Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 13 czerwca 2011 r.
Izba Skarbowa w Poznaniu
ILPB3/423-109/11-2/KS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 9 marca 2011 r. (data wpływu 14 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu premii pieniężnej (jako bezpośrednio związanej z przychodami) - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu premii pieniężnej (jako bezpośrednio związanej z przychodami).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie dystrybucji urządzeń elektronicznych.

Wnioskodawca dążąc do zwiększenia swoich obrotów z tytułu sprzedaży towarów zawarł z kontrahentem umowę o współpracy handlowej, w której zastrzeżono, iż w razie osiągnięcia w danym okresie czasu, obrotu przekraczającego określoną kwotę netto tytułem sprzedaży kontrahentowi towarów, Spółka zobowiązuje się do wypłaty na rzecz owego kontrahenta premii pieniężnej (bonusu), określonej procentowo od osiągniętego obrotu.

Przedmiotowe bonusy pieniężne mają na celu zachęcić kontrahenta do systematycznych zakupów u Wnioskodawcy, a nie u Jej konkurentów. Bonus nie jest związany z konkretną transakcją, skorelowany jest natomiast z osiągnięciem pewnego pułapu obrotów w określonym okresie.

W konsekwencji, może być naliczony dopiero ex post.

Kontrahent po zakończeniu danego okresu czasu (miesiąca, kwartału, roku) i podsumowaniu wielkości dokonanych zakupów w tym okresie wystawia notę obciążeniową, na podstawie której Spółka dokonuje zapłaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na wypłatę premii pieniężnej (bonusu) stanowią koszt bezpośredni uzyskania przychodów, który należy rozliczać zgodnie z art. 15 ust. 4, 4b i 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacane kontrahentom bonusy (premie pieniężne) stanowią koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z osiąganymi przez Spółkę przychodami, a w konsekwencji, sposób rozliczania tych kosztów powinien być zgodny z art. 15 ust. 4 i 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji "kosztów bezpośrednio związanych z dochodami". Dlatego też, rozumienie tych pojęć powinno opierać się na ich językowym znaczeniu. W związku z tym, przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu.

Przyznanie bonusu jest bezpośrednio zależne od osiągnięcia określonego poziomu zakupów, a zatem ich wielkość w bezpośredni sposób jest związana z osiąganymi przez Spółkę przychodami. Można więc określić wysokość udzielonego bonusu (koszt podatkowy) i wartość sprzedanego towaru, za który bonus ten został udzielony (poziom osiągniętego przychodu podatkowego) w konkretnym okresie sprawozdawczym (rok podatkowy).

Bonusy zachęcają kontrahentów do systematycznych zakupów i wpływają nie tylko na wysokość osiąganych przez Spółkę przychodów w danym okresie, ale również na sam fakt osiągania tych przychodów. Nie można bowiem wykluczyć, że gdyby nie fakt wypłacania kontrahentowi przez Spółkę bonusów, ten mógłby ograniczyć lub zaprzestać z Nią współpracy.

Przyjąć zatem należy, że związek wypłacanego bonusu za określony okres, z wielkością przychodów Spółki w tym samym okresie ma charakter bezpośredni. Dlatego udzielone przez Spółkę bonusy stanowią koszt uzyskania przychodów roku, w którym osiągnięto odpowiadające mu przychody, pod warunkiem, że ich poniesienie nastąpi do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego za ten rok, nie później niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania. Jeśli natomiast poniesienie wydatku z tytułu wspomnianych bonusów nastąpi po upływie ww. terminu, wówczas będzie on potrącalny w roku następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe.

Ponadto, należy zauważyć, że bonus dotyczy obrotów za dany okres a jego wypłata nie jest uzależniona od kontynuowania bądź zwiększenia zakresu współpracy ze Spółką w przyszłości.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają indywidualne interpretacje podatkowe organów podatkowych oraz wyroki sądowe wydane przez:

* Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie nr IPPB5/423-432/10-2/AJ,

* Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach nr IBPBI/2/423-160/09/CzP,

* Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy nr ITPB3/423-240/10/MK,

* Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sygn. akt: I SA/Kr 1164/10.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z opisem przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Wnioskodawca dążąc do zwiększenia swoich obrotów z tytułu sprzedaży towarów zawarł z kontrahentem umowę o współpracy handlowej. Na podstawie zawartej umowy, Spółka zobowiązała się do wypłaty na rzecz kontrahenta premii pieniężnej (bonusu), określonej procentowo od osiągniętego obrotu.

Pod pojęciem "bonusu" zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (sjp.pwn.pl) należy rozumieć "dodatkowe wynagrodzenie". Bonus przeważnie nie jest związany z konkretną transakcją (w przeciwieństwie do rabatu) - skorelowany jest natomiast z osiągnięciem pewnego pułapu obrotów i w konsekwencji może być naliczony dopiero ex post.

W przedmiotowej sprawie, wydatki Spółki na rzecz Jego kontrahenta stanowią, co do zasady, koszty uzyskania przychodów, zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397). Zgodnie z powyższym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Premie pieniężne (bonusy) wypłacane w korelacji z poziomem zakupów towarów zrealizowanym przez danego klienta Spółki, stanowią zachętę do maksymalizacji zakupów realizowanych przez beneficjentów tych premii (bonusów) i mają wpływ nie tylko na wysokość generowanych przychodów, ale również na sam fakt ich osiągania.

W tym stanie rzeczy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, należy uznać, iż wypłacane przez Spółkę premie pieniężne (bonusy) spełniają ustawowe przesłanki zaliczania wydatków z tego tytułu do kosztów uzyskania przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych wyróżnia dwie kategorie kosztów, a mianowicie:

* koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami,

* koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami.

Do pierwszej kategorii kosztów należy zaliczyć koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie konkretnego przychodu, druga zaś kategoria obejmuje wszelkie inne koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika związane z jego funkcjonowaniem.

Stwierdzić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji kosztów "bezpośrednio związanych z przychodami" oraz kosztów "innych niż bezpośrednio związanych z przychodami" - brak takiej definicji legalnej wytłumaczyć należy nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby prawnej w konkretnym przypadku. W efekcie ten sam koszt może w danych warunkach pozostawać w bezpośrednim, zaś w innych jedynie w "pośrednim" związku z przychodem. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana in concreto, w każdym indywidualnym przypadku.

W ocenie tut. Organu podatkowego, koszty bezpośrednio związane z przychodami są to wydatki, których poniesienie przyczynia się wprost do osiągnięcia konkretnych przychodów składających się na całość przychodów osiąganych przez podatnika w roku podatkowym. Należą do nich koszty określonego rodzaju działalności prowadzonej przez podatnika, a także koszty związane z konkretnymi transakcjami realizowanymi w ramach tej działalności. Przepisy analizowanej ustawy nie zawierają kryteriów jakimi należy kierować się przy zaliczaniu konkretnych wydatków do ww. kategorii kosztów. Klasyfikowanie kosztów do wyżej wymienionych rodzajów kosztów uzyskania przychodu powinno odbywać się jednakże za każdym razem z uwzględnieniem indywidualnych cech działalności podatnika, w ramach której wydatki te są ponoszone.

Na koszty bezpośrednio związane z przychodem składają się zatem wszystkie koszty, które w sposób bezpośredni wpłynęły na przychód. W różnych jednostkach koszty te będą inne, w zależności od specyfiki działalności danej firmy. Przykładowo w jednostkach handlowych będzie to m.in. wartość sprzedanych towarów, odnoszona z chwilą sprzedaży na koszt sprzedanych towarów, a także koszt przeprowadzenia danej transakcji (np.: prowizje od sprzedaży).

Wypłacane przez Spółkę premie pieniężne (bonusy), skalkulowane są jako procent od osiągniętego obrotu, należne w przypadku osiągnięcia w danym okresie czasu obrotu przekraczającego określoną kwotę netto sprzedaży kontrahentowi towarów. Spółka wskazała, że wartość premii pieniężnej, jako procent wielkości osiągniętego obrotu w danym okresie czasu (miesiąc, kwartał rok) jest w sposób bezpośredni powiązany z wartością sprzedaży dla kontrahentów. Spółka wypłaca premię pieniężną na podstawie wystawionej przez kontrahenta noty obciążeniowej po podsumowaniu wielkości dokonanych zakupów w wyżej wskazanym okresie.

Skoro zatem przedmiotowe premie pieniężne zależne są od osiągnięcia określonego poziomu zakupów dokonywanych przez kontrahentów i mogą być powiązane z wartością sprzedaży dla konkretnego kontrahenta w określonym roku podatkowym, to w tym przypadku koszty tych premii mogą być zaliczone do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami Spółki.

W konsekwencji, zastosowanie mają przepisy art. 15 ust. 4-4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

W myśl art. 15 ust. 4b tej ustawy, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.

sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo

2.

złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Przyznawana premia pieniężna (bonus) odnosi się do wartości sprzedaży dla konkretnego kontrahenta w danym okresie rozliczeniowym. Wartość premii pieniężnych jako procent wielkości osiągniętego obrotu w danym roku podatkowym jest w sposób bezpośredni powiązany z wartością sprzedaży dla konkretnych kontrahentów. Tym samym, związek wypłaconych premii pieniężnych (bonusu) za dany okres rozliczeniowy, z wielkością przychodu Spółki w tym okresie ma charakter bezpośredni.

Wobec powyższego, wydatki poniesione przez Spółkę na wypłatę premii pieniężnej (bonusu) stanowią bezpośrednie koszty uzyskania przychodów w roku, w którym osiągnięto odpowiadające im przychody. Sposób rozliczenia tych kosztów powinien być zgodny z art. 15 ust. 4, 4b i 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę pism (interpretacje indywidualne oraz wyrok WSA w Krakowie) stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl