ILPB3/423-376/12-2/EK

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 17 grudnia 2012 r. Izba Skarbowa w Poznaniu ILPB3/423-376/12-2/EK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2012 r. (data wpływu 17 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

S.A. wybudowała na własnym gruncie halę przemysłową o powierzchni 10 tys. m2, którą oddano do użytkowania 30 kwietnia 2007 r. Część środków wydatkowanych na wybudowanie hali pochodziła z otrzymanej dotacji. Wartość początkowa hali wynosiła 18,1 mln zł, z czego: 15,4 mln zł pochodziło z otrzymanej dotacji, 2,7 mln zł środki własne Spółki. Projekt był realizowany w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw, lata 2004 - 2006.

Mając na uwadze regulacje art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie rozpoznano przychodu podatkowego w związku z uzyskanymi środkami pomocowymi na wybudowanie przedmiotowej hali, traktując je jako wolne od opodatkowania. Odpisy amortyzacyjne od środka trwałego - hali w części sfinansowanej przez Spółkę ujmowane były jako koszty uzyskania przychodu, natomiast w części sfinansowanej z dotacji jako koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodu. Wartość hali na koniec lipca 2012 r. po uwzględnieniu dokonanych odpisów amortyzacyjnych wyniosła 15,8 mln zł, z czego: 13,5 mln zł z otrzymanej dotacji, 2,3 mln zł środki własne Spółki. Hala jest w 100% wynajmowana od 2007 r. W chwili obecnej Spółka zamierza dokonać sprzedaży hali wraz z gruntem, na którym jest posadowiona.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży środka trwałego - hali, sfinansowanej częściowo z dotacji, będzie wartość, która odpowiada poniesionym wydatkom na ich nabycie (niezależnie od źródła ich finansowania), tj. wartość początkowa wynikająca z ewidencji środków trwałych, zmniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych bez względu na to, czy odpisy te zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dotacja w momencie otrzymania staje się przychodem podatkowym. Jednakże dotacja otrzymana na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem lub wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych jest - na mocy art. 17 ust. 1 pkt 21 ww. ustawy - przychodem wolnym od podatku dochodowego. Aby jednak jednostka mogła skorzystać ze zwolnienia od opodatkowania, środki trwałe, których zakup był w pełni lub częściowo sfinansowany dotacją, powinny być amortyzowane zgodnie z przepisami podatkowymi.

Od wartości początkowej, równej kosztowi wytworzenia, Spółka miała obowiązek dokonywać - według zasad określonych w art. 16a-16 m cyt. ustawy - odpisów amortyzacyjnych. Jednocześnie, stosując uregulowania art. 16 ust. 1 pkt 48 tej ustawy, Spółka nie uznała za koszty uzyskania przychodów "odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie".

Zatem koszt uzyskania przychodu stanowiło jedynie 15% wartości odpisów amortyzacyjnych, czyli ta część wartości początkowej, która została pokryta przez Spółkę wydatkiem własnym, niepodlegającym zwrotowi. Z kolei odpisy amortyzacyjne dokonywane od tej części wartości początkowej środka trwałego, która została sfinansowana dotacją nie stanowiły dla Spółki kosztów uzyskania przychodów.

Zdaniem Spółki, fakt częściowego sfinansowania nabycia (wytworzenia) środka trwałego otrzymaną dotacją, nie wpływa w żaden sposób na wyliczenie kosztu uzyskania przychodu przy jego planowanym zbyciu.

Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszt ten, podobnie jak w przypadku zbycia innych środków trwałych, będzie równy różnicy pomiędzy wartością początkową a sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

W świetle wyżej przytoczonych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży środka trwałego sfinansowanego częściowo z dotacji będzie wartość (15,8 mln zł), która odpowiada poniesionym wydatkom na jego nabycie (wartość początkowa wynikająca z ewidencji środków trwałych), zmniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych bez względu na to, czy odpisy te mogły być zaliczone do kosztów uzyskana przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż z uwagi na zakres wniosku, w szczególności postawione w nim pytanie, które wyznacza zakres żądania Wnioskodawcy, niniejsza interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie kwestii ustalenia kosztu uzyskania przychodów ze sprzedaży środka trwałego sfinansowanego częściowo z dotacji. Nie oceniono w niej natomiast stanowiska Wnioskodawcy w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.) otrzymanej przez Niego dotacji. Powyższe bowiem stanowi element opisu zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).

Powyższe oznacza, iż podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka wybudowała na własnym gruncie halę przemysłową, którą oddano do użytkowania 30 kwietnia 2007 r. Część środków wydatkowanych na wybudowanie przedmiotowej hali pochodziła z otrzymanej przez Spółkę dotacji. W związku z uzyskanymi środkami pomocowymi, Spółka - mając na uwadze regulacje art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - nie rozpoznała przychodu podatkowego, traktując je jako wolne od opodatkowania. Ponadto, jak wynika z treści wniosku, odpisy amortyzacyjne od ww. środka trwałego ujmowane były jako koszty uzyskania przychodu, natomiast w części sfinansowanej z dotacji jako koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodu. Obecnie Spółka rozważa sprzedaż hali wraz z gruntem, na którym jest posadowiona.

Uwzględniając powyższe, wskazać należy, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

a.

nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,

b.

nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

c.

ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w myśl art. 16 ust. 1 pkt 48 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych zawiera pewne ograniczenia dotyczące możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych według zasad określonych w art. 16a-16m. Tak więc, nie są kosztem podatkowym odpisy amortyzacyjne w części ustalonej od wartości środka trwałego, która została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Biorąc powyższe pod uwagę, w oparciu o przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że odpisy amortyzacyjne dokonywane od części wartości początkowej wytworzonego środka trwałego, który zostały sfinansowany środkami pomocowymi (dotacją), nie mogły być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Istotnym przy tym jest, że fakt otrzymania środków pomocowych nie wpłynął na wartość początkową wytworzonego środka trwałego, którego budowa została sfinansowana ze środków pomocowych oraz środków własnych.

Potwierdza to zapis art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na podstawie którego odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jak wskazano we wniosku, w związku z uzyskanymi środkami pomocowymi na wybudowanie hali Spółka nie rozpoznała przychodu podatkowego, traktując je jako wolne od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży środka trwałego sfinansowanego częściowo z dotacji będzie wartość, która odpowiada wydatkom poniesionym na jego wytworzenie (niezależnie od źródła ich finansowania), tj. wartość początkowa wynikająca z ewidencji środków trwałych, pomniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych bez względu na to, czy odpisy te zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl