Pisma urzędowe
Status: Aktualne

Pismo
z dnia 2 marca 1999 r.
Narodowy Bank Polski
DP ZRP 6-16-178/99
Sprzedaż ratalna.

Sprzedaż ratalna i sprzedaż na przedpłaty jest dopuszczalną formą sprzedaży i niewątpliwie w celu jej realizacji niezbędne jest posiadanie przez właściwą firmę rachunku bankowego, co nie jest sprzeczne z prawem i nie ma charakteru czynności bankowej.

Jednakże zarówno w przypadku sprzedaży ratalnej, jak i na przedpłatę musi być zawarta na piśmie umowa sprzedaży rzeczy, w tym przypadku samochodu, zawierająca najistotniejsze postanowienie dotyczące transakcji (§ 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 30.05.1995 r. w sprawie szczegółowych warunków zawierania i wykonywania umów sprzedaży rzeczy ruchomych z udziałem konsumentów).

Istotą sprzedaży ratalnej jest wydanie kupującemu rzeczy przed całkowitym zapłaceniem ceny. A zatem w tym przypadku nie ma żadnych wątpliwości, że dokonywane wpłaty nie mogą mieć charakteru gromadzenia środków pieniężnych obciążonych ryzykiem.

W przypadku sprzedaży na przedpłaty istotne jest wyraźne zobowiązanie do natychmiastowego wydania rzeczy i przeniesienia jej własności na kupującego w razie ostatecznego zapłacenia ustalonej ceny.

Wynika to z definicji umowy sprzedaży. A zatem, jeżeli w ramach zaproponowanego systemu umowa sprzedaży zabezpieczy klientowi otrzymywanie rzeczy w określonym w niej terminie po zapłaceniu w formie przedpłat ceny, to nie ma żadnych podstaw do ingerencji ze strony Komisji Nadzoru Bankowego. Jeżeli natomiast rzekome przedpłaty będą w rzeczywistości gromadzone przez firmę, która z nich, a nie ze środków np. banku, będzie kredytowała innych klientów, to w tym przypadku należy uznać prowadzoną działalność za sprzeczną z prawem.

Opublikowano: Glosa 1999/8/27