Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 16 września 2008 r.
Izba Skarbowa w Warszawie
IP-PB3-423-849/08-2/DG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2008 r. (data wpływu 16 czerwca 2008 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie momentu zaliczenia wydatków marketingowo-reklamowych do kosztów uzyskania przychodów - jest nieprawidłowe

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2008 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia wydatków na reklamę i marketing do kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność deweloperską od 2000 r. Na początku procesu realizacji projektu budowy osiedla mieszkaniowego spółka ponosi wysokie nakłady związane z pozyskaniem Klientów i podpisaniem przedwstępnych umów sprzedaży lokali mieszkalnych. Na podstawie podpisanych umów klienci wpłacają zaliczki na poczet zakupu nieruchomości zgodnie z ustalonym harmonogramem. Wśród nakładów ponoszonych na początku realizacji konkretnego projektu i bezpośrednio związanych z realizowanym osiedlem znajdują się między innymi:

* reklama w prasie i radiu oraz w Internecie konkretnego realizowanego projektu osiedla

* foldery reklamowe wraz z projektami graficznymi opisujące konkretne osiedle

* udział w targach mieszkaniowych z ofertą konkretnego osiedla.

Specyfika działalności spółki oraz cykl realizowania poszczególnych projektów deweloperskich (2-3 lata) powoduje, że wydatki marketingowo-reklamowe związane z konkretnym projektem odnoszone są, do konkretnych przychodów od klientów i w związku z tym spółka traktowała je dotychczas i traktuje obecnie jako koszty bezpośrednio związane z przychodami obciążającymi koszty podatkowe w dacie powstania przychodu podatkowego (moment podpisania aktu notarialnego przenoszącego własność lokalu). W związku z realizacją danego projektu budowy lokali mieszkaniowych przychody osiągane są w okresie przekraczającym rok podatkowy. W momencie, gdy Spółka uzyskuje przychód ze sprzedaży danego lokalu mieszkaniowego określa się udział procentowy tego przychodu w ogólnej kwocie określonego z góry przychodu z danego projektu. Następnie odnosi się tę proporcję do kosztów bezpośrednio związanych z tym projektem (w tym kosztów marketingowo - reklamowych), a poniesionych do dnia uzyskania tego konkretnego przychodu. Zastosowanie powyższej proporcji spełnia wymogi art. 15 ust. 4 ustawy o p.d.o.p. mówiącego o potrąceniu kosztów bezpośrednich w tym roku podatkowym, w którym zostały osiągnięte odpowiadające im przychody.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy za koszty bezpośrednio związane z przychodami można uznać koszty marketingowo-reklamowe, które są ponoszone w związku z realizacją konkretnego projektu deweloperskiego.

Powołując się na art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2005 r., według którego kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, spółka miała prawo do odliczenia dla celów podatkowych wydatków, pod warunkiem, że występował związek przyczynowo-skutkowy z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie miało lub mogło mieć wpływ na możliwość powstania przychodu. Moment potrącania wydatków uznanych za koszty podatkowe określony był w przepisie art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wprowadzenie od 1 stycznia 2007 r. art. 15 ust. 4 zdaniem spółki nie ma wpływu na zmianę kwalifikacji kosztów, a jedynie precyzuje dotychczasowe przepisy.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Przy czym zwrot "w celu" oznacza to, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Reasumując, aby zaliczyć wydatek do kosztów uzyskania przychodów muszą być spełnione następujące warunki:

* został poniesiony w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

* poniesiony został w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

* został właściwie udokumentowany,

* nie znajduje się w katalogu kosztów zawartych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, w trakcie realizacji projektu budowlanego Spółka ponosi szereg kosztów związanych z jego realizacją, do których zalicza wydatki na reklamę konkretnego realizowanego projektu osiedla w prasie, radiu oraz w Internecie, foldery reklamowe wraz z projektami graficznymi opisujące konkretne osiedle, udział w targach mieszkaniowych z ofertą konkretnego osiedla.

W związku z powyższym należy uznać, iż wszystkie wymienione przez Wnioskodawcę wydatki ponoszone są w związku z funkcjonowaniem i prowadzeniem działalności gospodarczej. Wydatki te zatem spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnym, przez co można je zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami.

Koszty podatkowe ponoszone przez podmiot gospodarczy na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych można podzielić na:

* koszty bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4-4c) oraz

* koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4d, 4e).

Do pierwszej kategorii kosztów należy zaliczyć koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie konkretnego przychodu, druga zaś kategoria obejmuje wszelkie inne koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika związane z jego funkcjonowaniem. Kosztów marketingowo-reklamowych nie można powiązać z jakimś konkretnym przychodem osiągniętym w określonym momencie, dlatego też wydatki te będą wpływały na przychody jedynie w sposób pośredni.

Pomiędzy poniesieniem przez Spółkę wydatku na konkretną formę reklamy a osiągnięciem przez nią przychodu podatkowego nie zachodzi bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy, a zatem koszty reklamowo-marketingowe należy zakwalifikować do kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami.

Należy jednocześnie podkreślić, iż w stanie prawnym obowiązującym przed zmianami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wprowadzonymi od dnia 1 stycznia 2007 r., koszty marketingu i reklamy również zaliczano do kosztów pośrednich.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r.) koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ustawy).

Reasumując, koszty poniesione na reklamę oraz usługi marketingowe stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl