Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 3 grudnia 2008 r.
Izba Skarbowa w Poznaniu
ILPP1/443-853/08-2/MT

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2008 r. (data wpływu 9 września 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Zainteresowana zakupiła w dniu 6 kwietnia 1995 r. budynek sklepu, wybudowany przed rokiem 1992 i odliczyła naliczony podatek od towarów i usług. Do roku 2002 Wnioskodawczyni odliczała podatek VAT od nakładów poniesionych na ten budynek, ich wartość przekroczyła 30% wartości budynku.

W styczniu 2005 r. Zainteresowana zaprzestała wykonywania działalności handlowej i wynajmowała budynek na cele działalności gospodarczej oraz naliczała z tego tytułu VAT.

Od dnia 1 stycznia 2008 r. Wnioskodawczyni zaprzestała naliczania podatku VAT, ponieważ wybrała zwolnienie z tytułu niskich obrotów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przy sprzedaży przedmiotowego budynku powinien zostać naliczony podatek VAT.

Zdaniem Wnioskodawczyni, czynność ta korzysta ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle i ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Podstawowa stawka podatku VAT dla dostawy towarów i świadczonych usług, zgodnie z art. 41 ust. 1, wynosi 22% - poza wyjątkami wyszczególnionymi w ustawie o podatku od towarów i usług oraz w przepisach wykonawczych do tejże ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Przez towary używane, stosownie do art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług rozumie się budynki i budowle lub ich części, jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat.

Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, zgodnie z art. 43 ust. 6, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie ich użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1.

miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków,

2.

użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 ustawy o VAT, wyłączający zwolnienie od podatku VAT znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Nie wystąpienie jednego z nich oznacza prawo do zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części.

Stosownie do przepisu art. 113 ust. 1 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. W myśl ust. 2 do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jeżeli jednak wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 cyt. przepisu przekroczy kwotę, o której mowa powyżej, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty (art. 113 ust. 5). Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę. Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z dokumentów celnych oraz o kwotę podatku zapłaconą od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a także o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty zwolnienia, pod warunkiem:

1.

sporządzenia spisu z natury zapasów tych towarów posiadanych w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w ust. 1, oraz

2.

przedłożenia w urzędzie skarbowym spisu, o którym mowa w pkt 1, w terminie 14 dni, licząc od dnia utraty zwolnienia.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że budynek sklepu został wybudowany przed rokiem 1992, a Zainteresowana nabyła go w drodze umowy sprzedaży w dniu 6 kwietnia 1995 r. Z tego tytułu przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego. Do roku 2002 Wnioskodawczyni odliczała podatek naliczony od poniesionych nakładów, których wartość przekroczyła 30% wartości budynku. W styczniu 2005 r. Zainteresowana zaprzestała wykonywania działalności handlowej i zaczęła wynajmować nieruchomość na cele działalności gospodarczej - naliczała z tego tytułu podatek VAT. Od dnia 1 stycznia 2008 r. Wnioskodawczyni zaprzestała naliczania podatku VAT, ponieważ wybrała zwolnienie z tytułu zbyt niskich obrotów.

Reasumując, przedmiotowy budynek sklepu wypełnia definicję towaru używanego zawartą w art. 43 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, niemniej Wnioskodawczyni przysługiwało przy nabyciu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, co wyklucza zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Zainteresowana korzysta jednak ze zwolnienia podmiotowego i stosownie do art. 113 ust. 1 i ust. 5 dopiero przekroczenie wartości sprzedaży w kwocie 50.000 zł - z uwzględnieniem wyłączeń wskazanych w art. 113 ust. 2 ustawy przy jej ustalaniu - spowoduje powstanie obowiązku podatkowego, a opodatkowaniu będzie podlegała wyłącznie nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę. W takim przypadku przedmiotowa dostawa będzie opodatkowana, stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawką podstawową w wysokości 22%.

Tut. Organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. (z wyjątkami określonymi w art. 15 tej ustawy) weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320).

Należy wskazać, że stosownie do art. 1 pkt 34 lit. a) ww. ustawy w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, zawierającym wykaz czynności zwolnionych od podatku, wprowadzono m.in. następujące zmiany:

- pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2)

"dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;",

- pkt 10 otrzymuje brzmienie:

10)

"dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)

dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)

pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata;",

- po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu:

"10a) dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a)

w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)

dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów;".

Powołany wyżej art. 1 pkt 34 lit. b)-e) ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. wprowadza ponadto m.in. następujące zmiany w treści art. 43:

nbspnbspnbspnbsp-ust. 2 otrzymuje brzmienie:

nbspnbspnbspnbspnbspnbsp"2. Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.",

nbspnbspnbspnbsp-uchyla się ust. 6,

nbspnbspnbspnbsp-po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu:"7a. Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.",

nbspnbspnbspnbsp-dodaje się ust. 10 i ust. 11 w brzmieniu:

nbspnbspnbspnbspnbspnbsp"10. Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

nbspnbspnbspnbspnbspnbspnbspnbsp1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;nbspnbspnbspnbspnbspnbspnbspnbsp2) złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

nbspnbspnbspnbspnbspnbsp11. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

nbspnbspnbspnbspnbspnbspnbspnbsp1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;

nbspnbspnbspnbspnbspnbspnbspnbsp2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;

nbspnbspnbspnbspnbspnbspnbspnbsp3) adres budynku, budowli lub ich części. (...)".

Powyższe przepisy wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2009 r. (zgodnie z art. 15 ww. ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl