IBPP3/443-960/10/KO

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 22 grudnia 2010 r. Izba Skarbowa w Katowicach IBPP3/443-960/10/KO

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 września 2010 r. (data wpływu 28 września 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 października 2010 r. (data wpływu 21 października 2010 r.) oraz pismem z dnia 29 listopada 2010 r. (data wpływu 6 grudnia 2010 r.) i pismem z dnia 20 grudzień 2010 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania dostawy budynku posadowionego na działce nr 1/15 oraz dostawy działki niezabudowanej nr 6/11 - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2010 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismem w dniu 21 października 2010 r. i w dniu 20 grudnia 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania dostawy budynku posadowionego na działce nr 1/15 oraz dostawy działki niezabudowanej nr 6/11.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 29 listopada 2010 r. (data wpływu 6 grudnia 2010 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 24 listopada 2010 r. znak IBPP3/443-725/10/KO.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione zdarzenie przyszłe:

Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług prowadzącym działalność opodatkowaną od 26 października 2004 r. Spółka rozlicza VAT na zasadach ogólnych, a nie VAT marża.

Jedynym wspólnikiem Spółki posiadającym 100% udziałów jest X reprezentująca Skarb Państwa. X jest czynnym podatnikiem podatku VAT od 1996 r.

W skład majątku Spółki wchodzi obiekt "W" składający się z następujących nieruchomości:

* nieruchomość gruntowa zabudowana - działka ewid. Nr 1/15 o pow. 0,1874 h zabudowana budynkiem o funkcji innej niż mieszkalnej, murowany, podpiwniczony o pow. użytkowej 3376 m 2. Budynek nie był ulepszany przez Spółkę.

* nieruchomość gruntowa niezabudowana - działka ewid. Nr 6/11 o pow. 0,5697 h.

Nieruchomości j.w. wniesiono do Spółki aportem przez X w 2008 r. Obiekt hotelowy W nie został sklasyfikowany przez udziałowca jako samobilansujący oddział. W związku z powyższym była wystawiona faktura ze stawką zwolnioną na podstawie § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 97, poz. 970 z późn. zm.). Nieruchomość zaewidencjonowano w ewidencji środków trwałych w następujący sposób:

* budynek - wartość początkowa 2 889 258 zł,

* grunty o wartości początkowej: działka nr 1/15 685 640 zł, działka o nr 6/11 - 1 962 335 zł.

Wartość netto budynku na dzień 31 lipca 2010 r.: 2 708 679,30 zł; Wartość netto gruntów: 2 647 975 zł (w tym: nr 1/15 - 685 640 i nr 6/11 - 1962 335 zł). W obiekcie hotelowym W nie wynajmowano żadnych pomieszczeń.

Spółka zamierza sprzedać w całości nieruchomość różnym nabywcom (tekst jedn. osobom fizycznym lub innym podmiotom gospodarczym). Nie nastąpi tutaj sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pismem z dnia 11 października 2010 r. Wnioskodawca uzupełnił zdarzenie przyszłe w następujący sposób:

Obiekt "W" wniesiono do Spółki aportem w 2008 r. i nie prowadzono tam żadnej działalności gospodarczej.

Działka:

* nr 1/15 przeznaczenie: usługi, wg studium uwarunkowań przestrzennych - U usługi komercyjne,

* nr 6/11 przeznaczenie: rekreacyjno - wypoczynkowe, wg studium uwarunkowań przestrzennych M/Z.

Pismem z dnia 20 grudnia 2010 r. Wnioskodawca uzupełnił zdarzenie przyszłe w następujący sposób:

Obiekt "W" wniesiono do spółki aportem w 2008 r. i tak:

* działka 1/15 nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem - aport z dnia 8 lutego 2008 r. (akt notarialny z dnia 8 luty 2008 r.), faktura z dnia 15 lutego 2008 r. ze stawką zwolnioną na podstawie § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r.

* działka 6/11 nieruchomość gruntowa niezabudowana - aport z dnia 12 maja 2008 r. (akt notarialny z dnia 12 maja 2008 r.), faktura z dnia 12 maja 2008 r. ze stawką zwolnioną na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.

Jakie stawki podatku VAT należy zastosować przy sprzedaży obiektu hotelowego "W".

2.

Czy przy sprzedaży nieruchomości wchodzących w skład obiektu Spółka może zastosować zwolnienie z podatku VAT.

3.

Jaka będzie stawka podatku VAT jeśli Spółka zamierza sprzedać obiekt w całości (kompleksowo) za jedną kwotę, a analizując poszczególne elementy obiektu np. grunty będą opodatkowane, a budynki związane z gruntem będą zwolnione.

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa budynku wchodzącego w skład obiektu hotelowego W, umiejscowionego na działce 1/15 jak również samego gruntu na którym ów budynek został wzniesiony korzysta ze zwolnienia od VAT. Podstawa zastosowania takiego zwolnienia jest art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, pierwsze zasiedlenie miało miejsce w 2008 r. wraz z wniesieniem takiej nieruchomości aportem do Spółki, budynek nie był ulepszany. Przedmiotem aportu nie był zakład samobilansujący. Natomiast dostawa nieruchomości gruntowej niezabudowanej, wchodzącej w skład obiektu hotelowego "W", stanowiącej działkę ewidencyjna nr 6/11, winna być opodatkowana VAT przy zastosowaniu stawki podstawowej 22%.

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż obiektu hotelowego w całości bez rozdzielania działek może być opodatkowana 22%, gdyż z uwagi na podstawę prawną zwolnienia istnieje możliwość rezygnacji ze zwolnienia w trybie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT (poprzez zawiadomienie o rezygnacji ze zwolnienia w momencie sprzedaży budynku z działką nr 1/15 do urzędu skarbowego). Wówczas stawka za całość wyniesie 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Definicja dostawy towarów zawarta została w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którą, przez dostawę towarów należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Co do zasady stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym ustawodawca od powyższej zasady ustanowił szereg wyjątków, a jednym z nich jest zwolnienie od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z wyjątkiem gdy:

a.

dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b.

pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

a.

wybudowaniu lub

b.

ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zatem pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub ulepszony obiekt (jego cześć) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem. Zarówno sprzedaż, jak i najem są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

W analizowanej sprawie, kluczowym elementem jest ustalenie, czy w związku z zamierzoną transakcją sprzedaży nieruchomości nastąpiło pierwsze zasiedlenie, a jeżeli tak to w którym momencie.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę nr 1/15 zabudowaną budynkiem. Przedmiotowa nieruchomości w lutym 2008 r. została wniesiona aportem do Spółki. Aport udokumentowano fakturą z zastosowaniem zwolnionej stawki podatku VAT na podstawie § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia. Budynek nie był ulepszany przez Spółkę. W budynku nie wynajmowano żadnych pomieszczeń.

Tak więc mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż do pierwszego zasiedlenia budynku doszło w lutym 2008 r., kiedy nieruchomość została wniesiona aportem do spółki, gdzie czynność wniesienia aportu korzystała ze zwolnienia przedmiotowego.

Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a zamierzoną sprzedażą budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata i sprzedaż tego budynku będzie podlegać zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W związku z powyższym sprzedaż przez Wnioskodawcę działki nr 1/15 zabudowanej budynkiem będzie podlegać zwolnieniu od podatku na podstawie art. 29 ust. 5 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Jednocześnie informuje się, że zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.

są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2.

złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

W myśl art. 43 ust. 11 ustawy o VAT oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.

imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;

2.

planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;

3.

adres budynku, budowli lub ich części.

Mając zatem na względzie powyżej wskazane warunki w art. 43 ust. 10 cyt. ustawy w sytuacji, gdy Wnioskodawca korzystając ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 spełni wraz z nabywającym nieruchomość przesłanki określone w pkt 1 i 2 art. 43 ust. 10 cyt. ustawy dostawa nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu stawką podatku 22%

Odnośnie sprzedaży nieruchomości gruntowej niezabudowanej tj. działki 6/11 stwierdza się co następuje:

Stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy, zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 posługuje się kryterium przeznaczenia terenu a nie jego klasyfikacją gleboznawczą. Wskazać przy tym należy, iż na gruncie przepisów podatkowych brak jest definicji pojęcia gruntu przeznaczonego pod zabudowę.

Celem określenia czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy się odwołać do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje

w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przy czym:

1.

lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego,

2.

sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu, nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o warunkach zabudowy, należy posłużyć się inną istniejącą na dzień zawarcia transakcji dokumentacją sporządzoną na podstawie ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

W myśl art. 9 ust. 1 i ust. 4 ww. ustawy w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej "studium". Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Z cytowanych wyżej przepisów wynika, iż o przeznaczeniu danego terenu, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz w sytuacji, gdy nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, decyduje przeznaczenie terenu określone w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Ustalenia studium są bowiem wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego wynika, że według studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy działka nr 6/11 jest położona na terenach rekreacyjno wypoczynkowych.

Mając na uwadze wyżej przedstawione zdarzenie przyszłe oraz stan prawny dostawa działki nr 6/11 stanowi teren przeznaczony pod zabudowę i podlega opodatkowaniu według stawki 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

Reasumując dostawa obiektu hotelowego "W" posadowionego na działce 1/15 jest zwolniona, chyba że Wnioskodawca wybierze opodatkowanie zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT i dostawa ta oraz dostawa działki nr 6/11 stanowiącej teren przeznaczony pod zabudowę podlegałaby opodatkowaniu stawką podatku 22%

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja traci swą aktualność w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego, a w szczególności gdyby Wnioskodawca oraz nabywca nieruchomości przed dokonaniem dostawy nie spełnili warunków, o których mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w zakresie dostawy obiektu "A" została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl