Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 15 stycznia 2014 r.
Izba Skarbowa w Katowicach
IBPP4/443-523/13/BP

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z 15 października 2013 r. (data wpływu 17 października 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2013 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka nabywa towary od dostawcy z Chin, które są transportowane na teren Niemiec, gdzie następuje odprawa celna towarów. W imieniu Spółki odprawy celnej dokonuje niemiecki przedstawiciel fiskalny, który do podstawy naliczenia cła zalicza wartość towarów oraz każdorazowo koszty transportu, niezależnie od tego, jaki podmiot świadczy usługę.

Spółka zleca transport towarów na całym odcinku Chiny-Polska:

* albo firmom transportowym będącym polskim podatnikiem VAT, które umieszczają na fakturze polski numer NIP i rozliczają podatek VAT z tytułu usługi na terenie Polski zgodnie z krajowymi przepisami,

* albo firmom transportowym będącym niemieckim podatnikiem podatku od wartości dodanej, umieszczającym na fakturze za usługę transportową niemiecki numer NIP, różny od numeru NIP podmiotu dokonującego odprawy celnej i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Ustalenie wartości kosztów transportu jako podstawy naliczenia cła następuje na podstawie wartości rzeczywistej wynikającej z faktury za usługę albo jako wartość statystyczna, w przypadku gdy nie są znane agencji celnej koszty rzeczywiste. Po dokonaniu odprawy celnej towary są przemieszczane z terytorium Niemiec na teren Polski, co stanowi dla Spółki wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, przy czym niemiecki przedstawiciel fiskalny wystawia fakturę na cło podając swój numer identyfikacyjny poprzedzony kodem DE.

Spółka rozliczając wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, opierając się na art. 31 ustawy o podatku od towarów i usług, do podstawy naliczenia podatku zalicza:

* wartość towarów, czyli kwotę jaką zobowiązana jest zapłacić dostawcy towarów, zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy,

* cło, zgodnie z art. 31 ust. 2 pkt 1 ustawy,

* natomiast na podstawie art. 31 ust. 2 pkt 2 ustawy nie zalicza do podstawy opodatkowania

* prowizji agencji celnej oraz

* kosztów transportu,

ponieważ nie są pobierane przez dostawcę towarów.

Usługa transportowa oraz usługa odprawy celnej świadczone przez unijnego podatnika podatku od wartości dodanej są rozliczane i opodatkowane przez Spółkę osobno jako import usług, gdyż miejscem świadczenia usługi na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy o VAT jest Polska. Usługa transportowa świadczona na rzecz Spółki przez firmę będącą polskim podatnikiem VAT nie jest opodatkowana przez Spółkę, gdyż obowiązek podatkowy powstaje po stronie świadczącego usługę, który w wystawionej przez siebie fakturze rozlicza w Polsce podatek VAT zgodnie z krajowymi przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy Spółka postępuje właściwie zaliczając do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów: wartość towarów i cło, a nie uwzględniając: prowizji agencji celnej i kosztów transportu.

Zdaniem Wnioskodawcy, do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów należy zaliczyć wartość towarów i cło, natomiast nie zalicza się prowizji agencji celnej i kosztów transportu, gdyż nie są pobierane przez dostawcę towarów, zgodnie z art. 31 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Ponieważ we wniosku z 15 października 2013 r. (data wpływu 17 października 2013 r.) Wnioskodawca wskazał, że sprawa dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, zatem w niniejszej interpretacji oceniono stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawcę w oparciu o przepisy prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług obowiązujące na dzień złożenia wniosku.

Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.

odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2.

eksport towarów;

3.

import towarów na terytorium kraju;

4.

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5.

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W myśl ust. 2 ww. artykułu, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.

nabywcą towarów jest:

a.

podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b.

osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

- z zastrzeżeniem art. 10;

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

W świetle natomiast art. 79 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz.UE.L Nr 302, str. 1 z późn. zm.), zastosowanie procedury dopuszczenia do obrotu nadaje towarowi niewspólnotowemu status towaru wspólnotowego. Oznacza to, że po spełnieniu wszystkich formalności, a zwłaszcza po dokonaniu zgłoszenia celnego oraz zapłaceniu należności celno - podatkowych, można swobodnie dysponować towarem na obszarze celnym Wspólnoty Europejskiej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka nabywa towary od dostawcy z Chin, które są transportowane na teren Niemiec, gdzie następuje odprawa celna towarów. W imieniu Spółki odprawy celnej dokonuje niemiecki przedstawiciel fiskalny, który do podstawy naliczenia cła zalicza wartość towarów oraz każdorazowo koszty transportu, niezależnie od tego, jaki podmiot świadczy usługę.

Spółka zleca transport towarów na całym odcinku Chiny-Polska:

* albo firmom transportowym będącym polskim podatnikiem VAT, które umieszczają na fakturze polski numer NIP i rozliczają podatek VAT z tytułu usługi na terenie Polski zgodnie z krajowymi przepisami,

* albo firmom transportowym będącym niemieckim podatnikiem podatku od wartości dodanej, umieszczającym na fakturze za usługę transportową niemiecki numer NIP, różny od numeru NIP podmiotu dokonującego odprawy celnej i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Ustalenie wartości kosztów transportu jako podstawy naliczenia cła następuje na podstawie wartości rzeczywistej wynikającej z faktury za usługę albo jako wartość statystyczna, w przypadku gdy nie są znane agencji celnej koszty rzeczywiste. Po dokonaniu odprawy celnej towary są przemieszczane z terytorium Niemiec na teren Polski, co stanowi dla Spółki wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, przy czym niemiecki przedstawiciel fiskalny wystawia fakturę na cło podając swój numer identyfikacyjny poprzedzony kodem DE.

Przemieszczenie zaimportowanych towarów, służących działalności gospodarczej Wnioskodawcy, z Niemiec do Polski w świetle ww. przepisów spełnia przesłanki określone w art. 11 ust. 1 ww. ustawy i należy je traktować jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Podlega ono opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski według stawek właściwych dla nabytych towarów.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1, obejmuje:

1.

podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku;

2.

wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia (art. 31 ust. 2 ustawy).

Stosownie do art. 31 ust. 5 ustawy, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów, a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie nabycia tych towarów. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Przepis art. 31 ust. 2 pkt 1 ustawy wyraża zasadę, że w skład podstawy opodatkowania wchodzą wszelkie obciążenia publicznoprawne, jakimi obciążona jest dostawa i przemieszczenie towarów, które w kraju stają się przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Tak więc podstawa opodatkowania dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów obejmuje wszelkie obciążenia publicznoprawne związane z dostawą i sprowadzeniem towaru do kraju, poza polskim podatkiem od towarów i usług należnym od tegoż nabycia.

Podstawa opodatkowania dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów obejmuje także wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, ale tylko wówczas gdy są pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Do podstawy opodatkowania powinny być więc włączone tylko te koszty, którymi dostawca obciąża nabywcę towarów. Koszty pobierane przez firmy trzecie (niebędące dostawcą ani niedziałające w jego imieniu) nie podlegają włączeniu do podstawy opodatkowania dla wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Uwzględniając powyższe, za podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru opisanego we wniosku, należy uznać cenę nabycia tych towarów (koszt zakupu), a więc cenę ustaloną przez sprzedawcę towarów. Ponadto do podstawy opodatkowania należy również włączyć cło kierując się przesłankami wynikającymi z art. 31 ust. 2 pkt 1 ustawy.

Natomiast prowizja agencji celnej i koszty transportu nie są pobierane przez dostawcę towarów. Tym samym tego rodzaju koszty nie będą zwiększały podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn.: Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl