IPPB2/415-1065/10-2/AS - Obowiązki płatnika z tytułu renty dożywotniej.

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 15 lutego 2011 r. Izba Skarbowa w Warszawie IPPB2/415-1065/10-2/AS Obowiązki płatnika z tytułu renty dożywotniej.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2010 r. (data wpływu 13 grudnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu renty dożywotniej - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 grudnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie obowiązków płatnika z tytułu renty dożywotniej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca będący spółką kapitałową (zwany dalej "Spółką"), będący podatnikiem podatku od towarów i usług, zamierza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawierać na terytorium Polski z osobami fizycznymi (zwanymi dalej "Klientami") umowy renty dożywotniej z tytułu przeniesienia na Spółkę prawa własności nieruchomości (zwanych dalej "Nieruchomościami").

Przeniesienie własności Nieruchomości dokonywane będzie na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), w szczególności na podstawie przepisów art. 903-907 Kodeksu cywilnego, regulujących świadczenie pieniężne z tytułu umowy renty dożywotniej, gdzie Spółka zobowiązana będzie z tytułu nabycia własności Nieruchomości do zapewnienia osobie fizycznej dożywotniej renty oraz dożywotniego użytkowania Nieruchomości. Będzie to podstawowa działalność Spółki, zaś jej przychodem będzie sprzedaż Nieruchomości po śmierci Klientów. Nieruchomości nabywane będą przez Spółkę w drodze zawieranych z Klientami w formie aktu notarialnego umów renty z tytułu przeniesienia własności nieruchomości oraz ustanowienia na rzecz Klienta prawa dożywotniego użytkowania nieruchomości.

Spółka dokonywać będzie na rzecz Klienta comiesięcznej wypłaty świadczeń pieniężnych w ustalonej wysokości (renta). Wskazana w poprzednim zdaniu renta będzie wypłacana przez Spółkę na rzecz Klienta dożywotnio. Spółka będzie również ponosiła inne daniny publiczne związane z Nieruchomościami, tj. opłaty za użytkowanie wieczyste lub podatek od nieruchomości. Na mocy zawartej ze Spółką umowy renty z tytułu przeniesienia własności nieruchomości Klient będzie również uprawniony do dożywotniego użytkowania Nieruchomości. Po śmierci Klienta Spółka Nieruchomość sprzeda. Przy zawieraniu umowy renty z tytułu przeniesienia własności nieruchomości Spółka ponosi koszty m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych, koszty notarialne i koszty doradztwa prawnego jak również wyceny Nieruchomości. Ponadto Spółka planuje ponieść koszty związane z remontem lub ulepszeniem Nieruchomości po śmierci uprawnionego z tytułu renty a przed sprzedażą Nieruchomości. Po zakończeniu umowy renty z tytułu przeniesienia własności nieruchomości Spółka zamierza nabyte Nieruchomości sprzedać.

Niewątpliwie umowa renty z tytułu przeniesienia własności nieruchomości ma charakter umowy zobowiązującej, odpłatnej i wzajemnej. Przedmiotem świadczenia ze strony Spółki jest wypłata dożywotniej renty oraz przyznanie zbywcy dożywotniego prawa użytkowania Nieruchomości. Przedmiotem świadczenia Klienta jest przeniesienie własności Nieruchomości na Spółkę.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.

Czy renta, która zgodnie z aktem notarialnym obejmującym umowę renty z tytułu przeniesienia własności nieruchomości (w rozumieniu instytucji renty, o której mowa w przepisie zawartym w art. 903 kodeksu cywilnego) ma być wypłacana dożywotnio, powinna być potraktowana jako element ceny nabycia nieruchomości, a co za tym idzie - jeśli nieruchomość jest zbywana przez osobę fizyczną po upływie 5 lat zgodnie z art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - renta nie podlega opodatkowaniu.

2.

Czy w związku z wypłatą ww. renty na Spółce jako zobowiązanej do jej wypłaty spoczywa obowiązek pobierania (od uprawnionego z tytułu renty) oraz odprowadzania zaliczki na podatek dochodowy.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do źródeł przychodów zalicza się m.in. odpłatne zbycie:

a.

nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości;

b.

spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej;

c.

prawa wieczystego użytkowania gruntów;

d.

innych rzeczy;

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Renta jest instytucją prawą uregulowaną przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.). Zgodnie z treścią przepisu zawartego w art. 903 Kodeksu cywilnego, istota umowy renty polega na zobowiązaniu się jednej ze stron do świadczeń okresowych w pieniądzu lub rzeczach oznaczonych co do gatunku na rzecz drugiej strony lub też na rzecz osoby trzeciej w związku z dyspozycją art. 393 Kodeksu cywilnego. W umowie renty nie można skutecznie zamieścić ani skutecznego zobowiązania się do innych (tekst jedn. innych niż pieniężne lub oznaczone co do gatunku) świadczeń, nawet o charakterze okresowym, ani też zobowiązania się do nieczynienia. Jednakże osoba zobowiązująca się do świadczenia renty może się zobowiązać w sposób wskazany powyżej w zamian za nabycie prawa niemogącego być przedmiotem świadczenia renty, np. w zamian za przeniesienie własności nieruchomości. Renta może być ustanowiona w umowie zarówno na czas określony, jak i nieokreślony, w tym na czas życia osoby uprawnionej. Z brzmienia art. 906 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że do umowy renty ustanowionej za wynagrodzeniem przepisy o sprzedaży stosuje się w sposób odpowiedni, a zakres stosowania tych przepisów uzależniony będzie od rodzaju wynagrodzenia należnego za ustanowienie renty. Przykładowo, jeżeli renta zostanie ustanowiona w zamian za przeniesienie na zobowiązanego do wypłaty renty prawa własności nieruchomości, to zastosowanie będą miały między innymi przepisy dotyczące formy umowy czy też dotyczące odpowiedzialności za wady prawne oraz fizyczne nieruchomości (rękojmia).

Mając na uwadze powyższe okoliczności, uzasadnione jest stwierdzenie, że każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości (nawet jeśli zbycie nieruchomości następuje w wyniku ustanowienia renty z art. 903 Kodeksu cywilnego na rzecz zbywcy nieruchomości) wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) a ich nabycie nie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny i zostanie dokonana przed upływem pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie, powodować będzie powstanie obowiązku zapłaty podatku dochodowego określonego w ww. ustawie. Tym samym, jeśli przeniesienie własności nieruchomości nastąpi na skutek zawarcia umowy renty z tytułu przeniesienia własności nieruchomości i po upływie pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło przeniesienie, to nie podlega będzie ono opodatkowaniem podatkiem dochodowym. Należy podkreślić, że to właśnie wypłacana dożywotnio renta oraz dożywotnie prawo użytkowania stanowić będą składniki ceny zakupu nieruchomości zbywanej nie w ramach działalności gospodarczej zbywcy.

Skoro wypłata dożywotniej renty oraz udzielenie prawa do dożywotniego użytkowania nieruchomości, w sytuacji opisanej powyżej, nie będą powodować powstania obowiązku podatkowego po stronie uprawnionego do renty i użytkowania, gdyż stanowić będą element ceny nabycia nieruchomości, w stosunku do Spółki, nie będą mogły powstać żadne obowiązki płatnicze. Gdyby umowa renty z tytułu przeniesienia własności nieruchomości zawierana byłaby przed upływem ww. pięcioletniego okresu, a tym samym przeniesienie własności nieruchomości następowałoby przed jego upływem, wtedy na Spółce również nie spoczęłyby żadne obowiązki płatnicze, gdyż renta oraz prawo użytkowania traktowane by wtedy było jako przychód z tytułu sprzedaży nieruchomości należący do uprawnionego z tytułu renty i użytkownika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja Nr 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl