ILPB1/415-192/07-2/IM

Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo z dnia 15 lutego 2008 r. Izba Skarbowa w Poznaniu ILPB1/415-192/07-2/IM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana J. K. przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2007 r. (data wpływu 16 listopada 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych

* jest nieprawidłowe w części dotyczącej działów specjalnych,

* jest prawidłowe w części dotyczącej działalności gospodarczej.

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Dla ustalenia wyniku finansowego z działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi księgę przychodów i rozchodów i opodatkowany jest podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z prowadzonych działów specjalnych Wnioskodawca płaci podatek od dochodu ustalonego na podstawie norm szacunkowych.

W 2007 r. przychód z działalności rolniczej - działów specjalnych przekroczył równowartość kwoty 800.000 euro, natomiast z działalności gospodarczej kształtuje się na poziomie poniżej równowartości kwoty 800.000 euro.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.

Czy pomimo osiągnięcia z działów specjalnych produkcji rolnej w 2007 r. przychodów o równowartości przewyższającej 800.000 euro, Wnioskodawca może ustalać w 2008 r. dochód z tego źródła na podstawie norm szacunkowych.

2.

Czy obowiązek prowadzenia księgi rachunkowej na rok 2008 obejmować będzie również pozarolniczą działalność gospodarczą, pomimo uzyskania z tego źródła w 2007 r. przychodów netto o równowartości nieprzekraczającej 800.000 euro.

3.

Czy prowadzenie księgi rachunkowej dla działów specjalnych produkcji rolnej w roku 2008 pozbawia możliwości ustalania dochodu na podstawie norm szacunkowych.

Wnioskodawca wyraża zdanie, iż pomimo uzyskania przychodów netto w wysokości przekraczającej równowartość 800.000 euro z działów specjalnych produkcji rolnej, nie ma obowiązku zaprowadzenia ksiąg rachunkowych, jeżeli nie wyrazi takiej woli. Reguluje to art. 24a ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych albo podatkowej księgi przychodów i rozchodów dotyczy również prowadzących działy specjalne tylko wtedy, gdy sam, z własnej i nieprzymuszonej woli zadeklaruje taki zamiar. Potwierdza to też zapis art. 15 ww. ustawy.

Wnioskodawca wskazuje, że na mocy art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, obowiązek zaprowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy podmiotu, który przekroczył przychód w wysokości równowartości 800.000 euro w poprzednim roku podatkowym i w związku z tym obowiązek zaprowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy tylko działów specjalnych produkcji rolnej. W pozarolniczej działalności gospodarczej w 2008 r. nadal podatnik może prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów na zasadach kontynuacji. Pozarolnicza działalność gospodarcza jest innym źródłem przychodu niż działy specjalne produkcji rolnej. Działy specjalne wymieniono w art. 10 pkt 4, natomiast pozarolniczą działalność gospodarczą w art. 10 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca uważa, iż prowadzenie księgi handlowej w działalności rolniczej, z mocy prawa nie pozbawia rolnika możliwości ustalania dochodu na podstawie norm szacunkowych, o czym stanowi art. 24a ust. 2 pkt 2 ww. ustawy. Regulacje art. 43 ust. 1 pkt 1 oraz art. 43 ust. 2 tejże ustawy zobowiązują podatnika w terminie do 30 listopada roku poprzedzającego, do określenia się na druku PIT-6, czy w roku następnym dochód będzie ustalany na podstawie ksiąg, czy w oparciu o normy szacunkowe. W terminie do 30 listopada roku poprzedzającego należy także dokonać wyboru sposobu opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W terminie do 30 listopada podatnik prowadzący działy specjalne może nie posiadać wiedzy o wysokości osiągniętego przychodu do końca roku podatkowego oraz wynikającym, w związku z tym, ewentualnym obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych w roku następnym. Określenie się na druku PIT-6 o dokonanym wyborze ustalania dochodu na podstawie norm szacunkowych i następnie przekroczenie równowartości 800.000 euro w grudniu eliminuje podatnika z korzystania sposobu opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe w części dotyczącej działów specjalnych produkcji rolnej oraz prawidłowe w części dotyczącej działalności gospodarczej.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) - w art. 10 ust. 1 pkt 4 - jako odrębne źródło przychodów wymienia działy specjalne produkcji rolnej.

Stosownie do treści art. 24a ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą" albo księgi rachunkowe.

W myśl art. 24a ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, obowiązek prowadzenia księgi dotyczy również osób prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, jeżeli osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych ksiąg. Przy czym użyte w niniejszym zapisie słowo księgi oznacza wyłącznie podatkową księgę przychodów i rozchodów, co wynika bezpośrednio z treści art. 24a ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z powyższego wynika, iż prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów przez prowadzącego działy specjalne produkcji rolnej zależy od woli podatnika.

Jednakże możliwość prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów ograniczona jest limitem przychodów. Zgodnie bowiem z art. 24a ust. 4 ww. ustawy, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 z późn. zm.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie zobowiązane są do prowadzenia ksiąg rachunkowych, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 800.000 euro. Wielkość wyrażoną w euro - stosownie do art. 3 ust. 3 tejże ustawy - przelicza się na walutę polską po średnim kursie ustalonym przez Narodowy Bank Polski, na dzień 30 września roku poprzedzającego rok obrotowy.

Jak z powyższego wynika, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych zależy od formy prawnej jednostki, wielkości osiąganych przychodów, nie zaś od przedmiotu działalności i sposobu ustalania podstaw opodatkowania. Jeżeli zatem przychody osób fizycznych prowadzących działalność rolniczą, tj. działy specjalne produkcji rolnej przekroczą określoną ww. przepisem kwotę, to podmioty te są zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14 (a więc zasad właściwych dla pozarolniczej działalności gospodarczej), jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody.

W myśl art. 24 ust. 4 zdanie drugie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2 do ustawy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że:

1.

Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej może być ustalany przy zastosowaniu norm szacunkowych tylko wówczas, gdy podatnik nie prowadzi podatkowej księgi przychodów i rozchodów, bądź nie ma obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych.

2.

Konieczność prowadzenia księgi rachunkowej z jednego źródła przychodów - działów specjalnych produkcji rolnej, nie narzuca obowiązku prowadzenia księgi rachunkowej dla drugiego źródła przychodów - pozarolniczej działalności gospodarczej.

3.

W sytuacji osiągnięcia w 2007 r. przychodów o równowartości przewyższającej 800.000 euro z tego źródła, na rok 2008 nie ma możliwości ustalania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie norm szacunkowych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl