Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 23 kwietnia 2013 r.
Izba Skarbowa w Poznaniu
ILPB1/415-101/13-4/AA

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 stycznia 2013 r. (data wpływu 28 stycznia 2013 r.), uzupełnionym w dniu 15 kwietnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie formy opodatkowania dochodów uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej indywidualnie i w formie spółki cywilnej oraz złożenia zeznań podatkowych na właściwych drukach - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie formy opodatkowania dochodów uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej indywidualnie i w formie spółki cywilnej oraz złożenia zeznań podatkowych na właściwych drukach.

W związku z tym, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy - Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 3 kwietnia 2013 r., znak ILPB1/415-101/13-2/AA, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 8 kwietnia 2013 r., a w dniu 15 kwietnia 2013 r. wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Obecnie Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, zajmującą się transportem pojazdem ciężarowym do 3,5 t dmc, oraz w formie spółki cywilnej z udziałem 50% (dwóch wspólników) zajmującą się produkcją stelaży do mebli tapicerowanych. Od 1 stycznia 2013 r. Wnioskodawca jest zatrudniony w tejże spółce na umowę o pracę z wymiarem czasu pracy 1/2 etatu. Do zakresu obowiązków Zainteresowanego z tytułu umowy o pracę należy programowanie oraz obsługa centrum frezarskiego CNC, poprzednio tą pracę wykonywał inny pracownik, ale z dniem 9 listopada 2012 r. złożył wypowiedzenie i nie jest już pracownikiem spółki. Praca Wnioskodawcy nie jest tożsama z obowiązkami wykonywanymi jako wspólnik, oraz nie jest tożsama z usługami wykonywanymi w jednoosobowej działalności.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, iż zarówno w prowadzonej indywidualnie działalności gospodarczej jak i jako wspólnik spółki cywilnej wybrał jednakowy sposób opodatkowania dochodów na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. opodatkowanie podatkiem liniowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może zgodnie z prawem być opodatkowany i czy może opłacać podatek oddzielnie z prowadzonych działalności gospodarczych w formie podatku liniowego (19%), oraz oddzielnie ze stosunku pracy na zasadach ogólnych, czyli z działalności gospodarczej na zeznaniu PIT-36L, a ze stosunku pracy na zeznaniu PIT-37.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c i uzyska z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub w formie spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:

1.

wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy, lub

2.

wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do złożenia właściwych deklaracji o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku i wpłacania zaliczek obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.

Odnosząc brzmienie ww. przepisów do przedstawionej sytuacji decydujące znaczenie ma fakt, że usługi wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach stosunku pracy nie są tożsame z usługami wykonywanymi w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, i nie ma przeszkód, aby Zainteresowany skorzystał z opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym według stawki 19%, a ze stosunku pracy na zasadach ogólnych i rozliczył podatek na dwóch oddzielnych zeznaniach podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 9a ust. 1 ww. ustawy dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Podatnicy podejmujący działalność gospodarczą wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym mogą złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, oświadczenie może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a jeżeli podatnik nie złożył oświadczenia na podstawie tych przepisów - pisemne oświadczenie składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu (art. 9a ust. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 9a ust. 3 pkt 2 ww. ustawy jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym - w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.

W myśl art. 9a ust. 4 ww. ustawy, wybór sposobu opodatkowania dokonany w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że podatnik, w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania lub złoży w tym terminie pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Przy czym, zgodnie z art. 9a ust. 5 ww. ustawy, jeżeli podatnik:

1.

prowadzi działalność gospodarczą samodzielnie i jest wspólnikiem spółki lub spółek niemających osobowości prawnej,

2.

jest wspólnikiem spółek niemających osobowości prawnej

- wybór sposobu opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, dotyczy wszystkich form prowadzenia tej działalności, do których mają zastosowanie przepisy ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30 i 30d, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Z kolei treść art. 30c ust. 6 tej ustawy stanowi, iż dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, opodatkowanych w sposób określony w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 oraz art. 30b i 30e.

Zastosowanie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza opodatkowanie według skali podatkowej lub podatkiem liniowym. Zatem jeżeli podatnik prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą samodzielnie i w formie spółki niemającej osobowości prawnej (należy do niej m.in. spółka cywilna), to może wybrać opodatkowanie dochodów z tego źródła przychodów na zasadach określonych w art. 30c, o ile spełnia określone w ww. art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki do zastosowania tej formy opodatkowania.

Przy czym dochodów opodatkowanych podatkiem 19% nie łączy się z dochodami z innych źródeł przychodów. Oznacza to, iż dochody te podlegają odrębnemu opodatkowaniu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jednocześnie prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, jest wspólnikiem w spółce cywilnej, a także jest zatrudniony w tejże spółce na podstawie umowy o pracę. Praca Zainteresowanego nie jest tożsama z obowiązkami wykonywanymi jako wspólnik, oraz nie jest tożsama z usługami wykonywanymi w jednoosobowej działalności.

W przedmiotowej sprawie wątpliwość Wnioskodawcy budzi fakt, czy będąc jednocześnie osobą prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, wspólnikiem w spółce cywilnej oraz zatrudnionym w tejże spółce na umowę o pracę może On opłacać podatek oddzielnie z prowadzonych działalności gospodarczych, zgodnie z art. 30c powołanej ustawy oraz ze stosunku pracy na zasadach ogólnych.

Mając na względzie przytoczone przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż dochody osiągane przez Wnioskodawcę, który prowadzi działalność gospodarczą, jest wspólnikiem w spółce cywilnej i jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w tejże spółce oraz wykonuje czynności które nie są tożsame z obowiązkami wykonywanymi jako wspólnik, ani z usługami świadczonymi w jednoosobowej działalności, mogą być opodatkowane na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie natomiast z treścią art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Stosownie do treści art. 45 ust. 1 ww. ustawy podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c (art. 45 ust. 1a pkt 2 ww. ustawy).

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w spółce cywilnej, w której jest jednocześnie wspólnikiem oraz prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Ponadto Zainteresowany wskazał, iż zarówno w prowadzonej indywidualnie działalności gospodarczej jak i jako wspólnik spółki cywilnej wybrał jednakowy sposób opodatkowania dochodów na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem jak wynika z powyższego Wnioskodawca, który osiąga dochody opodatkowane na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym i jednocześnie jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę powinien rozliczyć na dwóch odrębnych zeznaniach.

Wobec powyższego, za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, że będzie On zobowiązany do złożenia dwóch zeznań podatkowych, zeznania na formularzu PIT-36L, w którym należy wykazać dochody wyłącznie z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane według stawki liniowej 19% oraz zeznanie na formularzu PIT-37, którym należy objąć uzyskane dochody z umowy o pracę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl