ILPP2/443-739/09-4/AD

Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo z dnia 1 września 2009 r. Izba Skarbowa w Poznaniu ILPP2/443-739/09-4/AD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 4 czerwca 2009 r. (data wpływu 8 czerwca 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 5 sierpnia 2009 r. (data wpływu 6 sierpnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 sierpnia 2009 r. (data wpływu 6 sierpnia 2009 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 1 kwietnia 2009 r. Wnioskodawczyni zakupiła wraz z mężem działkę pod zabudowę mieszkaniową (domek jednorodzinny). Działka miała zostać podarowana synowi. Jednak syn znalazł pracę we W., wyprowadził się z B. i postanowił kupić mieszkanie we W. W związku z tym Zainteresowana zdecydowała się sprzedać ww. działkę i pieniądze przeznaczyć na zakup mieszkania dla syna. W dniu 28 maja 2009 r. sprzedała przedmiotową działkę za tą samą cenę, za którą ją kupiła. Na 10 czerwca 2009 r. został wyznaczony termin na podpisanie umowy notarialnej kupna mieszkania. Wnioskodawczyni (oraz jej mąż) nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowana wskazała, że działka nie była wykorzystywana w działalności rolniczej, nie dokonywano z niej zbiorów i sprzedaży płodów rolnych, nie była też przedmiotem umowy najmu i dzierżawy. Ponadto, nie podjęto żadnych czynności w celu rozpoczęcia budowy domu. Zainteresowana w przeszłości nie dokonywała sprzedaży innych działek i nie zamierza dokonywać takich dostaw w przyszłości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od sprzedaży przedmiotowej działki Zainteresowana zobowiązana jest zapłacić podatek od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawczyni, transakcja sprzedaży jednej działki nie powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług, ponieważ dokonując sprzedaży nie osiągnęła żadnych zysków a uzyskane pieniądze przeznaczone są na zakup mieszkania (transakcja wstępna została już uzgodniona). Zarówno Zainteresowana jak i jej małżonek nie są podatnikami podatku VAT. Nie jest ona również handlowcem ani rolnikiem, którzy sprzedają działki osiągając z tego tytułu duże korzyści. Obciążenie Wnioskodawczyni podatkiem byłoby dla niej niesprawiedliwe i krzywdzące.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.

odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2.

eksport towarów;

3.

import towarów;

4.

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5.

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Artykuł 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - mocą ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawczyni zakupiła wraz z mężem działkę pod zabudowę mieszkaniową (domek jednorodzinny). Działka miała zostać podarowana synowi. Ponieważ jednak syn znalazł pracę we W., wyprowadził się z B. i postanowił kupić mieszkanie we W., Zainteresowana zdecydowała się sprzedać ww. działkę a pieniądze przeznaczyć na zakup mieszkania dla syna. Działka została sprzedana za taką samą cenę, za którą została kupiona. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowana wskazała, że działka nie była wykorzystywana w działalności rolniczej, nie dokonywano z niej zbiorów i sprzedaży płodów rolnych, nie była też przedmiotem umowy najmu i dzierżawy. Ponadto nie podjęto żadnych czynności w celu rozpoczęcia budowy domu. Wnioskodawczyni w przeszłości nie dokonywała sprzedaży innych działek i nie zamierza dokonywać takich dostaw w przyszłości.

Grunt spełnia definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, jednak w przedmiotowej sprawie Zainteresowanej nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy.

Nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży działki działała ona w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że działka została nabyta w celu odsprzedaży. Dokonana transakcja jest czynnością jednorazową, zrealizowaną bez osiągnięcia zysku - spowodowana została względami rodzinnymi a Sprzedająca nie zamierza dokonywać takich dostaw w przyszłości. Wnioskodawczyni sprzedając działkę skorzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż sprzedaż działki przez Wnioskodawczynię nie była czynnością podlegającą uregulowaniom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług i jako taka, nie podlegała opodatkowaniu ww. podatkiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl