IBPB3/423-641/08/MS - Pismo wydane przez: Izba Skarbowa w Katowicach - OpenLEX

IBPB3/423-641/08/MS

Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo z dnia 5 listopada 2008 r. Izba Skarbowa w Katowicach IBPB3/423-641/08/MS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2008 r. (data wpływu do tut. Biura 31 lipca 2008 r.) uzupełnionym w dniu 26 września 2008 r. i 7 października 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

* powstania przychodu u zbywcy akcji na rzecz Spółki celem ich umorzenia, na rynku regulowanym - Giełdzie Papierów Wartościowych,

* obowiązków płatnika w związku z wykupem notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych akcji własnych celem umorzenia,

* sposobu określenia podstawy opodatkowania celem obliczenia, pobrania i odprowadzenia na rachunek urzędu skarbowego kwoty należnego podatku,

* rodzaju sporządzenia deklaracji i informacji podatkowych - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

* powstania przychodu u zbywcy akcji na rzecz Spółki celem ich umorzenia, na rynku regulowanym - Giełdzie Papierów Wartościowych,

* obowiązków płatnika w związku z wykupem notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych akcji własnych celem umorzenia,

* sposobu określenia podstawy opodatkowania celem obliczenia, pobrania i odprowadzenia na rachunek urzędu skarbowego kwoty należnego podatku,

* rodzaju sporządzenia deklaracji i informacji podatkowych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 29 września 2008 r. wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełniony wniosek wpłynął do tut. BKIP w dniu 7 października 2008 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 11 grudnia 2007 r. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Spółki podjęło uchwałę w sprawie nabycia do 1.050.000 akcji własnych Spółki w celu ich umorzenia. Na mocy powyższej uchwały Zarząd Spółki został upoważniony do realizacji zakupu akcji. Zgodnie z powyższą uchwałą wykluczone było nabycie akcji w transakcjach pakietowych. Uchwała ta została ogłoszona zgodnie z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych. Nabycie akcji odbywa się, na rynku regulowanym, w ramach Giełdy Papierów Wartościowych. Spółka nabywając własne akcje celem ich umorzenia korzysta z pośrednictwa firmy inwestycyjnej, prowadzącej działalność maklerską. Firma ta na podstawie zawartej ze Spółką umowy, nabywając akcje, działa w imieniu własnym, lecz na rachunek Spółki. Zgodnie z uchwałą podjętą przez Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Spółki skup akcji Spółki celem ich umorzenia mógł być dokonany jedynie za pośrednictwem firmy inwestycyjnej, prowadzącej działalność maklerską, działającą w imieniu własnym, lecz na rachunek Spółki. Płatności na rzecz zbywcy, za nabywane celem umorzenia akcje dokonywane były przez firmę inwestycyjną prowadzącą działalność maklerską.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

1. Czy biorąc pod uwagę treść art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku gdy dochodzi do zbycia na rynku regulowanym - Giełdzie Papierów Wartościowych, akcji na rzecz Spółki celem ich umorzenia, zbywca (sprzedający akcje, które nabywa Spółka) uzyskuje dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

2. W przypadku uznania, że zbywca (sprzedający na rzecz Spółki akcje) uzyskuje dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, to czy na Spółce ciąży obowiązek płatnika tj. czy ma ona obliczyć, pobrać oraz odprowadzić na rachunek właściwego urzędu skarbowego kwotę należnego podatku.

3. W przypadku uznania, że zbywca (sprzedający na rzecz Spółki akcje) uzyskuje dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych i Spółka ma obowiązek działać w charakterze płatnika, to w jaki sposób Spółka ma określić podstawę opodatkowania celem obliczenia, pobrania i odprowadzenia na rachunek urzędu skarbowego kwoty należnego podatku.

4. W przypadku uznania, że zbywca (sprzedający na rzecz Spółki akcje) uzyskuje dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych i Spółka ma obowiązek działać w charakterze płatnika, to jakie Spółka powinna wypełnić deklaracje i informacje podatkowe i do których organów podatkowych złożyć deklaracje i informacje.

Zdaniem wnioskodawcy:

Ad. 1

Na wstępie Spółka pragnie wskazać, że obrót akcjami na rynku regulowanym jest sformalizowany i oparty o zasady publicznego obrotu instrumentami finansowymi. Najistotniejsze z nich to:

* zasada przymusu rynku regulowanego przy obrocie wtórnym akcjami dopuszczonymi do publicznego obrotu,

* zasada obowiązkowego pośrednictwa maklerskiego.

Konsekwencją powyższych zasad jest anonimowość stron transakcji zawieranych na rynku regulowanym oraz brak bezpośredniego rozliczania tych transakcji pomiędzy ich stronami. Nabycie przez Spółkę akcji własnych dopuszczonych do publicznego obrotu, następuje w wyniku zawarcia umowy o przeniesienie praw z akcji. Zgodnie z zasadą obowiązkowego pośrednictwa maklerskiego przy nabyciu (zbyciu) akcji na rynku regulowanym, akcjonariusz Spółki (sprzedający) oraz Spółka (kupujący) składają u podmiotu uprawnionego do dokonywania transakcji odpowiednio: zlecenie sprzedaży oraz zlecenie kupna akcji.

Podmiotami uprawnionymi do dokonywania transakcji na rynku regulowanym są firmy inwestycyjne prowadzące działalność maklerską. Świadczą one usługi na rzecz sprzedawcy i kupującego na podstawie umowy o świadczenie usług brokerskich. Zlecenie akcjonariusza jest podstawą dla firmy inwestycyjnej do sporządzenia w imieniu własnym, lecz na rachunek klienta (akcjonariusza) zlecenia brokerskiego, czyli oferty sprzedaży akcji notowanych na giełdzie. Podobnie zlecenie Spółki jest podstawą dla firmy inwestycyjnej do sporządzenia w imieniu własnym na rachunek klienta (Spółki) zlecenia brokerskiego, czyli oferty kupna akcji notowanych na giełdzie. Zlecenie klienta jest przekazywane na odpowiedni rynek, gdzie dochodzi do jego realizacji (zawarcie transakcji). Dowodem zawarcia transakcji jest karta umowy wystawiana po zakończeniu sesji giełdowej i przekazywana następnie do Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych, który na ich podstawie dokonuje rozliczenia transakcji.

Biorąc pod uwagę powyższe, w doktrynie słusznie wskazano, że "obrót giełdowy jest obrotem anonimowym w tym znaczeniu, że nie jest możliwe na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie zidentyfikowanie zbywcy lub nabywcy. W ich imieniu działają uprawnione podmioty, tj. domy maklerskie lub banki prowadzące działalność maklerską, będące akcjonariuszami spółki prowadzącej giełdę, czyniąc to na cudzy lub własny rachunek. Stroną transakcji zawartej na giełdzie jest zawsze uprawniony podmiot, chociaż stroną umowy zawartej na giełdzie jest osoba trzecia - nabywca lub zbywca papierów wartościowych." (R. Czerniawski, w: R. Czerniawski, M. Wierzbowski, Ustawa Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, Komentarz, Warszawa 2002 r., s. 353). Podobnie zasadę anonimowości formułuje prof. M. Romanowski w "Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, Komentarz", Warszawa 2003 r., s. 290, tak charakteryzując umowę o świadczenie usług brokerskich (na podstawie takiej umowy Spółka nabyła akcje własne w celu ich umorzenia, składając zlecenia kupna firmie inwestycyjnej prowadzącej działalność maklerską): "Po pierwsze, dom maklerski jest zastępcą pośrednim, gdyż działa w imieniu własnym, ale na rachunek innej osoby. Po drugie, osoba inwestora nie jest ujawniana na zewnątrz wobec kontrahenta domu maklerskiego (zasada anonimowości). Dom maklerski zobowiązuje się do kupna lub sprzedaży papierów wartościowych na rzecz inwestora na podstawie przyjętych do realizacji zleceń kupna lub nabycia złożonych przez inwestora."

Przenosząc te rozważania na grunt przepisów podatkowych, wskazać należy, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm. określanej w dalszej części skrótem "ustawa o p.d.o.p."), dochodem z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału (akcji), w tym także dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu umorzenia udziałów (akcji). Za dochód z udziału w zyskach osób prawnych należy uznać dochód uzyskany przez podatnika w związku ze zbyciem akcji spółki na jej rzecz celem ich umorzenia. Dochód ten może podlegać opodatkowaniu zryczałtowaną stawką w wysokości 19%. Obowiązek obliczenia, pobrania i przekazania tego podatku na rachunek właściwego urzędu skarbowego spoczywa na płatniku, którym jest osoba prawna, jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej oraz osoba fizyczna, będąca przedsiębiorcą dokonującym wypłaty należności w związku z odpłatnym nabyciem udziałów (akcji) celem ich umorzenia (art. 26 ust. 1 ustawy o p.d.o.p.).

Mając na względzie powyższe, Spółka pragnie wskazać, że podatnik uzyskuje dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o p.d.o.p., gdy spełnione są dwa warunki:

* zbycie akcji następuje na rzecz spółki,

* zbycie to realizowane jest celem umorzenia tych akcji.

Zbycie akcji spółki na jej rzecz w celu ich umorzenia ma miejsce wówczas, gdy zbywca wie, że zbycie akcji następuje na rzecz spółki w celu ich umorzenia. W przypadku zbywcy akcji, który składa zlecenie ich sprzedaży za pośrednictwem działającej w imieniu własnym firmy inwestycyjnej prowadzącej działalność maklerską, nie wie on, kto będzie ich nabywcą. Tym samym nie ma on wiedzy dotyczącej tego, czy nabywcą akcji jest Spółka, której jest akcjonariuszem i czy nabycie nastąpiło w celu umorzenia tych akcji, czy też w innym celu. Składając zlecenie zbywca nie może bowiem w żaden sposób przewidzieć, czy nabywcą akcji będzie Spółka, czy też inny uczestnik obrotu. Nawet więc, jeżeli zostanie upubliczniona informacja o zamiarze nabywania przez spółkę własnych akcji celem ich umorzenia, zbywca nie ma dostatecznych podstaw by mieć pewność, że nabywcą będzie Spółka, zważywszy w szczególności na ilość transakcji zawieranych na rynku. Tym samym nie jest w tej sytuacji spełniony podstawowy warunek zakwalifikowania dochodu jako dochodu z udziału w zyskach osób prawnych, tj. nie da się określić, z punktu widzenia zbywcy akcji, czy ich zbycie na rzecz Spółki następuje w celu ich późniejszego umorzenia.

Ponadto wskazać należy, że akcjonariusz dokonując zbycia na rynku regulowanym korzysta z obowiązkowego pośrednictwa firmy inwestycyjnej - tj. podmiotu prowadzącego działalność maklerską. Z obowiązkowego pośrednictwa firmy inwestycyjnej korzysta również spółka nabywająca własne akcje. Firmy inwestycyjne dokonują transakcji we własnym imieniu, lecz na rzecz zleceniodawców. Możliwe jest więc tylko ustalenie drugiej strony transakcji - firmy inwestycyjnej. Zarówno więc zbywca (akcjonariusz) jak i działająca na jego rzecz firma inwestycyjna prowadząca działalność maklerską nie mają możliwości ustalenia komu akcje te zostały zbyte, w szczególności nie mają możliwości ustalenia, czy akcje te zostały zbyte na rzecz Spółki, celem ich umorzenia. Wynika to ze specyfiki obrotu giełdowego i zasady jego anonimowości. Podobne stanowisko zajmuje Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w decyzji z dnia 1 marca 2007 r., sygn. 1401/BF-II/005-1281/AS/06 stwierdzając, iż:"Aby można było mówić o uzyskaniu przez podatnika dochodu z tytułu odpłatnego zbycia akcji na rzecz spółki w celu umorzenia tych akcji, musi być spełniony warunek określony w tym przepisie - zbycia akcji przez konkretnego podatnika na rzecz spółki. Z powyższego wynika, iż stronami transakcji odpłatnego zbycia akcji w celu umorzenia są podatnik i nabywająca akcje spółka".

W konsekwencji stanąć należy na stanowisku, że w przypadku, gdy w nabyciu akcji celem ich umorzenia pośredniczy firma inwestycyjna prowadząca działalność maklerską, działająca w imieniu własnym, lecz na rachunek zbywcy/nabywcy nie dochodzi do uzyskania przez zbywcę dochodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o p.d.o.p.

Spółka podkreśla przy tym, że niemożność kwalifikacji uzyskanego przez akcjonariusza dochodu jako dochodu z udziału w zyskach osób prawnych nie oznacza, że dochód ten nie zostanie opodatkowany. Dochód ten zostanie zakwalifikowany jako dochód z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych i opodatkowany co do zasady stawką 19% (bez możliwości jego zwolnienia, przewidzianego w art. 22 ustawy o p.d.o.p., które znajdowałoby zastosowanie w przypadku dochodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych). Nie wpłynie to więc negatywnie na realizację należności podatkowych wobec budżetu państwa.

Ad. 2

Spółka wskazuje, że nawet, gdyby uznać, że w przypadku, gdy Spółka nabywa akcje własne celem ich umorzenia na rynku regulowanym, to zbywca uzyskuje dochód z udziału w zyskach osób prawnych, płatnikiem nie będzie Spółka, lecz ewentualnie podmiot, który "dokonuje wypłat należności", "wypłat świadczeń" lub "stawia do dyspozycji podatnika pieniądze lub wartości pieniężne" na rzecz zbywcy - akcjonariusza. Transakcje zbycia/nabycia akcji w obrocie giełdowym dochodzą do skutku poprzez dokonanie zapisu na rachunku papierów wartościowych, a następnie rozliczane są przez KDPW. Rachunki takie mogą jednak prowadzić wyłącznie podmioty uprawnione - firmy inwestycyjne prowadzące działalność maklerską. Firmy te dokonują zbycia/nabycia akcji, co do zasady, w imieniu własnym. Konsekwencją powyższego jest, że to firma inwestycyjna działająca w imieniu zbywcy dokonuje na jego rzecz wypłat należności w związku ze zbyciem akcji na rzecz Spółki. Na firmie inwestycyjnej działającej na rzecz zbywcy akcji ciążyłby potencjalnie obowiązek działania w charakterze płatnika. Potwierdza to stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie zawarte w decyzji z dnia 1 marca 2007 r., sygn. 1401/BF-II/005-1281/AS/06.

Spółka wskazuje ponadto, że specyfika obrotu papierami wartościowymi na rynku regulowanym, w praktyce uniemożliwia spełnianie obowiązków płatnika przez spółkę skupującą własne akcje celem ich umorzenia. Związane jest to z faktem, iż nabywca akcji własnych w trybie transakcji na giełdzie nie dysponuje realną możliwością ustalenia, od kogo je nabył. Według informacji uzyskanych z KDPW, w przypadku nabycia własnych akcji celem ich umorzenia, identyfikacja osób będących podatnikami nawet na poziomie uczestników prowadzących indywidualne rachunki papierów wartościowych jest niemożliwa. Nie mają oni możliwości dokonania bezbłędnej identyfikacji osób, które dokonały zbycia akcji na rzecz spółki i odróżnienia ich od osób, które w danym dniu dokonały zbycia takich samych akcji na rzecz innych osób.

Należy także podkreślić, że przepisy wewnętrzne regulujące działanie KDPW przewidują możliwość udostępnienia informacji potrzebnych do wykonania zobowiązań emitenta związanych z pełnieniem funkcji płatnika. Wymaga to zawarcia stosownej umowy z KDPW. Udostępnienie tego rodzaju informacji dokonywane jest jednak wyłącznie w oparciu o stany własności akcji w określonym dniu. Dotyczy to więc jedynie wypłaty dywidendy, dopłat gotówkowych dochodów uzyskiwanych przez akcjonariuszy w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego, a nie ustalenia osoby zbywcy w związku ze zbyciem akcji na rzecz Spółki, celem ich umorzenia.

Spółka podkreśla, że jeżeli zobowiązanie podatkowe podatnika wygasa wskutek pobrania podatku przez płatnika, to przed poborem płatnik powinien obliczyć podatek, jaki ciąży na tym podatniku. Płatnik przygotowuje zatem kalkulację podatku (w celu skonkretyzowania obowiązku podatkowego podatnika) na podstawie i z uwzględnieniem danych dotyczących tego podatnika w konkretnym stanie faktycznym. Wymaga to ustalenia co najmniej:

1.

osoby podatnika,

2.

podstawy opodatkowania,

3.

stawki podatku (w tym wykluczenie zastosowania zwolnień oraz stawki obniżonej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania).

Spółka wskazuje, że według posiadanych przez nią informacji, w przypadku nabycia własnych akcji celem ich umorzenia, nie jest możliwe dokonanie identyfikacji osób będących podatnikami. Dodatkowo wskazać także należy, że o ile nawet byłoby możliwe uzyskanie danych pozwalających na identyfikację osoby podatnika, dla celów poboru podatku istotne jest również określenie podstawy opodatkowania. Według ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy) podstawą opodatkowania jest przychód. Przychodem jest nadwyżka ceny z tytułu odpłatnego zbycia akcji ponad koszt ich nabycia bądź objęcia. Potwierdza to postanowienie z dnia 22 sierpnia 2005 r. (sygn. DP/P1/423-0082/05/AK), wydane przez Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego w sprawie skupu akcji w celu ich umorzenia. Z powyższego postanowienia jasno wynika, że płatnik powinien pobrać podatek wyłącznie od faktycznie uzyskanego przez podatnika dochodu (przychodu) po uwzględnieniu kosztów nabycia bądź objęcia zbywanych akcji. Jeżeli w danej sytuacji wydatki na nabycie będą wyższe niż cena zbywanych akcji, brak jest podstawy opodatkowania, a więc podatek będzie równy zeru. Stwierdzenie, czy podatek w ogóle wystąpi wymaga znajomości kwoty wydatków.

Spółka nie ma możliwości uzyskania informacji o kosztach nabycia lub objęcia akcji, co uniemożliwia pobór podatku w prawidłowej wysokości. Wskazać także należy, że niemożność ustalenia podatnika powoduje w konsekwencji niemożność ustalenia kwoty podatku, w tym zastosowania zwolnienia podmiotowego (w przypadku podatników będących np. funduszami inwestycyjnymi lub funduszami emerytalnymi) bądź przedmiotowego (na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Tym samym, Spółka dokonując skupu własnych akcji celem ich umorzenia na rynku regulowanym nie ma możliwości ustalenia osoby podatnika (zbywcy akcji), podstawy opodatkowania, kwoty podatku. Potwierdza to stanowisko zawarte w postanowieniu Podlaskiego Urzędu Skarbowego o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego z dnia 27 maja 2004 r. sygn. P-I/423/40MW/04.

Spółka pragnie ponadto wskazać, że w związku z działaniem w charakterze płatnika, na płatniku ciążą określone obowiązki ewidencyjno - informacyjne.

Po pierwsze, w przypadku, gdy podatnikiem jest osoba prawna, płatnicy zobowiązani są przekazać kwoty pobranego podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego według siedziby podatnika w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek. Spółka, po raz kolejny wskazuje, że nie jest w stanie ustalić, kto dokonuje na jej rzecz zbycia akcji. Konsekwencją powyższego jest, że Spółka nie wie, jaką kwotę Spółka płaci, tytułem wynagrodzenia za nabywane celem umorzenia akcje, na rzecz osób fizycznych, a jaką na rzecz osób prawnych. Oznacza to, że Spółka nie jest w stanie dokonać alokacji odpowiednich kwot, które wpłaci na rachunek bankowy urzędu skarbowego właściwego dla siedziby płatnika (w przypadku podatników będących osobami fizycznymi) oraz kwot, które wpłaci na rachunek bankowy urzędu skarbowego właściwego dla siedziby podatnika (w przypadku podatników będących osobami prawnymi). Ponadto, Spółka wskazuje, że w przypadku podatników będących osobami prawnymi, podatek winien być zapłacony na rachunek bankowy właściwy dla osoby podatnika. Jako, że Spółka nie wie, kto dokonuje zbycia akcji celem ich umorzenia, Spółka nie wie także, na jakie rachunki wpłacić należny podatek. Zbycia akcji na pewno bowiem dokonali różni akcjonariusze. Nie można również wykluczyć, że wśród nich znajdowali się podatnicy "zagraniczni", o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o p.d.o.p.

Po drugie płatnicy obowiązani są do sporządzania deklaracji. W przypadku podatników będących osobami prawnymi płatnicy obowiązani są, w terminie do końca pierwszego miesiąca roku następującego po roku podatkowym przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje Naczelnik Urzędu Skarbowego właściwy według siedziby podatnika (w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o p.d.o.p.), albo którym kieruje Naczelnik Urzędu Skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych (w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o p.d.o.p.) roczną deklarację CIT-6R.

Z przyczyn wskazanych powyżej, Spółka nie wie, jaką kwotę podatku uwzględnić w deklaracji CIT-6R. Spółka nie wie też, Naczelnikom, których Urzędów Skarbowych przesłać odpowiednie deklaracje.

Po trzecie płatnicy zobowiązani są do sporządzania informacji. Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o p.d.o.p., w terminie przekazania kwoty podatku, informację o wysokości pobranego podatku (CIT-7), a podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o p.d.o.p. w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłat informację o wysokości pobranego podatku (IFT - 2R). IFT - 2R płatnicy obowiązani są również przesłać Naczelnikowi Urzędu Skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Również w tym przypadku Spółka nie wie, jaką kwotę podatku uwzględnić w odpowiedniej informacji oraz naczelnikom, których urzędów skarbowych przesłać te informacje. Spółka z oczywistych względów nie wie również, komu (tekst jedn.: skonkretyzowanej osobie fizycznej lub prawnej) przesłać te informacje. Podsumowując, spełnienie wskazanych obowiązków ewidencyjno - informacyjnych jest niemożliwe w praktyce. Tym samym, Spółka nie może być obciążana z tego powodu prawnymi konsekwencjami.

Spółka wskazuje także, że według uzyskanych przez nią informacji, z punktu widzenia zasad rozliczania transakcji nabycia akcji w publicznym obrocie papierami wartościowymi, dokonywanym na rynku regulowanym, nie jest możliwe, aby Spółka nabyła akcje za kwotę stanowiącą 81% ich wartości rynkowej (według kursu rynkowego z dnia zakupu), zaś 19% ich wartości stanowiłby podatek.

Przykładowo, gdy cena za nabywane akcje wynosi 100 PLN, Spółka nie ma możliwości przekazać 81 PLN firmie inwestycyjnej, celem ich wypłaty zbywcy, a 19 PLN pobrać na należny podatek. Spółka zobowiązana jest bowiem do przekazania na rzecz firmy inwestycyjnej ustalonej ceny czyli 100 PLN. Oznacza to, że obiektywnie Spółka nie ma możliwości pobrania podatku od kwoty, która ostatecznie trafi do podatnika (podmiotu zbywającego akcje w celu umorzenia). W konsekwencji, nie uprawnione byłoby żądanie od Spółki wpłaty - z własnych środków - kwoty hipotetycznie obliczonego podatku. Naruszałoby to art. 8 Ordynacji podatkowej (płatnik ma obowiązek "pobrania podatku od podatnika") oraz art. 26 ust. 1 ustawy o p.d.o.p., skoro płatnik dokonujący wypłat dochodu dywidendowego ma obowiązek pobierać, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Takie rozwiązanie prowadziłoby w rzeczywistości do opodatkowania Spółki. Ponieważ niepobranie podatku nie następuje z winy podatnika, płatnik ponosiłby odpowiedzialność podatkową, od której mógłby się uwolnić tylko przez wpłatę hipotetycznego podatku sfinansowanego z własnych środków. Oznaczałoby to, że gdyby przykładowo Spółka zobowiązana była do zapłaty akcjonariuszowi wynagrodzenia w kwocie 100 PLN, dodatkowo musiałaby pobrać podatek w kwocie 19 PLN. Oznaczałoby to podwyższenie kosztu zakupu akcji do 119 PLN. Sprzeciwiałoby się to istocie funkcji płatnika, przy równoczesnym podwójnym opodatkowaniu tej samej transakcji (zbywca akcji, co do zasady, dokona bowiem zapłaty podatku z tytułu osiągniętego dochodu na zbyciu akcji).

Biorąc pod uwagę, iż Spółka nie wypłaca należności za nabywane celem umorzenia akcje na rzecz zbywcy jej akcji (wypłat dokonuje firma inwestycyjna, działająca w imieniu własnym, lecz na rzecz zbywcy), Spółka nie ma możliwości ustalenia, kto jest podatnikiem, jaka jest podstawa opodatkowania i kwota podatku (zwolnienie z opodatkowania), istnieją trudności techniczne w wykonaniu obowiązku płatnika tj. w dokonaniu wpłat podatku na rachunek bankowy odpowiedniego urzędu skarbowego, przesłaniu deklaracji do właściwych urzędów skarbowych, przesłaniu odpowiednich informacji do podatników, a także nie jest możliwe, aby Spółka nabyła akcje za kwotę stanowiącą 81% ich wartości rynkowej (według kursu rynkowego z dnia zakupu), Spółka nie ma obowiązku działać w charakterze płatnika w związku z nabyciem na rynku regulowanym, za pośrednictwem działającej w imieniu własnym, lecz na rzecz Spółki firny inwestycyjnej akcji własnych celem ich umorzenia.

Ad. 3

Jak już wskazano powyżej, jeżeli zobowiązanie podatkowe podatnika wygasa wskutek pobrania podatku przez płatnika, to przed poborem płatnik powinien obliczyć podatek, jaki ciąży na tym podatniku. Płatnik przygotowuje zatem kalkulację podatku (w celu skonkretyzowania obowiązku podatkowego podatnika) na podstawie i z uwzględnieniem danych dotyczących tego podatnika w konkretnym stanie faktycznym. Wymaga to ustalenia co najmniej:

* osoby podatnika,

* podstawy opodatkowania,

* stawki podatku (w tym wykluczenie zastosowania zwolnień oraz stawki obniżonej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania).

Spółka wskazuje, że nie ma możliwości prawidłowego określenia podstawy opodatkowania. Według art. 22 ust. 1 ustawy o p.d.o.p., podatek dochodowy od dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Polski, ustala się, co do zasady, w wysokości 19% uzyskanego przychodu. Zgodnie z art. 12 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy przychodem są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze, uzyskane tytułem wynagrodzenia za nabycie akcji celem ich umorzenia, pomniejszone o równowartość kwot stanowiących koszt nabycia lub objęcia akcji, będących przedmiotem zbycia. Potwierdza to postanowienie z dnia 22 sierpnia 2005 r. (sygn. DP/P1/423-0082/05/AK), wydane przez Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego w sprawie skupu akcji w celu ich umorzenia. Z powyższego postanowienia jasno wynika, że płatnik powinien pobrać podatek wyłącznie od faktycznie uzyskanego przez podatnika dochodu (przychodu) po uwzględnieniu kosztów nabycia bądź objęcia zbywanych akcji. Jeżeli w danej sytuacji wydatki na nabycie będą wyższe niż cena zbywanych akcji, brak jest podstawy opodatkowania, a więc podatek będzie równy zeru. Stwierdzenie, czy podatek w ogóle wystąpi wymaga znajomości kwot wydatkowanych na objęcie lub nabycie akcji.

Spółka, jak to już wielokrotnie wskazywano, nie wie kto jest jej akcjonariuszem, dokonującym zbycia akcji na jej rzecz, celem ich umorzenia. Nie ma więc wiedzy, czy zbycia dokonuje akcjonariusz, który objął akcje spółki czy też akcjonariusz, który nabył akcje w obrocie wtórnym. W tym drugim przypadku, z oczywistych względów nie jest wiadome, za jaką cenę akcje te zostały nabyte. Podobnie więc, jak w przypadku ustawy o p.d.o.p., Spółka nie ma możliwości ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Nie zna bowiem kwoty kosztów uzyskania przychodów, jaką należałoby uwzględnić w kalkulacji podstawy opodatkowania.

W związku z powyższym, zdaniem Spółki, w przedmiotowym stanie faktycznym, nie ma ona możliwości ustalenia podstawy opodatkowania w związku ze zbyciem akcji, na rzecz Spółki, celem ich umorzenia. W konsekwencji Spółka nie jest zobowiązana do poboru podatku jako płatnik w związku z nabyciem własnych akcji celem ich umorzenia.

Ad. 4

Spółka pragnie wskazać, że na płatniku ciążą określone obowiązki ewidencyjno - informacyjne, polegające m.in. na złożeniu odpowiednich deklaracji podatkowych do naczelników właściwych urzędów skarbowych i przesłaniu informacji podatkowych podatnikom.

Należy zauważyć, iż w przypadku podatników będących osobami prawnymi płatnicy obowiązani są, w terminie do końca pierwszego miesiąca roku następującego po roku podatkowym przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika (w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o p.d.o.p.), albo którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych (w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o p.d.o.p.) roczną deklarację CIT-6R.

W związku z brakiem możliwości ustalenia osoby podatnika i podstawy opodatkowania, Spółka nie wie, jaką kwotę podatku uwzględnić w deklaracji CIT-6R. Spółka nie wie też, którym naczelnikom urzędów skarbowych przesłać odpowiednio deklaracje.

Dodatkowo należy wskazać, że płatnicy zobowiązani są również do sporządzania informacji. Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o p.d.o.p., w terminie przekazania kwoty podatku, informację o wysokości pobranego podatku (CIT - 7), a podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o p.d.o.p. w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłat informację o wysokości pobranego podatku (IFT - 2R). IFT - 2R płatnicy obowiązani są również przesłać naczelnikowi urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Również w tym przypadku Spółka nie wie, jaką kwotę podatku uwzględnić w odpowiedniej informacji oraz naczelnikom, których urzędów skarbowych przesłać te informacje. Spółka z oczywistych względów nie wie również, komu przesłać te informacje. Nie wie bowiem, kto jest podatnikiem.

Podsumowując, zdaniem Spółki, brak jest możliwości uzyskania informacji o osobie podatnika, podstawie opodatkowania oraz o stawce podatku.

Dlatego też spełnienie obowiązków polegających na sporządzeniu odpowiednich deklaracji i przekazaniu ich naczelnikom właściwych urzędów skarbowych oraz sporządzeniu informacji podatkowych i doręczeniu ich naczelnikom odpowiednich urzędów skarbowych oraz podatnikom, nie jest możliwe. W związku z tym, zdaniem Spółki, nie mogą ciążyć na niej obowiązki przygotowania deklaracji bądź informacji podatkowych w tym zakresie.

W konsekwencji Spółka nie jest zobowiązana do poboru podatku jako płatnik, w związku z nabyciem własnych akcji celem ich umorzenia.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Ad. 1

Zgodnie z przepisem art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm. określanej w dalszej części skrótem "ustawa o p.d.o.p."), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Jednym ze źródeł przychodów, wyodrębnionym przez ustawodawcę jest udział w zyskach osób prawnych. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4a i 4b, jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału (akcji), w tym także dochód uzyskany z odpłatnego zbyci udziałów (akcji) na rzecz spółki, w celu umorzenia tych udziałów (akcji).

W takim przypadku należy uwzględnić przepis art. 12 ust. 4 pkt 3 omawianej ustawy, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się zwróconych udziałów lub wkładów w spółdzielni, umorzenia udziałów lub akcji w spółce, w tym kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji) oraz wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej - w części stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia, a także zwróconych udziałowcom (akcjonariuszom) dopłat wniesionych do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami - w wysokości określonej w złotych na dzień ich faktycznego wniesienia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Spółki podjęło uchwałę w sprawie nabycia akcji własnych w celu ich umorzenia. Nabycie akcji odbywa się, na rynku regulowanym, w ramach Giełdy Papierów Wartościowych. Spółka nabywając własne akcje celem ich umorzenia korzysta z pośrednictwa firmy inwestycyjnej, prowadzącej działalność maklerską. Firma ta na podstawie zawartej ze Spółką umowy, nabywając akcje, działa w imieniu własnym, lecz na rachunek Spółki.

Skutkiem powyższej czynności będzie ewentualne uzyskanie dochodu przez zbywającego akcje. Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o p.d.o.p., dochodem tym będzie kwota pieniężna faktycznie uzyskana z transakcji zbycia udziałów z wyłączeniem jej części odpowiadającej kosztowi ich nabycia (objęcia).

Stanowisko podatnika przedstawione w punkcie 1 wniosku jest zatem nieprawidłowe.

Ad. 2

W myśl art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Jeżeli Spółka nabywa akcje własne celem ich umorzenia od akcjonariuszy będącymi osobami prawnymi pełni funkcję płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych.

Takie stanowisko potwierdza Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w wyroku z dnia 18 lipca 2008 r. sygn. III SA/Wa 759/07 stwierdził, że: "...Z zaprezentowanym przez Stronę stanowiskiem o braku możliwości uzyskania danych osób sprzedających akcje spółki w celu ich umorzenia nie można się zgodzić. Istotnie obrót papierami wartościowymi na giełdzie jest obrotem anonimowym. W danym dniu na giełdzie mogą być kupowane przez różne podmioty, nie tylko samą spółkę akcje w normalnym obrocie, a nie jedynie w ramach ich wykupu w celu umorzenia i tych poszczególnych transakcji nie da się wyodrębnić. Pracowników i członków organów statutowych firm inwestycyjnych, czy też Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych wiąże tajemnica zawodowa, więc przekazanie informacji dotyczących wszystkich podmiotów jakie w danym dniu zbyły akcje spółki, niezależnie od tego, czy było to zbycie w celu umorzenia, stanowiłoby naruszenia tej tajemnicy. De facto nie ma więc możliwości ustalenia danych podmiotów dokonujących sprzedaży akcji samej spółce w celu ich umorzenia w zakresie niezbędnym do wywiązania się spółki jako płatnika podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 26 ust. 1 p.d.p. Skarżąca spółka jednak miała świadomość zarówno tego, iż ciąży na niej obowiązek w związku z wypłatą kwoty wynikającej z odpłatnego nabycia akcji w celu ich umorzenia pobrania w dniu dokonania wypłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat i przekazania go na rachunek właściwego urzędu skarbowego oraz przesłania urzędowi skarbowemu deklaracji o pobranym podatku i imiennych informacji dla podatnika, z drugiej zaś strony świadomość anonimowości obrotu giełdowego i braku możliwości uzyskania danych osób dokonujących sprzedaży akcji za pośrednictwem firmy inwestycyjnej poprzez którą spółka zleca kupno akcji na rynku giełdowym.

Mając powyższe na uwadze Skarżąca, aby wywiązać się z ciążącego na niej obowiązku płatnika i zebrać wszelkie potrzebne informacje w celach podatkowych, powinna przeprowadzić wykup akcji własnych w celu ich umorzenia poza rynkiem regulowanym za pośrednictwem firmy inwestycyjnej.

Wybór takiej drogi wykupu akcji zapewni możliwość dokonania bezbłędnej identyfikacji osób zbywających akcje na rzecz emitenta. Takie stanowisko wyraził Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych.

Nie można zgodzić się więc ze stanowiskiem Strony, iż wobec braku możliwości ustalenia danych osób dokonujących zakupu akcji, nie jest płatnikiem w przypadku dokonywania skupu akcji w celu ich umorzenia. Należy stwierdzić, iż wybierając inną drogę zakupu akcji w celu ich umorzenia takie możliwości miała...".

Pogląd ten w całości podziela organ wydający interpretację.

Stanowisko podatnika przedstawione w punkcie 2 wniosku jest zatem nieprawidłowe.

Ad. 3

Na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o p.d.o.p., podatek dochodowy od dochodów z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu.

Z kolei z przepisu art. 26 ust. 1 ww. ustawy osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikat rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.

Na podstawie art. 26 ust. 3 wskazanej ustawy płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1 i 2 pobrano podatek, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w:

1.

art. 3 ust. 1 - informację o wysokości pobranego podatku,

2.

art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu - informację o dokonanych wypłatach i pobranym podatku

- sporządzone według ustalonego wzoru.

Artykuł 26 ust. 3a ww. ustawy stanowi, że płatnicy są obowiązani przesłać informację, o której mowa w ust. 3 pkt 1, w terminie przekazania kwoty pobranego podatku, a informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłat, o których mowa w ust. 1, również wówczas, gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 3b.

Na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, płatnik, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, informacji, o której mowa w ust. 3 pkt 2 (art. 26 ust. 3b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Stanowisko podatnika przedstawione w punkcie 3 wniosku jest zatem nieprawidłowe.

Ad. 4

W myśl przepisu art. 26a ustawy o p.d.o.p. w terminie do końca pierwszego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym powstał obowiązek zapłaty podatku, płatnicy, o których mowa w art. 26, i podatnicy, o których mowa w art. 22 ust. 4b, art. 25a oraz art. 26 ust. 1b i 4, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 - do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, roczne deklaracje sporządzone według ustalonego wzoru.

Wzory deklaracji rocznej o wysokości pobranego podatku dochodowego od dochodów z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych (CIT-6R), informacji o wysokości pobranego podatku dochodowego od dochodów z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych (CIT-7) oraz informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych niemających siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (IFT-2/IFT-2R) zostały określone odpowiednio w załączniku nr 1, 12 i 13 do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie określenia wzorów deklaracji, zeznania, oświadczenia oraz informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. Nr 243, poz. 1761).

W terminie do końca pierwszego miesiąca roku następującego po roku podatkowym Spółka jest obowiązana przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika (w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o p.d.o.p.), albo którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych (w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o p.d.o.p.) roczną deklarację CIT-6R.

Ponadto Spółka zobligowana jest do przesłania podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o p.d.o.p. (rezydentom) w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy pobrano podatek, informacji (CIT-7), natomiast podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2, tj. niebędącym rezydentami w terminie do końca trzeciego miesiąca następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłat - również w przypadku, gdy płatnik sporządzał i przekazywał informację (IFT-2) na pisemny wniosek podatnika w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku - do urzędu skarbowego właściwego w sprawie opodatkowania osób zagranicznych informacji IFT-2R, a w przypadku zaprzestania prowadzenia działalności przed upływem tego terminu - do dnia zaprzestania działalności.

Stanowisko podatnika przedstawione w punkcie 4 wniosku jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl