ILPB4/423-266/10-2/MC - Potrącalność kosztów uzyskania przychodów.

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 13 stycznia 2011 r. Izba Skarbowa w Poznaniu ILPB4/423-266/10-2/MC Potrącalność kosztów uzyskania przychodów.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2010 r. (data wpływu 20 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Spółka prowadzi podstawową działalność gospodarczą w zakresie kopalnictwa rud miedzi oraz produkcji wyrobów z tych rud.

Spółka na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje zakupu środków trwałych (np. maszyny, urządzenia) oraz wartości niematerialnych i prawnych (np. licencje na oprogramowanie). Zawierane przez Spółkę umowy dostawy środków trwałych, czy wartości niematerialnych i prawnych z reguły podzielone są na części, obejmujące etap zakupu i uruchomienia sprzętu / wdrożenia programu oraz wsparcia w bieżącym użytkowaniu sprzętu / programu komputerowego.

Z uwagi na niejednokrotnie złożony / skomplikowany proces obsługi nabywanego środka trwałego / oprogramowania (wartości niematerialnej i prawnej) niezbędne jest zorganizowanie przez Spółkę specjalistycznych szkoleń dla pracowników w zakresie obsługi tych środków / oprogramowania. Szkolenia te odbywają się przed przyjęciem środków trwałych / wartości niematerialnych i prawnych do użytkowania.

Szkolenia takie są realizowane na rzecz Spółki z reguły przez firmy zewnętrzne - dokonujące dostawy środków trwałych, czy też wartości niematerialnych i prawnych. Zakupy te udokumentowane są fakturami VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy ponoszone przez Spółkę wydatki na szkolenia pracowników w zakresie obsługi środków trwałych / oprogramowania stanowią koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia - w sytuacji, gdy do ich poniesienia dochodzi przed datą przyjęcia środka trwałego / wartości niematerialnej i prawnej do użytkowania.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na organizację szkoleń w zakresie obsługi nabywanych składników majątkowych, ponoszone przed datą przekazania danego środka trwałego / wartości niematerialnej i prawnej do użytkowania, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego / wartości niematerialnej i prawnej, lecz stanowią koszty uzyskania przychodu Spółki w momencie ich poniesienia.

Stosownie do zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Warunek określony powyżej jest przez Spółkę spełniony, bowiem wydatki te pozostają w ścisłym związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami. Ponadto, wydatki związane ze szkoleniami nie są wymienione w katalogu wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów (art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Wydatki związane ze szkoleniem pracowników w zakresie obsługi specjalistycznego sprzętu, czy systemu komputerowego nie powinny zwiększać wartości początkowej nabytego środka trwałego / nabytego prawa majątkowego, bowiem nie mają związku z samym wytworzeniem, uruchomieniem i funkcjonowaniem sprzętu / oprogramowania, a zatem nie mieszczą się w definicji ceny nabycia / kosztu wytworzenia, określonej w art. 16g ust. 3 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Koszty przygotowania pracowników do obsługi specjalistycznego sprzętu, czy programu komputerowego, wykorzystywanego w działalności gospodarczej Spółki, są kosztami dotyczącymi podniesienia kwalifikacji pracowników i nabycia przez nich umiejętności niezbędnych w trakcie eksploatacji sprzętu / użytkowania programu komputerowego.

W konsekwencji, w ocenie Spółki, wydatki te winny być kwalifikowane do kosztów o charakterze pośrednim - zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów, stosownie do regulacji art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. w dacie ich poniesienia, za którą uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury.

Stanowisko Spółki potwierdzają wydane przez MF interpretacje indywidualne, np.:

* interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 21 kwietnia 2009 r. znak IBPBI/2/423-44/09/PH,

* interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 grudnia 2009 r. znak ILPB3/423-778/09-2/JG,

* interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2008 r. znak ILPB3/423-613/08-2/ŁM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Przytoczona powyżej regulacja wskazuje, iż podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy podatkowej oraz wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, czy też zachowanie albo zabezpieczenie źródła pozyskiwania przychodu.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a - 16m, z uwzględnieniem art. 16.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) (tekst jedn. gruntów) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Stosownie do art. 16a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania maszyny, urządzenia i środki transportu - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie natomiast z art. 16b ust. 1 pkt 5 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania licencje - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

W myśl art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, uważa się, w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Na podstawie art. 16g ust. 3 tejże ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

W myśl art. 16g ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka na potrzeby prowadzonej działalności dokonuje zakupu środków trwałych (np. maszyn, urządzeń) oraz wartości niematerialnych i prawnych (np. licencji). Z uwagi na fakt, iż proces obsługi środków trwałych / wartości niematerialnych i prawnych jest niejednokrotnie bardzo skomplikowany, Spółka organizuje specjalistyczne szkolenia dla pracowników w zakresie obsługi ww. składników majątku. Przedmiotowe szkolenia odbywają się przed przyjęciem środków trwałych / wartości niematerialnych i prawnych do używania.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż wydatki poniesione przez Spółkę na usługi szkoleniowe nie mają wpływu na cenę nabycia środka trwałego / wartości niematerialnej i prawnej, a więc nie będą zwiększać ich wartości początkowej. Wydatki na szkolenia mają bowiem na celu podnoszenie kwalifikacji pracowników użytkujących przedmiotowe składniki. Zatem, wydatki te winny być oceniane i kwalifikowane na zasadach ogólnych, tj. po spełnieniu przesłanek określonych we wskazanym art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zasady potrącalności kosztów uzyskania przychodów zostały unormowane w przepisach art. 15 ust. 4 - 4 h ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stosownie do art. 15 ust. 4d ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f - 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ww. ustawy).

Wobec tego, w odniesieniu do ponoszonych wydatków na usługi szkoleniowe, będzie miała zastosowanie generalna zasada wynikająca z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w myśl której koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Reasumując, wydatki Spółki na szkolenia pracowników w zakresie obsługi środków trwałych / wartości niematerialnych i prawnych, poniesione przed przyjęciem ich do użytkowania, po spełnieniu przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowią koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 4d cyt. ustawy, w dacie ich poniesienia.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszących, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie informuje się, iż w zakresie zdarzenia przyszłego wydana została odrębna interpretacja w dniu 13 stycznia 2011 r. nr ILPB3/423-266/10-3/MC.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl