Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 25 lipca 2008 r.
Izba Skarbowa w Warszawie
IP-PP2-443-833/08-4/BM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku (data wpływu 23 maja 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania premii pieniężnych - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania premii pieniężnych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej artykułów elektrotechnicznych. W związku z prowadzoną działalnością Podatnik podpisał ze swoim głównym dostawcą porozumienie mające na celu usprawnienie obrotu towarowego jak również zarządzania towarem będącym w ofercie sprzedawcy. Na podstawie tego porozumienia Kupujący zobowiązał się w szczególności do wykonania poniższych działań:

* intensyfikacja działań logistycznych i zwiększenie dostępności produktów Sprzedającego i Kupującego

* dokonanie analizy procesu składania zamówień towarowych u Sprzedawcy w celu jego usprawnienie

* przeprowadzenie instruktażu technicznego personelu, w celu lepszego doradztwa klientom Kupującego w zakresie parametrów technicznych towaru Sprzedawcy

* rezerwacja własnej powierzchni magazynowej dla produktów Sprzedawcy

* posiadania w ofercie dla klientów Kupującego produktów Sprzedawcy na określonym poziomie wartości liczonych wg cen sprzedaży netto.

Z tytułu wykonania ww. usług Sprzedawca zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Kupującego miesięcznego wynagrodzenia w kwocie wynoszącej 4% miesięcznej wartości zapasów nabytych u Sprzedawcy i liczonych na koniec każdego miesiąca od zwiększonej wartości magazynu. Wartość wynagrodzenia nie może przekroczyć określonej kwoty bez podatku VAT. Wynagrodzenie o którym mowa powyżej zostanie wypłacone na podstawie faktury VAT wystawionej przez Kupującego w terminie 7 dni liczonych od dnia zakończenia każdego miesiąca.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy otrzymane od Sprzedawcy wynagrodzenie powinno być dokumentowane wystawieniem faktury VAT czy też noty księgowej.

Zdaniem Wnioskodawcy z zawartego porozumienia wynika, że Sprzedający przyznaje Kupującemu wynagrodzenie stanowiące dodatkową korzyść w zamian za osiągnięcie pewnego limitu zakupów, przy spełnieniu dodatkowych warunków o których mowa w porozumieniu.

Według Ministerstwa Finansów podejmowanie różnorodnych działań w zakresie intensyfikacji sprzedaży, w tym również określenia limitu zakupu towarów, w efekcie których są wypłacane wynagrodzenia należy zakwalifikować jako świadczenie usług przez Kupującego otrzymującego to wynagrodzenie, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Natomiast analizując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt I FSK 94/96) z którego wynika, że jeżeli kupujący zobowiązał się do zakupu towarów sprzedawcy na określoną kwotę, a za zrealizowane zobowiązania sprzedawca przyznał Kupującemu premię pieniężną w wysokości określonej w umowie, to premia wypłacana przez sprzedawcę, w przypadku osiągnięcia określonego progu obrotów nie jest u nabywcy wynagrodzeniem za świadczone usługi i nie ma tu zastosowania przepis art. 8 ust. 1 i art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Pojęcie świadczenia usług określił Wojewódzki Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt. I S.A/OI 313/05), twierdząc, ze zachowanie o którym mowa w pismach Ministra Finansów, nie można zakwalifikować jako świadczenie usług.

Świadczenie usług to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Takie określenie pojęcia świadczenia usług jest zbieżne z art. 6 ust. 1 VI Dyrektywy, według którego za świadczenie usług uznaje się każdą operację, która nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ustawy.

W opinii Wnioskodawcy, po analizie stanowiska Ministra Finansów, jak również wyroków sądów, czynność będąca przedmiotem zapytania nie może stanowić świadczenia usług o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym nie może być opodatkowana zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zdaniem Strony w porozumieniu zawartym między Sprzedawcą a Kupującym nieprawidłowo został sformułowany zapis § 2 pkt 2 stwierdzający, że wynagrodzenie zostanie zapłacone na podstawie faktury VAT wystawionej przez Kupującego - w opinii Podatnika wynagrodzenie powinno zostać wypłacone na podstawie noty księgowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.

przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2.

zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3.

świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie natomiast do postanowień art. 29 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i ust. 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Na podstawie art. 29 ust. 4 ww. ustawy, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są nabywcom tzw. premie pieniężne. Dotyczy to także przypadków, kiedy sprzedawca z różnych przyczyn (np. dokonania u niego zakupów w dużych ilościach w określonym czasie) po dokonaniu dostawy udziela nabywcy tzw. premii pieniężnej, polegającej na wypłacaniu określonych kwot pieniężnych. Różnorodność działań i sytuacji gospodarczych będących podstawą do ich wypłacenia sprawia, że skutki podatkowe w podatku od towarów i usług dotyczące wypłacanych nabywcom premii pieniężnych powinny być ustalane w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego występującego u podatnika, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wiążących się z dokonaniem tych wypłat.

Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia za co faktycznie premie zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp.

W przypadkach, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą (dostawami), to nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy.

W sytuacjach, w których podatnicy kształtują wzajemne relacje pomiędzy sobą w ten sposób, że premie pieniężne wypłacane są z tytułu dokonywania przez nabywcę, np. nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też z tytułu określonego zachowania się nabywcy mającego na celu intensyfikację sprzedaży oraz premie te nie są związane z żadną konkretną dostawą, uznaje się, że wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach.

Świadczeniem usług jest każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania.

Wypłata świadczenia pieniężnego (premii pieniężnej) nie może być w opisanym przypadku potraktowana jako rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż brak jest powiązania jej z konkretną dostawą.

Sama wypłata premii pieniężnej pod rządami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Samo przesunięcie środków pieniężnych pomiędzy stronami umowy nie stanowi bowiem ani dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 tej ustawy. Nie jest zatem czynnością podlegającą opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy.

Przy ocenie czy dana czynność jest dostawą towarów albo świadczeniem usług (tym samym czy należy do kategorii czynności opodatkowanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy) istotne znaczenie, z punktu widzenia opodatkowania podatkiem od towarów i usług, mają okoliczności, w których wynagrodzenie jest wypłacane. Niewątpliwie w przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia z umową dwustronnie zobowiązującą, w której jedna ze stron zobowiązuje się do działania zgodnego z wolą drugiej strony, tj. do wykonanie szeregu czynności określonych w zawartej umowie, które mają wpłynąć na usprawnienie sprzedaży między stronami (zwiększenie jej) a druga strona zobowiązuje się do wypłaty wynagrodzenia za tak oznaczone działanie. Świadczenie pieniężne otrzymywane przez Wnioskodawcę stanowi w takim przypadku rodzaj wynagrodzenia za świadczoną przez niego na rzecz kontrahenta usługę polegającą na działaniu zgodnym z jego wolą.

Premia ta nie ma charakteru dobrowolnego, jest bowiem uzależniona od konkretnego zachowania Wnioskodawcy (nabywcy). Z treści wniosku nie wynika, aby możliwe było powiązanie premii z konkretną dostawą (lub dostawami), a zatem aby mogła ona być potraktowana jako rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy.

Premia pieniężna, która nie może być uznana za rabat stanowi rodzaj wynagrodzenia dla nabywcy za świadczone na rzecz dostawcy usługi. Jest to relacja zobowiązaniowa, zależna od określonego zachowania nabywcy, którą na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług należy uznać za odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ww. ustawy. To powoduje, że czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych.

Otrzymanie przez Wnioskodawcę premii powinno zostać udokumentowane, zgodnie z art. 106 ust. 1 cyt. ustawy fakturą spełniającą wymogi, o których mowa w § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 z późn. zm.).

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie pragnie ponadto zauważyć, że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa (art. 120 Ordynacji podatkowej). Wyroki sądów nie mają natomiast charakteru powszechnie obowiązującego prawa. Zauważa się też, iż zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyroki sądów są wydane w konkretnych sprawach i dotyczą wyłącznie tych spraw, w których zapadły.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl