Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 31 października 2008 r.
Izba Skarbowa w Poznaniu
ILPP2/443-707/08-2/EWW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2008 r. (data wpływu 1 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (Spółka Y) jest producentem okapów kuchennych oraz silników wykorzystywanych do produkcji sprzętu AGD, a także zajmuje się sprzedażą okapów kuchennych innych producentów (Towary). Spółka zamierza rozszerzyć współpracę handlową ze swoim jedynym udziałowcem, spółką X (Spółka X), mającą siedzibę we Włoszech, będącą producentem Towarów. Zainteresowany oraz Spółka X są podatnikami VAT zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w państwach siedziby. Spółka X nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce.

Przewidywane rozszerzenie współpracy pomiędzy kontrahentami zakłada wzajemną pomoc w pozyskaniu dla Towarów nowych rynków zbytu. Ich odbiorcami będą podmioty będące podatnikami podatku od wartości dodanej, zidentyfikowane na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż Y lub Włochy (Nabywcy).

W przypadku, gdy Spółka X pozyska Nabywców dla Towarów produkowanych przez Spółkę Y, sprzedaż Towarów będzie realizowana w następujący sposób:

Wnioskodawca sprzeda Towary Spółce X, która następnie odsprzeda Towary Nabywcy. Towary będą bezpośrednio transportowane z Polski do Nabywcy, który będzie odbierał je w Polsce, z magazynu Spółki Y, z tym że transport będzie dokonywany na rzecz Spółki X. Na zamówieniu Towarów składanym przez Spółkę X do Zainteresowanego, będzie wyraźnie określone, że Towary zostaną odebrane przez podmiot wskazany w tym zamówieniu działający na rzecz Spółki X (tj. Nabywcę) oraz wywiezione do innego państwa członkowskiego, gdzie Nabywca ma siedzibę oraz jest zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej oraz dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka X będzie odpowiedzialna względem Wnioskodawcy za ewentualne niewywiezienie Towarów poza obszar Polski. Ryzyko utraty lub zniszczenia Towarów od momentu ich pobrania z magazynu Spółki Y będzie ponosił Nabywca.

Spółka X będzie stosować wobec Spółki Y i Nabywców ten sam numer identyfikacyjny na potrzeby VAT przyznany przez Włochy. Nabywca będzie stosować numer identyfikacyjny na potrzeby podatku od wartości dodanej państwa członkowskiego, w którym kończy się transport Towarów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku, gdy Towary są bezpośrednio odbierane przez Nabywcę z magazynu Zainteresowanego, przy czym ich transportu dokonuje Nabywca działając na zlecenie, w imieniu i na rzecz Spółki X, dostawa Towarów pomiędzy Spółką Y i Spółką X jest dostawą wewnątrzwspólnotową, o której mowa w art. 13 ustawy o VAT, mogącą korzystać z opodatkowania 0% VAT w Polsce, na podstawie art. 42 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonywana przez niego dostawa Towarów dla Spółki X, w sytuacji, gdy Towar jest bezpośrednio transportowany do państwa siedziby Nabywcy i transport ten jest dokonywany przez Nabywcę działającego na zlecenie, w imieniu i na rzecz Spółki X, jest dla niego wewnątrzwspólnotową dostawą towarów, zgodnie z art. 13 ustawy o VAT i może skorzystać ze stawki podatku 0%, określonej w art. 42 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 7 ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku, gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach. Zatem, mimo że Zainteresowany wyda Towary bezpośrednio Nabywcy, to dostawa Towarów zostanie dokonana przez niego na rzecz Spółki X, a następnie przez Spółkę X na rzecz Nabywcy.

W takiej sytuacji istotne jest ustalenie, do której dostawy Towarów należy przypisać transport, co w konsekwencji pozwoli ustalić miejsce dostawy Towarów, dokonywanej przez Wnioskodawcę dla Spółki X. Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku, gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie. Jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba, że nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie z zawartymi przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie.

Mając na uwadze fakt, że transport będzie organizowany przez Spółkę X w ten sposób, że Towar zostanie odebrany z magazynu Wnioskodawcy przez Nabywcę, który dokona jego transportu działając na zlecenie, w imieniu i na rzecz Spółki X, to transport Towarów należy podporządkować dostawie dokonanej dla Spółki X. Powyższej konkluzji nie zmienia również fakt, że ryzyko utraty Towarów od momentu ich pobrania z magazynu Zainteresowanego ciąży na Nabywcy, ponieważ podmiotem odpowiedzialnym za odbiór Towarów względem Spółki Y będzie Spółka X.

Stąd też, mając na uwadze brzmienie art. 22 ust. 3 ustawy o VAT, zgodnie z którym dostawę towarów, która:

1.

poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów,

2.

następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów,

dostawę Towarów przez Spółkę Y dla Spółki X należy uznać za zakończoną w państwie siedziby Nabywcy.

W wyniku odpłatnej dostawy dokonanej dla Spółka X (tj. przeniesienia za wynagrodzeniem prawa do rozporządzania Towarem jak właściciel), Towar zostanie wywieziony do innego niż Polska państwa członkowskiego. Wobec tego, dostawa Towarów dla Spółki X będzie stanowiła wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z tym artykułem, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, pod warunkiem, że nabywca towarów jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Zatem, Zainteresowany będzie mógł opodatkować w Polsce dostawę Towarów dla Spółki X 0% stawką podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 42 ustawy o VAT, jeżeli przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy będzie posiadał w swojej dokumentacji dowody, że Towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do Nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Ponadto, Wnioskodawca uważa, iż transakcja dostawy Towarów pomiędzy nim, Spółką X i Nabywcą, spełnia warunki uznania jej za wewnątrzwspólnotową transakcję trójstronną, o której mowa w art. 135 ust. 1 ustawy o VAT. W szczególności zostanie spełniony warunek, zgodnie z którym przedmiot dostawy powinien być transportowany przez pierwszego lub też transportowany przez drugiego w kolejności podatnika VAT lub na ich rzecz z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego. W przedmiotowej sytuacji bowiem Towar zostanie wywieziony z Polski do innego państwa członkowskiego przez Nabywcę działającego na rzecz Spółki X (tj. drugiego w kolejności podatnika).

Zainteresowany wskazał na stanowisko Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Skarbowego z dnia 15 listopada 2006 r. (nr PUS.Il/443/117/2006/MM) potwierdzające prawidłowość powyższej kwalifikacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.

odpłata dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2.

eksport towarów;

3.

import towarów;

4.

wewnatrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5.

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Artykuł 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy - przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju (...).

W myśl art. 13 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.

podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2.

osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

3.

podatkiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe zharmonizowane, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

4.

podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Na mocy art. 13 ust. 6 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, który zgłosił zamiar dokonywania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i został zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97 (...).

Artykuł 22 ust. 2 ustawy wskazuje, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie z zawartymi przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która:

1.

poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2.

następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów (art. 22 ust. 3 ustawy).

W myśl art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.

podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów,

2.

podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

W myśl art. 42 ust. 3 ustawy, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1.

dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

2.

kopia faktury,

3.

specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku

- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Przez wewnątrzwspólnotową transakcję trójstronną, rozumie się transakcję, w której są spełnione łącznie następujące warunki:

a.

trzech podatników VAT zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w trzech różnych państwach członkowskich uczestniczy w dostawie towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności, przy czym dostawa tego towaru jest dokonana między pierwszym i drugim oraz drugim i ostatnim w kolejności,

b.

przedmiot dostawy jest wysyłany lub transportowany przez pierwszego lub też transportowany przez drugiego w kolejności podatnika VAT lub na ich rzecz z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego (art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca będzie dokonywał dostawy produkowanych przez siebie towarów dla kontrahenta włoskiego. Oba podmioty są podatnikami VAT zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka X nie jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce.

W ramach rozszerzenia współpracy, Spółka X ma pozyskiwać Nabywców Towarów produkowanych przez Zainteresowanego, którym odsprzedawać będzie towary zakupione od Spółki Y. Nowymi kontrahentami, będą podatnicy podatku od wartości dodanej zidentyfikowani na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż Polska lub Włochy.

Nabywca będzie odbierał Towary w Polsce, z magazynu Wnioskodawcy, a transport będzie dokonywany na rzecz Spółki X. Na zamówieniu Towarów składanym przez Spółkę X do Zainteresowanego, będzie wyraźnie określone, że Towary zostaną odebrane przez podmiot wskazany w tym zamówieniu, działający na rzecz Spółki X oraz wywiezione do innego państwa członkowskiego, gdzie Nabywca ma siedzibę oraz jest zarejestrowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Spółka X będzie stosować wobec Wnioskodawcy i Nabywców ten sam numer identyfikacyjny na potrzeby podatku od wartości dodanej przyznany przez Włochy. Nabywca będzie stosować numer identyfikacyjny na potrzeby podatku od wartości dodanej państwa członkowskiego, w którym kończy się transport towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 8 ustawy, w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż dokonana przez Wnioskodawcę dostawa towarów, spełniać będzie warunki zawarte w cyt. art. 13 ust. 1 ustawy, pozwalające uznać ją za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz Spółki X.

Jak wynika z powyższych uregulowań, prawo podatnika do zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów, preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% uzależnione jest, w znacznej mierze, od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, iż doszło do wywozu towaru poza terytorium Polski. Istotą przywołanych przepisów jest zobowiązanie podatnika do udowodnienia, iż towary będące przedmiotem dostawy, rzeczywiście opuściły terytorium kraju, ze względu na korzystniejsze, niż w odniesieniu do dostaw krajowych, skutki podatkowe.

Jeśli zatem Wnioskodawca przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99 ustawy, posiadać będzie dowody, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski, a nabywca towarów posiada właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który wraz z numerem Zainteresowanego zostanie wykazany na fakturze stwierdzającej dostawę towarów, możliwe będzie zastosowanie do tej transakcji 0% stawki podatku od towarów i usług.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, iż system transakcji przeprowadzanych przez Wnioskodawcę oraz poszczególnych nabywców przedmiotowych towarów, należy uznać za wewnątrzwspólnotowe transakcje trójstronne. Wszystkie trzy wskazane podmioty zidentyfikowane będą bowiem na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w trzech różnych państwach członkowskich, dostawa towaru zostanie dokonana kolejno pomiędzy pierwszym i drugim oraz drugim i ostatnim w kolejności podmiotem, przy czym faktyczne wydanie towaru nastąpi tylko pomiędzy pierwszym i ostatnim kontrahentem. Jak wskazał Zainteresowany transportu towarów dokona Nabywca, jednak na zlecenie, w imieniu i na rzecz drugiego podmiotu - Spółki X. Tym samym spełnione zostaną łącznie warunki wskazane w art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Przy stosowaniu procedury uproszczonej w transakcji trójstronnej, gdzie pierwszą stroną jest podmiot krajowy i towar wysyłany jest z terytorium Polski do innego kraju Unii Europejskiej, rozliczenie podatku od towarów i usług przebiega tak samo, jak w każdej innej dostawie wewnątrzwspólnotowej.

Strona druga i trzecia transakcji, będące podmiotami zarejestrowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach członkowskich, rozliczają wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym zakresie w danym państwie członkowskim.

Reasumując, w świetle przedstawionych wyżej przepisów, Zainteresowany będzie mógł potraktować dostawę towarów dla Spółki X jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy oraz będzie miał prawo zastosować stawkę podatku dla tej transakcji w wysokości 0%, pod warunkiem posiadania dowodów potwierdzających, że Towary zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, wymienionych w art. 42 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl