Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 19 grudnia 2008 r.
Izba Skarbowa w Poznaniu
ILPB3/423-620/08-5/MC

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 26 września 2008 r. (data wpływu 29 września 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup abonamentów medycznych dla członków rodzin pracowników oraz studentki zatrudnionej na podstawie umowy - zlecenia - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2008 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismami z dnia 20 listopada 2008 r. (data wpływu 24 listopada 2008 r.) oraz 11 listopada 2008 r. (data wpływu 11 grudnia 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup abonamentów medycznych dla członków rodzin pracowników oraz studentki zatrudnionej na podstawie umowy - zlecenia.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W miesiącu wrześniu Zarząd Spółki podpisał umowę z Firmą Medyczną na zakup abonamentów medycznych dla pracowników.

W ramach abonamentu pracownicy Firmy mogą korzystać z bezpłatnych usług medycznych. Specjalny pakiet tych usług dla kadry zarządzającej obejmuje także świadczenia medyczne dla członków ich rodzin.

Pismem z dnia 11 listopada 2008 r. Spółka doprecyzowała stan faktyczny wyjaśniając, iż studentka zatrudniona w Spółce na podstawie umowy - zlecenia nie posiada w zapisie umowy informacji, iż będzie mogła korzystać z bezpłatnych usług medycznych w ramach abonamentu medycznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

1.

Czy koszt abonamentu w części dotyczącej rodziny pracowników stanowi koszt uzyskania przychodów dla Spółki.

2.

Czy abonament zakupiony dla studentki pracującej w Spółce na podstawie umowy-zlecenia stanowi także koszt uzyskania przychodów dla Spółki, jak w przypadku abonamentów pracowniczych.

Zdaniem Wnioskodawcy, koszt zakupu abonamentu medycznego dla studentki, która wykonuje w Spółce prace związane z realizacją zamówień dla klientów, ma ścisły związek z osiąganym przychodem i jest w pełni uzasadniony.

Pismem z dnia 20 listopada 2008 r. Spółka uzupełniła własne stanowisko, a mianowicie wskazała, iż opiekę medyczną finansowaną przez pracodawcę należy traktować jako "inne świadczenie związane z pracą". Wykupienie pakietu medycznego obejmującego pracowników i członków ich rodzin to zatem wydatek o charakterze pracowniczym i powinien stanowić koszt podatkowy. Dbanie o pracownika, jego małżonka i dzieci ma przełożenie na stan zdrowia samego pracownika. Wydatki na usługi medyczne dla pracowników są racjonalne i uzasadnione, mogą więc zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Ponadto zaliczenie danego wydatku do kosztów podatkowych uzależnione jest od tego, czy nie mieści się on w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, który określa art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

W związku z powyższą definicją, do kosztów uzyskania przychodów można również zaliczyć tzw. koszty pracownicze. Pojęcie to obejmuje przede wszystkim wynagrodzenia i inne wypłaty pieniężne oraz świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika. Przepisy prawa pracy, w tym przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks Pracy (tekst jedn. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) nakładają na pracodawcę wymóg przeprowadzania na własny koszt badań określonych w art. 229 tej ustawy. Pracodawca poza świadczeniami z zakresu badań profilaktycznych obowiązany jest sfinansować koszt profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami, ze względu na warunki pracy.

Według stanu prawnego obowiązującego do 31 grudnia 2006 r. koszty związane z finansowaniem przez pracodawcę świadczeń zdrowotnych na rzecz pracowników nie były kosztami uzyskania przychodów z wyjątkiem poniesionych kosztów świadczeń zdrowotnych, do których ponoszenia zobowiązywały pracodawcę przepisy Kodeksu pracy oraz innych ustaw (art. 16 ust. 1 pkt 65 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Od dnia 1 stycznia 2007 r., w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, brak jest wyłączenia z kosztów podatkowych wydatków poniesionych na finansowanie świadczeń zdrowotnych na rzecz pracowników. Oznacza to, że wydatki ponoszone przez pracodawcę mogą stanowić dla niego koszt uzyskania przychodów.

W przypadku wydatków ponoszonych na rzecz pracowników, nie oznacza to automatycznej ich kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów. Nie należy bowiem zapominać o przesłankach wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, warunkujących zaliczenie poniesionych kosztów do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki ponoszone przez Spółkę na zapewnienie pracownikom opieki medycznej niewątpliwie ma wpływ na poprawę ich stanu zdrowia, dzięki czemu może ulec ograniczeniu absencja w pracy z powodu choroby, co z kolei przedłoży się na efektywność wykonywanej pracy. Zatem, ponoszone z tego tytułu wydatki, są związane w sposób pośredni z uzyskiwanymi przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej i stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodów.

Natomiast kosztem uzyskania przychodów nie mogą być wydatki poniesione na wykupienie pakietu świadczeń medycznych dla członków rodzin pracowników kadry zarządzającej. Nie są oni bowiem pracownikami Spółki, a zatem przedmiotowych wydatków nie można traktować jako kosztów pracowniczych.

Również studentka, z którą Spółka zawarła umowę zlecenia nie jest pracownikiem w rozumieniu ustawy - Kodeks pracy. Jednakże kierując się swobodą umów, strony mogą zastrzec w umowie, że koszty zakupu abonamentu medycznego poniesie zleceniodawca. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika natomiast, że umowa zlecenia ze studentką nie zawiera postanowienia, iż Spółka zobowiązuje się wykupić studentce abonament medyczny.

W przypadku przedmiotowych wydatków, nie zostały więc spełnione przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż poniesione przez Spółkę wydatki na zakup abonamentów medycznych dla członków rodzin kadry zarządzającej oraz dla studentki zatrudnionej na podstawie umowy zlecenia nie stanowią kosztów uzyskania przychodów ze względu na brak związku tych kosztów z przychodem.

Jednocześnie dodaje się, że wniosek Spółki w zakresie stanu faktycznego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 18 grudnia 2008 r. nr ILPB1/415-767/08-2/RP.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl