Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 10 stycznia 2014 r.
Izba Skarbowa w Warszawie
IPPB3/423-957/13-2/MS1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 28 października 2013 r. (data wpływu: 4 listopada 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości amortyzacji środków trwałych przy zastosowaniu obniżonych, a następnie zmienionych stawek amortyzacyjnych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 4 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości amortyzacji środków trwałych przy zastosowaniu obniżonych, a następnie zmienionych stawek amortyzacyjnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Spółka S.A. (dalej: "Spółka" lub "Wnioskodawca") świadczy usługi leasingu. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zawiera z korzystającymi umowy leasingu, na mocy których oddaje do odpłatnego używania i pobierania pożytków podlegające amortyzacji środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne oraz grunty i prawo użytkowania wieczystego gruntów. W szczególności, Spółka zawiera umowy leasingu operacyjnego, które spełniają ustawowe przesłanki określone w art. 17b (leasing operacyjny) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowego od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.; dalej: ustawa o p.d.o.p."). Zgodnie z przepisami ustawy o p.d.o.p. przedmiot umowy leasingu operacyjnego jest amortyzowany przez Finansującego.

Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a, art. 16g, art. 16h ustawy o p.d.o.p. W odniesieniu do niektórych środków trwałych m.in. samochodów osobowych stawki amortyzacyjne są określane wg przepisów art. 16i ustawy o p.d.o.p. przy czym stawka amortyzacji nie jest niższa niż 1%.

Spółka rozważa zmianę przyjętych stawek amortyzacyjnych dla wybranych środków trwałych, w tym dalsze obniżanie już obniżonych stawek amortyzacyjnych do poziomu 0%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1. Czy Spółka, działając zgodnie z przepisami art. 16i ust. 5 ustawy o p.d.o.p., jest uprawniona dowolnie obniżyć podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych do stawki 0%.

2. Czy Spółka, po obniżeniu stawek amortyzacyjnych dla wybranych środków trwałych do stawki 0%, będzie uprawniona do podwyższenia tych stawek do dowolnego poziomu, nie wyższego niż wynikający z Wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona dobrowolnie obniżać stawki amortyzacyjne wskazane w Wykazie stawek amortyzacyjnych nawet do stawki 0%. Zmiany stawki amortyzacji Spółka może dokonać od pierwszego miesiąca każdego roku podatkowego.

Spółka będzie także uprawniona do podwyższenia obniżonych do 0% stawek amortyzacyjnych w każdych kolejnych latach podatkowych, przy czym stosowane stawki amortyzacyjne w poszczególnych latach podatkowych nie mogą być wyższe od stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych.

Ad. 1. Zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o p.d.o.p. odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

Artykuł 16 h ust. 1 i ust. 4 ustawy o p.d.o.p. określa tzw. liniową metodę dokonywania odpisów amortyzacyjnych polegającą na dokonywaniu odpisów amortyzacyjnych w równych ratach począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek lub wartość wprowadzono do ewidencji środków trwałych, do końca miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową.

Z kolei zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o p.d.o.p. podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

W ocenie Spółki, w oparciu o powyższe przepisy podatnik jest uprawniony do kształtowania stawek amortyzacyjnych środków trwałych poprzez ich obniżanie. Przedmiotowe uprawnienie ograniczone jest jedynie warunkiem dotyczącym terminu wprowadzenia takiego obniżenia, tj. obniżenie stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych znajdujących się w ewidencji musi nastąpić od pierwszego miesiąca roku podatkowego. Poza powyższym warunkiem ustawodawca nie wprowadził żadnych dodatkowych warunków (ograniczeń), w tym dotyczących minimalnej stawki amortyzacji. Do wniosku takiego prowadzi literalna interpretacja przepisów art. 16i ust. 1 ustawy o p.d.o.p., w których ustawodawca stanowiąc, że odpisów amortyzacyjnych dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych, określił maksymalną wysokość stawki amortyzacji. Powyższe stanowisko potwierdza także interpretacja celowościowa przepisów art. 16i ust. 5 ustawy o p.d.o.p. dokonana w kontekście uzasadnienia zmian ustawy o p.d.o.p. wprowadzonych od 1 stycznia 2003 r., w którym wskazano, że możliwość obniżenia stawek amortyzacyjnych ma na celu stworzenie mocniejszego instrumentu polityki podatkowej prowadzonej przez podatników, którzy w okresie ponoszenia strat będą mogli zaplanować maksymalne obniżenie stawek amortyzacyjnych, a tym samym odpowiednio wpływać na wysokość straty podatkowej i dochodu do opodatkowania.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Spółki, obowiązujące przepisy dopuszczają obniżenia stawki amortyzacji do dowolnej wysokości, w tym do stawki 0%.

Dodatkowo, w opinii Spółki obniżenie stawki amortyzacji do wysokości 0% może dotyczyć tylko niektórych (poszczególnych) środków trwałych.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego wydawanych przez Ministra Finansów. Mianowicie, w piśmie z dnia 26 sierpnia 2013 r., nr ILPB4/423-182/13-2/DS Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o p.d.o.p., podatnik ma prawo obniżyć stawkę amortyzacyjną do poziomu 0%. Podobnie uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w piśmie z dnia 11 października 2012 r., nr IPPB5/423-623/12-2/RS, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w piśmie z dnia 21 marca 2012 r., nr IBPBI/2/423-1508/11/MS, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w piśmie z dnia 11 lutego 2011 r., nr IPPB5/423-786/10-2/AS.

Ad. 2. Zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o p.d.o.p. odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

Jednocześnie, na mocy art. 16i ust. 5 ustawy o p.d.o.p. podatnik może obniżyć stawki amortyzacyjne dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Przy czym decyzję o obniżeniu stawek amortyzacyjnych podejmuje podatnik. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie m.in. w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 9 stycznia 2012 r., nr IPTPB3/423-263/11-4/PM, w którym stwierdzono, że możliwość obniżenia stawek nie jest uwarunkowana wystąpieniem jakichkolwiek okoliczności. Taką decyzję podejmuje podatnik (...) Wysokość obniżenia stawki dla danego środka trwałego jest dowolna i pozostaje w gestii podatnika.

W opinii Wnioskodawcy, literalna interpretacja powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że podatnik jest uprawniony zarówno do obniżenia stawki amortyzacyjnej, jak i rezygnacji z obniżonej stawki na rzecz stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych. Niemniej jednak zarówno obniżenie jak i zwiększenie obniżonej uprzednio stawki może nastąpić od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Oznacza to, że Spółka ma możliwość stosowania różnych stawek amortyzacji dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji środków trwałych w każdych kolejnych latach podatkowych, przy czym stosowane stawki amortyzacyjne w poszczególnych latach podatkowych nie mogą być wyższe od stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych.

Stanowisko Spółki, przedstawione powyżej znajduje potwierdzenie w indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego wydawanych przez Ministra Finansów. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu z piśmie z dnia 26 sierpnia 2013 r., nr ILPB4/423- 182/13-2/DS stwierdził, że (...) powołany w zdaniu pierwszym przepis

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl