Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 7 grudnia 2007 r.
Izba Skarbowa w Katowicach
IBPB3/423-129/07/MS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 3 września 2007 r. (data wpływu do tut. Biura 11 września 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatków i opłat zapłaconych przez Przedstawicielstwo Spółki działające w Rumunii zgodnie z ustawodawstwem rumuńskim - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2007 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatków i opłat zapłaconych przez Przedstawicielstwo Spółki działające w Rumunii zgodnie z ustawodawstwem rumuńskim.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Spółka posiada zarejestrowane w Rumunii przedstawicielstwo. Przedstawicielstwo to będzie zatrudniać w Rumunii przedstawicieli handlowych. Przedmiotem działalności przedstawicielstwa będzie wspieranie działalności Spółki, poprzez czynności badawcze i wspomagające rozwój kontraktów zawartych z partnerami z Rumunii. Przedstawicielstwo nie będzie rozwijać działalności gospodarczej we własnym imieniu. Zatrudnieni przez przedstawicielstwo przedstawiciele handlowi nie będą posiadali uprawnień do zawierania umów handlowych na rzecz Spółki, a ich działalność będzie ograniczona do przedmiotu działalności przedstawicielstwa. Przedstawiciele nie będą także uprawnieni do negocjowania w imieniu Spółki umów z kontrahentami z Rumunii, ich zadaniem będzie przede wszystkim nawiązywanie kontaktów z potencjalnymi kontrahentami.Przedstawicielstwo na podstawie aktów prawnych obowiązujących w Rumunii jest zobowiązane do zapłaty kilku rodzajów podatków i opłat. Są to m.in. opłata z tytułu uzyskania od Ministerstwa Handlu i Turystyki zezwolenia na prowadzenie przedstawicielstwa w Rumunii, podatek od posiadania przez zagraniczna osobę prawną Przedstawicielstwa na terytorium Rumunii, opłaty na rzecz Funduszu Środowiskowego z tytułu emisji zanieczyszczeń do atmosfery przez rzeczy ruchome (tut. samochody) oraz podatek zapłacony przy zakupie samochodu osobowego przez Spółkę dla Przedstawicielstwa w Rumunii.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy ww. podatki i opłaty zapłacone przez Przedstawicielstwo zgodnie z ustawodawstwem rumuńskim można uznać za koszt uzyskania przychodów Spółki.

Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Podstawą opodatkowania Spółki są więc zarówno dochody osiągane w kraju, jak i dochody osiągane za zagranicą, w tym dochody Spółki osiągane w Rumunii za pośrednictwem przedstawicielstwa. Dodatkowo, art. 7 ust. 1 ustawy o p.d.o.p. stanowi, iż przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty. Natomiast dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym (art. 7 ust. 2 ustawy o p.d.o.p.).

Analizując kwestie opodatkowania dochodów Spółki w Polsce należy uwzględnić postanowienia odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania - w tym przypadku będzie to polsko - rumuńska umowa o unikania podwójnego opodatkowania z 1994 r.. Ponieważ dochody uzyskiwane za pośrednictwem przedstawicielstwa stanowią dla celów umowy zyski z przedsiębiorstw, istotne będą postanowienia art. 7 ust. 1 polsko-rumuńskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zgodnie z którym zyski przedsiębiorstwa umawiającego się państwa (tj. Spółki) podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie (tj. w Polsce), chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim umawiającym się państwie (tj. w Rumunii) przez położony tam zakład. W opinii Spółki przedstawicielstwo oraz przedstawiciele zatrudnieni przez przedstawicielstwo nie stanowią zakładu zagranicznego Spółki w Rumunii. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 4 umowy, za zakład nie uważa się:

a.

użytkowania urządzeń, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa;

b.

utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania;

c.

utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;

d.

utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;

e.

utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu reklamy, gromadzenia informacji, prowadzenia badań naukowych lub podobnej działalności, mającej przygotowawczy lub pomocniczy charakter dla przedsiębiorstwa;

f.

sprzedaży dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wystawianych na targach lub wystawach po zakończeniu tych targów lub wystaw;

g.

utrzymywania stałej placówki wyłączenie w celu wykonywania jakiegokolwiek połączenia rodzajów działalności, o których mowa pod literami od a) do f), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, posiada przygotowawczy lub pomocniczy charakter.

Biorąc pod uwagę treść pozwolenia na działalność przedstawicielstwa w Rumunii oraz postanowienia art. 5 ust. 4 lit. g) polsko - rumuńskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, należy stwierdzić, że przedstawicielstwo w Rumunii oraz zatrudnieni przez przedstawicielstwo przedstawiciele handlowi nie stanowią zakładu zagranicznego, gdyż ich działalność ma jedynie charakter pomocniczy i przygotowawczy względem działalności Spółki.

Ponadto, także w świetle art. 5 ust. 5 polsko - rumuńskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania działalność przedstawicieli w Rumunii nie stanowi dla Spółki zakładu. Tylko bowiem w sytuacji, gdy przedstawiciel posiadałby i zwykle wykonywałby pełnomocnictwo do zawierania w Rumunii umów w imieniu Spółki, jego działalność mogłaby zostać uznana za zakład. W przypadku Spółki natomiast przedstawiciele nie zostaną umocowani do zawierania w Rumunii umów w imieniu Spółki. Przy czym, zgodnie z Komentarzem do Modelu Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku przyjąć należy, że uprawnienia do podpisywania umów muszą obejmować umowy dotyczące operacji stanowiących istotę działalności przedsiębiorstwa; tylko wtedy można uznać, iż działalność przedstawiciela stanowi zakład zagraniczny. W związku z czym nie będzie wystarczające uprawnienie przedstawiciela do współdziałania z przedstawicielstwem na rzecz Spółki lub uprawnienie przedstawiciela do podpisywania w imieniu Spółki umów mających związek wyłącznie z operacjami wewnętrznymi. Ponadto zgodnie z powyższym Komentarzem tylko osoba posiadająca uprawnienia do negocjowania wszelkich elementów i szczegółów umów w sposób wiążący przedsiębiorstwo może być uważana za osobę wykonującą "uprawnienia" w tym państwie, chociażby umowę podpisała inna osoba. W stanie faktycznym natomiast przedstawiciele nie będą umocowani do negocjacji umów, dlatego też nie stanowią oni dla Spółki zakładu.

Biorąc pod uwagę powyższe, zyski Spółki osiągane w Rumunii będą zdaniem wnioskodawcy podlegały opodatkowaniu jedynie w Polsce. W rezultacie koszty i przychody Spółki odpowiednio ponoszone i osiągane w Rumunii podlegają łączeniu z innymi przychodami i kosztami Spółki. Tym samym Spółka ma prawo uwzględnić je w swoim rozliczeniu dla celów p.d.o.p.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o p.d.o.p., za koszty uzyskania przychodu należy uznać koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Zdaniem wnioskodawcy, z racji tego, iż Przedstawicielstwo zobowiązane jest do płacenia odpowiednich podatków przewidzianych przez ustawodawstwo rumuńskie, będąc jednocześnie na mocy polsko - rumuńskiej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania opodatkowanym jedynie w Polsce, należy traktować wszelkie obciążenia podatkowe na rzecz władz rumuńskich jako wydatki ponoszone w celu osiągnięcia przychodu, które z racji powyższego mogą być w całości zaliczone w Polsce w poczet kosztów uzyskania przychodu. Wynika to z faktu, że w przedstawionej sytuacji wypełnione są kryteria określone w art. 15 ust. 1 ustawy o p.d.o.p. - faktyczne poniesienie wydatku w celu osiągnięcia przychodu, przy jednoczesnym braku wymienionej kategorii wydatków w enumeratywnym katalogu wyłączeń z możliwości zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodu (art. 16 ust. 1 ustawy o p.d.o.p.).

Reasumując - zdaniem wnioskodawcy, obciążenia podatkowe na rzecz władz Rumunii, związane z działalnością Przedstawicielstwa mogą być zaliczone na podstawie polskich przepisów w poczet kosztów uzyskania przychodu Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl