Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 21 czerwca 2013 r.
Izba Skarbowa w Poznaniu
ILPP2/443-294/13-3/MR

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2013 r. (data wpływu 8 kwietnia 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 18 czerwca 2013 r. (data wpływu 19 czerwca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturze dokumentującej wniesienie do Spółki aportem budynku biurowo-szkoleniowego wraz z gruntem - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturze dokumentującej wniesienie do Spółki aportem budynku biurowo-szkoleniowego wraz z gruntem. Wniosek uzupełniono w dniu 19 czerwca 2013 r. o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką osobową, która został powołana w celu uzyskiwania przychodów z odpłatnego wynajmowania lokali użytkowych podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą. Do tej chwili Wnioskodawca nie rozpoczął prowadzenia działalności, gdyż nie posiada odpowiednich zasobów lokalowych, które mógłby wynajmować innym podmiotom.

W najbliższym czasie planowane jest jednak wniesienie do Spółki Wnioskodawcy przez jednego ze wspólników aportu w postaci budynku biurowo-szkoleniowego wraz z gruntem. W budynku tym znajdują się odpowiednio przygotowane pomieszczenia, które będą wynajmowane innym podmiotom czy to na cele działalności handlowej, czy też usługowej.

Wnoszony aportem budynek został oddany do użytkowania w grudniu 2011 r., zatem od jego powstania nie minęły 2 lata. Dodatkowo inwestorowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur związanych z inwestycją. W związku z powyższym nie istnieją żadne przesłanki ku temu, aby dostawa budynku (a za taką należy traktować jego wniesienie aportem) mogła korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej UPTU, czy też jakiegokolwiek innego przepisu tejże ustawy. Operacja wniesienia budynku zostanie zatem opodatkowana stawką podstawową (23%) na podstawie art. 41 ust. 1 oraz art. 146a pkt 1 UPTU. Aportowi będzie towarzyszyło wystawienie przez wnoszącego faktury VAT, z której wartość netto zostanie skompensowana z wartością udziałów w spółce, natomiast kwota podatku od towarów i usług (VAT) naliczona od transakcji, zostanie uregulowana przez Spółkę.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, w szczególności art. 86 UPTU, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia całego podatku od towarów i usług wykazanego na otrzymanej fakturze dokumentującej wniesienie aportu przy założeniu, iż zamiarem Wnioskodawcy jest wykorzystywanie otrzymanego budynku jedynie na potrzeby działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z wniesieniem do Spółki Wnioskodawcy aportu w postaci budynku biurowo-szkoleniowego wraz z gruntem na Spółkę zostanie przeniesione prawo użytkowania tejże nieruchomości. W związku z powyższym niewątpliwie będziemy mieli do czynienia z dostawą, o której mowa w art. 5 UPTU. Dostawa zostanie udokumentowana fakturą wystawioną w dniu wniesienia aportu, z której wartość netto będzie odpowiadała wkładowi wspólnika wniesionemu do spółki, a naliczony od transakcji podatek od towarów i usług zostanie uregulowany przez spółkę.

Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu opisanej transakcji będzie mu przysługiwało pełne odliczenie podatku od towarów i usług wykazanego na fakturze dokumentującej wniesienie aportu.

Należy zwrócić uwagę, iż na podstawie art. 86 ust. 1 UPTU w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie z założeniem wniesiony budynek będzie wykorzystywany przez Spółkę (Wnioskodawcę) jedynie do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. W szczególności Wnioskodawca będzie wynajmował poszczególne pomieszczenia użytkowe znajdujące się w tym budynku innym podmiotom na potrzeby prowadzenia działalności. Z tego tytułu będą uzyskiwane przychody opodatkowane podatkiem od towarów i usług (stawką podstawową 23%).

Część pomieszczeń będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę na potrzeby ogólne prowadzonej działalności np. będą się w nich znajdowały biura Spółki. Jednakże biorąc pod uwagę, iż całość sprzedaży będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług należy bezsprzecznie uznać, ze również te pomieszczenia (administracyjno-biurowo-gospodarcze) będą związane jedynie z działalnością opodatkowaną. Biorąc powyższe pod uwagę, należy przyjąć, iż Wnioskodawcy będzie przysługiwało pełne odliczenie podatku od towarów. Oczywiście w przypadku, gdyby w kolejnych latach pojawiła się u Wnioskodawcy sprzedaż zwolniona z podatku od towarów i usług, i omawiany budynek byłby choć częściowo wykorzystywany na jej cele, Wnioskodawca przez 10 lat będzie zobligowany do dokonywania ewentualnej korekty odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 90 i 91 UPTU.

Biorąc równocześnie pod uwagę, iż przeniesienie własności budynku zostanie udokumentowane fakturą wystawioną przez wnoszącego, to zakładając, iż Wnioskodawca uzyska prawo, o którym mowa w art. 86 ust. 12 UPTU, do rozporządzania towarem (nieruchomością) jak właściciel oraz otrzyma fakturę (o czym mowa w art. 86 ust. 10 pkt 1) praktycznie w tym samym momencie, to Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego w okresie rozliczeniowym, w którym otrzyma fakturę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (...).

Jak wynika z powyższego przepisu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, która pozbawia podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jeden z nich wynika z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu lub jest zwolniona od podatku.

Stosownie do postanowień art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18 (art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy).

Natomiast stosownie do treści art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W oparciu o art. 86 ust. 12 ustawy, w przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem lub z chwilą wykonania usługi.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką osobową, która został powołana w celu uzyskiwania przychodów z odpłatnego wynajmowania lokali użytkowych podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą. Do tej chwili Wnioskodawca nie rozpoczął prowadzenia działalności, gdyż nie posiada odpowiednich zasobów lokalowych, które mógłby wynajmować innym podmiotom. W najbliższym czasie planowane jest jednak wniesienie do Spółki Wnioskodawcy przez jednego ze wspólników aportu w postaci budynku biurowo-szkoleniowego wraz z gruntem. W budynku tym znajdują się odpowiednio przygotowane pomieszczenia, które będą wynajmowane innym podmiotom czy to na cele działalności handlowej, czy też usługowej.

Wnoszony aportem budynek został oddany do użytkowania w grudniu 2011 r., zatem od jego powstania nie minęły 2 lata. Dodatkowo inwestorowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur związanych z inwestycją. Aportowi będzie towarzyszyło wystawienie przez wnoszącego faktury VAT, z której wartość netto zostanie skompensowana z wartością udziałów w spółce, natomiast kwota podatku od towarów i usług (VAT) naliczona od transakcji, zostanie uregulowana przez Spółkę. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na tle powyższego stanu sprawy, Wnioskodawca sformułował pytanie w kwestii rozstrzygnięcia, czy będzie przysługiwało mu prawo do doliczenia całego podatku od towarów i usług wykazanego na otrzymanej fakturze dokumentującej wniesienie aportu przy założeniu, iż zamiarem Wnioskodawcy jest wykorzystywanie otrzymanego budynku jedynie na potrzeby działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Artykuł 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne, czy zawodowe.

Analizując powołane powyżej przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 i 8 oraz art. 2 pkt 6 ustawy, należy stwierdzić, iż czynność wniesienia aportu w postaci towarów do Spółki spełnia definicję dostawy towarów.

Wyjaśnić przy tym należy, iż z odpłatnością za dostawę towarów mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniem (dostawą) a zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy - nie jest warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. świadczenie zwrotne otrzymane od drugiej strony.

W przypadku czynności wniesienia aportu do Spółki wnoszący aport otrzymuje określone prawa związane z uczestnictwem w spółce obejmującej aport. W szczególności prawo do udziału w zysku.

W świetle powyższego stwierdza się, że aport co do zasady stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl natomiast przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast, w oparciu o art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.

stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,

2.

stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Wobec powyższego w rozpatrywanej sprawie, w celu ustalenia, czy dostawa przedmiotowego budynku będzie podlegała opodatkowaniu, czy też zwolnieniu z opodatkowania należy odwołać się do przedstawionych poniżej regulacji dotyczących dostawy budynków i budowli określonych w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a.

dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b.

pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie - art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

a.

wybudowaniu lub

b.

ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Ponadto w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a.

w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b.

dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy).

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.

W ocenie Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie nie istnieją żadne przesłanki ku temu, aby dostawa przedmiotowego budynku wraz z gruntem mogła korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, czy też jakiegokolwiek innego przepisu tejże ustawy, bowiem wnoszony aportem budynek został oddany do użytkowania w grudniu 2011 r., zatem od jego powstania nie minęły 2 lata. Ponadto inwestorowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur związanych z inwestycją. Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, operacja wniesienia budynku zostanie zatem opodatkowana stawką podstawową (23%) na podstawie art. 41 ust. 1 oraz art. 146a pkt 1 ustawy. Ponadto, jak wynika z treści wniosku wniesiony budynek będzie wykorzystywany przez Spółkę jedynie do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, tj. Wnioskodawca będzie wynajmował poszczególne pomieszczenia użytkowe znajdujące się w tym budynku innym podmiotom na potrzeby prowadzenia działalności, a część pomieszczeń będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę na potrzeby ogólne prowadzonej działalności (w całości opodatkowanej podatkiem VAT) np. będą się w nich znajdowały biura Spółki.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż Spółka będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego z faktury dokumentującej transakcję wniesienia do Spółki aportem budynku biurowo-szkoleniowego wraz z gruntem, ze względu na fakt, że służyć on będzie Spółce do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ponadto, w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania wyłączenia prawa do odliczenia podatku naliczonego, wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 oraz art. 88 ust. 4 ustawy, także z tego względu, że w odniesieniu do planowanej transakcji - jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego - wnoszący aport do Spółki nie będzie mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.

Tut. Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa - rozpatrzone.

Należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12 po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl