IBPP2/443-1002/10/ICz

Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo z dnia 14 marca 2011 r. Izba Skarbowa w Katowicach IBPP2/443-1002/10/ICz

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 18 listopada 2010 r. (data wpływu 29 listopada 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 marca 2011 r. (data wpływu do tut. organu 7 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek budowlanych nabytych na podstawie darowizny - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek budowlanych nabytych na podstawie darowizny.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 marca 2011 r. (data wpływu 7 marca 2011 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 21 lutego 2011 r. znak: IBPP2/443-1002/10/ICz

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawczyni wskazała, iż 1 grudnia 2009 r. w akcie notarialnym (repertorium) otrzymała w darowiźnie od dziadka Alojza M. #189; części działki 1827/161 oraz Anny P. #189; części własności działki 1827/161. Podatek od tej darowizny (Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514) w kwocie 1278,00 został uiszczony, również podatek VAT od kwoty 800,00 zł (Dz. U. Nr 54, poz. 535). Działka znajduje się na obszarze na którym plan zagospodarowania stracił ważność (zaświadczenie Nr UiA). Działka ta o powierzchni 0,7730 ha w całości była działką rolna IV i V kategorii oraz pastwiskiem. Dnia 25 czerwca 2010 r. decyzją UiA o ustaleniu warunków zabudowy ustalono warunki zagospodarowania polegające na budowie domów mieszkalnych, jednorodzinnych, przewidzianych do realizacji na tej działce. Decyzją nr z dnia 21 września 2010 r. Burmistrza P. zatwierdzono warunkowo podział nieruchomości (Nr KW.... wraz ze służebnością drogi.

Dnia 7 października 2010 r. w kancelarii notarialnej przed notariuszem Małgorzatą P. aktem notarialnym repertorium A nr... nastąpiła sprzedaż działek nr 3182/161; 3183/161 za łączną cenę 103.935 zł M. i Aleksandrze P. wraz ze służebnością drogi.

Dnia 12 października 2010 r. w tej samej kancelarii notarialnej podpisano umowę sprzedaży (repertorium A) działka Nr za cenę 52.000 zł. Henrykowi i Urszuli G. wraz ze służebnością drogi.

Nieruchomość, którą Wnioskodawczyni dostała w darowiźnie (1827/161) nigdy nie była przedmiotem jej działalności gospodarczej, zarobkowej, ani rolniczej (nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej ani rolniczej). Nigdy też nie była płatnikiem VAT. Uzyskane ze sprzedaży działek pieniądze zostaną przeznaczone na zakup mieszkania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do uiszczenia daniny państwowej pod postacią podatku VAT.

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Według art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zwanym dalej podatkiem, podlegają:

1.

odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2.

eksport towarów;

3.

import towarów;

4.

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5.

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Przepisy ustawy stosuje się również do towarów, o których mowa w art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Według art. 15 ust. 2 (Dz. U. Nr 54, poz. 535):

"Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych".

Zdaniem Wnioskodawczyni, według art. 5 i art. 15 (Dz. U. Nr 54, poz. 535), nie jest ona osobą prowadzącą działalność gospodarczą tym samym uważa, ze nie powinna płacić podatku VAT, działki nie były przedmiotem działalności.

Wnioskodawczyni wnosi o zwolnienie jej z tego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących do dnia 31 grudnia 2010 r., gdyż we wniosku z dnia 18 listopada 2010 r. Wnioskodawczyni wskazała, iż oczekuje interpretacji w zakresie zaistniałego stanu prawnego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (...).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r., towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przepisy art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT definiują pojęcie dostawy towarów i świadczenia usług za wynagrodzeniem. W myśl tych przepisów przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Ustawodawca w ww. przepisach poza wskazaniem, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wskazał ponadto, że za świadczenie usług uznawana jest każda transakcja, która nie stanowi dostawy towarów.

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług. Głównym celem wprowadzenia takiej konstrukcji jest zagwarantowanie, aby każda transakcja, która nie mogłaby zostać uznana za dostawę towarów była opodatkowana jako świadczenie usług, za wyjątkiem tych transakcji, które zostały taksatywnie wyłączone lub zwolnione z opodatkowania.

Powyższe regulacje wynikające z ustawodawstwa wspólnotowego dotyczącego harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych, wprowadzono w tym celu, aby nie dopuścić do:

1.

podwójnego opodatkowania,

2.

braku opodatkowania,

3.

zakłócenia konkurencji.

Podstawowe bowiem znaczenie dla kształtu i funkcjonowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (podatku od towarów i usług) mają fundamentalne cechy tego podatku, tj.:

1.

powszechność opodatkowania,

2.

faktyczne opodatkowanie konsumpcji,

3.

stosowanie podatku od wartości dodanej na wszystkich etapach obrotu towarami i usługami.

Realizację powyższych fundamentalnych cech podatku od towarów i usług, o których mowa wyżej, gwarantują nie tylko przepisy określające zakres przedmiotowy podatku VAT, tj. cyt. wyżej art. 5, 7 i 8 ustawy o VAT, lecz również przepisy regulujące zakres podmiotowy podatku od towarów i usług, czyli przepisy art. 15 tej ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia "częstotliwości", przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności.

O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług w odniesieniu do danej czynności ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej w tym zakresie. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala zatem na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni otrzymała w darowiźnie od dziadka Alojza M. #189; części działki 1827/161 oraz Anny P. #189; części własności działki 1827/161. Działka znajduje się na obszarze na którym plan zagospodarowania stracił ważność (zaświadczenie Nr). Działka ta o powierzchni 0,7730 ha w całości była działką rolna IV i V kategorii oraz pastwiskiem. Dnia 25 czerwca 2010 r. decyzją UiA o ustaleniu warunków zabudowy ustalono warunki zagospodarowania polegające na budowie domów mieszkalnych, jednorodzinnych, przewidzianych do realizacji na tej działce. Decyzją nr G. 054-67/10 z dnia 21 września 2010 r. Burmistrza P. zatwierdzono warunkowo podział nieruchomości (Nr KW. wraz ze służebnością drogi.

Dnia 7 października 2010 r. w kancelarii notarialnej przed notariuszem Małgorzatą P. aktem notarialnym repertorium A nr... nastąpiła sprzedaż działek nr 3182/161; 3183/161 za łączną cenę 103.935 zł. Markowi i Aleksandrze P. wraz ze służebnością drogi.

Dnia 12 października 2010 r. w tej samej kancelarii notarialnej podpisano umowę sprzedaży (repertorium A) działka Nr za cenę 52.000 zł. Henrykowi i Urszuli G. wraz ze służebnością drogi.

W opisie zaistniałego stanu faktycznego Wnioskodawczyni wskazała, iż nieruchomość którą dostała w darowiźnie (1827/161) nigdy nie była przedmiotem jej działalności gospodarczej, zarobkowej, ani rolniczej (nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej ani rolniczej). Nigdy też nie była płatnikiem VAT. Uzyskane ze sprzedaży działek pieniądze zostaną przeznaczone na zakup mieszkania.

Reasumując powyższe, należy stwierdzić, iż dokonane przez Wnioskodawczynię zbycie kilku działek, opisane we wniosku, nie spełnia przesłanek do uznania tej czynności za działalność gospodarczą, bowiem czynność ta nie mieści się w definicji, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem brak jest podstaw do uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży przedmiotowych działek. Powyższe oznacza, że dostawa przedmiotowych nieruchomości gruntowych nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Ponadto należy zauważyć, iż sformułowanie które zostało wskazane we własnym stanowisku cyt. "Wnoszę o zwolnienie mnie z tegoż podatku" jest nieprawidłowe bowiem przedmiotowa transakcja nie podlega w ogóle opodatkowaniu, zatem sformułowanie to pozostaje bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl