IBPBI/2/423-1804/10/BG

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 14 marca 2011 r. Izba Skarbowa w Katowicach IBPBI/2/423-1804/10/BG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 1 grudnia 2010 r. (data wpływu do tut. BKIP w dniu 3 grudnia 2010 r.), uzupełnionym w dniu 14 lutego 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy zakup gadżetów wykonanych przez kontrahentów nierezydentów Rzeczypospolitej Polskiej na zlecenie Spółki należy zakwalifikować do przychodów, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 albo pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - jest prawidłowe.

(pytanie oznaczone we wniosku jako nr I/2)

UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2010 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy zakup gadżetów wykonanych przez kontrahentów nierezydentów Rzeczypospolitej Polskiej na zlecenie Spółki należy zakwalifikować do przychodów, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 albo pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 3 lutego 2011 r. Znak IBPBI/2/423-1753/10/BG, IBPBI/2/423-1804/10/BG, IBPBI/2/423-1805/10/BG, IBPBI/423-1806/10/BG, IBPBI/2/423-1807/10/BG, IBPBI/2/423-1808/10/BG, IBPBI/2/423-1809/10/BG, IBPBI/2/423-1810/10/BG, IBPBI/2/423-1811/10/BG, wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano w dniu 14 lutego 2011 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W ramach prowadzonej działalności Spółka będzie kupować usługi od kontrahentów niebędących rezydentami Rzeczypospolitej Polskiej, w tym:

1.

Usługi zakupu raportów i analiz.

2.

Usługi zakupu wykonanych na zlecenie gadżetów.

3.

Usługi ubezpieczeniowe.

4.

Usługi badań i certyfikacji wyrobów.

5.

Usługi szkolenia i udział w konferencjach.

6.

Usługi tłumaczenia dokumentów.

7.

Wynajem stanowiska handlowego i wyposażenia niezbędnego do jego utworzenia.

8.

Usługi obcych agencji celnych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy do przychodów, z tytułu usługi zakupu wykonanych na zlecenie gadżetów ma zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 1 albo pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych... (pytanie oznaczone we wniosku jako nr I/2)

Zdaniem Spółki, do kwot wypłacanych zagranicznym podmiotom, z tytułów wymienionych w poz. 54 wniosku opisu zdarzenia przyszłego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 1 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w dalszej części "u.p.d.o.p.").

Pierwszoplanowe znaczenie w omawianej sprawie ma wykładnia art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p., który stanowi, iż podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1.

z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2.

z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

a.

świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

ustala się w wysokości 20% przychodów.

Katalog usług wymienionych w cytowanym przepisie ma charakter otwarty, o czym świadczy zastosowanie przez ustawodawcę sformułowania "oraz świadczenia o podobnym charakterze". Użycie tego zwrotu nie może jednak prowadzić do nadinterpretacji prawa podatkowego, poprzez jego rozumienie maksymalnie szeroko.

Według opinii Spółki, nie powinno się klasyfikować do wyżej wymienionego katalogu czynności stricte technicznych, jak np. usługi wytworzenia na zlecenie produktu. Tego typu działania nie mają bowiem nic wspólnego ze świadczeniami, o których mowa w pkt 2a omawianego artykułu, a które wymagają od podmiotu wykonującego pełnej aktywności twórczej, na przykład w przypadku usługi reklamy usługodawca musi podjąć wysiłek w związku ze stworzeniem pomysłu na spot reklamowy, natomiast w przypadku usług doradczych świadczący ma za zadanie stworzenie najbardziej optymalnego rozwiązania dla usługobiorcy. Zatem dokonując oceny, czy Spółka będzie miała do czynienia z usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem u źródła, jednym z głównych kryteriów branych pod uwagę powinien być jej twórczy charakter.

Zdaniem Spółki, wypłata zagranicznemu podmiotowi należności z tytułu zakupu wykonywanych na zlecenie gadżetów, nie będzie wchodzić w zakres art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p.

Według Spółki tego typu usługa ma charakter stricte techniczny. Spółka uważa, że zaprojektowanie gadżetów i ich produkcja, nie powinny być traktowane jako kompleksowa usługa reklamy. Zakup materiałów promocyjnych, które następnie będą wykorzystywane w organizowanej przez Spółkę kampanii reklamowej, nie jest usługą reklamy. Sam proces produkcji materiałów reklamowych nie powinien być utożsamiany z reklamą. Podobne stanowisko wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji nr IBPB3/423-391/08/BG (winno być IBPB3/423-402/08/BG) z dnia 19 maja 2008 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej "u.p.d.o.p."), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - ograniczony obowiązek podatkowy.

Przepis art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p. stanowi, iż podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 przychodów:

1.

z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2.

z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

a.

z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

ustala się w wysokości 20% przychodów.

Stosownie do art. 21 ust. 2 u.p.d.o.p. przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Jeżeli polski podatnik (płatnik) dokonuje wypłat należności z tytułu świadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p. na rzecz nierezydenta, mającego siedzibę lub zarząd w kraju, z którym Polska zawarła umowę w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu pierwszeństwo mają przepisy tej umowy międzynarodowej. W przypadku państw, z którymi Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zastosowanie będą miały wprost przepisy u.p.d.o.p.

Katalog usług wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p. jest katalogiem otwartym, na co wskazuje sformułowanie " (...) oraz świadczeń o podobnym charakterze". Sformułowanie to uprawnia do twierdzenia, iż za świadczenia o podobnym charakterze należy uznać świadczenia równorzędne pod względem prawnym do wymienionych w ustawie. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, należy spełnić takie same przesłanki, aby daną usługę uzyskać, albo wynikają z niej takie same prawa i obowiązki dla stron. Innymi słowy, lista ta obejmuje również takie świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej określane (nazwane). Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, iż dane świadczenie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń. Treść ww. przepisu jednoznacznie bowiem wskazuje, że oprócz usług wymienionych w tym przepisie ustawodawca objął obowiązkiem podatkowym także inne usługi niewymienione w tym przepisie o charakterze podobnym do świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń.

W związku z tym, że przepisy u.p.d.o.p. nie zawierają definicji pojęcia "reklamy", za celowe należy uznać odwołanie się w tym zakresie do wykładni językowej. W internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl) pojęcie to zostało zdefiniowane następująco: "reklama jest działaniem mającym na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług; np. plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp., służące temu celowi".

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka w ramach prowadzonej działalności będzie kupować usługi od kontrahentów niebędących rezydentami Rzeczypospolitej Polskiej, w tym m.in. dokona zakupu wykonanych na jej zlecenie gadżetów. Spółka we własnym stanowisku wskazała, że zaprojektowanie gadżetów i ich produkcja, nie powinny być traktowane jako kompleksowa usługa reklamy. Zakup materiałów promocyjnych, które następnie będą wykorzystywane w organizowanej przez Spółkę kampanii reklamowej, nie jest usługą reklamy, a proces produkcji materiałów reklamowych nie powinien być utożsamiany z reklamą.

W świetle powyższego samo wyprodukowanie gadżetów zaprojektowanych przez inne niż wykonawca podmioty nie będzie miało charakteru usługi reklamowej. Usługa zakupu wykonanych na zlecenie gadżetów jako niewymieniona w art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p., w tym w szczególności w art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p., nie podlega zatem opodatkowaniu na zasadach określonych w tym przepisie.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy podatkowe i przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż stanowisko Spółki jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie nr 1 tj. I/1, I/3, I/4, I/5, I/6, I/7, I/8 oraz pytanie nr II) wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl