IBPB3/423-250/07/BG

Pisma urzędowe
Status:  Nieoceniane

Pismo z dnia 5 listopada 2007 r. Izba Skarbowa w Katowicach IBPB3/423-250/07/BG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2007 r. (data wpływu do tut. Biura 6 sierpnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów przy zbyciu środka trwałego tj. samochodu osobowego o wartości początkowej przekraczającej 20.000 EURO - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 sierpnia 2007 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów przy zbyciu środka trwałego tj. samochodu osobowego o wartości początkowej przekraczającej 20.000 EURO.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza sprzedać samochód osobowy wprowadzony do ewidencji środków trwałych, którego wartość początkowa przekroczyła 20.000 EURO. Samochód nie został w całości zamortyzowany a ponadto w trakcie jego użytkowania do kosztów uzyskania przychodów nie były zaliczone odpisy amortyzacyjne powyżej 20.000 EURO.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przy sprzedaży samochodu niezamortyzowana wartość środka trwałego w całości zaliczana jest do kosztów uzyskania przychodów a w szczególności czy przy ustalaniu kosztów podatkowych w związku z określeniem podstawy opodatkowania uwzględnia się zarówno odpisy amortyzacyjne zaliczane do kosztów podatkowych jak i te, które nie stanowią kosztu podatkowego.

Zdaniem wnioskodawcy niezamortyzowana wartość środka trwałego stanowi w całości koszt uzyskania z odpłatnego zbycia tego środka. Przy ustalaniu kosztów podatkowych w związku z określeniem podstawy opodatkowania uwzględnia się zarówno odpisy amortyzacyjne zaliczone do kosztów podatkowych jak i te nie stanowiące kosztów podatkowych. Wynika to z treści art. 16 ust. 1 ustawy o p.d.o.p.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm. określanej w dalszej części skrótem "ustawa o p.d.o.p.") kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W myśl art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o p.d.o.p. nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 16a-16m, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20 000 EURO przeliczonej na złote według kursu średniego EURO ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) cyt. ustawy o p.d.o.p., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Powołany w tym przepisie art. 16h ust. 1 pkt 1 stanowi, iż odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W momencie sprzedaży pozostała niezamortyzowana wartość tego samochodu stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o p.d.o.p. Stosownie do ww. art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy odpisy amortyzacyjne dokonywane są do końca miesiąca, w którym zbyto dany środek trwały i do tego czasu istnieje możliwość ich odnoszenia w koszty uzyskania przychodów oraz występuje obowiązek ustalenia wartości odpisów, które podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów (art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy).

Reasumując w przypadku sprzedaży samochodu osobowego o wartości początkowej przekraczającej 20 000 EURO kosztem uzyskania przychodu są wydatki poniesione na jego nabycie pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych. Przy czym suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje całość dokonanych odpisów amortyzacyjnych, czyli zarówno tych, które były zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jak i tych, które nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl