Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 8 grudnia 2008 r.
Izba Skarbowa w Warszawie
IPPB1/415-1126/08-2/JB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 29 września 2008 r. (data wpływu 1 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia podatku dochodowego w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia podatku dochodowego w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest osobą rozwiedzioną, matką dwojga dzieci. Wnioskodawczyni i ojciec dzieci mają pod stałą opieką po jednym dziecku. Starszy syn mieszka z ojcem z Ł., natomiast młodszy syn mieszka z Wnioskodawczynią w D. Strona nie prowadzi wspólnego gospodarstwa z byłym mężem. Małżonkowie nie są pozbawieni praw rodzicielskich w stosunku do żadnego dziecka. Strona cyt wyrok sądowy: "wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi (...) powierza obojgu rodzicom ustalając, że miejscem zamieszkania synów stron B J. będzie każdorazowe miejsce zamieszkania jego ojca B J., a miejscem zamieszkania syna stron M J. będzie każdorazowe miejsce zamieszkania jego matki M J.".

Wnioskodawczyni informuje, iż wszystkie koszty związane z utrzymaniem i wychowaniem ponosi samodzielnie (koszty związane z wyżywieniem, mieszkaniem i wszystkimi potrzebami). Wyrok Sądu: "kosztami wychowania i utrzymania małoletnich dzieci B i M obciąża obojga rodziców, ustalając, że ojciec B J. będzie w całości ponosił koszty utrzymania syna B J., a matka M J. będzie w całości ponosiła koszty utrzymania syna M J.".

W stosunku do młodszego syna M J. strona wyłącznie samodzielnie prowadzi całokształt zabiegów mających na celu ukształtowanie go pod względem fizycznym, moralnym i umysłowym oraz samotnie przygotowuje go do życia w społeczeństwie. Wnioskodawczyni samodzielnie ponosi wszelkie konsekwencje wychowawcze syna M bez żadnego wsparcia ze strony ojca. Oprócz wspólnego zamieszkania z synem M, pokryciem wszystkich kosztów utrzymania Wnioskodawczyni samodzielnie ponosi również wszystkie konsekwencje wychowawcze, bowiem jak wskazuje nigdy od ojca dziecka nie otrzymała żadnego wsparcia ani finansowego, ani dydaktycznego czy wychowawczego.

Starszy syn B J. jest pod stałą, ciągłą opieką ojca, który ponosi wszystkie koszty utrzymania i wychowania syna oraz samotnie ponosi wszelkie konsekwencje wychowawcze dziecka.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.

Czy Wnioskodawczyni może skorzystać z preferencyjnego sposobu rozliczania się przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci.

2.

Czy obojgu rodzicom przysługuje to prawo.

Zdaniem Wnioskodawczyni to jej powinno przysługiwać prawo preferencyjnego sposobu rozliczenia podatku przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci, gdyż spełnia wszelkie przesłanki przewidziane w art. 6 ust. 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) od osób samotnie wychowujących w roku podatkowym:

1.

dzieci małoletnie,

2.

dzieci, bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek pielęgnacyjny,

3.

dzieci do ukończenia 25 lat uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach - Prawo o szkolnictwie wyższym, jeżeli w roku podatkowym dzieci te nie uzyskały dochodów, z wyjątkiem dochodów wolnych od podatku dochodowego, renty rodzinnej oraz dochodów w wysokości niepowodującej obowiązku zapłaty podatku

- podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7; z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

Stosownie do art. 6 ust. 5 ww. ustawy za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się jednego z rodziców albo opiekuna prawnego, jeżeli osoba ta jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów. Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się również osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 8 powołanej ustawy sposób opodatkowania, o którym mowa między innymi w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

W myśl art. 6 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zasada określona w art. 6 ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym niekorzystających jednocześnie z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c albo w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, albo w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni jest osobą rozwiedzioną, matką dwojga dzieci. Strona wskazuje, iż zgodnie z wyrokiem sądu wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi powierzony został obojgu rodzicom ustalając, że miejscem zamieszkania syna - B J. - będzie każdorazowe miejsce zamieszkania jego ojca, a miejscem zamieszkania syna - M J. - będzie każdorazowe miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni. Strona dodatkowo podkreśla, że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa z byłym mężem.

Wnioskodawczyni zaznacza również, iż w stosunku do młodszego syna M J. wyłącznie ona samodzielnie prowadzi całokształt zabiegów mających na celu ukształtowanie go pod względem fizycznym, moralnym i umysłowym oraz samotnie przygotowuje go do życia w społeczeństwie. Wnioskodawczyni samodzielnie ponosi wszelkie konsekwencje wychowawcze syna M bez żadnego wsparcia ze strony ojca. Oprócz wspólnego zamieszkania z synem M, pokryciem wszystkich kosztów utrzymania Wnioskodawczyni samodzielnie ponosi również wszystkie konsekwencje wychowawcze.

Analizując powyższe należy w tym miejscu podkreślić, że ten z rodziców dziecka będący osobą rozwiedzioną traktowany jest jako osoba samotnie wychowująca dziecko, który jest jego prawnym opiekunem.

Zasady sprawowania prawnej opieki na dzieckiem przez rodziców (wykonywania władzy rodzicielskiej) określa sąd w wyroku orzekającym rozwód małżonków. Wynika to z art. 58 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 z późn. zm.). Wskazany przepis stanowi, że w wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków, przy czym może powierzyć jej wykonywanie obojgu bądź jednemu z rodziców.

Niezbędną przesłanką w przedmiotowej sprawie jest, aby osoba faktycznie wychowywała dziecko. Przez wychowywanie należy, zgodnie z ogólnie przyjętą definicją, rozumieć zapewnianie stałej opieki prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Przesądza to o tym, że dziecko powinno pozostawać we wspólnym gospodarstwie domowym z osobą samotną.

Przy ocenie prawa do preferencyjnego sposobu opodatkowania należy mieć więc na względzie przede wszystkim okoliczności faktyczne, bowiem prawo do wspólnego opodatkowania przysługuje osobie wychowującej dziecko. Decydujące znaczenie ma więc fakt z kim dziecko zamieszkuje i na czyim utrzymaniu pozostaje.

Reasumując, mając na uwadze powyższe oraz przedstawione przepisy prawa podatkowego uznać należy, iż Wnioskodawczyni przysługuje prawo do preferencyjnego rozliczenia tj. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dzieci.

Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z art. 14a § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, a zatem mając na uwadze pytanie drugie zawarte we wniosku wyjaśnić należy, że nie można uznać Wnioskodawczyni za zainteresowaną w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania przez byłego męża.

W świetle powyższego przedmiotowa interpretacja zawiera rozstrzygnięcie jedynie w zakresie sposobu opodatkowania Wnioskodawczyni, jako osoby samotnie wychowującej dziecko.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl