IBPP2/443-714/11/ASz

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 14 września 2011 r. Izba Skarbowa w Katowicach IBPP2/443-714/11/ASz

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2011 r. (data wpływu 14 czerwca 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 września 2011 r. (data wpływu 7 września 2011 r.) oraz pismem z dnia 9 września 2011 r. (data wpływu 9 września 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi montażu drzwi zewnętrznych i bram garażowych, jeżeli usługa ta dotyczy budynków objętych społecznym programem mieszkaniowym - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2011 r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 7 września 2011 r. (data wpływu 7 września 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi montażu drzwi zewnętrznych i bram garażowych, jeżeli usługa ta dotyczy budynków objętych społecznym programem mieszkaniowym.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące zaistniałe stany faktyczne:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą której przedmiotem jest sprzedaż i montaż u klientów drzwi zewnętrznych i bram garażowych. Firma, którą prowadzi Wnioskodawca nie jest producentem tych drzwi i bram. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

Wnioskodawca, wykonując usługę montażu wraz dostawą towaru (drzwi zewnętrzne lub brama garażowa), podpisuje z klientem umowę na zakres wykonywanej usługi, w której jest przedstawiony kosztorys. Usługa montażu dotyczy budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Klientami Wnioskodawcy są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz firmy, a ostatnio również firmy developerskie.

W piśmie z dnia 9 września 2011 r. Wnioskodawca wskazał, że wykonując usługę montażu wraz z dostawą towaru (drzwi zewnętrzne lub brama garażowa) podpisuje z klientem umowę na zakres wykonywanej usługi, w której przedstawiony jest kosztorys.

Umowa montażu dotyczy budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym - są to budynki sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 Grupa 111 Klasa 1110 jako Budynki Mieszkalne Jednorodzinne. Wykonywana usługa montażu w większości przypadków dotyczy nowo budowanych budynków, ale zdarzają się również sytuacje, że Wnioskodawca wymienia bramy lub drzwi w ramach remontu istniejących już budynków.

Wykonywana usługa montażu drzwi zewnętrznych lub bram garażowych dla firm developerskich dotyczy zawsze budynków nowo budowanych, będących w budowie, w których garaże znajdują się zawsze w bryle budynku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy wykonując usługę montażu drzwi zewnętrznych lub bramy garażowej Wnioskodawca ma prawo stosować obniżoną stawkę VAT 8% do świadczonej usługi montażu, w skład której wchodzi również dostawa tych drzwi lub bram, jeżeli usługa montażu dotyczy budynków objętych społecznym programem mieszkaniowym (domy i mieszkania klientów), z klientem jest podpisana umowa na wykonanie określonej usługi.

2. Czy wykonując wyżej wymienioną (pkt 1) usługę montażu dla firmy developerskiej Wnioskodawca ma również prawo zastosować obniżoną stawkę VAT 8%.

Stanowisko Wnioskodawcy (po modyfikacji dokonanej w piśmie z dnia 7 września 2011 r.):

1. Wnioskodawca uważa, że ma prawo stosować obniżoną stawkę VAT 8% w stosunku do wykonywanych usług montażu drzwi zewnętrznych i bram garażowych, w skład których wchodzi dostawa tych towarów, jeżeli usługa jest świadczona u klientów, których mieszkania lub domy są objęte społecznym programem mieszkaniowym i z którymi Wnioskodawca podpisuje umowę na zakres wykonywanych usług.

2. Wnioskodawca uważa również, iż ma prawo stosować obniżoną stawkę VAT 8% w stosunku do usług montażu drzwi zewnętrznych lub bram garażowych dla firmy developerskiej, gdyż w jego ocenie o obniżonej stawce VAT decyduje status budynku (czy jest to budynek, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy o VAT), a nie status nabywcy usługi montażu (osoba fizyczna czy developer).

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż nie oczekuje interpretacji odnośnie stosowanej przez niego stawki 23% VAT na samą dostawę towaru (drzwi zewnętrzne i bramy garażowe).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zaistniałych stanów faktycznych uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 5a tej ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.

przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2.

zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3.

świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 wskazanej ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 i 2 ww. ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

* stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,

* stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się - w myśl art. 41 ust. 12 ww. ustawy o VAT - do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się, w myśl art. 41 ust. 12a ww. ustawy, obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Natomiast w myśl ust. 12b ww. art. 41, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się:

* budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,

* lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia budowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Definicję remontu zawarto w art. 3 pkt 8 tej ustawy. Przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Zauważa się, iż przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma ustalenie co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Z uwagi na fakt, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć: lokal mieszkalny i lokal użytkowy, należy posiłkować się w zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 z późn. zm.).

W myśl art. 2 ust. 2 tej ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.

Ponadto ust. 4 powołanego artykułu stanowi, iż do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnice, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".

Treść powyższych przepisów wskazuje na wyraźne rozróżnienie pomiędzy pomieszczeniami pomocniczymi, które związane są z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na pobyt stały w sposób funkcjonalny, polegający na wykorzystaniu całej przestrzeni bezpośrednio dla zaspakajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, a pomieszczeniami przynależnymi, które chociaż w sensie prawnym stanowią część lokalu mieszkalnego, jednak w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę na definicję pojęcia "lokal użytkowy" zawartą w § 3 pkt 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, pod pojęciem lokalu użytkowego należy rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym.

Pod pojęciem pomieszczenia technicznego - zgodnie z pkt 12 wskazanego wyżej paragrafu - należy rozumieć pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku, natomiast przez pomieszczenie gospodarcze - pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych (§ 3 pkt 13 cyt. rozporządzenia).

Na podstawie powyższych uregulowań można stwierdzić, że kondygnacja budynku mieszkalnego, w której znajdują się konkretne garaże lub miejsca postojowe, nie mieści się ani w pojęciu pomieszczenia technicznego, ani pomieszczenia gospodarczego, w związku z czym stanowi lokal użytkowy. Natomiast piwnice, komórki, składziki, które co do zasady mogą przynależeć do lokalu mieszkalnego, nie powinny być traktowane jako lokal użytkowy, gdyż stanowią pomieszczenie gospodarcze lokalu mieszkalnego służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, dla przechowywania materiałów, przedmiotów, opału lub produktów żywnościowych użytkowników lokalu.

W świetle powyższych uregulowań stwierdzić należy, iż garaże nie stanowią lokali mieszkalnych ani pomieszczenia pomocniczego służącego zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych zatem powinny być traktowane jak lokale użytkowe. Co prawda, co do zasady mogą przynależeć do lokalu mieszkalnego, jednak nie zmienia to ich funkcji jako pomieszczeń, które nie służą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Jako wyjątek od tej zasady należy potraktować garaż znajdujący się w budynku mieszkalnym jednorodzinnym. Należy zauważyć, iż dom jednorodzinny (budynek mieszkalny jednorodzinny) zgodnie z przepisami ww. ustawy - Prawo budowlane to budynek wolnostojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość.

Zgodnie z PKOB grupa 111 - klasa 1110 obejmuje budynki mieszkalne jednorodzinne, w tym samodzielne budynki oraz domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu. Jeżeli więc w bryle budynku mieszkalnego jednorodzinnego mieści się garaż, to mamy do czynienia z obiektem stanowiącym jeden niepodzielny budynek (jedną bryłę architektoniczną).

Strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. Wobec powyższego jeżeli przedmiotem sprzedaży ma być konkretna usługa nie powinno się wyodrębniać poszczególnych elementów, które złożyły się na tę usługę i opodatkować ich osobno ponieważ usługodawca sprzedaje określoną usługę a nie elementy (koszty).

Jak wynika z wniosku, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest sprzedaż i montaż u klientów drzwi zewnętrznych i bram garażowych. Firma, którą prowadzi Wnioskodawca nie jest producentem tych drzwi i bram. Wnioskodawca jestem czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca, wykonując usługę montażu wraz dostawą towaru (drzwi zewnętrzne lub brama garażowa), podpisuje z klientem umowę na zakres wykonywanej usługi, w której jest przedstawiony kosztorys.

Umowa montażu dotyczy budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym - są to budynki sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 Grupa 111 Klasa 1110 jako Budynki Mieszkalne Jednorodzinne. Wykonywana usługa montażu w większości przypadków dotyczy nowo budowanych budynków, ale zdarzają się również sytuacje, że Wnioskodawca wymienia bramy lub drzwi w ramach remontu istniejących już budynków. Klientami Wnioskodawcy są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz firmy, a ostatnio również firmy developerskie.

Odnosząc zatem wskazane regulacje prawne do opisanego stanu faktycznego stwierdzić należy, iż w sytuacji gdy Wnioskodawca, na podstawie umowy cywilnoprawnej wykonuje, mieszczącą się w zakresie budowy lub remontu, usługę montażu drzwi zewnętrznych lub bramy garażowej, w sytuacji gdy garaż umiejscowiony jest w bryle budynku mieszkalnego jednorodzinnego (PKOB-111) będącego obiektem budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym, przy czym do wartości tej usługi będzie wliczona wartość montowanych drzwi zewnętrznych czy też bramy garażowej, wówczas usługa ta podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT, na podstawie art. 41 ust. 12 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy, w ww. zakresie należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii, czy wykonując usługę montażu jak wyżej dla firmy developerskiej, Wnioskodawca ma również prawo zastosować obniżoną stawkę VAT 8%, należy stwierdzić, iż przepisy podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług nie uzależniają możliwości zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT dla usług, o których mowa we wniosku, od faktu kto jest nabywcą tych usług.

Dla rozstrzygnięcia kwestii stawki dla usługi montażu drzwi zewnętrznych lub bram garażowych w sytuacji gdy garaż umiejscowiony jest w bryle budynku mieszkalnego jednorodzinnego (PKOB-111) objętego społecznym programem mieszkaniowym nie ma znaczenia, czy usługa jest wykonywana dla osoby fizycznej, czy też na zlecenie firmy developerskiej.

Zatem w sytuacji gdy Wnioskodawca, na zlecenie firmy developerskiej wykonuje, w ramach budowy, usługę montażu drzwi zewnętrznych lub bramy garażowej, w sytuacji gdy garaż umiejscowiony jest w bryle budynku mieszkalnego jednorodzinnego

(PKOB-111) będącego obiektem budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym, przy czym do wartości tej usługi będzie wliczona wartość montowanych drzwi zewnętrznych czy też bramy garażowej, wówczas usługa ta podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT, na podstawie art. 41 ust. 12, w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy w ww. zakresie, należało uznać za prawidłowe.

Oceniając stanowisko Wnioskodawcy całościowo, należało je uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzeń w przedstawionych stanach faktycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl