Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 6 sierpnia 2010 r.
Izba Skarbowa w Poznaniu
ILPP1/443-648/10-2/MP

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 2 czerwca 2010 r. (data wpływu 14 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 10 marca 2008 r. Wnioskodawca wraz z małżonką nabył udział wynoszący #189; w działce budowlanej. Pozostały udział nabył przyjaciel małżonków. Zamiarem wspólnym było wybudowanie na zakupionej działce domu dwurodzinnego (tzw. bliźniaka) i wspólne zamieszkanie. Transakcja zakupu nie była opodatkowana podatkiem VAT. Wspólne plany, co do budowy domu uległy zmianie. Małżonkowie postanowili odsprzedać udział w działce przyjacielowi (współwłaścicielowi działki), który planuje wybudować samodzielnie dom na przedmiotowej nieruchomości.

Dotychczas Wnioskodawca nigdy nie sprzedawał działek budowlanych i nie planuje innych transakcji tego typu w najbliższych latach.

Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą w ramach, której uzyskuje przychody z tytułu świadczenia usług polegających na sortowaniu części, a zakupiona nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana do tej działalności. W ramach działalności Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż działki budowlanej w okolicznościach przedstawionych wyżej będzie podlegała podatkowi VAT, czy dla tej czynności Wnioskodawca będzie potraktowany jako podatnik.

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działki będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT. Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), podatnikiem jest osoba wykonująca działalność gospodarczą określoną w ust. 2 tego artykułu. Stosownie do treści ust. 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Z tego zapisu wynika, że czynność wykonana jednorazowo nie będzie uznana za działalność gospodarczą, jeżeli okoliczności nie wskazują na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy. Planowana przez Wnioskodawcę transakcja sprzedaży ma charakter jednostkowy, nie zostanie dokonana w celach zarobkowych (ustalone zostało odsprzedanie udziału po kosztach nabycia), sprzedaż nie zostanie dokonana osobie trzeciej lecz współwłaścicielowi działki, który planuje wybudowanie na zakupionej działce budynku mieszkalnego dla własnych potrzeb. Zatem w świetle ustawy czynność ta nie powinna być traktowana jako działalność gospodarcza, czego następstwem jest zwolnienie transakcji od podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe przepisy oznaczają, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje (realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy) wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca wraz z małżonką nabył udział wynoszący 1/2 w działce budowlanej. Pozostały udział nabył przyjaciel małżonków. Zamiarem wspólnym było wybudowanie na zakupionej działce domu dwurodzinnego (tzw. bliźniaka) i wspólne zamieszkanie. Transakcja zakupu nie była opodatkowana podatkiem VAT. Wcześniejsze plany, co do budowy domu uległy zmianie. Małżonkowie postanowili odsprzedać udział w działce przyjacielowi (współwłaścicielowi działki), który planuje wybudować samodzielnie dom na przedmiotowej nieruchomości.

Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą w ramach, której uzyskuje przychody z tytułu świadczenia usług polegających na sortowaniu części, a zakupiona nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana do tej działalności. W ramach działalności Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Dotychczas Wnioskodawca nigdy nie sprzedawał działek budowlanych i nie planuje innych transakcji tego typu w najbliższych latach.

Grunt spełnia definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, jednak w przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy nie należy traktować jako podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy. Okoliczności sprawy nie wskazują bowiem na to, aby dokonując odsprzedaży udziału w działce Zainteresowany działał w charakterze handlowca. W momencie zakupu udziału w działce budowlanej, tj. 10 marca 2008 r., nie było zamiarem Wnioskodawcy jej późniejsza sprzedaż. Ponadto, przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej. Z powyższego wynika, że działka budowlana nie została nabyta w celach handlowych, ani do celów prowadzenia działalności gospodarczej lecz w celach prywatnych. Planowana przez Wnioskodawcę transakcja sprzedaży ma charakter jednostkowy. Nie zostanie dokonana w celach zarobkowych (ustalone zostało odsprzedanie udziału po kosztach nabycia), sprzedaż nie zostanie dokonana osobie trzeciej, lecz współwłaścicielowi działki, który planuje wybudowanie na zakupionej działce budynku mieszkalnego dla własnych potrzeb. Zatem Wnioskodawca sprzedając działkę korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, w związku z czym czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W oparciu o przedstawiony stan prawny sprawy oraz w świetle przedstawionych okoliczności opisanego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że sprzedaż działki budowlanej przez Wnioskodawcę nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, bowiem nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nabyta została do celów prywatnych i dokonana transakcja będzie miała charakter incydentalny.

Nadmienia się, iż zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wobec powyższego, udzielona interpretacja indywidualna jest wiążąca jedynie dla Wnioskodawcy, a nie dla jego żony będącej współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl