Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 22 grudnia 2008 r.
Izba Skarbowa w Katowicach
IBPB3/423-854/08/JS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29 września 2008 r. (data wpływu do tut. BKIP - 1 października 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku od towarów i usług związanego z wydatkami na reprezentację - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2008 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku od towarów i usług związanego z wydatkami na reprezentację.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka poniosła w 2008 r. określone nakłady na reprezentację. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki te w kwocie netto, tj. bez ustawowego podatku od towarów i usług (dalej: "VAT"), nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym podatek VAT naliczony przy zakupie towarów i usług, stanowiących nakłady na reprezentację może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów Spółki na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy o p.d.o.p....

Zdaniem wnioskodawcy, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.- określany dalej skrótem "ustawy o p.d.o.p."), kosztów uzyskania przychodów nie stanowi co do zasady podatek VAT. Przepis ten wprowadza jednak szereg wyjątków. I tak do kosztów uzyskania przychodów może być zaliczony m.in. podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.; dalej: "VAT"), podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług.

Z kolei zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się m.in. do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Oznacza to, że obniżenie lub zwrot nie przysługuje w przypadku podatku VAT naliczonego przy zakupie towarów i usług, stanowiących nakłady na reprezentację, ponieważ art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o p.d.o.p. kwalifikuje nakłady na reprezentację jako koszty nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów. A zatem warunek, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy o p.d.o.p. jest spełniony.

Z brzmienia przepisów ustawy o p.d.o.p. oraz VAT wynika zatem wprost, iż koszty reprezentacji nie są kosztem uzyskania przychodów, jednak naliczony przy tym VAT zawsze będzie kosztem podatkowym na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy o p.d.o.p. ze względu na to, że art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o p.d.o.p. kwalifikuje nakłady na reprezentację jako koszty nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów, co zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 VAT uniemożliwia obniżenie lub zwrot ww. VAT.

W związku z powyższym kosztem uzyskania przychodu nie jest wydatek na reprezentację w kwocie "netto", natomiast naliczony przy tym podatek VAT w kwocie, w której podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku VAT, stanowi koszt uzyskania przychodu.

Wprawdzie zdaniem niektórych organów podatkowych intencją ustawodawcy w tym przypadku było to, żeby podatek VAT nie był kosztem podatkowym, gdy wydatki na nabycie towarów i usług nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Jednakże zastosowanie wykładni celowościowej przepisów art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy o p.d.o.p., art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o p.d.o.p. oraz art. 88 ust. 1 pkt 2 VAT, bazującej na woli ustawodawcy, nie ma żadnego uzasadnienia, ponieważ przerwy te są sformułowane jasno a ich wykładnia gramatyczna nie pozostawia wątpliwości co do ich treści tzn. wprost regulują zagadnienie zaliczenia podatku VAT do kosztów podatkowych.

Należy przy tym wskazać na prymat wykładni gramatycznej nad innymi formami wykładni (w tym celowościowej), potwierdzony wielokrotnie przez orzecznictwo sądowe w tym Sąd Najwyższy, zgodnie z którym "w procesie wykładni pierwszeństwo mają dyrektywy językowe. Oznacza to, że odwoływanie się do innych reguł wykładni dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy wykładnia językowa nie daje jednoznacznego wyniku, tzn. gdy z językowego punktu widzenia możliwe jest co najmniej dwojakie rozumienie tekstu prawnego. (...) " (wyrok SN z 7 kwietnia 2004 r., sygn. akt V KK 337/03).

Spółka zwraca również uwagę, iż przedstawiony powyżej pogląd, dotyczący prawa zaliczania do kosztów uzyskania przychodów podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na reprezentację, jest reprezentowany w wyjaśnieniach Ministerstwa Finansów oraz w znakomitej większości interpretacji organów podatkowych (np. interpretacja indywidualna Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 maja 2008 r., sygn. nr IP-PB3-423-313/08-2/Kr, pismo Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 20 maja 2008 r., sygn. nr ITBP3/423-181/08/AW) oraz w orzecznictwie sądowym.

W związku z powyższym VAT naliczony przy zakupie towarów i usług, stanowiących nakłady na reprezentację może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów Spółki na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy o p.d.o.p.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl