DI/100000/43/204/2016, Możliwość nieuwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie... - OpenLEX

DI/100000/43/204/2016 - Możliwość nieuwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne wartości odpraw, które zostaną wypłacone pracownikom będącym w okresie ochrony przedemerytalnej w związku z rozwiązaniem umów o pracę.

Pisma urzędowe
Status: Aktualne

Pismo z dnia 21 kwietnia 2016 r. Centrala Zakładu Ubezpieczeń Społecznych DI/100000/43/204/2016 Możliwość nieuwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne wartości odpraw, które zostaną wypłacone pracownikom będącym w okresie ochrony przedemerytalnej w związku z rozwiązaniem umów o pracę.

Na podstawie art. 10 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 584 z późn. zm.) w związku z art. 83d ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 121 z późn. zm.), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku uznaje za prawidłowe stanowisko przedstawione we wniosku przedsiębiorcy (...) z siedzibą w (...) z dnia 16 lutego 2016 r., złożonym w dniu 17 lutego 2016 r. dotyczącym nieuwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne wartości odpraw, które zostaną wypłacone pracownikom będącym w okresie ochrony przedemerytalnej w związku z rozwiązaniem umów o pracę.

UZASADNIENIE

Dnia 17 lutego 2016 r. wpłynął do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Gdańsku wniosek przedsiębiorcy (...) z siedzibą w (...) o wydanie pisemnej interpretacji w trybie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 marca 2016 r., doręczonym dnia 7 marca 2016 r. oraz pismem z dnia 30 marca 2016 r., doręczonym w dniu 1 kwietnia 2016 r.

Wnioskodawca w treści wniosku o wydanie pisemnej interpretacji wskazał, że w związku z późn. zm. organizacyjnymi pracodawcy, strony za porozumieniem w trybie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. z 2015 r. poz. 192) rozwiązują obowiązującą między stronami umowę o pracę zawartą w dniu (...) r. na czas nieokreślony, ze skutkiem na dzień (...) r. W związku z tym, iż pracownik wszedł w okres ochrony przedemerytalnej, strony porozumiały się, że w ramach podpisanego porozumienia pracownikowi zostanie wypłacona dodatkowa odprawa/rekompensata w wysokości (...) zł brutto.

Dalej przedsiębiorca dodaje, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. Nr 161, poz. 1106 z późn. zm.), z podstawy wymiaru składek wyłączone są odprawy, odszkodowania i rekompensaty wypłacane pracownikom z tytułu wygaśnięcia lub rozwiązania stosunku pracy, w tym z tytułu:

- rozwiązania stosunku pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy,

- nieuzasadnionego lub niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę lub rozwiązania umowy bez wypowiedzenia,

- skrócenia okresu wypowiedzenia,

- niewydania w terminie lub wydania niewłaściwego świadectwa pracy.

We własnym stanowisku w sprawie wnioskodawca wskazał, że dodatkowa odprawa/rekompensata wypłacana pracownikowi jest wyłączona z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne, a od przedmiotowej dodatkowej odprawy/rekompensaty należy odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Dalej przedsiębiorca zaznacza, że w decyzji z dnia 19 marca 2014 r. (DI/I00000/43/161/2014) Zakład Ubezpieczeń Społecznych prezentuje opinię, iż porozumienie stron nie wyklucza zwolnienia np. rekompensaty z oskładkowania, ponieważ wyliczenie rodzajów świadczeń w rozporządzeniu składkowym, zwolnionych ze składek na ubezpieczenia społeczne, ma charakter jedynie przykładowy, zaś zwolnienie świadczeń ze składek ma ścisły związek z ustaniem stosunku pracy.

Z podstawy wymiaru składek zostały wyłączone zadośćuczynienia na rzecz pracowników z tytułu rozwiązania stosunku pracy. Treść tej regulacji nie zawiera wielu zastrzeżeń/warunków jakie mają być spełnione by zwolnienie miało zastosowanie. Nie ma ograniczenia co do wysokości (np. zwolnienie dotyczy również kwot wykraczających poza limity ustawowe), ani podstawy przyznania. Zatem, zwolnione mogą być zarówno odprawy/odszkodowania przysługujące na podstawie indywidualnego porozumienia czy też umowy o pracę, wewnętrznych przepisów płacowych np. układu zbiorowego pracy czy regulaminu wynagradzania, jak i te należne z mocy ustaw. Nie ma również znaczenia tryb czy przyczyna rozwiązania umowy pracowniczej (porozumienie stron, złożenie oświadczenia o wypowiedzeniu). Istotne jest, by pieniężna rekompensata miała nierozerwalny i bezpośredni związek z wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy o pracę (tylko te okoliczności uruchamiają wypłatę), przy czym nie musi być ona skutkiem naruszeń prawa pracy przez pracodawcę ani też przeprowadzania grupowych zwolnień.

Zatem rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron, pomimo, że nie wynika to wprost z przepisów, nie wyklucza wyłączenia z podstawy wymiaru składek świadczeń mających charakter kompensacyjny, bezpośrednio związanych z ustaniem stosunku pracy.

Wnioskodawca dodaje, że podobne stanowisko prezentuje ZUS Oddział w Lublinie w decyzji nr 507/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 r. znak: WPI/200000/451/507/2013: "wyłączeniu z podstawy wymiaru składek podlegają zarówno świadczenia przysługujące na podstawie przepisów prawa pracy, jak i inne odprawy, odszkodowania, rekompensaty wypłacone pracownikowi z tego tytułu, ustalone drogą dobrowolnych porozumień pomiędzy pracodawcą a organizacjami związkowymi, te które wynikają z układów zbiorowych pracy oraz ustalone na podstawie umowy z konkretnym pracownikiem. Koniecznym warunkiem wyłączenia takiego świadczenia z podstawy wymiaru składek jest bezpośredni związek pomiędzy wypłatą świadczenia, a rozwiązaniem stosunku pracy, natomiast bez znaczenia pozostaje jego wysokość.".

Podobne stanowisko wynika z artykułu Aleksandry Woźniak "Wyższe odprawy z tytułu zwolnień grupowych oraz ich konsekwencje ubezpieczeniowe" (PiZS 2004/8/35), w którym autor stwierdza, iż "za dopuszczalne należy uznać indywidualne uzgodnienie wyższej niż ustawowa wysokości odprawy w razie rozwiązania stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Odprawa ustawowa oraz w podwyższonym wymiarze nie podlega wliczeniu do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe."

Dalej wnioskodawca wskazuje, że należy mieć na uwadze, iż ustawodawca, określając podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne pracowników (art. 4 pkt 9, art. 18 ust. 1, art. 20 ust. 1 oraz art. 21 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.), odwołał się do pojęcia przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu przepisów ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), który zgodnie z definicją określoną w art. 12 ust. 1 powołanej ustawy obejmuje wszelkie świadczenia, które pozostają w związku prawnym lub faktycznym ze stosunkiem pracy, który łączy pracownika z pracodawcą (np. wyrok NSA z 24 czerwca 2009 r., II FSK 251/08). Zatem wypłacane pracownikowi przez pracodawcę odprawy, odszkodowania lub rekompensaty są przychodami ze stosunku pracy w rozumieniu przepisów podatkowych. Nie jest to jednak jednoznaczne z tym, że zawsze od wypłaconej pracownikowi odprawy, odszkodowania lub rekompensaty są należne składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, gdyż na mocy przepisów rozporządzenia dochodzi do modyfikacji wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w określonych przypadkach. W § 2 rozporządzenia został wskazany katalog przychodów, których nie wlicza się przy ustalaniu podstawy wymiaru składek (Wantoch-Rekowski Jacek (red.), Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych. Komentarz LEX 2015).

Natomiast zgodnie z art. 81 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.) do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne m.in. pracowników, stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób.

Zatem w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne pracownika nie uwzględnia się tych odpraw i odszkodowań, do których pracownik ma prawo na mocy przepisów Kodeksu pracy, odpraw pieniężnych wypłacanych w związku z rozwiązaniem stosunku pracy w ramach zwolnień na podstawie ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. Nr 90, poz. 844 z późn. zm.), a także tych odpraw, odszkodowań i rekompensat, które są wypłacane na podstawie wewnątrzzakładowych przepisów placowych, porozumienia pracodawcy ze związkami zawodowymi czy też indywidualnego porozumienia pracownika z pracodawcą, pod warunkiem, że ich wypłata pozostaje w związku z wygaśnięciem lub rozwiązaniem stosunku pracy, na co wskazuje w sposób jednoznaczny użycie w § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia zwrotu "w tym". Na potrzeby ewentualnej kontroli ze strony ZUS czy też postępowania sądowego pracodawca powinien zadbać o stosowne udokumentowanie okoliczności, że wypłacona pracownikowi odprawa, odszkodowanie bądź rekompensata miała związek z wygaśnięciem bądź rozwiązaniem stosunku pracy. Do zastosowania omawianego zwolnienia nie ma natomiast znaczenia, jak doszło do wygaśnięcia (np. śmierć pracodawcy) lub rozwiązanie stosunku pracy (np. wypowiedzenie umowy o pracę, rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron) ani wysokość wypłaconej odprawy, odszkodowania bądź rekompensaty.

Wnioskodawca dodaje, iż przepis art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych określa zwolnienia przedmiotowe od podatku, zgodnie z tym przepisem zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych są otrzymane przez pracownika odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, a także otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.), z wyjątkiem:

a)

określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,

b)

odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (...).

Wnioskodawca podkreśla, że w okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy zarówno od odprawy obowiązkowej, jak i odprawy fakultatywnej należy odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych. Tego rodzaju świadczenia stanowią bowiem, w myśl przepisów podatkowych, przychód ze stosunku pracy, który nie podlega zwolnieniu podatkowemu. W przypadku odprawy ustawowej jej wyłączenie ze zwolnienia podatkowego wynika wprost z powołanego przepisu (art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b u.p.d.o.f.). Z kolei w przypadku świadczenia fakultatywnego/odprawy dodatkowej przyznanego w drodze decyzji zarządu, brakuje wyszczególnienia takiego przychodu w katalogu świadczeń zwolnionych z podatku.

Reasumując wnioskodawca wskazuje iż:

- dodatkowa odprawa wypłacana pracownikowi w związku z rozwiązaniem stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownika, w warunkach ochrony przedemerytalnej jest wyłączona z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie zdrowotne;

- w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy zarówno od odprawy obowiązkowej, jak i odprawy fakultatywnej należy odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Przedsiębiorca dodaje, że podstawę prawną przedstawionej wyżej oceny prawnej stanowią:

- § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w

sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. Nr 161, poz. 1106 z późn. zm.),

- art. 12 ust. 1 oraz 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.),

- art. 4 pkt 9, art. 18 ust. 1, art. 20 ust. 1 oraz art. 21 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 z późn. zm.),

- art. 81 ust. 1, 5 i 6 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.).

Wobec powyższego wnioskodawca kieruje pytania:

- czy prawidłowe jest zaprezentowane w przedmiotowym wniosku stanowisko w zakresie wyłączenia z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne na podstawie § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r., wypłaconej pracownikom dodatkowej odprawy/rekompensaty z tytułu rozwiązania stosunku pracy,

- czy zaprezentowane w przedmiotowym wniosku stanowisko będzie dotyczyło także innych pracowników, jeżeli pracodawca będzie rozwiązywał z nimi umowy o pracę (porozumienie stron), a pracownicy otrzymają dodatkową odprawę/rekompensatę i nie będą objęci ochroną przedemerytalną.

W piśmie z dnia 30 marca 2016 r., doręczonym w dniu 1 kwietnia 2016 r., stanowiącym uzupełnienie do przedmiotowego wniosku wnioskodawca wskazał, że w odniesieniu do dodatkowej odprawy/rekompensaty wypłaconej pracownikowi będącemu w okresie ochrony przedemerytalnej wartość dodatkowej odprawy/rekompensaty stanowi przychód pracownika z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz, że dodatkowa odprawa/rekompensata ma ścisły i nierozerwalny związek z rozwiązaniem umowy o pracę i nie zostałaby wypłacona w innych okolicznościach niż rozwiązanie umowy o pracę.

Mając na uwadze treść wniosku oraz obowiązujące przepisy. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku zważył co następuje:

Stanowisko przedsiębiorcy przedstawione we wniosku o wydanie pisemnej interpretacji, uznać należy za prawidłowe.

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej stanowi, że przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie.

Zgodnie natomiast z art. 83d ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013 r. Zakład wydaje interpretacje indywidualne, o których mowa w art. 10 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, w zakresie obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym, zasad obliczania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz podstawy wymiaru tych składek.

Nadmienić w tym miejscu należy, iż w drodze niniejszej decyzji Zakład dokonuje jedynie oceny stanowiska przedsiębiorcy w zakresie przedstawionej przez niego interpretacji przepisów, z których wynika obowiązek opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Mocą niniejszej decyzji Zakład nie przyznaje natomiast jakiegokolwiek prawa ani nie stwierdza jakiegokolwiek obowiązku ubezpieczeniowego.

Zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 i 2 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne pracowników stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy z wyłączeniem przychodów wymienionych w § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, jak również wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną oraz zasiłków z ubezpieczeń społecznych.

Za przychody ze stosunku pracy uważa się: wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z wyłączenia, przewidzianego § 2 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 2236) wynika, iż podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne nie stanowią przychody uzyskane przez pracownika w zw. z wypłatą odpraw, odszkodowań, rekompensat wypłacanych z tytułu wygaśnięcia lub rozwiązania stosunku pracy, w tym z tytułu rozwiązania stosunku pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy, nieuzasadnionego lub niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę lub rozwiązania jej bez wypowiedzenia, skrócenia okresu jej wypowiedzenia, niewydania w terminie lub wydania niewłaściwego świadectwa pracy.

Powyższe wyłączenie określonych należności, jako niestanowiących podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne zostało skonstruowane w sposób ogólny, bez wskazywania konkretnych przepisów prawa pracy, przyznających określone prawo do takich świadczeń.

Jedynie przykładowo wymieniono, że chodzi o odszkodowania z tytułu nieuzasadnionego lub niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę, rozwiązania jej bez wypowiedzenia, skrócenia okresu wypowiedzenia, czy wreszcie niewydania w terminie lub wydania niewłaściwego świadectwa pracy. W związku z powyższym przyjmuje się, że katalog świadczeń wyłączonych z podstawy wymiaru składek zawartych w komentowanym przepisie ma charakter otwarty, a powyższe wyłączenie nie dotyczy tylko odpraw czy odszkodowań przysługujących na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących, ale również wynikających z regulaminu zwolnień grupowych, z porozumień negocjowanych ze związkami zawodowymi na poziomie zakładu pracy lub indywidualnych porozumień zawieranych ze zwalnianymi pracownikami w ramach obowiązującej zasady swobody umów, która to zasada w prawie pracy oznacza dopuszczalność regulowania w umowie wszystkich innych spraw, jeśli nie pogarsza to sytuacji pracownika w porównaniu z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa.

Zatem, wyłączenie z podstawy wymiaru składek przychodów uzyskanych przez pracownika z tytułu odpraw znajduje zastosowanie zarówno w odniesieniu do tych odpraw mających swe źródło w ustawach szczególnych, w tym ustawie z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jak również tych wynikających z regulaminu zwolnień grupowych, z dobrowolnych porozumień zawartych między pracodawcą a pracownikiem (w sytuacjach przewidzianych przez umowę o pracę lub w późniejszych porozumieniach między pracodawcą a konkretnym pracownikiem) lub w sytuacjach kiedy doszło do wygaśnięcia umowy o pracę.

Warunkiem zastosowania wskazanego przepisu jest to, aby wypłata odprawy, rekompensaty, pozostawała w bezpośrednim oraz nierozerwalnym związku z faktem wygaśnięcia lub rozwiązania stosunku pracy. Jedyną przyczyną wypłaty przez pracodawcę takiej odprawy lub rekompensaty winno być ustanie zatrudnienia Oznacza to, iż tego typu świadczenia nie mogą być wypłacane przez pracodawcę w innych okolicznościach niż pozostających w ścisłym związku z rozwiązaniem stosunku pracy.

Wobec oświadczenia wnioskodawcy, iż świadczenia pieniężne (odprawy/rekompensaty), o których stanowi wniosek stanowią przychód pracowników ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) oraz, że będą wypłacane z tytułu wygaśnięcia stosunku pracy i ich wyplata będzie miała ścisły i nierozerwany związek z faktem ustania stosunku pracy, stanowisko wnioskodawcy, uznać należy za prawidłowe.

Stosownie natomiast do art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 581 z późn. zm.) do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne pracowników stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób. Tym samym powyższe wyłączenie, przewidziane w § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, będzie miało zastosowanie również do ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.

POUCZENIE

Decyzja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania. Stosownie do art. 10a ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej niniejsza decyzja nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy, natomiast jest wiążąca dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Od niniejszej decyzji przysługuje, zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w związku z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, odwołanie do Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Okręgowego (...) w (...).

Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem jednostki organizacyjnej ZUS, która wydała decyzję lub do protokołu sporządzonego przez tę jednostkę, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji.

Opublikowano: www.zus.gov.pl