).

Zakłady ubezpieczeń i ich oddziały, w tym X, korzystają z ochrony reasekuracyjnej polegającej na przekazywaniu do innych podmiotów ubezpieczeniowych (tzw. reasekuratorów) części ryzyka ubezpieczeniowego objętego z tytułu zawartych przez siebie umów ubezpieczenia. W szczególności, w zamian za ustaloną w umowie reasekuracyjnej części składki z tytuły danej polisy wystawionej przez zakład ubezpieczeń, reasekurator przejmuje zobowiązanie wypłaty określonej części odszkodowania wynikającego z tej polisy (w przypadku zajścia ubezpieczonego zdarzenia).

Korzystanie z ochrony reasekuracyjnej jest podyktowane względami bezpieczeństwa, finansowego zakładu ubezpieczeń i wynika z wymogów nałożonych przepisami Ustawy o działalności ubezpieczeniowej. Ograniczenia krajowego rynku ubezpieczeniowego powodują, że zakłady ubezpieczeń, w tym X, korzystają z ochrony przez zagranicznych reasekuratorów.

X rozważa również korzystanie z reasekuratorów, którzy posiadają swoją siedzibę w tzw. "rajach podatkowych", na przykład Bermudach.

Pytanie Spółki:

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychody uzyskiwane na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przez podatników nie mających tutaj siedziby ani zarządu, z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych usług reklamowych zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze, podlegają 20% zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu.

W związku z powyższym, powstaje wątpliwość czy przychody z tytułu usług reasekuracji uzyskiwane na terytorium Polski przez zagranicznych reasekuratorów, w tym takich, którzy swoją siedzibę posiadają w krajach o łagodnym reżimie podatkowym (np. Bermudy) stanowią kategorię przychodów o podobnym charakterze do wyżej wymienionych przychodów podlegających 20% podatkowi, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym.

Stanowisko Spółki:

Pomimo zastosowania przez ustawodawcę otwartego katalogu świadczeń podlegających 20% podatkowi zgodnie z art. 21 ust. 1. pkt 2a Ustawy o podatku dochodowym, bez względu na siedzibę zagranicznych reasekuratorów, usługi wymienione w niniejszym artykule wyraźnie wskazują że nie obejmuje on usług reasekuracyjnych.

Podobne stanowisko zajął Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w piśmie nr 1MUS-14711DB/423/75/2004, skierowanym do indywidualnego podatnika (X Polska Towarzystwo Ubezpieczeń S.A) w którym stwierdził, że usługi reasekuracyjne zalicza się do wyspecjalizowanych usług ubezpieczeniowych, które należą do innej grupy niż wymienione w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 2a, jak również z uwagi na cel i charakter tych usług nie są podobne do świadczeń w nim wymienionych. Z uwagi na powyższe nie podlegają opodatkowaniu w Polsce zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Analiza stanowiska Ministra Finansów jednoznacznie wskazywała (w uzasadnieniu rządowego projektu zmian do Ustawy o podatku dochodowym na 2003 r., czyli od momentu obowiązywania 20% podatku), że celem zapisów art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym jest uszczelnienie polskiego systemu podatkowego i zapobieganie "wyprowadzaniu" zysków z podmiotów polskich bez ich opodatkowania podatkiem dochodowym. Rzeczywiście w przypadku świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ryzyka takiego nie można wykluczyć, jednakże, w przypadku X i innych zakładów ubezpieczeń, zawieranie umów reasekuracyjnych ma na celu scedowanie na zakład ubezpieczeń część ryzyk, co jest niezbędne z ekonomicznego punku widzenia. Należy podkreślić, iż przepływy pieniężne w przypadku umów reasekuracyjnych odbywają się, co do zasady w obydwu kierunkach, tzn. z Polski i do Polski, więc trudno byłoby argumentować, że zawieranie umów reasekuracyjnych miałoby służyć wyprowadzaniu" zysków z krajowych zakładów ubezpieczeń.

Mając powyższe na uwadze, X SA Oddział w Polsce wnioskuje o potwierdzenie stanowiska, zgodnie z którym przychody z tytułu reasekuracji wypłacane na rzecz reasekuratorów nie mających w Polsce siedziby ani zarządu, bez względu na kraj ich siedziby, a więc także tych, których siedziba znajduje się na terenie tzw. "rajów podatkowych" nie stanowią kategorii przychodów podlegających 20% zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 54 z 2000 r., poz. 654 z późn. zm.) podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - ustala się w wysokości 20% przychodów.

Przy czym zgodnie z art. 21 ust. 2 u.p.d.p. przepisy art. 21 ust. 1 tej ustawy określające zakres opodatkowanych w Polsce ryczałtem należności uzyskiwanych, przez nierezydentów mają zastosowanie wtedy, kiedy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta przez Polskę z krajem rezydencji podatkowej osoby zagranicznej uzyskującej należność, nie stanowi inaczej. Warunkiem zastosowania art. 21 u.p.d.o.p. jest więc, by umowa w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, zawarta z krajem, na którego terytorium podatnik ma siedzibę nie stanowiła inaczej. Pierwszeństwo zastosowania mają tu bowiem postanowienia takiej umowy (art. 22a p.d.o.p.).

Odnosząc powyższe do zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku Spółka zakupując usługę reasekuracji (reasekuracja bierna) od kontrahenta zagranicznego winna stosować art. 21 ust. 1 pkt 2a p.d.o.p. z uwzględnieniem umów o zapobieżeniu podwójnego opodatkowania, co oznacza, że w pierwszej kolejności winna sprawdzić:

* czy pomiędzy Polską i państwem rezydencji osoby uzyskującej przychód została zawarta i obowiązuje umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania;

* jeżeli obowiązuje umowa, to jakie są jej postanowienia odnośnie podziału jurysdykcji podatkowej pomiędzy państwem rezydencji i państwem źródła (w tym przypadku Polski).

Jeżeli została zawarta umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z krajem kontrahenta (tutaj reasekuratora), to należy ustalić, czy Polska jako państwo źródła posiada jurysdykcję podatkową w odniesieniu do określonych przychodów.

Jeżeli natomiast nie została zawarta umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z krajem kontrahenta, przepis art. 21 u.p.d.o.p. znajduje zastosowanie bezpośrednio.

Np. Polski i Bermudów - Terytorium Zamorskiego Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (wskazane we wniosku) nie łączy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania. Bermudy znajdują się na liście krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową w systemach podatkowych. W konsekwencji, stosownie do art. 21 ust. 2 u.p.d.p. do transakcji z podmiotem mającym siedzibę na Bermudach wprost ma zastosowanie przepis art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.p., gdyż brak jest umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, która stanowiłaby inaczej.

Ustawodawca, w wyżej zacytowanym art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p. dokonał wyspecyfikowania świadczeń (usług) podlegających opodatkowaniu podatkiem zryczałtowanym stanowiąc, że podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze, ustala się w wysokości 20% przychodów.

Pomimo dokonania takiego rozróżnienia, katalog przedmiotowych świadczeń, ze względu na zawarcie w nim pojęcia "świadczeń o podobnym charakterze" pozostał jednak katalogiem otwartym.

O możliwości zaklasyfikowania usługi do świadczeń podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym wystarczające jest, zatem stwierdzenie, że usługa jest świadczeniem o podobnym charakterze do świadczeń wymienionych przez ustawodawcę w treści art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.p.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejsze sprawy stwierdzić należy, że usługi reasekuracji świadczone przez kontrahenta z Bermudów na rzecz Wnioskodawcy należą do kategorii usług o charakterze podobnym do usług wymienionych przez ustawodawcę w treści art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.p.

Usługa wykonywana na rzecz Wnioskodawcy w swej istocie odpowiada charakterowi usług wymienionych w treści analizowanego przepisu.

Treść art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.p. jednoznacznie, bowiem wskazuje, że oprócz usług wymienionych w tym przepisie ustawodawca objął obowiązkiem podatkowym także i inne usługi niewymienione w tym przepisie o charakterze podobnym do świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń.

W przedstawionym stanie faktycznym wnioskodawca wskazał, iż korzysta z ochrony reasekuracyjnej polegającej na przekazywaniu do innych podmiotów ubezpieczeniowych (tzw. reasekuratorów) części ryzyka ubezpieczeniowego objętego z tytułu zawartych przez siebie umów ubezpieczenia. W szczególności, w zamian za ustaloną w umowie reasekuracyjnej część składki z tytuły danej polisy wystawionej przez zakład ubezpieczeń, reasekurator przejmuje zobowiązanie wypłaty określonej części odszkodowania wynikającego z tej polisy (w przypadku zajścia ubezpieczonego zdarzenia).

W tym zakresie, zdaniem organu podatkowego, świadczenie na rzecz wnioskodawcy ma charakter podobny do gwarancji, gdyż reasekurator (jako osoba trzecia) przejmuje na siebie zobowiązanie zakładu ubezpieczeń do wypłaty określonej części odszkodowania wynikającego z polisy. Z kolei zgodnie z definicją językową "gwarancja" oznacza odpowiedzialność osoby trzeciej za zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela (Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 1997, t. 1, s. 670).

Reasumując, organ podatkowy stwierdza, że przychody z tytułu usług reasekuracji uzyskiwane na terytorium Polski przez zagranicznych reasekuratorów, w tym takich, którzy swoją siedzibę posiadają w krajach o łagodnym reżimie podatkowym (np. Bermudy) stanowią zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym kategorię przychodów o podobnym charakterze do wyżej wymienionych przychodów podlegających 20% podatkowi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl