Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 16 grudnia 2008 r.
Izba Skarbowa w Warszawie
IPPB2/415-1416/08-2/AK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 29 września 2008 r. (data wpływu 3 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego w 2006 r. i latach następnych oraz obowiązku rozliczania się w Polsce z dochodów uzyskanych w Anglii - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego w 2006 r. i latach następnych oraz obowiązku rozliczania się w Polsce z dochodów uzyskanych w Anglii.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawiony następujący stan faktyczny:

W listopadzie 2005 r. Wnioskodawca rozpoczął pracę w Wielkiej Brytanii i przeniósł tam rodzinę, żonę i dwójkę dzieci. Już na początku pobytu Wnioskodawca nabrał przekonania, że pobyt w Anglii będzie miał charakter długoterminowy lub nawet stały.

Wnioskodawca podpisał umowę o pracę na czas nieokreślony, która odpowiada kwalifikacjom Wnioskodawcy, wykonywana praca w Anglii jest bardziej wymagająca niż wykonywana wcześniej w Polsce (załączony oryginalny list od pracodawcy) i dobrze płatna nawet jak na warunki angielskie.

Wnioskodawca wynajmuje przestronny dom.

W sierpniu 2006 r. Wnioskodawca sprzedał polski samochód i kupił wyższej klasy samochód angielski.

Córka rozpoczęła naukę w bardzo dobrej angielskiej szkole katolickiej. Wszystko to sprawiło, że komfort całej rodziny Wnioskodawcy i co za tym idzie zadowolenie z życia bardzo się poprawiło.

W maju 2006 r. Wnioskodawca zamierzał nawet kupić dom w Wielkiej Brytanii (załączona kopia memorandum), co oczywiście wiązało się z zamiarem sprzedania mieszkania w Polsce. Niestety w ostatniej chwili bank zmienił Wnioskodawcy warunki kredytu hipotecznego i Wnioskodawca zrezygnował z powyższego zamiaru - z perspektywy 2 lat była to dobra decyzja gdyż w 2006 r. nieruchomości w Anglii były najdroższe i od 2007 r. ceny zaczęły spadać a wartość mieszkania w Polsce się podwoiła.

Również w 2006 r. żona Wnioskodawcy zwolniła się z pracy (jest nauczycielką), gdyż wcześniej przebywała na urlopie wychowawczym (w Anglii nie pracuje, opiekuje się naszymi dziećmi, odprowadza i przyprowadza córkę do szkoły, w międzyczasie syn zaczął uczęszczać do angielskiego przedszkola/zerówki, od stycznia rozpocznie naukę w tej samej szkole co córka).

Wnioskodawca płaci w Anglii wszelkie podatki, otrzymuje należne zasiłki na dzieci, posiada konto bankowe, kartę kredytową i kredyt osobisty, bierze udział w angielskim życiu publicznym, np: Wnioskodawca głosował w wyborach (załączył odpowiednie kopie, również z Inland Revenue stwierdzający, że jest traktowany jako angielski rezydent podatkowy od momentu złożenia odpowiedniego formularza (P86) dla przybywających do Anglii, złożony na początku 2006 r.).

Żona Wnioskodawcy posiada angielskie prawo jazdy i Wnioskodawca kupił drugi samochód.

Wnioskodawca uważa, że powyższe fakty zdecydowanie potwierdzają, iż przeniósł swój ośrodek życiowy do Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca w 2006 r. spełniał również dodatkowy warunek tzw. intencji stałego pobytu.

Przedstawiając pełen obraz Wnioskodawca nadmienia, iż nie zerwał zupełnie kontaktu z Polską, zawsze będzie czuł się Polakiem i będzie związany emocjonalnie z Ojczyzną.

W Polsce od 2002 r. Wnioskodawca wraz z żoną są właścicielami mieszkania. Nieruchomości nie sprzedali z powodów inwestycyjnych - od wyjazdu Wnioskodawcy wraz z rodziną cena się podwoiła, tymczasem ceny domów w Anglii spadły (mieszkanie jest aktualnie wynajmowane, Wnioskodawca wraz z rodziną się z niego wymeldował uzyskując zaświadczenie z Urzędu Miasta o emigracji stałej). Również w celach inwestycyjnych (choć na kredyt z angielskiego banku), Wnioskodawca zakupił w 2007 r. działkę budowlaną w A., 30 km od K. Po pierwsze "poszedł" w ślady kolegów z pracy, którzy inwestowali w nieruchomości w Polsce, po drugie działkę kupił w bardzo dobrej cenie (ok. 50 tys. zł) i już wkrótce po transakcji ta sama agencja nieruchomości oferowała Wnioskodawcy wystawienie jej na sprzedaż za podwójną cenę. Działka kupiona została w pewnym stopniu w przypadkowej lokalizacji, bez bezpośredniego zamiaru osiedlenia się na niej. Nawet jeśli Wnioskodawca zdecydowałby się na powrót do Polski, to ciągle preferowaną lokalizacją byłby G., gdzie Wnioskodawca mieszkał przed opuszczeniem Polski, aczkolwiek ewentualny (aktualnie nieplanowany) powrót może nastąpić do jakiegokolwiek miasta w Polsce w zależności, gdzie Wnioskodawca otrzymałby najlepszą pracę i może się wiązać ze sprzedażą zarówno mieszkania jak i działki w celu osiedlenia się w miejscu otrzymania pracy (np. w W.). Tak więc obie nieruchomości mają charakter inwestycyjny, będąc w Anglii Wnioskodawca widzi w jak wielu państwach Anglicy dokonują inwestycji, nie stając się oczywiście rezydentami podatkowymi tych państw. Wnioskodawcy z oczywistych powodów łatwiej było zainwestować w kupno ziemi w Polsce. Wnioskodawca pragnie nadmienić, że w 2007 r. nie obowiązywał już warunek tzw. zamiaru stałego pobytu, choć Wnioskodawca uważa, że cały czas go spełnia.

W związku z ustawą o abolicji podatkowej, decyzja o uznaniu Wnioskodawcy za nierezydenta podatkowego w Polsce nie ma znaczenia finansowego. Niemniej jednak w głębokim przekonaniu Wnioskodawcy nie jest on rezydentem podatkowym w Polsce i będzie czuł się lepiej jeśli nie będzie musiał korzystać z abolicji.

Wnioskodawca ma jedno źródło dochodu z umowy o pracę, zarówno miesięczne, jak i roczne potwierdzenie o zarobkach z Xerox'a, ale Wnioskodawca uważa, że jest to najwłaściwsza droga ustalenia jego statusu podatkowego w Polsce.

Na stronie internetowej Ministerstwa Finansów znajduje się interpretacja podobnego przypadku, który został również zinterpretowany według przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska (postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego, Sygnatura DD4/033 -054/JG/07/106 z dnia 30 maja 2007 r.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.

Czy Wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z tytułu dochodów uzyskanych w Wielkiej Brytanii od stycznia 2006 r., aż do ewentualnego powrotu do Polski.

2.

Czy Wnioskodawca powinien składać roczne zeznanie podatkowe w celu wykazania dochodów uzyskanych i opodatkowanych w Wielkiej Brytanii.

Zdaniem wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, iż jego rezydencja podatkowa podczas pobytu w Wielkiej Brytanii została przeniesiona do tego państwa, gdyż jest ono miejscem stałego pobytu i ośrodkiem interesów życiowych Wnioskodawcy. W związku z tym Wnioskodawca uważa, iż podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z tytułu dochodów uzyskanych w Wielkiej Brytanii. Nie jest więc zobowiązany do złożenia rocznego zeznania podatkowego w celu wykazania w nim dochodów uzyskanych w Wielkiej Brytanii.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 143, poz. 894) dotyczy podatnika, który przynajmniej w jednym roku podatkowym, w okresie od 2002 do 2007 r., podlegał obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym i uzyskiwał w tym roku przychody z pracy, do których miał zastosowanie art. 27 ust. 9 albo 9a ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2006 r., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie do treści art. 3 ust. 2a osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 4a tej ustawy stanowi, iż wymieniony wyżej przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Stosownie do art. 4 ust. 1 umowy z dnia 16 grudnia 1976 r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodów i zysków majątkowych (Dz. U. z 1978 r. Nr 7, poz. 20), określenie "osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się państwie" oznacza - z uwzględnieniem ustępów 2 i 3 tego artykułu - każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce pobytu, siedzibę zarządu albo inne podobne znamiona. Określenie to nie obejmuje przy tym osoby fizycznej, która podlega opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód ze źródeł w nim położonych.

Definicja ta odnosi się zatem bezpośrednio do określenia "miejsca zamieszkania" przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę nieograniczonego obowiązku podatkowego.

W przepisach polskiego prawa podatkowego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2006 r. pojęcie "miejsca zamieszkania" nie zostało zdefiniowane.

Jak stanowi art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości.

Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.

Rozpatrując obowiązek podatkowy w 2007 r. i 2008 r. należy wziąć pod uwagę przepisy podatkowe obowiązujące od 1 stycznia 2007 r.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r., obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) podlegają w Polsce osoby fizyczne jeśli mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne nie posiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.

posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2.

przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż od 2006 r. Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Wielkiej Brytanii. W tym państwie mieszka wraz z rodziną z zamiarem stałego pobytu, podpisał umowę o pracę na czas nieokreślony. Mając powyższe na względzie z Wielką Brytanią łączą Pana ściślejsze powiązania gospodarcze i osobiste.

Mając na uwadze powyższe od stycznia 2006 r. - oraz jeżeli nie ulegnie zmianie stan faktyczny i prawny, to także w latach następnych Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, a zatem jest brytyjskim rezydentem podatkowym. Oznacza to, że w Wielkiej Brytanii posiada tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy i tu płaci podatek od całego swojego dochodu (niezależnie od tego, gdzie został uzyskany).

W Polsce natomiast, ze względu na brak miejsca zamieszkania, jest podatnikiem o ograniczonym obowiązku podatkowym. A zatem dochody osiągnięte w Wielkiej Brytanii od 2006 r. do momentu zmiany rezydencji podatkowej powinny być rozliczone w miejscu zamieszkania czyli w Wielkiej Brytanii w związku z powyższym Wnioskodawca nie ma obowiązku rozliczania się z Urzędem Skarbowym w Polsce, a ustawa o abolicji podatkowej nie ma zastosowania ww. przypadku.

Końcowa należy dodać, iż dołączone do wniosku dokumenty nie podlegały analizie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl