IBPP1/443-281/09/MS

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 3 kwietnia 2009 r. Izba Skarbowa w Katowicach IBPP1/443-281/09/MS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 5 stycznia 2009 r. (data wpływu 8 stycznia 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania poniesionych przez Wnioskodawcę, w imieniu klientów i na ich rachunek, wydatków obejmujących opłaty skarbowe od pełnomocnictw, opłaty sądowe za pozyskanie dokumentów rejestrowych z KRS oraz wpisy sądowe - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 stycznia 2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania poniesionych przez Wnioskodawcę, w imieniu klientów i na ich rachunek, wydatków obejmujących opłaty skarbowe od pełnomocnictw, opłaty sądowe za pozyskanie dokumentów rejestrowych z KRS oraz wpisy sądowe.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w ramach zawartych umów o obsługę prawną otrzymuje wynagrodzenie ryczałtowe, które dokumentuje fakturami VAT. Zgodnie z zapisami w umowach Wnioskodawcy, oprócz wynagrodzenia za obsługę prawną, przysługuje zwrot wydatków takich jak opłaty skarbowe od pełnomocnictw, sądowe za pozyskiwanie dokumentów rejestrowych z KRS, wydatki na wpisy sądowe, które nie są skalkulowane w wynagrodzeniu ryczałtowym a poniesione zostały w imieniu i na rzecz klienta. Poniesione wydatki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Najczęściej dokumentowane są przelewami dokonanymi z konta Wnioskodawcy na odpowiednie konta urzędów miejskich (opłaty skarbowe) oraz sądów (opłaty za wypisy z KRS, wydatki na wpisy sądowe). Jeżeli opłaty dokonywane są gotówką to kwity kasowe wystawiane przez sądy lub urzędy miejskie wystawiane są na Wnioskodawcę. Poniesione opłaty nie są skalkulowane w cenie usługi świadczonej na rzecz kontrahenta. Do wydatków nie jest doliczona marża własna, dotyczą bezpośrednio konkretnego kontrahenta, wynikają z zawartych między stronami umów. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów dlatego wydatki te nie są ewidencjonowane na koncie przejściowym.

Wydatki ewidencjonowane są w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jako koszty i w tym samym miesiącu w oparciu o noty księgowe jako pozostałe przychody.

W związku z ukazującymi się interpretacjami urzędów skarbowych, w dniu 15 października 2008 r. Wnioskodawca wystawił faktury VAT, które dokumentują opodatkowanie opłat skarbowych, sądowych i administracyjnych. Skorygowany został podatek należny w poszczególnych miesiącach. Niektórzy odbiorcy usług odesłali faktury przywołując przepisy unijne, z których wynika, że do podstawy opodatkowania nie należy doliczać między innymi kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy. Obecnie wydatki te są dokumentowane fakturami VAT, w których wydatki opisane wyżej opodatkowane są stawką 22%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy należny kancelarii zwrot wydatków, które nie podlegają ustawie o VAT, winien być dokumentowany notami księgowymi, do których dołączane są dokumenty potwierdzające poniesione wydatki.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zapisami wynikającymi z zawartych umów w celu zwrotu przez usługobiorców poniesionych na ich rzecz opłat sądowych i administracyjnych - wydatki winny być dokumentowane notami księgowymi. Należny zwrot wydatków poniesionych w imieniu kontrahenta, na jego na rzecz i rachunek, stosownie do przepisów art. 29 ust. 1 ustawy o VAT nie stanowi podstawy opodatkowania, gdyż nie jest on wynagrodzeniem Wnioskodawcy. Odzyskiwanie należnych wydatków poprzez wystawianie faktur VAT, w których opłaty te opodatkowano stawką 22% nie jest prawidłowe. Wydatki nie stanowią części usługi głównej. Opłaty skarbowe, sądowe, administracyjne nie podlegają ustawie o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Jednocześnie zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Jak stanowi art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl ust. 4 cytowanego przepisu, podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Z zawartego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi obsługi prawnej. W ramach zawartych umów o obsługę prawną otrzymuje wynagrodzenie ryczałtowe, które dokumentuje fakturami VAT. Zgodnie z zapisami w umowach Wnioskodawcy, oprócz wynagrodzenia za obsługę prawną przysługuje zwrot wydatków takich jak opłaty skarbowe od pełnomocnictw, sądowe za pozyskiwanie dokumentów rejestrowych z KRS, wydatki na wpisy sądowe, które nie są skalkulowane w wynagrodzeniu ryczałtowym a poniesione zostały w imieniu i na rzecz klienta. Poniesione wydatki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Najczęściej dokumentowane są przelewami dokonanymi z konta Wnioskodawcy na odpowiednie konta urzędów miejskich (opłaty skarbowe) oraz sądów (opłaty za wypisy z KRS, wydatki na wpisy sądowe). Jeżeli opłaty dokonywane są gotówką to kwity kasowe wystawiane przez sądy lub urzędy miejskie wystawiane są na Wnioskodawcę. Poniesione opłaty nie są skalkulowane w cenie usługi świadczonej na rzecz kontrahenta. Do wydatków nie jest doliczona marża własna, dotyczą bezpośrednio konkretnego kontrahenta, wynikają z zawartych między stronami umów.

W oparciu o powyższy stan faktyczny tut. organ podatkowy w interpretacji indywidualnej znak IBPP1/443-22/08/MS z dnia 30 marca 2009 r. stwierdził, iż w sytuacji gdy czynności opisane przez Wnioskodawcę wykonywane są przez niego w imieniu klienta, na jego rzecz oraz rachunek, to stosownie do treści art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, nie mogą stanowić podstawy opodatkowania. Wnioskodawca w takim przypadku wystąpi w roli pośrednika i otrzymany zwrot wydatków poniesionych na rzecz zleceniodawcy nie stanowi podstawy opodatkowania VAT, gdyż nie jest on w istocie wynagrodzeniem Wnioskodawcy za świadczenie usług (nie jest kwotą należną z tytułu sprzedaży). W konsekwencji wydatki takie jak opłaty skarbowe od pełnomocnictw, sądowe za pozyskiwanie dokumentów rejestrowych z KRS, wydatki na wpisy sądowe, poniesione w imieniu i na rzecz klienta nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a tym samym nie powinny być dokumentowane fakturami VAT.

Uznanie, że poniesione w imieniu i na rzecz klienta wydatki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług powoduje, że w takim przypadku Wnioskodawca może na potrzeby rozliczeń finansowych z klientami stosować inne niż faktura VAT dokumenty np. noty księgowe.

Przy czym zauważa się, że jeżeli jednak z treści lub charakteru umowy cywilnoprawnej łączącej Kancelarię z klientem wynika, iż wykonywane czynności, o których mowa we wniosku są częścią usługi głównej, w tej sytuacji podlegają one opodatkowaniu jak usługi wykonywane w ramach prowadzonej działalności. Konsekwencją czego Wnioskodawca stosując się do postanowień art. 106 ust. 1 - 4 ustawy o podatku od towarów i usług, zobowiązany będzie przedmiotowe czynności udokumentować fakturą VAT.

Ponadto w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż umowy cywilnoprawne zawierane przez Wnioskodawcę, winny być oceniane na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego. Analiza taka - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - nie mieści się jednak w zakresie uprawnień Ministra Finansów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa St. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl